All Chapters of The Billionaire's Perfect Thief : Chapter 141 - Chapter 150

WARNING: This chapter contain matured and sensitive contents that's not suitable for young readers and sensitive readers. Please read at your own risks. ANASTASIA “Shit, matatawag pa nang lingerie 'to?” Nakangiwi ang labi ko habang nakatayo ako sa harapan ng whole body mirror na nasa loob ng silid namin. Tulog na tulog si Kirill, habang ako naman ay busy sa pagbihis ng lingerie na binili namin ni Val. Since tulad nga ng plano ko, ay gagapangin at gugulatin ko si Kirill. Nag-init ang mukha ko nang tignan ko ang kabuuan ng katawan ko. Ang lingerie kasi na nabili namin ay talagang see through. Tipong dapat ay hindi na lang ako nagsuot nito dahil parang wala na rin naman akong suot na damit. Kitang-kita ba naman kasi ang ang utong ko. Pati ang thong na panty kong palibre ng lingerie ay halos wala ring effect at parang wala ring natatakpan sa katawan ko. “Grabe, paano kaya nakakaya ng mga hold star o sexy star na magsuot ng ganitong mga damit sa harap ng maraming tao?” bulong ko. Umii

ANASTASIA Nangingilid na naman kaagad ang luha sa mga mata ko dahil sa kakaibang sarap na nararamdaman ko ngayon.Nakaibabaw ako kay Kirill, nakaupo siya at sumsagi sa akin ang matigas niyang pagkalalaki. Wala pa kaming halos na ginagawa, pero grabe na kaagad ang panghihinang nararamdaman ko gawa nang panginginig ng katawan ko na dulot nang masarap na sensasyon. “Sensitive... far too sensitive, malyshka,” garalgal ang boses na sambit ni Kirill. Nakakapit na ako sa kaniya, gusto ko nang ipatong ang mukha ko sa ibabaw ng balikat niya. I bit my lower lip as I heard what he said. “S-Shut u-up! Hnggh!” pilit na saad ko. Hirap na halos magsalita dahil nanginginig ang katawan ko dahil sa sarap. “You miss me that much, Tasia? So much that you couldn't speak properly now, kahit wala pa akong ginagawa?” Mas humigpit ang paghawak ko sa balikat niya, dahil sa kiliti na dumadaloy sa katawan ko sa tuwing nagsasalita siya. Sumasagi kasi sa balat ko ang mainit niyang hininga. “I thought you sai

WARNING: This chapter contain matured and sensitive contents that's not suitable for young readers and sensitive readers. Please read at your own risks. ANASTASIA I wanted to cover my mouth. Hindi ko na halos makilala ang boses na lumalabas sa boses ko. Pakiramdam ko ay hindi ako 'yun, but deep inside ay alam kong ako. Nanginig ang katawan ko nang lumandas na ang dila ni Kirill pababa sa puson ko. “Hahh! Kirill!” malakas na ungol ko nang gawin niya 'yon. Oh God! Hindi ko alam kung bakit napaka-sensitive ko ngayong gabi. Jusko, dinilaan niya lang ako pero para na akong lalabasan dahil 'don sa ginawa niya. Ang ungol ko nga ay hindi ko na rin maintindihan dahil para na akong umiiyak sa sarap. I bit my lower lips. “Shit! Nasa salas nga pala sila Valya, I'm not fully sure yet if soundproof ang kwarto,” sambit ko sa loob ng isipan ko. Ginawa ko ang lahat ng makakaya ko para lang pigilan ang ungol ko. Kahit pa nang umabot na ang malambot niyang labi at dila sa pinakagitna ng katawan k

ANASTASIA “Paano na 'yan? Sa tingin mo ba matutuloy pa tayo sa pinaghandaan nating camping ft. outing?” may halong pagkadismaya kong tanong kay Kirill. Nandito kami ngayon sa kusina, nakaupo sa may dining table atsaka kumakain. Tanghali na rin kasi at panahon na para mananghalian, kaya lang ay hindi naman ako makapag-focus sa pagkain dahil naaalala ko si Valya at Hyacinth. Nagkibit balikat si Kirill. “I dunno, it depends on the situation.” Nakaramdam naman ako ng lungkot at bagsak ang balikat na nagpatuloy sa pagkain. Alam ko kasi kung gaano ka excited si Valya 'noong hinahanda namin ang mga dadalhin at bibilhin. 'Yon raw ang una kasing bonding namin na matagalan, pero mukhang mauudlot pa yata dahil sa problema nila ngayon. Although hindi naman nila ginusto, sayang pa rin talaga at inaamin ko na dismayado ako. Dahil kahit ako ay nae-excite rin talaga na matuloy. “Don't worry about them too much, Tasia. For sure ay magiging maayos din ang lahat,” aniya pa. Nagangat ako ng ti

ANASTASIA “Hoy! Tasia! Hello?!” Napapitlag ako dahil sa gulat nang pumalakpak at sumigaw si Valya sa harap mismo ng mukha ko. Talagang nanlaki ang mga mata ko at parang bahagyang napatalon ang mukha ko dahil sa gulat sa ginawa niya. “B-Bakit?” nauutal kong tanong. Namewang siya habang salubong ang kilay na nakababa ang tingin sa akin. “Kanina pa kita tinatawag girl, hindi ka man lang umiimik. May problema ka ba?” Agad akong umiling-iling at napalunok. “N-No, wala naman.” Tinaasan niya ako ng isang kilay. Halata namang hindi siya naniniwala sa sinabi ko. “Sure ka ba? Eh bakit nauutal ka diyan?” tanong niya pa sa akin. Alam ko ang ugali ni Valya, for sure ay hindi niya ako titigilan hanggat hindi ako magsabi ng totoo sa kaniya. Siguro nga ay konti pa lang ang panahon ng mga pagsasama namin, pero sa maliit na panahon na 'yon ay basa ko na kaagad ang ugali niya lalo na't nagpapakatotoo siya sa akin. Mahina akong tumawa habang umiiling. “I'm fine, really—ay wait.” Nanlal