Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 90

DWAYNE P.O.V Maaga akong pumasok ng office, naabutan ko si Greg sa may pintuan, balisa ito at nakatingin sa malayo. Tinawag ko siya pero hindi niya ako naririnig kaya mas pinili ko nalang na lapitan siya. " Bakit hindi ka pumasok?" Nagitla siya at tumingin sa akin. Seryoso ang kanyang mukha habang tinitingnan ang kung ano man na nasa loob ng opisina ko. "Andiyan ang Tito Lucio mo, galit na galit. Ikinalat pa ang mga gamit sa loob. Hindi ako makapasok, pinagbabawalan niya ako." Natatakot na sabi niya kaya sumenyas ako sa kanya na ako nalang ang papasok. Tumango naman siya at tumalikod na para bumalik sa kanyang opisina. Malakas kong sinipa ang pintuan, bahgya pa itong nasira. Napatigil ang mga tauhan niya sa pagkakalat ng mga files, parang binagyo ang opisina. "Anong ginagawa mo sa kompanya ko?" Walang emosyong sabi ko. Prente siyang nakaupo sa swivel chair habang nagpapaikot-ikot. "Kompanya ko ito Dwayne, baka nakakalimutan mo ako ang nakapirma sa dokumento na pinirmahan din ng a

DWAYNE'S P.O.V Nagdesisyon kaming mamasyal sa BGC, kasama ang anak ni Angelo. Lahat ng taong nadadaanan namin ay napapatingin, iniisip siguro nila na anak namin ang batang ito. "Ang cute naman ng family nila oh! Lalo na iyong baby, kamukha ng tatay." Nakangiting sabi ng isang ale na nadaanan namin kaya hindi ko maiwasang mapangiti. Balang araw ay gagawa kami ng ganito ni Allison, at sisiguraduhin kong magiging mabuting magulang kami sa magiging anak namin. "Kain muna tayo, nagugutom na ako, hindi pa ako kumakain simula pa kaninang umaga," Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Pinababayaan ba niya ang sarili niya? Kaya siguro lately ay napapansin kong namamayat siya. "Pinababayaan mo ba ang sarili mo?" Seryosong tanong ko habang karga-karga si Drake na walang humpay sa kakapadyak, walang ginawa kundi tumawa ng tumawa kanina pa. Napaka-cute na bata. "Hindi ah! Busog pa kasi ako kanina," Nakangusong sabi niya. Niyaya ko siya sa Vikings, pero agad niya akong hinila paalis. "Huwa

DWAYNE'S P.O.V It seems I didn’t have a good start to my day. Besides the bad weather, Tito Lucio’s audacity is making things worse. He’s the reason why my car has flat tires, which is still parked in BGC to this day. Greg and I went back there last night to gather evidence. Thankfully, there are plenty of CCTV cameras around. They captured what happened, and it was Tito Lucio’s men who did it. Napasabunot na lamang ako sa buhok, napuyat tuloy kami ni Greg. Hindi ko tuloy alam kung itutuloy ko pa ba ang lakad ngayon papuntang Batangas dahil iniisip ko rin ang kaligtasan ng mga kasama ko, baka idamay sila ni Tito Lucio sa galit niya sa akin. Isa pang nakakabagabag sa akin ay si Mom. Paniguradong nag-aalala na siya sa akin at nangako ako sa kanya na babalik agad ako. Hindi ko rin kasi makontak si Mang Ramon, paniguradong wala siyang mahanap na signal doon. Padabog akong bumangon. Sunod-sunod ang nagyaring pagvibrate ng aking cellphone. I got up irritably as my phone started vibrati

DWAYNE'S P.O.V I just woke up feeling like my head had been hit with something hard, it hurt so much. Fresh blood was streaming from my head down to my face. The impact of the car crash must have thrown me hard. Panic washed over me as I looked around. I was no longer inside the vehicle, and Allison and the rest were nowhere to be seen. Nasaan kaya sila? o mas magandang itanong ay kung nasaan ako? Isang madilim na lugar na hindi rin pamilyar ang bumungad sa akin. Tila isang abandonadong apartment. Kahit nahihilo ay sinubukan kong tumayo ngunit hindi ko magawa. Ang aking mga kamay at paa ay nakagapos. "Gising kana pala." Ang tinig na iyon ay tila isang punyal na pilit na tumutusok sa tenga ko. Masiyadong masakit at matalas. Si Tito Lucio. Anong ginagawa ng gurang na to dito? "N-nasaan sila?" Tila nanghihina na tanong ko. Hindi rin mawala ang pagkahilo ko. Sana ay nasa mabuting kalagayan ang mga kaibigan ko lalo na si Allison at si Drake. "Hindi ko alam! Siguro'y nasa kalsada pa sil

DWAYNE'S P.O.V Nagising ako sa isang pamilyar na lugar. Nakauwe na ako sa aking condo. Bago pala ako tuluyang mawalan ng malay sa kotse na minamaneho ni John, ay sinabi kong huwag niya akong ihatid sa hospital. Pinilit kong bumangon pero nahihilo parin ako. Hinawakan ko ang aking ulo, may bandage na nakalagay dito. Andami rin ng mga pasa sa katawan ko. Para akong binugbog sa labas ng isang grupo ng siraulo. "Gising kana pala, kumusta ang pakiramdam mo?" Pumasok si John sa kwarto, may dala siyang kung ano-anong gamot at panlinis sa sugat. Napangiwi pa ako ng makita ko ang malaking alcohol na kanina pa niya inaalog. Mukhang maayos na rin ang kalagayan niya dahil nakakakilos na siya ng normal. "A-anong nangyari kagabi?" Puno ng katanungan ang isip ko. Anong nagyari at kung paano niya ako nailigtas mula kay Tito Lucio. "Mahabang kuwento, baka abutin tayo ng pasko kapag sinabi ko sayo at tiyaka tinatamad ako. Basta ang alam ko ay mga walang kwenta ang tauhan ng ama-amahan mo. Ako nala