All Chapters of MY EX, MY BOSS, MY CONTRACTED HUSBAND: Chapter 61 - Chapter 70

Isang gabi, tinawag ni Sherwin si Criza sa opisina. Nandoon siya, suot ang itim na coat, mukhang seryoso.“Sir, pinatawag niyo daw po ako?” mahina ang tanong ni Criza habang pumapasok.Tumayo si Sherwin at nilapitan siya. “Criza… may mahalaga akong pupuntahan bukas. Ito ang meeting ng Romano Organization, at doon itatakda ang bagong Mafia Boss. Ako na ang papalit kay Daddy.”Natigilan si Criza. “M-Mafia Boss? Ibig sabihin… kayo na ang susunod na pinuno?”“Yeah,” malamig ngunit may bigat ang boses niya. “Pero gusto kong nandoon ka. I want you to be by my side.”“Pero Sir… bakit ako? Hindi ba dapat si Ma’am Heidi ang kasama niyo?” tanong ni Criza na nag-aalangan.“Dahil ayoko siya ang kasama ko,” mariing sagot ni Sherwin. “Gusto kong makita ng lahat na ikaw ang taong pinili kong nasa tabi ko… kahit isang gabi lang. Para lang alam mong hindi ka basta katulong para sa akin.”Namula si Criza, at hindi niya alam ang isasagot.Bakit ako? Ano’ng meron sa akin?“Sherwin… baka hindi ako bagay s

Samantala, sa kampo ni Don Gonzalo… sa loob ng isang marangyang silid, nakaupo si Don Gonzalo sa kanyang trono, pinagmamasdan ang isang lumang larawan—larawan ni Criza noong bata pa.“Kung hindi ko siya makukuha sa mabuting paraan, gagamitin ko ang lahat ng puwersa ko para makuha ang anak ko… kahit Romano pa ang kalaban ko,” malamig niyang sabi.Nagising naman si Sherwin sa tunog ng cellphone niya. Nakita niyang unknown number ang tumatawag. Pag sagot niya, isang malamig at pamilyar na tinig ang sumalubong.“Sherwin Romano.”Nanigas ang panga ni Sherwin. “Don Gonzalo…”“Finally, narinig na rin kita,” mahinahong ngunit nakakatakot ang boses ng matanda. “Nasa’yo ang anak ko. Alam kong kasama mo siya ngayon.”Mariing pinisil ni Sherwin ang cellphone. “She’s not yours. Si Criza ay ligtas at walang makakakuha sa kanya, lalo na ikaw.”Tumawa nang mahina si Don Gonzalo, ngunit puno ito ng pagbabanta.“Anak ko siya, Sherwin. At kung hindi mo siya ibabalik sa akin, hindi lang ikaw ang mawawasa

Binayaran siya ng kakambal niya para sumiping sa fiance nito dahil birhen pa siya. Isang milyong halaga kapalit ng pagkabirhen niya.Marry’s POVTahimik lang ako habang pinagmamasdan si Barbara, ang aking stepmother, na nakaupo sa harap ko. Malamig ang kaniyang tingin, parang walang bahid ng awa o pag-aalinlangan sa mga salitang bibitawan niya.“Ibibigay ko ang bayad, para sa pampagamot mo sa Nanay mo… kapalit ng pagsiping mo kay Reymark, ang fiancé ng kakambal mong si Missy,” malumanay pero nakakasuklam niyang sambit, habang dahan-dahan pang iniikot sa tasa ang kutsaritang may natitirang kape.Para akong nabingi. Saglit pa akong natigilan bago ko tuluyang naramdaman ang init ng galit at hiya na sumampa sa pisngi ko.Napakunot ang noo ko. “Bakit ako? Bakit hindi si Missy ang sumiping sa kaniya, eh, mag-fiancé naman sila?” mariin kong tanong.Tumaas ang kilay niya, saka ngumiti ng malamig. “Huwag ka nang maraming tanong!” matalim niyang sagot, kasabay ng pagtama ng kutsarita sa platito

“May mga kaibigan ako, Marry! Hindi mo ba naiisip na kung patuloy kang ganyan ka-kampante, mahuhuli ka niya?!” Galit at kaba ang naririnig ko sa boses niya, pero mas nangingibabaw ang tono ng paninisi.“M–Missy, wala naman akong ginagawang masama. Hindi ko naman ginusto na lapitan niya ako—”“Hindi mo ginusto? O baka naman inaakit mo siya?” Matulis ang bawat salita niya. “Dati, hindi ka ganyan. Pero ngayon… baka nakakalimutan mo kung sino siya sa buhay ko.”Nanlamig ako. “Hindi ko siya inaakit. Huwag mong ibintang sa’kin ‘yan.”“Eh bakit iba ang naririnig ko? Bakit parang masyado kang malapit sa kaniya ngayon?”Humigpit ang hawak ko sa cellphone. “Dahil hindi ko naman kontrolado ang kilos niya! Hindi mo alam kung gaano kahirap magpanggap sa harap niya. Kung alam mo lang…” Napahinto ako, dahil muntik ko nang masabi ang hindi dapat lumabas.Tahimik si Missy sa kabilang linya ng ilang segundo, bago siya muling nagsalita—mas mababa na pero may halong pananakot. “Marry, mag-ingat ka. Kapag

Halos mabingi siya sa ingay. Sa loob-loob niya, gusto niyang magwala, pero wala na siyang magagawa—nabasag na ang malinis na imahe na pinipilit niyang buuin.Habang pilit tinatakasan ni Missy ang mga press at mga taong humahabol, mabilis ang takbo ng sasakyan nila. Nanginginig ang mga kamay niya habang mahigpit na nakakapit sa bag na puno ng mga dokumento at pera.“Bilisan mo, Barbara!” utos niya, halos pasigaw. “Kailangan nating makaalis bago—”Hindi na niya natapos ang sasabihin nang biglang sumulpot sa gitna ng kalsada ang isang pulis patrol car, kasabay ng malakas na tunog ng sirena.Huminto sa gilid ang sasakyan nila nang utusan ng pulis. Pagbukas ng bintana ni Barbara, dalawang pulis ang lumapit, may dalang warrant.“Missy Dela Cruz?” malamig na tanong ng isa.Napalunok si Missy, pinilit ngumiti. “Ano ‘to? Wala akong kasalanan.”Lumapit ang isa pang pulis, seryoso ang tono.“May reklamo laban sa’yo mula sa sampung biktima ng estafa at panloloko. Kailangan mong sumama sa amin.”“