Semua Bab A Stepbrother's Burning Desire: Bab 121 - Bab 130

“BAKIT ka sa ‘kin nagsinungaling, Flint? Bakit mo ako niloko? Ano, hindi ako naging sapat sa ‘yo? O, hindi mo na ‘ko mahal dahil nagkagulo-gulo na ang sitwasyon ng pamilya natin?” bigla ang paglambot ng ekspresyon niya sa binata.Halos gusto na niyang magmakaawa rito na sabihin ang totoo kung bakit siya nito ipinagpalit. Parang ikamamatay niya ang pagtatago nito ng katotohanan.Hindi niya alam kung tama ba ang nababasa niyang pagkaawa, konsensiya at guilt sa mga mata nito para sa kanya na kanina lang ay wala.Pero hindi iyon ang kailangan niya, kundi ang dahilan kung bakit siya nito ipinagpalit nang ganoon na lang kadali.Pero parang wala itong balak na sumagot, bahagya pa itong yumuko na para bang hinihintay na lang na magtapos ang usapan nila.“Palagi ka na lang ganyan, Flint. Sa tuwing magtatanong ako sa ‘yo, ni wala akong matinong sagot na natatanggap. Kita naman ang ebidensiya na ipinagpalit mo ako kahit may relasyon pa tayo! Sana man lang ay nakipaghiwalay ka muna sa ‘kin dahil

LULUGO-LUGO si Flint habang nakasunod kay Jaela papasok ng bahay, may kaliwa’t kanang bitbit na mga paper bags na may mga lamang pinamili nito.Pagkapasok nila sa kabahayan, dumiretso kaagad si Jaela sa kanilang kwarto, samantalang siya ay pumunta muna ng kusina para iwanan doon ang mga pagkaing pinamili.Naabutan niyang mag-isang nakaupo sa gitna ng lamesa si Jared, alam niyang pananghalian ang kinakain nito.Ngunit nang maramdaman nito ang kanyang presensiya, kahit alam niyang nagsisimula pa lang ito sa pagkain dahil halos kaunti pa lang ang bawas ng laman ng plato nito, ay mabilis itong tumayo.Bitbit ang plato, ay lumabas ito ng kusina. Ganoon palagi ang ginagawa nito simula nung muli siyang tumuntong sa pamamahay ng mga ito.Kapag nararamdaman nito ang kanyang presensiya, ay basta na lamang itong umaalis. Para na silang hindi magkakilala sa inaasta nito. Kahit ang tapunan man lang siya ng kahit isang tingin, ay hindi nito ginawa, o kahit ang kausapin siya ng kahit isang salita,

HALOS magkulay suka na ang mga labi ni Jaela nung bumaling ang tingin nito sa kanya.“B-babe, k-kanina ka pa ba riyan?” kanda-utal na tanong nito.“Don’t you ever call me that, again, Jaela,” mapanganib na sagot niya rito.“No, babe. A-ano ba ang mga narinig mo, ha?” tanong nito at nagtangkang hawakan pa siya sa braso, ngunit marahas niyang ipiniksi ang kamay nito.“Sagutin mo ang tanong ko,” mariin niyang sambit.Matatalim din ang mga titig na ibinibigay niya rito. “Totoo ba ang lahat ng mga ibinibintang sa ‘yo ng kuya mo? Na hindi ka totoong buntis at nakipagsabwatan ka kay Paolo para sirain ang relasyon namin ni Xyza at paghiwalayin kami? At higit sa lahat, niloloko mo lang ako at pinapaikot riyan sa mga palad mo para maangkin mo ako ng tuluyan?” dugtong niya, punong-puno ng kaseryosohan sa tinig, pero kalakip niyon ay panganib.“N-no, babe. N-nagsisinungaling lang si kuya! G-gumagawa lang siya ng mga kuwento na hindi ko alam kung bakit niya ginagawa!” pagtatanggi nito.“At sinong

“BESTY, ANO BA ANG NANGYARI? Bakit ganyan ang hitsura mo, ha?! Para kang sinabunutan at binugbog ng sampung ka-tao, Diyos ko naman!” gulat na sambit ng kaibigan niya matapos makita ang hitsura niya.Sobrang namamaga na kasi ang mga mata niya dahil sa maghapong pag-iyak, sabayan pa ng halos maghapon din siyang hindi nagsuklay ng buhok.Siguro ‘y ang medyo may kalakasang hangin sa ilalim ng puno na siyang kinaroroonan niya ang dahilan kung bakit naging sabog-sabog ang buhok niya.Agad naman siyang tumayo at mabilis itong sinunggaban ng yakap, kaya mas lalo itong nagtaka.“Besty, may hindi ka ba sa ‘kin sinasabi, ha? At saka, nakakapagtakang halos maghapon kang nawala sa condo, ni hindi ka rin sa ‘kin nagpaalam o kahit kay mommy. Alam mo bang nag-aalala ako sa ‘yo? Kanina pa sana kita gustong tawagan para tanungin kung saan ka nagpunta. Pero since naisip ko na rest day mo ngayong araw, ipinagpalagay ko na lang na baka lumabas ka at gusto mong gumala ng mag-isa.”“B-Besty…” humihikbi niya

“NAKU, HONEY. Kahit kailan, simula nung umalis kayo rito at bumalik ng mansion, ay hindi pa ‘yon nagagawi rito si Xyza. Baka sa ibang mga kamag-anak ninyo siya nanuluyan?” komento ng ama niya sa sinabi ni Glenda.“Nasasabi ko ‘yon dahil simula nung umalis kayo, hindi na ako lumalabas ng bahay, naghihintay sa muli ninyong pagbabalik,” dugtong pa nito, hindi maitago ang lungkot sa mukha.Malungkot din na napayuko si Glenda. Pero hindi niya matukoy kung para saan ba ang lungkot na nakarehistro sa mukha nito.Dahil ba sa nabigo ito sa pag-aakalang naroroon sa kanila si Xyza?O, dahil sa emosyonal na sinabi ng ama niya rito?Kung alin man sa dalawa, ay hindi niya matiyak.“Sa totoo lang, natatakot ako para sa kaligtasan ng anak ko, lalo na at wala pa siyang masyadong alam sa pag-iisa. At alam kong wala siya ni isa man sa mga kamag-anak namin ang gusto niyang makipanuluyan, dahil lahat sila ay galit sa ‘min, dahil sa tagumpay noon ni Geronimo sa negosyo, doon nagsimula ang inggit nila,” an