Alle Kapitel von Divorcing Ahmed: The Tycoon Wants Me Back!: Kapitel 391 – Kapitel 400

Subalit, nanatiling sarado ang pinto kahit kandapaos na siya roon at nanghihina ng tuluyan.  Kung hindi pa dumating si Dos ay hindi pa mapipilit si Mihrimah na magpagamot ng kanyang mga sugat. Kumalma siya sandali nang makatulog dahil sa pinainom na gamot ng doktor na tumingin sa kanya.  Nang muli siyang magising ay balik galit na naman siya dahil nakita niya si Elias sa labas mismo ng hospital room na inuokupa niya. Bago pa siya mapigilan ni Dos ay nakalapit na siya rito sabay malakas na sinampal ito.  “Ang kapal ng mukha mong pumunta rito!” galit na galit niyang sigaw rito.  Tinul

He has free will to forget everything about them years ago. To completely cut himself out of her life. Pero hindi, pinili nito na magkaroon ng koneksyon sa kanya sa pamamagitan ng paglapit sa pamilya niya. He stayed with her even tho, she clearly told him they were just f uck buddy. Na-realize niya na habang f uck buddy lamang ang tingin niya sa kanilang dalawa, ang tingin nito ay may seryosahan na relasyon sila. Isang linggo pa ang pananatili ni Altero sa hospital. Ngayon ang discharge nito kaya nagmamadali si Mihrimah papuntang hospital. Pagpasok niya sa lobby ay namataan niya ang pamilyar na pigura ni Milliscent na pumasok sa elevator. Hindi niya naabutan ngunit kita niya sa ‘floor indicator’ na sa palapag kung nasaan si Altero ang punta nito. Hindi naman niya pinagbabawalan ang mga gustong dumalaw kay Altero ngunit hindi talaga maganda ang kutob niya. Subalit, wala naman dapat siyang ipagalala dahil naabutan niya si Milliscent na nakatayo lamang sa labas ng private room. N

Umatungal na tuloy ito kaya niyakap niya na naman. “Ang pangit mo pa rin umiyak,” tukso niya kaya tinampal siya nito sa braso. Mihrimah only laughed. Naalala niya noon nang nasa Lagomoy pa sila nakatira ni Rio Jean. Umaabot talaga sila sa sabunutan kapag nag-aaway sa maliliit na bagay. Hindi rin nagtatagal ang away nila dahil bukas ay limot na nila pareho. Away-bati sila palagi.Ngayong malaki na sila, hindi kaya ni Mihrimah na hindi makipagbati kay Rio Jean. Hindi niya kaya na huwag itong kausapin ang habambuhay. “Alam na ba nina Uncle Rios ang tungkol sa baby? Anong sabi nila?” maingat niyang tanong nang kumalma ito. Sa halip na sumagot ay lumabi lamang si Rio Jean. “Si Elias, kailan ka niya ba pakakasalan?” Umirap ito na parang batang nagmumuryong kaya napaawang ang bibig niya. Kapagkuwan ay umiling na lang siya. Itinigil na ang pagtatanong. “Kung kailangan mo ako, nandito lang ako.” “Thank you, Marih.” Ilang sandali pa, nagyaya na siyang bumalik sa hardin. Nagkakasaya

Nakarating sila sa hot spring ng resort. Nakaporma iyon na pabilog at parang mga hagdan katulad ng Rice Terraces sa Pilipinas kaya pwede nilang masolo ni Altero ang isang baitang. H inubad niya ang suot na cover up bago naka-bikini na naglunoy sa may katamtamang init na tubig. “You’re not taking a dip?” malakas niyang tanong sa asawa na nasa cottage. Hawak ang kanyang puting sarong habang matiim na nakatitig sa kanya. Altero stared at her more for seconds before removing his white top, leaving with only board short. Napalingon si Mihrimah sa kalapit na baitang nang marinig ang impit na tili ng mga turistang naroroon. Kahit nakasuot ng sunglasses, ay alam niyang na kay Altero ang mata ng mga ito. Ngumuso siya nang maghagikhikan ang grupo ng mga babae. Ang isa ay umahon pa para siguro puntahan sila. Tuluyang bumaba sa tubig ang asawa niya. Ang seksi ng babaeng papalapit sa suot nitong kulay pulang g-string bikini. Bago pa makarating sa mismong kinaroroonan nila ay ikinawit na n

Ang signaturang kulay hazel ng mga mata ng mga Del Harrio ay katulad na katulad sa batang lalaking nasa harap niya. Halata ang dugong Espanyol dahil mestizo, namumula pa ang mga pisngi dulot siguro ng init sa labas. Kinurap-kurapan siya ng bata bago lumipat ang tingin sa lalaking katabi niya. Agad gumuhit ang rekognasyon sa mga mata nito at nagliwanag. “Papa!” Nanigas si Altero nang nmahigpit na yumakap sa mga binti nito ang bata. “Marih, listen to me…” Altero tried to get her attention but the little boy continued wailing. “Papa. Papa! Hindi mo ako miss po? Papa!” May namukol sa lalamunan ni Mihrimah nang nagsimulang humikbi ang bata. “Ace, come here. H-Huwag mong istorbohin ang Papa mo,” garalgal ang boses ni Milliscent. Muling humikbi si Ace nang hinila ito ni Milliscent palayo. “Hindi siya sa akin. I never touched anyone when we were apart.” “Stop lying!” sigaw ni Milliscent na ikinagulat nilang lahat. Mas lalo tuloy lumakas ang iyak ni Ace. Mainit na rin ang