All Chapters of สัญญารักไร้หัวใจ: Chapter 91 - Chapter 100

ตอนที่87ความเชื่อใจที่ถูกทำลาย ภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์วรวิชญ์ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและอ้อมกอดที่อบอุ่นของอคิณและพราวตะวัน บัดนี้กลายเป็นห้องขังแห่งความผิดบาป ผ้าม่านหนาทึบถูกปิดสนิทจนแสงอาทิตย์ไม่อาจเล็ดลอดเข้ามาได้ ภายในห้องมืดมิดมีเพียงกลิ่นสาบของวิสกี้ราคาแพงคละคลุ้งไปทั่ว อคิณในชุดเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ บหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราและดวงตาที่บวมช้ำ เอาแต่นอนซมอยู่บนเตียงใหญ่ที่ว่างเปล่า ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อคิณไม่ยอมลุกไปไหน เขาปฏิเสธที่จะไปทำงาน เขาใช้แอลกอฮอล์เป็นยาสลบเพื่อหลีกหนีความจริงอันเจ็บปวดจากการที่ภรรยาหนีไปพร้อมกับลูกของเขา เขาเรียกชื่อพราวตะวันซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเพ้อหา ราวกับเป็นเพียงซากศพที่มีลมหายใจ นวลหัวหน้าแม่บ้านที่ทำงานกับตระกูลวรวิชญ์มาช้านาน เดินเข้ามาพร้อมถาดอาหารที่ไม่มีใครแตะต้อง เธอเห็นขวดวิสกี้ว่างเปล่าหลายขวดวางเกลื่อนพื้น แล้วก็ถอนหายใจด้วยความหนักใจ “คุณคินน์คะ ได้โปรด ทานข้าวสักคำเถอะนะคะ” นวลกล่าวเสียงสั่นด้วยความสงสาร อคิณเพียงแค่ปัดมืออย่างแรงโดยไม่ลืมตา เสียงถาดอาหารตกลงพื้น เพล้ง!!!

ตอนที่89รักที่หลบซ่อน ในช่วงสายของวันรุ่งขึ้น อคิณตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวอย่างรุนแรงและมีอาการมึนเมาที่ยังค้างอยู่ ร่างกายอ่อนแอแทบจะยกแขนไม่ไหว เขาใช้เวลาทั้งคืนจมอยู่กับความเจ็บปวดจากการหายไปของพราวตะวัน และคำพูดสุดท้ายที่เขาเหยียดหยามณิชาเมื่อวานนี้ มันทำให้เขานึกขึ้นได้ว่า เขาจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำลายชีวิตของเขาอีกแล้ว เขาพยายามลืมตาขึ้นมองรอบๆ ห้องนอนที่มืดมิดและเต็มไปด้วยขวดเหล้าว่างเปล่า ความรู้สึกสมเพชตัวเองพุ่งเข้ามาอย่างรุนแรง เขายันตัวลุกขึ้นไปที่กระจก และมองใบหน้าที่ทรุดโทรม หนวดเคราเฟิ้ม ดวงตาที่บวมแดง และรอยช้ำบนมือที่เกิดจากการทุบพื้นเมื่อคืนก่อน อคิณรู้สึกอับอายและรังเกียจตัวเองอย่างที่สุด เขาปล่อยให้ตัวเองพังทลายลงไปพร้อมกับความรักที่เข้าใจผิด พอแล้ว...ฉันทำพลาดไปแล้วครั้งหนึ่ง ฉันจะไม่อยู่ในสภาพนี้อีกแล้ว!!! ความคิดถึงพราวตะวันและลูกในท้องกลายเป็นพลังงานที่ทำให้เขาอยากลุกขึ้นสู้เพื่อให้ภรรยากับลูกภูมิใจในตัวเขา เขาคิดถึงวันที่ครอบครัวกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน เขาอยากปกป้องลูกและภรรยา เขาจะต้องแก้ไขความเข้าใจผิดทั้งหมดนี้ให้ได้

