Semua Bab อ่านใจทรราช สนมปลาเค็มถล่มวังหลัง: Bab 391 - Bab 400

เหอหลิงรู้สึกอยากจะบ้า เธอไม่สามารถทำความเข้าใจกับการแจ้งเตือนที่แสนจะเหลือเชื่อของระบบเลยสายตาของฮั่วหลินหาความเกี่ยวข้องกับคำว่า “ชื่นชอบ” ไม่เจอเลยสักนิด ระบบเข้าใจอะไรผิดอย่างแรงเกี่ยวกับความชื่นชอบหรือเปล่า?หรือจะบอกว่าในที่สุดระบบก็เสียสติไปแล้ว เลยตีความคำว่ารังเกียจเป็นความรักเสียเลย?ระบบถูกความสงสัยเป็นพรวนของเหอหลิงทำให้ค้างไปชั่วขณะ เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของมันมีความลังเลอยู่บ้าง「ทดสอบข้อมูลอีกครั้ง... จากการตรวจสอบ ข้อมูลไม่ผิดพลาด ระดับความชื่นชอบของเป้าหมายคือ 40 คะแนน」[ไม่ผิดพลาดบ้านนายสิ! นายดูสายตาเขาสิ!][ถ้านี่คือระดับความชื่นชอบ งั้นที่อดีตเจ้านายฉันด่าฉันทุกวัน ไม่กลายเป็นรักฉันเข้ากระดูกเหรอ?][ระบบ นายออกมาสิ ฉันสัญญาว่าจะไม่ตีนายจนตาย]เหอหลิงพูดคุยไปมากับระบบในใจ สีหน้าแข็งทื่ออย่างที่สุด ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย กลัวว่าถ้าฮั่วหลินไม่พอใจขึ้นมาจะไล่เธอออกไปจริงๆในขณะเดียวกัน เจียงหวนก็ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดของพวกเขาระดับความชื่นชอบพุ่งสูงขึ้น 40 แต้ม?หัวใจของเจียงหวนพลันหนักอึ้งขึ้นมา ราวกับมีอะไรมาบีบรัดอย่างรุนแรงนางไม่ได้ฟังผิดไปกระมัง? ความช

ฮั่วหลินมองตามสายตาของเจียงหวนไป เมื่อเห็นเหอหลิงที่ยังคงตัวแข็งทื่ออยู่บนตั่งนุ่มเหมือนท่อนไม้ หัวคิ้วก็ขมวดเป็นปมทันที[แววตาของเรายังไม่แข็งกร้าวไม่พอหรืออย่างไร? เหตุใดเหอหลิงถึงยังไม่ไปอีก? ยืนเป็นแข็งทื่อเป็นท่อนไม้อยู่ตรงนี้เพื่อเป็นไม้กระถางหรือไง][ถ้าแบบลับๆ ไม่ได้ผลงั้นก็เอาตรงๆ เลย อะแฮ่ม เราจะดึงน้ำเสียงที่เย็นชาและโมโหที่สุดของเราออกมา]แววตารังเกียจเดียดฉันท์ของฮั่วหลินดูแทบจะล้นทะลักออกมา เขาเอ่ยปากว่า “เจ้าวางแผนจะลงหลักปักฐานอยู่ที่นี่หรือ?”เหอหลิงตัวถูกน้ำเสียงเย็นชาดุจน้ำแข็งนี้ทำให้ตัวสั่นขึ้นมา เธอได้สติขึ้นมาทันที[อ๊าาาก ฮ่องเต้ไล่คนแล้ว! ฉันรู้อยู่แล้ว!][ระบบ นายดูสิว่านายวิเคราะห์อะไรกัน!][ไอ้คะแนนความชอบ 40 คะแนนที่จู่ๆ ก็ผุดขึ้นมานั่น ปลอมทั้งนั้น][ฉันแค่งีบหลับตอนเที่ยงเท่านั้นเอง ไปทำอะไรใคร ไปหาเรื่องใครหรือไง แค่ถูกปลุกก็แย่พอแล้ว ยังต้องถูกฮ่องเต้ใช้สายตาเหมือนมองขยะไล่ออกไปอีก][ต้องรีบไปหน่อยแล้ว ไม่งั้นเกิดเดี๋ยวเขาเกิดขัดหูขัดตาขึ้นมา แล้วลงโทษฉันจะทำยังไง]เหอหลิงรีบล้มลุกคลุกคลานลงมาจากตั่งนุ่ม ไม่มีเวลามาสนใจผมที่ยุ่งเหยิงหรือเสื้อผ

