All Chapters of Accidentally Yours, Mr. CEO!: Chapter 311 - Chapter 320

“Pakawalan mo ako ahhh! Bitawan mo akong babae ka—tama na!” Walang nagawa ang pagmamakaawa ni Rhiana sa galit na galit na kapatid ni Bianca. Natuod ako at nabigla pa sa dami ng rebelasyong nalaman ko.. Hindi ako kundi siya pala ang tunay na may kasalanan sa pagkabundol. Ako ang diniin ng inakalang kaibigan ko sa kasalanan na ginawa nito. Hindi ko akalain na ang tinuturing kong isa sa mga kaibigan ko ang gagawa nito. Handa niya akong makulong at magdusa makuha lang ang asawa ko. Kuyom ang kamao na pinanood namin itong sabunutan, kahit si Bianca, ang mommy nito at si Din ay walang ginawa upang pigilan ang ate ni Bianca na saktan ito. Lahat kami ay magkahalong gulat at galit ang naramdaman. All this time ay inaahas na pala ako ng sarili kong kaibigan. Dumating sila Mommy at Daddy kasama si Anya. Nagulat sila sa kaguluhang nadatnan, bakas ang pagtatanong sa kanilang mukha, lumapit ang galit na ina ni Bianca sa mga ito at pinaliwanag ang lahat. Nilapitan ako ni Anya at niyakap. Hind

Dumaan kami kina Mommy. Sinalubong ako nito ng yakap ng dumating ako. Maging sila Kuya Eliot at Ate Demi na naroon ay yumakap sa akin ng makita ako. “Tita!!!” “Tata!” “Eliana! Devin!” Miss na miss kong niyakap ang pamangkin namin. Ngumuso agad si Eliana ng makita si Din kaya natawa kami nila ate. Karibal talaga ang tingin ni Eliana sa asawa ko. Habang buhat namin ang mga bata ay tinanong ako ni Kuya Eliot kung itutuloy ko ba demanda kay Rhiana. Hindi pa kasi ako sigurado kung magsasampa ako ng kaso. Gusto kong pag isipan ng mabuti ang pasya ko. After all ay kaibigan ko ito. Nauunawaan naman nila Mommy at Ate Demi ang desisyon ko subalit ayaw naman ni Daddy na hayaan ko ang ginawa nito. For him my friend deserves a punishment. At tama naman si Dad kaya naiintindihan ko ito. Sa tulong ng witness at ebidensyang nakalap ay umusad ang kaso laban kay Rhiana. Nakapag piyansa ito kaya pansamantala itong nakalaya. Hinihintay na lang nabumaba ang hatol para tuluyan na itong makulong

“ANO? Hahanapin mo ang ama ng bata?” Gulat na tanong ni Din ng sabihin ko sa kanya ang plano ko. Hindi ako mapakali kaya sinabi ko sa kanya ang balak ko na hanapin ang ama ng ipinagbubuntis ng kapatid ko. Gusto kong malaman kung sino ito at bakit gano’n na lamang ang pagtanggi ni Anya na sabihin sa amin ang totoo. “Oo plano kong hanapin siya. Gusto kong malaman kung sino siya.” “May rason si Anya kaya hindi niya sinabi ang totoo. Hintayin mo na lang na aminin niya kung sino. Hindi mo na kailangan alamin.” Tutol niya sa akin. “Basta aalamin ko kung sino siya. Hindi ako titigil hanggat hindi ko nakikilala ang lalaking nakabuntis sa kanya.” Lumapit siya sa akin at hinawakan ako sa balikat. Bakas sa mukha na hindi ito sang ayon sa plano ko. “Mas mabuti pa na wag mo ng alamin. Makinig ka na lang sa akin.” Bumuntonghininga ako. Susubukan ko pero ayaw kong mangako. “Okay sige.” Sagot ko na lang sa kanya. Nagring ang phone niya nakita ko na si Anya ang tumatawag. “Sandali lang, sasa

Hindi naging madali ang lahat kahit pa nalaman namin kung sino ang ama ng anak ni Anya. Nagalit si Daddy sa kanila dahil bakit sa dinami ng lalaki ay si Cally pa ang ama. Ex-fiancee ko daw ito kaya dapat hindi ito pinatulan ni Anya. Gano’n pa man ay hindi rin pumayag sila Daddy na hindi maikasal si Anya rito. Ayaw ni Daddy na lumaki na walang ama ang anak ng kapatid ko. Napahinto kami sa paglapit ni Din kina Mommy ng marinig ko ang boses ni Anya. “Mom, Dad, please. Wag ninyo akong ipakasal kay Cally. Kaya ko naman buhayin ang baby ko. Pag isipan niyo ‘to. Baka nabibigla lang kayo.” “Anya, nakapag desisyon na kami ng Daddy mo. Hindi na magbabago ang pasya naming dalawa.” “But, mom…” “Stop resisting, anak. This is for the best.” “Pero hindi ko siya mahal.” Giit ng kapatid ko. “Matututunan mo rin siyang mahalin. Isipin mo ang kapakanan ng anak mo at pamilya natin! Itigil mo na ang pagmamatigas mo!” May riing wika ni Dad. Nanlulumo na yumuko si Anya. “Mukhang sigurado na si

“Mukhang ang saya yata natin ngayon. May nangyari ba?” Puna ni Din sa akin. Hindi kasi mawala ang ngiti sa labi ko simula ng malaman ko na sa isla kami magraraos ng pasko. “Masaya lang ako kasi babalik tayo do’n. Doon kaya tayo unang nag ano… alam mo na. Haha.” Humahagikhik na sabi ko habang namumula ako. Natawa ito sa sinabi ko. “Pilya ka talaga. Gusto mo ulitin natin ang ginawa natin doon?” Hinampas ko siya sa balikat. Kunwari ay sinabihan ko siya na wag na pero deep inside ay kilig na kilig ako at napakasaya ko. Malaki na ang naging pagbabago ng relasyon namin ngayon. Masaya na ako at kontento dahil natupad na yung dinadasal ko lang noon. Hinding-hindi ko makakalimutan ang isla dahil bukod sa doon kami lumaki ay doon ako unang nakatikim ng langit. Doon naganap ang first naming dalawa ng asawa ko. Masarap balikan ang munti naming alaala na nagbigay sa amin ng daan para maging malapit pa. Sana hindi na matapos ang sandaling ito… sana palagi kaming masaya ng aking asawa. Nagpas