มรสุมรัก CEO ซาตาน의 모든 챕터: 챕터 541 - 챕터 550

เฉินฉวนหมินอายุมากกว่าห้าสิบปี รูปร่างเตี้ยอ้วนท้วม แขนขาสั้นหนา หน้าท้องยื่นป่องออกมาราวกับกำลังตั้งครรภ์ ใบหน้าเหลี่ยมกลม ดวงตาเรียวเล็กเหมือนเส้นตรง ลักษณะโหงวเฮ้งใบหน้านั้นอัปลักษณ์อย่างปฏิเสธไม่ได้ เป็นรูปลักษณ์ของคนทรยศชั่วช้าสามานย์ที่แท้จริงในขณะนี้ร่างกายของเขาเปลือยเปล่า มีเพียงผ้าห่มผืนบางคลุมหน้าท้องเอาไว้เฉินฉวนหมินเพิ่งวางสายโทรศัพท์และตอนนี้เขาพิงหัวเตียงเอาไว้ สูบบุหรี่หนึ่งทีก็จิบไวน์ตามหนึ่งอึก ผ่อนคลายพร้อมด้วยอารมณ์สุนทรีย์เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวเหยียนเหยียน เฉินฉวนหมินแค่นหัวเราะเสียงเบา กระแทกแก้วไวน์ลงบนโต๊ะ ไวน์สาดกระเซ็นจากแก้วหยดลงบนหลังมือของเขาเฉินฉวนหมินเช็ดมือปาดลงบนผ้าห่มอย่างไม่ใส่ใจ คาบบุหรี่ไว้ในปาก และเหลือบตะแคงตามองเธอ“ประธานเซิ่น คนอย่างเซิ่นหรูซวงน่ะหรือ? ก็แค่เด็กน้อยคนหนึ่ง” เฉินฉวนหมินดับบุหรี่ในที่เขี่ยบุหรี่ ลุกขึ้นยืนข้างเตียงและยืดเหยียดคลายกล้ามเนื้อ“ตอนที่ฉันก่อร่างสร้างตัวแล้ว ยังไม่รู้ว่าเธอกำลังเล่นโคลนอยู่ที่ไหนสักแห่ง เธอไม่มีอำนาจพอที่จะแย่งตัวคนจากมือฉันไปได้หรอก ที่ฉันให้เกียรติเธอเพราะฉันมีมารยาทมากพอ ไม่ใช่เพราะว่าเธ

ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยความโกลาหลเสียงกรีดร้องของหลายต่อหลายคนดังสนั่นปนเปไปด้วยกันเฉินฉวนหมินสวมเพียงชุดชั้นใน นอนเปลือยกายอยู่บนพื้น สีหน้าแดงก่ำบิดเบี้ยว กุมท้องไว้ด้วยความเจ็บปวดไม่รู้ว่าหลิวเหยียนเหยียนคลานไปอีกฝั่งของเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอกอดผ้าห่มไว้แน่น กัดริมฝีปากเอาไว้พร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มด้วยความดื้อดึงอดกลั้นเจ้าหน้าที่จัดงานประชุมได้มาถึงแล้ว จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึงและสิ้นหวังน้ำเสียงของซิงจือเหยียนยังคงดังก้องอยู่ในหูของเธอ น้ำเสียงนั้นทุ้มต่ำเคร่งขรึม “เซิ่นหรูซวง ใจเย็นหน่อย”ศีรษะของเซิ่นหรูซวงปวดตุบในทันทีข้อมือและนิ้วของเธอเองก็ปวดมากด้วยเช่นกันเธอขมวดคิ้วพร้อมช้อนตาขึ้นมองข้อมือของเธอที่ถูกซิงจือเหยียนจับยึดเอาไว้แน่นอยู่ภายในฝ่ามือขวดไวน์ที่แตกนั้นไม่ได้แตกกระจายเพราะฟาดกระแทกมันลงบนศีรษะของเฉินฉวนหมินขวดไวน์ที่อยู่ในมือของเธอนั้นถูกซิงจือเหยียนแย่งชิงไปอย่างแรงต่างหากข้อมือถูกตรึงเอาไว้ นิ้วของเธอถูกงัดออกและดึงขวดไวน์นั้นออกไปทันทีที่ขวดไวน์ตกลงถึงพื้น ฝ่าเท้าของซิงจือเหยียนก็เตะเข้าไปที่ท้องของเฉินฉวนหมินขวดไวน์ขวดนั้นไม่ไ

