My Possessive Ex-Husband のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

“WHAT THE HELL was that?” agad na bungad na tanong ng kanyang kaibigan. “Why is she here? A-alam ba ni Regine na si Tally ang nurse mo? Paano kung magsalubong ang dalawa rito? Nag-iisip ka ba?”Hindi siya umimik. Alam niyang nag-aalala lang ito para sa kanya ngunit hindi niya nagugustuhan na nanghihimasok ito sa mundong kanyang binubuo kasama ang dalaga. But then again, he’s just stopping himself from being rude.Liam is still a friend. A good friend, actually.“Cupid sent her,” he replied. “And I don’t know if Regine knew about Tally being my nurse. And I don’t really care.”“Alam ba ni Cupid na dati kayong mag-asawa ng nurse mo?” seryoso nitong tanong.Hindi na mapigilang maghugot ng malalim na hininga at bagot itong tinignan. “Bakit ba ang dami mong tanong?”“Because what the hell are you exactly doing, Charles? Hindi mo ba naiisip na tuluyang maging mapanganib ang buhay niya ngayong kasama ka? You were recently attacked. Muntikan ka na mamatay ang now your legs are prone to damage

SHE ROAMED her eyes all over the place. Hindi siya makapaniwalang nandito na naman siya sa mall para maglibot. At mas lalong hindi siya makapaniwalang hindi niya anak ang kasama kundi ang ama nito. “Where are we going?” she asked. “Kanina pa tayo paikot-ikot.”“Just keep walking,” anito na hindi man lang sinasagot ang kanyang tanong.Napasimangot siya ngunit wala siyang ibang choice kundi ang tumalima sa sinabi nito. Patuloy lamang siyang naglalakad papasok sa elevator. Hindi niya alam kung saan sila papunta, ngunit dahil seryoso ang tinig ni Charles habang nagsasalita ay wala siyang ibang nagawa kundi ang sundin ang sinabi nito sa kanya.She bit her lower lip as she continued pushing his wheelchair. Hindi kasi nito ramdam ang pananakit ng kanyang mga binti kakalakad dahil nakaupo lang naman ito, kaya alam niyang hindi ito makaka-relate sa kanya.“Magandang hapon po, Mr. Cordova.” Hindi na siya nagulat pa nang mayroong bumati sa binata. Kahit saan yata ito magpunta ay kilala ito. Hi

HE’S NOT sure if she’s going to love where he’s about to take her. Kung tama pa ang mga naalala niya tungkol sa dalaga. She loves painting. Kung tama nga ang kanyang pagkakaalala. Mahilig ito sa paints at ang huling regalo niya para rito ay isang painting mula sa isang sikat na painter. Kung alam ba ng dalaga ang tungkol doon, the answer is no. Pinalabas niya lang na regalo ito mula sa kanyang Lolo at hindi sa kanya. Ang makitang masaya ito sa kanyang binigay ay sapat na sa kanya kahit na hindi nito alam na siya ang may bigay nito. Sinulyapan niya ang dalaga na busy sa pagtitingin sa labas ng bintana. Hindi niya maiwasang mapailing at muling nagbaba ng tingin sa screen ng kanyang phone. Kasalukuyan niyang ka-text sa phone ang kaibigang si Liam, asking this weird man for guidance and a success date.Yes, this is a date, and no, he doesn’t need permission from her. Siya naman ang magdadala rito sa kung saan niya ito gustong dalhin. Nang tumigil ang sasakyan ay agad na bumaba si Tally

“WHERE SHOULD we put this?” tanong niya habang hawak ang kanyang chin.Kakarating pa lang ng mga painting na ginawa nila ni Charles kanina sa may lake. And to be honest, they are so cute! Minimalist and expressive. And right now, she’s considering to hang this in the living room.But the question is… papayag kaya si Charles?“Ang gaganda ng mga painting,” puri ni Manang Josa. “Sino kaya ang gumawa nito? Napakagaling naman!”That brought a smile to her lips. She then pointed the canvas that was painted by Charles. “Charles painted that one.”“Ay, nako! Ang ganda!” Pumalakpak pa ito. “Hindi na rin naman nakakapagtaka kasi sa pagkakaalam ko ay mahilig daw talaga sa mga painting si Sir Charles.”“Talaga po?” Umangat ang kanyang kilay sa narinig. “Mahilig si Charles sa mga painting?”“Yon lang ang narinig ko, Nurse Tally.” Nagkibit balikat ito. “E itong isa? Ikaw ba ang may gawa nito?”Tally nodded her head and smiled. “Yes, Manang. Ako po.”Ngumiti ito sa kanya. “Ang ganda rin. Mukhang bi

SHE SAT down while intently looking at him. Hindi niya alam. There’s something off with this man. It’s weird. Hindi niya maintindihan kung bakit parang may something na nagbago rito. His scary aura somehow started fading.“Why the are you staring at me like that?” he asked and frowned.“I am not used to this,” aniya at mahinang umiling. “Why are you suddenly being soft towards me? I mean… what’s the catch?”Umangat ang isang kilay nito. “I already told you what’s the catch. Gusto kong bumawi sa ‘yo.”Muli siyang umiling sa sinabi nito. “No. I already told you, didn’t I? I just want you to heal. Sapat na ‘yun bilang pambawi sa ‘kin. That thing is more than enough to me. No need to go on such extents just to make it up to me.”“Did you really think I can feel better just by convincing myself that once I’m healed you’re going to forgive me?” Mas lalong umangat ang kilay nito. “No, Tally. Kaya babawi ako. Let’s… let’s spend the next two months with smile on our faces.”Mariin niyang kinag