ตอนที่91ความคิดถึง ที่บ้านพ่อกับแม่ของพราวตะวันในกรุงเทพ บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึมครึมและความเงียบงันตั้งแต่การหายตัวไปของลูกสาวคนโต พราวฟ้านั่งเหม่อลอยอยู่ที่โซฟาข้างคุณพ่อคุณแม่ ซึ่งทุกคนต่างแสดงความกังวลออกมาอย่างชัดเจน โทรศัพท์มือถือของพราวฟ้าที่ส่งเสียงเรียกเข้าอย่างกะทันหันในยามวิกาล จึงทำให้ทุกคนสะดุ้งสุดตัว พราวฟ้าที่เป็นห่วงพ่อกับแม่จึงกลับมาอยู่ที่บ้านกับพ่อและแม่ พราวฟ้ารีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู เมื่อเห็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างบอกว่านี่คือใคร น้ำตาเธอก็ร่วงลงมาทันทีที่รับสาย “พี่พราว นี่พี่ใช่ไหม” เสียงของเธอเต็มไปด้วยความโล่งใจและตัดพ้อในคราวเดียวกัน “ฟ้า พี่เอง” น้ำเสียงของพราวตะวันแผ่วเบาและอ่อนโยน แต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว “พี่แค่โทรมาบอกว่าพี่สบายดี” ทันทีที่ได้ยินชื่ออรัญญามารดาของพราวตะวัน ก็ผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้นและน้ำตาคลอเบ้า ผู้เป็นแม่รีบแย่งโทรศัพท์จากมือลูกสาวคนเล็กอย่างรวดเร็ว “ลูกพราว ลูกอยู่ไหน ทำไมไม่บอกแม่สักคำ พราวเป็นยังไงบ้างลูก” เสียงของผู้เป็นแม่สั่นเครือจนไม่สามารถควบคุมความ

ตอนที่93ยังคงคิดถึง ที่บ้านของอคิณ บรรยากาศยังคงเงียบเหงาและอึมครึม อคิณเดินขึ้นบันไดมายังห้องนอนของเขากับพราวตะวัน ซึ่งตอนนี้กลับว่างเปล่าไร้เงาภรรยา เขานั่งลงบนขอบเตียงอย่างอ่อนล้า มือยังคงกุมกรอบรูปที่วางข้างหมอน ภาพในกรอบคือภาพที่เขาแอบถ่ายพราวตะวันในวันที่เธอยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด “พี่รู้ว่าพราวไม่เป็นคนใจร้าย พราวไม่มีทางจากพี่ไปโดยไม่มีเหตุผล แต่ครั้งนี้มันคงหนักหนาจริงๆ”อคิณคิดในใจ ความรู้สึกผิดที่ปล่อยให้เรื่องราวในอดีตมาทำลายความเชื่อใจของภรรยา กัดกินหัวใจเขาตลอดเวลาเขาวางกรอบรูปไว้ แล้วเดินเข้าไปในห้องเล็กๆ ที่เขาเตรียมไว้สำหรับลูกน้อย ซึ่งอยู่ติดกับห้องนอนใหญ่ ห้องนี้ถูกตกแต่งด้วยสีอ่อนหวาน และมีข้าวของเครื่องใช้สำหรับเด็กอ่อนที่เขาสั่งซื้อมาด้วยตัวเอง ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างประณีตราวกับรอคอยการมาถึงของเจ้าของตัวจริง ตั้งแต่เปลเด็กที่ทำจากไม้เนื้อดี ไปจนถึงกองตุ๊กตานุ่มนิ่มรูปสัตว์ต่างๆอคิณเดินไปเปิดประตูเสื้อผ้าไม้โอ๊คขนาดใหญ่ ข้างในเต็มไปด้วยเสื้อผ้าเด็กอ่อน ผ้าอ้อม และผ้าห่มที่ยังไม่ได้แกะป้าย เขาลูบเบาๆ ไปบนชุดเด็กอ่อนสีฟ้าอ่อนตัวหนึ่งที่เขาเลือกเ

ตอนที่95บทพิสูจน์ความรัก ที่บ้านของอคิณ บรรยากาศยังคงเงียบสงบและหนักอึ้งหลังจากที่เขาได้ฟังการสารภาพที่โหดร้ายของฟิล์ม อคิณนั่งอยู่ที่ขอบเตียงอย่างอ่อนล้า มือยังคงกุมกรอบรูปของพราวตะวันที่วางข้างหมอน ความจริงที่ว่าภรรยาของเขาจากไปเพราะถูกจัดฉากและหลอกลวงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้ความโกรธแค้นของเขายิ่งทวีคูณ เขาได้มอบหมายให้ทนายจัดการเรื่องคดีของณิชาและฟิล์มอย่างเด็ดขาดแล้ว แต่เรื่องคดีความไม่ได้ทำให้หัวใจเขาหายเจ็บปวดเลย สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการตามหาพราวตะวันและลูกของเขา อคิณลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองออกไปในความมืดมิดของค่ำคืน ความท้อแท้เข้าจู่โจมเขาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “ฟิล์มก็ไม่รู้ว่าพราวอยู่ที่ไหน ใครๆ ก็ไม่รู้” อคิณพยายามนึกถึงสถานที่ที่พราวตะวันเคยพูดถึง หรือทุกความสัมพันธ์ที่เธอเคยมี แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเหมือนไม่มีทางให้เขาเดิน พราวตะวันเป็นผู้หญิงที่ชอบเก็บความรู้สึกและโลกส่วนตัวสูง เมื่อเธอตัดสินใจหนี เธอย่อมไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ “พี่จะตามหาพราวทที่ไหน ในโลกกว้างใหญ่ใบนี้” เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรูปถ่ายของพราวตะวั