Love Game with my Executive Assistant의 모든 챕터: 챕터 141 - 챕터 150

Mula sa bahay ni Yael ay dumiretso si Livina sa kaniyang condo. Ayaw niyang bumalik sa opisina dahil ayaw niyang makita si Mona kaya pinili na lamang niyang umuwi. Pagpasok niya, padabog niyang ibinato ang kaniyang bag sa sofa. Naroon ang kaniyang Mama Vida dahil pinapunta niya ito roon. Hindi lang iyon ang kaniyang ginawa. Nagdabog pa siya’t nagwala. Ikinalat niya ang lahat ng gamit sa living room.“Ano ba, Livina? P’wede bang kumalma ka muna? Ano bang kinaiinis mo? sunod-sunod na tanong ni Vida. Napapailing siya habang pinapanood niya ang pagwawala ng kaniyang anak. “May bagong babaeng umaaligid kay Andy,” iritableng bulalas ni Mona. “What? May hihigit pa ba sa iyo? Eh hindi ba’t malapit ka ng maging Mrs. Livina Gray?!”“Hindi ‘yon mangyayari kung hindi aalis sa landas namin ang Mona Scott na ‘yon!” Bakas na bakas pa rin ang gigil ni Livina nang sandaling iyon. Halos pigain na niya ang unang hawak niya. “Hangga’t pinapaboran siya ni Andy, hindi malabong magustuhan siya ng Andy ko

Pasado alas tres ng hapon na ng magising si Yael. Agad siyang nagbihis dahil susunduin na niya ang kaniyang anak sa bahay ng kaniyang mga magulang. Ang bahay niya ay hindi naman kalayuan sa bahay ng kaniyang ina kaya makalipas ang halos kalahating oras ay ligtas silang nakarating ni Mr. Huff doon.“Yael, anak… you have to see this!” Agad na nilapitan ni Freya ang kaniyang anak. Ipinakita niya ang sketch pad na binili niya sa kaniyang apo upang magsilbing libangan nito. “Tingnan mo ang ginawa ng anak mo. Marunong pala siya mag-sketch ng designs. Yael, bagay na bagay ang anak mo sa bagong tayo mong kumpanya.”“Hindi ko alam na magaling siya sa ganito. Never niya itong ipinakita sa akin.”“Hanapan mo na si Gael ng teacher para mas ma-improve pa niya itong skills niyang ‘to. Malay natin, bata pa lang siya pero mapalabas na natin ang full potential niya.”Tumango-tango si Yael. Nakatingin pa rin siya sa sketchbook sa kaniyang palad at sinisipat ang gawa ng kaniyang anak. “His designs remin

Kinabukasan, nagising si Mona at natagpuan ang kaniyang sariling walang saplot. Nakahiga na rin siya sa kama at balot na balot ng puting kulot.‘Ano bang kagágáhan ang ginawa mo, Mona?! Nakipag-niig ka na naman sa lalaking hindi mo naman nobyo?!’ sigaw ng isip ni Mona.Dali-daling nagbihis si Mona. Sa pag-aakalang wala na si Yael ay lumabas na siya sa naturang silid ngunit paglabas niya, natagpuan niya ang kaniyang among nakatayo at may kausap sa kaniyang cell phone.Dahil nakatalikod si Yael sa direksyon ng pinto, dahan-dahang humakbang si Mona ngunit bago pa man siya makahakbang palayo ay nakita na siya ni Yael.Tumikhim si Yael. Napahinto naman si Mona sa paglalakad nang marinig siya nito. “Do you remember what happened last night?” tanong ni Yael habang bahagyang nakaawang ang kaniyang labi.Dahil sa tanong ni Yael ay bahagyang nakaramdam ng hiya si Mona ngunit pilit pa rin niyang pinanatili ang kaniyang postura.“Kalimutan na lang po natin ang nangyari kagabi, Sir Yael!” nahihi

Nang makauwi si Yael ay sinalubong siya ng tagapag-alaga ni Gael. Ngiti ang siyang naging bungad nito dahil nakita nito ang lipstick stain sa may bandang kuwelyo ng amo. “Why are you laughing?!” seryosong tanong ni Yael. Mabilis niyang inayos ang kaniyang kuwelyo matapos mawari na iyon ang tinitingnan ng tagapag-alaga ng kaniyang anak. “Where’s my son?”“Nasa study room na po ang inyong anak. Dumating na po kasi ang teacher niya kaya nagsimula na po ang kaniyang klase.” “Mabuti naman! Habang busy pa si Gael, sabihan mo ang tagapag-luto natin na ipaghanda ako ng agahan.”“Masusunod po, Sir Yael. “ Tumango ang tagapag-alaga ni Gael at saka siya sumunod sa ipinag-uutos ng kaniyang amo. Samantala, habang naghihintay na maihanda ang kaniyang pagkain, sumilip sandali si Yael sa study room. Napangiti siya nang makita niyang subsob sa pag-aaral ang kaniyang anak. Nang mapansin naman siya ng guro nito ay agad itong lumabas.“Good morning po, Sir Yael!” pagbati ng guro ni Gael. Ngumiti si Y

Agad na inayos ni Livina ang kaniyang sarili bago siya kumatok sa pinto. “Nasaan ang anak ko? Ginawa’n ko siya ng arroz caldo.”Nang pagbuksan siya ni Yael ay pinili niyang magtimpi na huwag yumakap sa lalaking pinakamamahal niya. Kahit gustong-gusto na niyang yumapos dito ay pinili niyang patigilin ang kaniyang sarili dahil gusto niyang ipakita na ang kaniyang anak ang pakay niya at hindi ito.“Nasa kuwarto niya si Gael. Please, huwag mo siyang istorbohin kung natutulog na siya. “Tumango si Livina at mabilis na dumiretso sa kuwarto ni Gael. Pagkabukas niya ng ilaw sa kuwarto ay agad siyang napangiti. Naroon ang bata, nakaupo sa sahig, abala sa pag-aayos ng mga sketching pencils at ruler. Tahimik lang ito habang inaayos ang sariling gamit. “Gael…” pagtawag ni Livina sa malambing na tono. Bakas sa boses niyang siya ay nakainom nang sandaling iyon.. “I cooked something for you. It’s arroz caldo. Favorite mo ‘to, ‘di ba?”Sandaling huminto si Gael at dahan-dahan niyang nilingon ang ina.