All Chapters of The Billionaire's Perfect Thief : Chapter 161 - Chapter 170

ANASTASIA Nakatulala ako sa dalampasigan habang naka-crossed arm at nakasandal sa pader ng cottage. Nasa malilim na part naman ako, kaya kahit papaano ay hindi alintana ang mainit na sinag ng araw. Magulo na naman ang isipan ko ngayon, parang nangyayari sa akin ang pinagdadaanan ni Valya kanina. Self blame. Sinisisi ko na naman ang sarili ko dahil sa mga kamalasanang nangyayari sa amin ngayon. Bumuntong hininga ako. Habang nagiisip ako at pinapanuod ko rin kung paanong humahampas ang malalaking alon sa baybayin. Nandoon sina Valya at Hyacinth, hindi rin nila alintana ang init dahil mas masaya silang nakakapagharutan sa ilalim ng initan. Narinig ko rin kanina na sabi ni Valya ay gusto niyang magpa-tan skin, kaya intensyon niya talagang magbabad sa initan ngayon.Si Kirill naman ay umalis, mukhang mayroong problema sa company at siya lang ang makakayos kaya personal na pumunta muna siya 'don. Gusto niya akong isama kanina, kaya lamang ay tinatamad ako at ayaw kong magpakita sa mga e

ANASTASIA “Woah?! What the fuck, Kill?! Talagang dalawa lang dinala mo huh?!”“Cut it out, Val! Hyacinth's here, utusan mo!” “Arghh! Grabe 'to, wala man lang pakialam sa kapatid niya, hmph!”Napangiwi ako habang pinapanuod si Valya na mag-walkout at pumunta pabalik sa cottage. Naiiling na binalingan ko naman ng tingin si Kirill na ngiting ngiti at tila ba ay tuwang-tuwa na napikon niya ang ate niya. “Seriously? Bakit ba kasi dalawa lang dinala mo? Ang selfish mo naman,” suway ko sa kaniya habang tinitignan ang dalawang camping chair na dala niya.Andito kami ngayon sa labas—sa buhanginan, to be exact. This is our plan afterall, ang mag-camping at tumambay sa labas. Mayroon ding maliit na apoy sa harapin namin, dahil magiihaw yata sila ng uh, marshmallow. May mga bote rin ng alak na nakalagay sa maliit na ice cooler.Tumingala ako sa kalangitan, sobrang ganda ng langit ngayon. Maraming stars at maliwanag. Parang nakikisama ito ngayon sa amin kaya naman ay napapangiti na lamang ako.

ANASTASIA I told them everything about me. How each events that was happening now connects to who I am. Sa bawat sandali na nagkukwento ay tahimik lang si Kirill habang hawak ang isang kamay ko at pinipisil 'yon sa tuwing basag na ang boses ko.I wanted to be open to them. Hindi ko rin gusto na mayroon akong nililihim kay Valya. Lalo na't open na open siya sa akin. I wanted her to trust me fully too. I wanted to be fair, at hindi na rin ako matatakot na makilala nila ako sa kung sino ako. “And that's it! Wanted ako dito, but Kirill cleaned up my mess. At 'yon rin ang dahilan kung bakit nagsimula sa isang kontrata ang relasyon naming dalawa.” Bumaling ako kay Kirill. Nakangisi siya habang nakatingin din sa akin. “She believes that she owes me the money and her life. Well—I guess, this is how I wanted it to turns out?” natatawang sabi pa niya. Siniko ko naman siya habang tumatawa na rin. Nang bumaling ako kay Valya ay napangiwi na lang ako nang makita na patuloy sa pagtulo sa pisngi

ANASTASIA “Wala po ba?” tanong ko sa tindera. Hindi na ako mapakali sa kinatatayuan ko dahil ilang minuto na akong naghihintay dito sa harap niya. Ngumiti naman siya sa akin. “Wait lang po ma'am, pasensya na po sa paghihintay at hinahanap pa po kasi 'yung natitirang stock.”Tumango na lang naman ako atsaka nilingon ang labas ng pharmacy. Andon pa rin naman ang guard na kasama ko, kaya hindi ako masyadong kinakabahan na lumabas ako ngayon. Ang kinakatakot ko lang ay maunahan pa ako nila Kirill na makabalik sa cottage. Imbis na surprise, baka masermunnan pa ako! Bumalik ulit ang tingin ko sa cashier. “Wala pa rin po?” tanong ko na naman, halata na ang pagmamadali sa boses ko. Akmang sasagot na siya nang bumalik na ang kasama niyang pumasok sa bodega para hanapin ang stock nila ng pregnancy test. Pawis na pawis ito pero nakangiti pa rin habang hawak-hawak ang isang box ng PT. Nakaginhawa naman ako at napangiti na. “Hay salamat!” usal ko pa na ikinatawa nilang dalawa. “Pasensya na

ANASTASIA“Don't tell me sa dulo ng pilipinas tayo pupunta?” tanong ko kay Nier. Huminto na naman kami sa isang convenience store na nasa gilid lang ng main road. Hindi ko na alam kung saang parte na kami ng Pilipinas. All I know was we've been traveling for two whole days! And now, gabi na naman. Imagine? Ngalay na ngalay na ako sa kakaupo sa motor, dalawang araw na akong walang bihis—actually pareha kami. Ni hindi man lang kami humihinto sa mga hotel para matulog. As in dere-deretso at sobrang lutang na ng utak ko dahil halos wala akong tulog. Wala kaming tulog! Nakaupo ako ngayon sa isang upuan na nasa labas ng store, habang si Nier ay kakalabas lang at dala-dala ang cup noodles na mayroon ng ininit tubig. Nilapag niya 'yon sa tabi ko at naupo na rin. Pero masama pa rin ang tingin ko sa kaniya dahil gusto kong marinig ang sagot na hinihintay ko kanina pa. “Ano? 'Di ka talaga sasagot? Jusko! Dalawang araw na tayong nasa bumabyahe, ni hindi ko man lang alam kung saan ba talaga