All Chapters of Accidentally Yours, Mr. CEO!: Chapter 351 - Chapter 358

Habang sakay ng kotse ni Din ay pasimple ko siyang ninanakawan ng tingin. At sa tuwing titingin naman ito ay nahuhuli ko siya na tinitingnan din ako. Pareho kaming napapangiti dahil nagkakahiyaan pa kaming dalawa. Samantala nitong nakaraan lang ay halos isumpa ko siya. Naiiling ako habang tinatawanan ang salitang sinabi ko. Wala, sa huli kinain ko din ang mga ‘yon. Pagdating sa tapat ng restaurant ay nauna itong bumaba. Alam ko na pagbubuksan niya ako kaya pa-bebe akong naghintay na pagbuksan niya. Tumingin ako sa kamay ko na hinawakan niya. Hindi siya nakatingin sa akin dahil tila nahihiya. Pero nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa labi niya. Hay diyos ko. Daig pa namin ang teenager at first date namin ‘to. May anak na kami pero naro’n pa rin ang paggalang niya sa akin. Lalo akong kinikilig. Tumingin ako sa suot ko. Kung alam ko lang na magkikita kami ngayon ay nagpaganda sana ak

(Ava pov) Naiiling na tiningnan ko ang aking asawa. Nang malaman namin at pormal ng sabihin sa amin nila Annaliza at Din na nagkaayos na sila ay binalita agad nito ang magandang balita. Hindi pa tapos magpropose si Din ay nag imbita na ito ng mga kaibigan at kamag anak sa muling pag iisang dibdib ng dalawa. Nagtataka tuloy na tumawag ang anak namin upang tanungin kami kung sino ang nagkalat ng balita. “Ikaw talaga. Hinintay mo dapat na manggaling sa anak mo ang balita.” Suway ko kay Elijah na malaki ang ngiti sa labi habang buhat si Dessy. “Sorry, sweetheart, sa sobrang tuwa ko ay hindi ko na napigilan ang sarili ko,” sabi niya, “Di’ba, apo? Happy ka rin kagaya ni lolo?” Tumango si Dessy sa kanya. “Dinamay mo pa ang apo natin, ikaw talaga,” nakangiti kong ani. Akala namin ay wala ng pag asa na magkaayos ang mag asawa, nawalan na kami ng pag asa, lalo na’t nagalit pa si Annaliza sa daddy niya. Ito kasing si Elijah ay nanghimasok pala ng hindi ko alam. Mabuti na lamang maganda a

Awang-awa ako sa kanya sa nalaman ko. Sabi nga nito ay wala akong kasalanan. But for me ay hindi iyon totoo. Hindi naman ito gagamitin ni Rhiana kung hindi dahil sa akin. Alam pala ni Din na hindi sa kanya ang anak ni Rhiana pero handa pa rin siyang akuin at panagutan ang bata sa pag aakala na magbabago ito. Naaawa ako sa kanya but at the same time ay medyo nainis ako kay Rhiana sapagkat hindi niya pinahalagahan ang tao na tunay na nagmamahal at nagpapahalaga sa kanya. Nabulag siya sa pagganti sa akin. Abala kami sa pag uusap ng biglang may pumasok na hindi inaasahang bisita. Nagulat kami ni Din, agad naming niyakap si Dessy at binuhat upang ilayo kay Rhiana na nanlilisik ang mata habang may hawak na baril at nakatutok sa amin. “Totoo nga ang balita bumalik ka na!” Sabi nito habang galit na nakatingin sa amin. “Annaliza, bawiin mo ang sumpang iniwan mo sa akin. Bawiin mo kung hindi ay papatayin kita!” Singhal nito na ikinatakot ng aming mga bisita. Humawak sa dibdib si mommy, nag

“Daddy, mahal mo pa rin ba ako kahit mataba na ako?” “Daddy, ang itim ng batok ko. Hindi ka ba natuturn off?”“Daddy, ang dami ko ng stretch mark. Hindi ka ba nandidiri?”Nakanguso kong tanong kay Din na abala sa ginagawa. Tumayo ito at lumapit sa akin. Niyakap niya ako at hinalikan pa sa batok ko. “You asked me a hundred times, Mommy. Ilang beses ko bang sasabihin sayo na kahit ano pa ang maging itsura mo ay ikaw ang pinaka maganda sa akin? Halika ka dito.” Siniil niya ako ng halik sa labi ko. Pumikit ako at gumanti ng halik sa kanya.Yes tumaba ako. Nagkaroon ng stretch mark sa tiyan. At umitim ang batok ko dala ng pagbubuntis kong muli. Pero kahit minsan ay hindi ko naramdaman na nabawasan ang pagmamahal ng asawa ko sa akin. Ang pagtatanong ko ay paraan ko lang ng paglalambing sa kanya.Walong taon na ang lumipas at nagdadalantao ako sa ikalima naming anak. Oo, nakalima na kami. Marami na ang nagbago pagkatapos ng kasal namin.Yunh pamilya namin na maliit lang noon ay malaki na n