บททั้งหมดของ A Stepbrother's Burning Desire: บทที่ 161 - บทที่ 166

“HUWAG KA namang sumigaw dahil hindi naman ako nakikipag-away sa ‘yo,” mahinahong sambit ni Flint, pilit pinapakalma ang dalaga.“Wala kang karapatang sabihin ‘yan sa ‘kin dahil choice mo ‘to, ikaw mismo ang lumapit sa ‘kin para guluhin ang pananahimik ko!” muling pasigaw na sambit nito.Luminga-linga siya at tiningnan ang mga kasama, mukhang hindi pa napapansin o naririnig ng mga ito ang malakas na boses ni Xyza.“Please, Xyza. Kahit ngayon lang, mag-usap tayo,” paki-usap niya, may halong pagsusumamo.Akmang hahawakan niya ulit ito pero mabilis itong pumiksi at umatras.“Huwag na huwag kang magkakamaling muling ihawak sa ‘kin ‘yang marurumi mong mga kamay,” may pagbabanta sa tonong sambit nito.Nasaktan siya sa sinabi nito.Ganoon ba talaga karumi ang tingin nito sa kanya dahil sa malaking pagkakamaling nagawa niya rito?Huminga siya ng malalim at muling nakiusap sa dalaga.“Please, hindi naman tungkol sa nakaraan natin ang pag-uusapan natin. Kundi tungkol sa pamilya natin, kay mommy

DAHIL SA NANGYARING matinding pag-aaway sa pagitan nila ng binata, ay napagdesisyunan niyang umuwi na lang at mas mabuti pang asikasuhin na lang niya ang bagong tayo niyang kompanya kaysa ang mamalagi sa isang lugar na hindi naman napapalagay ang kanyang utak.Ayaw pa sana nina Cyla at Wilma ang ideya niyang iyon dahil halos dalawang araw pa lang silang naroroon, pero hindi siya nagpapigil.Sinabi niya na kung gusto pang mamalagi ng mga ito roon ay hindi naman niya pinilipit na sumama ang mga ito sa kanya pauwi, basta’t ihatid lamang siya ng mga ito sa sentro ng probinsiyang kinaroroonan nila para makasakay siya sa terminal pabalik ng Maynila.Pero dahil takot si Cyla na umuwi siyang mag-isa dahil baka raw kung mapaano pa siya, ay napilitan na rin itong sumama sa kanya pati na si Zayn na ayaw na ring magpaiwan kung hindi lang naman daw silang dalawa ang kasama nito.“Sige, kung ‘yan ang desisyon mo, ma’am Xyza. Kakausapin ko lang si Ronan tungkol diyan, para bukas na bukas din ng umag

“I’M SORRY, BRO. But I need to do this…” sagot niya sa kaibigan.“U-uuwi ka na? Uuwi na ba tayo? Bakit, hahabulin mo ba si Xyza?” muling tanong sa kanya ni Jared.“I-I don’t know. Basta ang alam ko, hindi ko na kaya pang magtagal dito.”“O-okay, if that’s your decision, wala naman akong magagawa,” dama niya ang panghihinayang sa boses ni Jared.“Bro, hindi naman kita oobligahin na sumama sa ‘kin, mas lalong hindi kita pipilitin. Kung nag-e-enjoy ka pa rito na mag-stay, go lang. Hindi mo kailangang sumama sa ‘kin pauwi.”“Sasama ako, bro. Wala rin namang saysay ang pag-stay ko rito dahil wala ka na, at isa pa, para sa ‘yo talaga itong bakasyon na ‘to. And don’t worry, naiintindihan ko ang nararamdaman mo ngayon,” sambit nito, pagkatapos ay tinapik siya sa balikat.Pilit ang ngiting tumingin siya sa kaibigan.“Thank you, bro.”Nagsimula na rin na mag-impake ng mga gamit si Jared, at nang matapos sila ay lumabas na sila para magpaalam sa mag-asawa.Nadatnan nilang magkaharap ang mga ito