SWEET PUNISHMENT のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

DWAYNE'S P.OV I woke up early because the wireless doorbell outside had been ringing nonstop—it seemed someone had been pressing it repeatedly. Hindi ko maiwasang mapasabunot ng buhok at mabilis na bumangon. Hindi ko na nga naalalang magsuot ng damit, lumabas akong nakaboxer. Kahit papano ay maayos na ang kalagayan ko't nakakagalaw na rin ako. Natuyo na rin ang iilang sugat at pasa sa buong katawan ko. Mabilis akong lumabas at tiningnan kung sino ang sumira ng umaga ko. Inis kong binuksan ang pintuan, tumambad sa akin ang isang babae. May dala na naman itong pagkain. "Hi! Baka kasi gutom kana, may sobra sa baon ko...sayo nalang." Nakangiting sabi niya. Suot na naman niya ang uniporme na pang-doctor. Mataman ko siyang tiningnan. Ano bang nakukuha niya sa pagbigay-bigay sa akin ng ulam? Hindi naman ako interesado sa kanya. "Kainin natin sa loob ng unit mo?" Patanong na sabi niya at mabilis na tinulak ako. Nagtuloy-tuloy siyang pumasok sa condo ko. Wala na akong nagawa kundi ang m

DWAYNE'S P.O.V Hindi ko maiwasang mapaungol. Gumagaling na siya sa kama. Hindi na siya kagaya noon na kailangan pang turuan. "A-allison...Uhmmm..." "I'm not Allison, I'm Ericka...." Kahit lasing ay naging malinaw sa aking pandinig ang sinabi niya. Kahit hilong-hilo ay pinilit kong imulat ang mga mata ko. Nang mapagtantong hindi siya si Allison ay nagkaroon ako ng lakas ng loob na bumangon at umalis mula sa pagkakapatong niya. Mabilis kong naisuot ang boxer ko at masama siyang tiningnan. Muntikan nang may mangyari sa amin. "UMALIS KA DITO!" Sigaw ko sa babae. Pero hindi niya ako pinansin, humiga lang siya sa kama at bahagyang pumikit. "A-ayoko! Nahihilo na ako, dito nalang ako matutulog." Hindi ko alam kung saan siya kumukuha ng lakas ng loob sa kakapalan ng mukha niya. Tila nahimasmasan ako ng mga sandaling iyon. Linukob ng pagsisisi ang buong pagkatao ko dahil sa ginawa ko. Mabuti na lamang ay hindi kami natuloy, hanggang bibig niya lang. Napahilot na lamang ako sa sintido d

ALLISON P.O.V "Na-cancel niyo na ba 'yong report sa mga pulis na nawawala si Dwayne? " Tanong ko kay Greg na noo'y abala sa pakikipagharutan kay Mary. "Oo, hindi naman pala nawawala. Nagtatago pala kasama ang ibang babae." Natatawang sabi ni Kier. Sinamaan ko siya ng tingin. Pinaalala pa talaga niya."Huwag kayong maingay, nandiyan si Mom." Saway ko sa kanila na agad namang tumahimik."Ilang araw daw ba bago magising si Drake, anak?" Tanong ni Mom na noo'y nagbabantay sa anak ko. Ilang oras palang ang nakakalipas simula nang maoperahan si Drake ay bigla siyang dumating. Wala nga lang si Angelo, dahil abala ito sa business niya at may pasok pa siya sa school pagkatapos ng duty niya. Kaya madalas ay ginagabi siya ng uwi. Nasobrahan sa kasipagan ang kapatid ko na iyon. "Ang sabi ni Doktora Santos, hindi naman masiyadong napinsala ang kanyang utak. Siguro'y bukas o mamaya lang ay gigising na ang anak ko." Nakangiting sabi ko. "Mabuti naman," Malungkot na sabi ni Mom kaya agad ko

ALLISON P.O.V. We revisited the accident that occurred on March 03, 2023, involving my father and Dwayne's father. They were both victims of Tito Lucio's wickedness. We had it reopened to file a new case, but the police at the PNP said the case was closed, asking why we were still pursuing it. Lalo na ang Deputy Chief for Administration na si Police Lieutenant General Bernardino Colampus. Hindi niya kami hinayaan na magsampa ulit ng panibagong kaso, pinaalis niya kami na parang isa rin siyang tuta ni Tito Lucio. Nanlumo kami, hindi ko na alam kung sinong pwedeng pagkatiwalaan. Isa na lang talaga ang naiisip kong paraan: ang ninong kong si Major General Rebarea Anderson – ang kasalukuyang PNP Chief ngayong taon. Ayoko sanang istorbohin siya kaya lang ang mga tauhan niya ay gumagawa ng mga kabalbalan dahil nasa mataas na rango. Siya na lang ang alas namin upang madakip ang matandang si Lucio. Sinadya kong pumunta ng Quezon City nang mag-isa dahil si Mom ang nagbabantay kay Drake sa

GREG P.O.V. Hindi ko alam kung dapat ko bang pagbuksan ang taong kumakatok sa pintuan ng condo unit ko nang ganitong oras. Pasado alas dyes na ng gabi, sino naman ang baliw na dadalaw sa akin nang ganitong oras? Mabilis akong pumunta at sumilip sa monitor. Napakunot ako ng noo nang makita si Dwayne na nakayuko habang nakasandal sa pader. Pikit ang mga mata na sa wari ko'y lasing na lasing. Ano bang problema niya? Hindi ko mapigilang mainis nang maalala kung paano niya sinaktan si Allison pati na ang anak na dapat ay kinakalinga niya. Lumabas ako at sisigawan na sana siya nang makita kong umiiyak siya. Ito ang pangalawang beses na nakita ko siyang umiyak nang ganyan, huling kita kong ganyan siya ay noong namayapa ang ama niya. "Anong problema, Dwayne? Gabing-gabi na, pumunta ka pa rito." Iritableng sabi ko sa kanya. Nanatili siyang nakayuko at parang nasusuka. Kadiri, baka magkalat pa siya dito sa labas. Inalalayan ko siya papunta sa loob at pinaupo sa sofa, pero hindi pa rin siya n