A Stepbrother's Burning Desire のすべてのチャプター: チャプター 141 - チャプター 150

WALA SIYANG nabasa ni anumang reaksyon mula sa mukha ng owner’s representative, kaya wala siyang ideya kung ano rin ba ang nasa isip nito.Magaling pumili ng mapagkakatiwalaang tao ang kung sinumang may-ari ng clothing company na ‘yon, dahil napakapropesyonal ng babae, lahat ng galaw, kilos at mga sinasabi nito ay tila ba kalkulado.“G-gusto ko lang naman malaman kung babae ba siya o lalaki? At kung ano ang buong pangalan niya? M-may kilala kasi akong isang espesyal na tao na parehong-pareho sa initials ng clothing company na hawak mo ang kanyang pangalan kapag pinag-isa ang bawat unang letra,” medyo nauutal pang paliwanag niya, tila nga tinubuan siya ng hiya dahil sa tanong niyang iyon.Ngunit muli, ay wala pa rin itong naging reaksyon. Nanatili lang itong nakatingin ng tuwid at diretso sa kanya na para bang gusto siyang lituhin sa nababasa niya sa mukha nito.Pero ilang segundo lang ang nagdaan nang sagutin siya nito.“You’re right, Mr. Martinez! This is out of the project matter, k

“B-BAKIT PO MA’AM? M-may problema po ba?” tila may pag-aalala sa boses ni Cherry matapos niyang mabigla sa narinig mula rito. Napataas kasi ang boses niya.“Ah, w-wala naman, Cherry. Ah, medyo nagulat lang ako kasi hindi pamilyar sa ‘kin ang pangalan ng firm na ‘yan,” napakagat-labi siya dahil sa kasinungalingang lumabas sa bibig niya. Hindi naman siguro nito mahahalata na nagsisinungaling siya.Bakit sa lahat ng firm na puwedeng trumabaho at gumawa nitong kompanya niya ay si Flint pa ang naisip na lapitan nitong si Cherry?“Paano mo nalaman ang firm nila?” tanong niya rito.“Naku ma’am, hindi niyo po yata alam na nasa number one list sila ng mga engineering firm na may magandang record. Napatunayan ko ‘yan lalo na nung nag-research ako, sila po talaga ‘yong unang-unang lumabas.”“Aaah,” kunwari ay napapatango-tango pa siya.“Personal pa nga po akong pumunta sa office ng CEO sa firm na ‘yan para siya mismo ang maka-usap ko.”Dahil sa sinabing iyon ni Cherry ay bigla siyang nagkaroon

“SABAGAY, may point ka naman, bro. Gusto ko rin naman makaranas ng bakasyon at makapag-relax kahit one week man lang. Puwede ko namang ihabilin kay Jenni ang mga maiiwang trabaho ko rito,” sambit niya.“Yooown!” masayang sambit ng kaibigan niya, napapitik pa ito sa hangin.“Kaso, wala akong lugar na naiisip kung saan ako puwedeng mag-unwind,” ani niya.“Ano ka ba?! Magbibigay ba ‘ko ng suggestions sa ‘yo kung hindi ko maipo-provide ‘yang pinoproblema mo?” masayang sambit nito.“Talaga lang, ah? At saka, hindi puwedeng mag-isa lang ako, dapat sasamahan mo ako.”“Aba’y dapat lang, at wala akong karapatang tumanggi dahil halos ikaw na ang sumasagot sa halos kalahati ng mga gastusin namin sa bahay. Naroroon naman si Jaela, at saka, hindi pa naman siya nakakahanap ng trabaho, kaya sa kanya ko na muna iiwanan si mommy.”“So, saang lugar naman ‘yang pinagmamalaki mo sa ‘kin, ha?”“Gusto mo ba ng parang nature type? Probinsiya kasi ‘yong pupuntahan natin. Maganda roon, titira tayo sa kubo sa

HUMIHINGAL na si Xyza habang binabagtas nila ang bundok pataas. Halos gusto na niyang pakiusapan ang kaibigan na bumalik na lang sila sa ibaba at umuwi.Kaso, malayo-layo na rin ang nilakad nila, at alam niyang hindi papayag ang kaibigan niya na mauwi sa wala ang halos anim na oras nilang binyahe makarating lang sa probinsiyang pagbabakasyunan nila.At isa pa, dalawang oras na yata silang naglalakad, at alam niyang may mga sugat at paltos na ang kanyang maninipis na paa. May sukbit din siyang bag sa kanyang likod at may bitbit pa, kaya naman mas lalo siyang napapagod at nahihirapan, hindi pa naman siya sanay sa ganitong mga lakaran.Tiningnan niya ang kaibigan na nasa unahan niya, kita niya ang pagod sa mukha nito, pero mas lamang ang nakikita niyang kasiyahan kumpara sa kanya na walang ibang nasa isip kundi ang sana ay makarating na sila sa kanilang tutuluyan para makapagpahinga.Bale apat lang silang magkakasama, siya, si Cyla, si Wilma na siyang nag-imbinta sa kaibigan, at ang isan

NAGISING si Flint ng hatinggabi dahil sa sobrang lamig, dinaig pa yata sa lamig ang kwarto niya na naka-fully air conditioned.Naisipan niyang kumuha ng isa pang jacket para doblehin ang suot niya dahil nanunuot talaga sa kanyang mga kalamnan ang panggabing lamig, kaya naman bumangon siya para tunguhin ang bag.Doon niya lang nalaman na magkakatabi pala silang natutulog.Si Jared ay nakabaluktot habang nakikihati ng kumot sa kanya, at ang kaibigan nito na ang taning suot lang na jacket ang siyang panlaban sa lamig.Really? Kaya nitong makatulog kahit isang simpleng jacket lang ang suot sa gitna ng matinding lamig? Samantalang siya ay hindi niya nakayanan kahit na naka jacket siya at may kumot pa.Napailing-iling na lang siya.“Pambihira! Ganito ba sila rito sa probinsiya?” anas niya sa sarili.Tiningnan niya sa kanyang cellphone kung anong oras na, alas dos pa lang pala ng madaling araw. Siguro, kung matatakutin siya, ay kanina pa niya ginising ang dalawang kasama.Ikaw ba naman ang m