All Chapters of Love Game with my Executive Assistant: Chapter 131 - Chapter 140

“Andy, naparito ako para iabot sa iyo ang background information ng bagong lead fashion designer. Tingnan mo.” Agad na inabot ni Livina kay Yael ang folder na dala niya. Hindi pa niya nakakausap si Richard at wala rin siyang ideya na galit na galit si Yael sa kaniyang ginawa dahil naging abala siya sa paghahanap ng ipapalit niya sa posisyon ni Mona.Tumikhim si Yael. Ang folder na inabot ni Livina ay padabog niyang binitiwan sa kaniyang lamesa. “Sino ang nagbigay sa’yo ng pahintulot na tanggalin si Mona Scott?” Bakas sa mukha ni Yael ang inis kaya bahagyang itinungo ni Livina ang ulo niya. Kinuha niya ang folder at hinawakan ito ng magkabilang kamay. “Sinunod ko lang naman ang rules and standards ng management. Masyadong mababa ang education level ng Mona Scott na iyon kaya hindi siya suitable para sa kaniyang posisyon. Hindi ko alam kung anong ginawa niya. Kung paano siya nakalusot sa HR kaya ako na ang gumawa ng paraan. Kung gusto niya namang manatili ay maaari siyang mag-apply mul

“Bakit mo tinatakpan ang bibig mo?! Anong problema? Anong ginawa ng Livina na ‘yon? Yael, huwag mo siyang pagtakpan. Hindi kita pinalaking ganiyan. Huwag mong i-tolerate ang hindi tamang gawain.”Tumikhim si Yael. Kamot ulo niyang ikinuwento sa kaniyang ina ang tungkol sa bago niyang kumpanya kahit pa kaharap nila si Gael. “I have a newly built company, Mommy Freya. Well, sa tulong na rin po ni Tita Diana since she decided to focus on her businesses abroad. Nakiusap po siya sa aking buhayin kong muli ang fashion industry rito sa Monte Carlos,” panimula ni Yael."Did Diana really close her clothing stores here?” Freya asked with her eyes wide open."Not yet, mommy but she's planning to close all of her stores next month. Doon na raw po sila mag fo-for good nina Tito Hulyo sa ibang bansa. She can't supervise her businesses here so she made a brave decision."“Sayang naman. Napakaganda pa naman ng reputasyon ng clothing line niya rito. Isa pa, p'wede naman siyang mag outsourcing. Kumuha

“Mawalang galang na pero mauna na ako. Mahirap na at baka kung ano-anong kasinungalingan na naman ang ibintang mo sa akin. Ako na ang iiwas.” Tumalikod si Mona kay Yael. Maglalakad na sana siya palayo ngunit pinigilan siya nito. Hinawakan nito nang mahigpit ang kaniyang kamay.“Sandali lang. Huwag ka munang umalis. P’wede ba tayong mag-usap?” tanong ni Yael sa mababang tono. Hindi pa rin niya binibitiwan ang kamay ni Mona. “Please? Let’s talk.”“What do you want?” Mona asked. Tinapunan niya ng tingin ang kamay ni Yael at sa wakas ay bumitiw na rin ito sa kaniya. “As far as I know, wala naman tayong dapat pag-usapan.”“Mayro’n—” panimula ni Yael. “Gusto ko sanang humingi ng paumanhin sa lahat ng sinabi ko sa iyo noon. Alam kong hindi maganda ang naging simula natin. Sa tuwing nagkikita tayo ay palagi tayong nagbabangayan. Pero sana… patawarin mo ako. Dala lang iyon ng pag-aalala ko sa aking anak. Ayoko kasing mawala siya sa akin.”Hindi sumagot si Mona. Nanatili siyang tahimik habang n

“So, what is your answer, Mr. Anderson? Is it a yes or a no?!”Pinag-isipan ni Yael nang mabuti ang kaniyang desisyon. Hindi niya puwedeng pakawalan si Mona dahil naniniwala siyang ito ang magiging alas ng Gray Apparel upang mamayagpag ito sa larangan ng fashion industry.‘Parang mas madali pa yatang tanggalin si Livina sa kumpanya kaysa tuparin ang kondisyon ni Mona,’ ani ng isip ni Yael habang nakatingin sa kawalan.Tumikhim si Yael saka niya pinakawalan ang kaniyang desisyon. “Sige. Pumapayag na ako sa gusto mo.”Hindi pa man tuluyang lumalabas ang mga salitang iyon sa bibig ni Yael ay agad nang kumislap ang mga mata ni Mona. Iyon kasi talaga ang desisyong inaasahan niya mula sa lalaki.“That’s great!” malamig na sambit ni Mona habang marahang tumango. May ngiti rin sa labi niya nang sandaling iyon. “Then, I guess we now have a deal, Mr. Gray.”Napahilot si Yael sa sintido niya. Hindi niya alam kung ano ang mas nakakainis—ang imposibleng kondisyon ni Mona, o ang ngiting walang bahi

Napabalikwas si Mona nang magising siyang nakaunan siya sa braso ni Yael. Naalimpungatan din naman ito dahil nakaunan siya sa braso nito ngunit dahil sa sobrang pagod ay hindi nito nagawang imulat ang mga mata nito.“What the—” Agad na napatayo si Mona at inayos ang suot niyang long skirt. Natagpuan kasi niya ang kaniyang sariling nakaupo sa sahig. Nakasandal siya sa lamesa ng kaha habang nakaunan siya sa balikat ni Yael. Habang inaayos ang gusot na damit, tinapunan ni Mona ng tingin si Yael. Halatang-halata ang pagod nito sa magdamag nitong pagtitinda. Lumunok siya. Nilibot niya ang mga mata niya sa paligid at napangiti siya nang makitang nagawa nga nitong ipaubos ang lahat ng damit sa loob ng nasabing boutique. ‘Sinong mag-aakalang nagawa ngang posible ni Sir Yael ang imposible?’ Hindi na napigilan ni Mona ang mapangiti habang pinagmamasdan niya ang paligid. Napapailing siya dahil hindi pa rin siya makapaniwalang naibenta ni Yael ang lahat sa ilang oras lamang samantalang ang iba