All Chapters of MY EX, MY BOSS, MY CONTRACTED HUSBAND: Chapter 71 - Chapter 80

Hindi na ako nakasagot. Pakiramdam ko'y bawat hinga ay lumiliyab sa loob ng dibdib ko. Ramdam ko na ang init ay kumakalat sa balat ko, tumitibok sa pagitan ng hita ko, at nagpapalabo ng katinuan.Sinubukan kong kumapit. Kahit kaunti lang. At sa aking huling lakas, nahawakan ko ang laylayan ng coat niya. “Please…” mahina kong pakiusap, halos di na marinig. “Help me… I need you.”“Oh, woman, wala ka sa sarili mo. Hindi mo alam ang sinasabi mo.”“P–Please… I think that’s the only way para maibsan ang init ng katawan ko…”Napailing ang lalaki. “You're hard to resist.” nagtitimping sambit ng lalaki.Binuhat ako nito at naramdaman ko na lamang nang lumapat ang likod ko sa malambot na kama.“Don’t worry, pananagutan kita.” sambit ng lalaki bago ako nito halikan. Hanggang sa kapwa kami nilamon ng iniy nang aming katawan. Kinabukasan, pagdilat ng mga mata ko, agad akong sinalubong ng matinding sakit ng ulo—parang may humihila sa loob ng utak ko, mabigat, parang alon ng pagkalito. Dumaan ang i

Jane’s Point of ViewHabang papauwi ako, hindi ko maiwasang mag-isip tungkol sa lahat ng nangyari kanina. Hindi ko pa rin matanggap na ako na ngayon ang personal assistant ni Zeus Winthrop! Ang taong iyon—na hindi ko akalaing makikilala ko nang personal, at lalo na, ang taong nakasama ko sa gabing hindi ko matandaan ng buo. Ang mga alaala ng gabing iyon ay parang mga piraso ng isang sirang puzzle na hindi ko kayang buuin.Pagdating ko sa bahay, hindi ko na kayang pigilan pa ang nararamdaman ko. Agad akong dumaan sa kitchen, kinuha ang isang malamig na inumin, at dumiretso sa sala. Hinanap ko ang tingin ni Hannah, na agad na nagtanong ng may halong kaba.“Jane, what happened? Anong nangyari sa’yo? Bakit ang tagal mong umuwi?”Ngumiti ako, pero ramdam ko ang pag-aalangan sa sarili ko. “Hannah, guess what? I’m working for Zeus Winthrop!” Tumawa ako ng medyo malakas, parang hindi ko kayang tanggapin ang sinabi ko. Hindi ko alam kung bakit, pero parang gusto kong magtago sa kaligayahan at

Sa halip na magalit, tumawa lang si Zeus. At doon na niya na-realize—wala na ‘yung pader sa pagitan nila. Hindi na siya simpleng assistant lang. Hindi rin lang siya ‘yung babaeng muntik nang gumuho sa gabing ‘yon. Ngayon, isa na siyang parte ng araw-araw ni Zeus.At ang mas nakakakaba? Unti-unti, gusto na rin niyang maging bahagi ng buhay nito... kahit alam niyang hindi gano’n kadali ang lahat. Lalo na kung may fianceè pa rin ito.Pero sa bawat ngiti ni Zeus, sa bawat ‘accidental hand touch’ nila sa table, at sa bawat pabulong nitong, “You look extra cute today,” mahirap na talagang umiwas.At baka nga… ayaw na rin talaga niyang umiwas.Gabing-gabi na sa opisina, at silang dalawa na lang ang natira. Tahimik na ang buong floor—tanging ilaw mula sa glass walls ng opisina ni Zeus ang nagbibigay liwanag. Nakatayo si Jane sa harap ng mesa nito, hawak ang mga papel na kailangang pirmahan. Pero pareho silang hindi kumikibo. Ramdam niya ang tensyon, parang may iniipon na kidlat sa pagitan nil

Napalunok siya. Hindi niya alam kung tatayo, tatakbo, o lalaban.Nanatiling tikom ang labi ni Estella habang tinatantya ang lalaking nasa harapan niya. Ngunit sa kabila ng pagtatapang-tapangan, hindi niya maitago ang nanginginig niyang mga daliri.“A-Anong kailangan mo sa akin?” tanong niya, halos bulong, nanginginig ang tinig.Si Ryder ay tumayo mula sa kaniyang leather na upuan, tumalikod sandali at humarap sa malaking bintanang tanaw ang hardin ng Cortez Mansion. Tila sinadya niyang patagalin ang sagot, hanggang sa marinig muli ang kaniyang malamig na tinig.“Estella Fernandez,” aniya. “Twenty-two years old. Virgin. A waitress sa isang coffee shop sa Makati. Only daughter of Robert Hernandez—na matagal nang patay—at Leticia Fernandez, na kasalukuyang nasa ospital dahil sa kondisyon sa puso.”Parang binuhusan ng malamig na tubig si Estella. Nanigas siya sa kaniyang kinatatayuan at namutla.“P–Paano mo… paano mo nalaman ang impormasyon na ’yan?” halos pasigaw na tanong niya, ang bose

Lumipas ang ilang araw, at kitang-kita ang pagbabago kay Ryder.Hindi na siya kagaya ng dati—hindi na siya malamig kay Estella. Madalas na niya itong pinapadalhan ng bulaklak kahit nasa loob lang sila ng mansion. Pinapakain ng paborito nitong pagkain, sinisigurado na laging ligtas at komportable si Estella. Sa bawat business meeting ni Ryder, hindi maalis sa mga mata ng tauhan niya kung paanong kahit nasa gitna siya ng pag-uusap tungkol sa negosyo o sa sindikato, panakaw itong tumitingin sa cellphone niya para lang tiyaking kumusta si Estella.Ang pagbabagong ito ay hindi nakalampas kay Shayne.Sa isang lihim na sulok ng mansion, pinapanood ni Shayne mula sa malayo si Estella na masaya habang naglalakad sa garden, bitbit ang isang maliit na bouquet ng bulaklak na galing kay Ryder.Ngalit na galit ang dibdib ni Shayne. Para siyang pinipiga ng matinding galit at selos.“Ako ang unang minahal ni Ryder! Hindi ko hahayaang maagaw mo siya, Estella!”bulong niya sa sarili, nanginginig ang ka