ยิ่งพูดเขาก็ยิ่งเดือดดาล ขว้างถ้วยสุราในมือลงพื้นอย่างแรงเพล้ง!เศษกระเบื้องกระจายไปทั่ว“เป็นเพราะฮั่วหลินผู้เดียว! เพราะไอ้สารเลวนั่นผู้เดียว!” ฮั่วถิงดวงตาแดงก่ำ ความเคียดแค้นและฤทธิ์สุราทำให้น้ำเสียงของเขาแหบพร่า“เป็นเขา ต้องเป็นเขาแน่ๆ ที่ทำร้ายข้า ก่อนหน้านี้ที่งานฉลองพระชนพรรษา เขาทำให้ข้าขายหน้าต่อหน้าผู้คนมากมายเพียงเพื่อจวงเฟยกับเหอหลิงคนนั้น วันต่อมาข้าก็ตกม้าได้รับบาดเจ็บหนัก มีเรื่องบังเอิญเช่นนี้เสียที่ใด?”“ไทเฮา ท่านต้องทวงความเป็นธรรมให้ข้า ข้าต้องการให้เขาไสหัวลงจากบัลลังก์!”เขาชี้ไปทางพระราชวัง ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาตอันบ้าคลั่ง และความทะเยอทะยานที่ไม่คิดจะปิดบังแม้แต่น้อยไทเฮาหน้าซีดเผือดเมื่อได้ยินคำเรียกขาน และวาจาที่หมายจะลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้อย่างโจ่งแจ้งจากปากของเขา นางผงะถอยไปหนึ่งก้าว นิ้วที่ชี้ฮั่วถิงถึงกับสั่นเทา“หุบปาก เจ้าบ้าไปแล้วหรือ? รู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังกล่าวสิ่งใดอยู่?”“ข้ามิได้บ้า!” ฮั่วถิงคำรามลั่น “ข้ามีสติชัดแจ้งอย่างมาก! ตำแหน่งนั่น เดิมทีก็ควรเป็นของข้า! ฮั่วหลินนับเป็นสิ่งใด? มีสิทธิ์อันใดขึ้นไปนั่งบนตำแหน่งนั้น?”“เจ้า… เจ้า…”

กล่าวไปกล่าวมา อี๋ผินก็เปลี่ยนเรื่อง น้ำเสียงแสดงออกถึงความใส่ใจ“วันนี้ได้พบใต้เท้าเจียงและฮูหยิน นับเป็นวาสนา ทั้งสองเข้าวังมาเยี่ยมน้องสาวจวงเฟยกระมัง? น้องสาวช่างมีบุญนัก มีพ่อแม่คอยเป็นห่วงเช่นนี้”เจียงเหวินหยวนรีบยกมือประสานหมัด รอยยิ้มซื่อตรง “พระสนมกล่าวหนักไปแล้ว กระหม่อมและภรรยาเพียงแต่คิดถึงลูกสาว วันนี้ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ อนุญาตให้มาพบกันเท่านั้น”วาจายืดยาวเหล่านั้น แม้แต่คนโง่ก็ยังฟังออกว่านางต้องการอะไรเจียงเหวินหยวนลอบเดาะลิ้น วังหลังและราชสำนักเมื่อเทียบกันแล้ว ก็ไม่ได้ต่างกันเลยผู้เป็นพ่อปั้นหน้าหลอกลวงอยู่ในราชสำนักฝ่ายหน้า ส่วนลูกสาวก็วางอุบายใช้เล่ห์เหลี่ยมแข่งขันกันอยู่ที่วังหลังแห่งนี้พวกเราสองพ่อลูกล้วนลำบากจริงๆ“อืม นับเป็นเรื่องธรรมดา”อี๋ผินพยักหัว นางย่อมไม่รู้ว่าเจียงเหวินหยวนคิดสิ่งใดอยู่“แต่ทว่า ยามนี้น้องสาวจวงเฟยฐานะเปลี่ยนไปแล้ว นางเป็นคนที่ฝ่าบาททรงโปรดปรานที่สุด ทุกวาจาและการกระทำล้วนเปรียบเสมือนเป็นตัวแทนของราชวงศ์ ใต้เท้าเจียงและฮูหยินเจียงเข้าวังมาเยี่ยม ก็ต้องระวังกฎเกณฑ์ไว้บ้าง เลี่ยงไม่ให้เกิดการกระทำที่ไม่เหมาะสม สร้างปัญหาที

จะว่าเป็นข่าวดีก็ใช่ แต่ทว่า…นางใช้นิ้วมือพันผ้าเช็ดหน้าอย่างไม่รู้ตัว รู้สึกกระวนกระวายใจนางเพิ่งเคยพบบิดามารดาของร่างเดิมเป็นครั้งแรก ควรพูดอะไรดี?พวกเขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขกัน จะมองออกตั้งแต่แวบแรกเลยหรือไม่ว่าเจียงหวนคนเดิมไม่อยู่แล้ว?เจียงหวนหัวใจเต้นระรัว นั่งไม่ติดในตอนนี้เอง เสียงรายงานดังมาจากนอกตำหนัก “ฝ่าบาทเสด็จ ใต้เท้าเจียง ฮูหยินเจียงมาถึงแล้ว!”เจียงหวนหัวใจเต้นดังตุบ นางรีบลุกขึ้น จัดแจงเสื้อผ้าอาภรณ์ สูดหายใจลึกๆ จากนั้นก็เดินออกไปต้อนรับไม่สนแล้ว ออกไปเผชิญหน้าและแก้ปัญหาตามสถานการณ์ไปก่อนก็แล้วกัน!เห็นเพียงฮั่วหลินเดินนำเข้ามาก่อน ด้านหลังมีสามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่งเดินตามมาฝ่ายชายร่างกายสูงเพรียวสง่างาม สวมชุดขุนนาง ฝ่ายหญิงเรือนร่างบอบบาง ดวงหน้างดงามอ่อนโยน เพียงแต่ขอบตาแดงเล็กน้อยนี่ก็คือ… พ่อแม่ของนางในภพนี้หรือ?เจียงหวนมองใบหน้าที่ทั้งดูแปลกตาแต่ก็คุ้นเคย ในใจรู้สึกซับซ้อนนางพยายามข่มความประหม่าในใจ ก่อนจะประดับรอยยิ้มที่ดูเหมาะสมไว้บนใบหน้า“ถวายบังคมฝ่าบาท ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านมาแล้วหรือ”นางเลือกที่จะขานเรียกด้วยคำที่แสดงถึงความใ