ทุกคนต่างจับจ้องมาที่การกระทำของเซิ่นหรูซวงเฉินฉวนหมินได้ตระหนักถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ทันที ชี้ไปที่เซิ่นหรูซวงพร้อมตะโกนว่า “เธอกำลังจะโทรแจ้งตำรวจ จะปล่อยให้เธอโทรแจ้งตำรวจไม่ได้! หยุดเธอเอาไว้เดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!”หลิวหยางราวกับเพิ่งตื่นขึ้นจากฝันร้าย พยายามตะกายตัวลุกขึ้นจากพื้น รีบร้อนเอื้อมมือไปหยุดยั้งการกระทำของเซิ่นหรูซวงเพียงหนึ่งสายตาของเซิ่นหรูซวงที่หันกลับมามอง ก็ทำให้ฝีเท้าของหลิวหยางแทบจะยกไม่ขึ้นอีกต่อไปหลิวหยางไม่สามารถบรรยายสายตานั้นออกมาได้เป็นสายตาที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดซึ้งหลิวหยางพูดด้วยความยากลำบากอยู่ภายใต้สายตาของเซิ่นหรูซวง “ประธานเซิ่นครับ ถ้ามีอะไรเราก็สามารถค่อย ๆ ปรึกษาพูดคุยกันอย่างใจเย็นได้ ไม่จำเป็นต้องโทรแจ้งตำรวจใช่ไหมล่ะครับ? พวกเราสามารถพูดคุยกันด้วยดีเพื่อ——”“สวัสดีครับ”สายโทรศัพท์เชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว เซิ่นหรูซวงพูดว่า “สวัสดีค่ะ ฉันต้องการแจ้งความ”เฉินฉวนหมินสบถด่าเสียงต่ำ พร้อมเดินตรงไปหาเซิ่นหรูซวงด้วยสีหน้าดุดันเซิ่นหรูซวงขมวดคิ้ว ในขณะที่เธอกำลังจะยกเท้าก้าวเดินออกไป ก็เห็นว่ามีมือข้างหนึ่งคว้าจับแขนของเฉินฉว

ในชั่วขณะนั้น ความรู้สึกของเซิ่นหรูซวงซับซ้อนอย่างบอกไม่ถูก ภายในหัวใจเป็นอารมณ์ที่ผสมปนเปกันจนยากจะบรรยาย และยากเกินกว่าจะพูดออกมาได้เธอมองดูเวลา “เดี๋ยวฉันจะออกไปรับนายเอง รออยู่ที่หน้าประตู”สือเหยาตอบตกลงเมื่อเซิ่นหรูซวงมาถึง เธอก็เห็นบุคคลรูปร่างสูงใหญ่ยืนพิงกำแพงอยู่ตั้งแต่ไกลคนคนนั้นสวมเสื้อฮู้ดตัวโคร่ง หมวกเบสบอลสีดำคลุมศีรษะไว้อย่างหลวม ๆ ก้มตัวลงเล็กน้อย ศีรษะกดต่ำมองลงไปที่พื้น แสงไฟหลากสีสาดส่องมาจากบาร์ทอดลงมาที่ลำตัวของเขา แต่นั่นยิ่งกลับทำให้เขาดูไม่เข้ากับสถานที่นี้อย่างน่าประหลาดเธอจอดรถไว้ตรงหน้าสือเหยา สือเหยามองผ่านกระจกหน้าต่างรถเข้ามา เปิดประตูรถแล้วขึ้นมานั่งด้วยความเงียบงันบรรยากาศภายในรถเงียบกริบ สือเหยาทำหน้าบูดบึ้ง เม้มริมฝีปากแน่นไม่พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อยเซิ่นหรูซวงสตาร์ทรถพลางพูดว่า “นายมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่”สือเหยายกมือกอดอกเอาไว้ สวมหมวกพร้อมหันหน้าหนีไปทางอื่น ผินหลังศีรษะไปทางเซิ่นหรูซวงด้วยท่าทีราวกับกำลังโกรธจัดและไม่อยากพูดคุยกับเธอ แม้แต่น้ำเสียงเองก็สะท้อนไปด้วยความแง่งอน “ฉันมาที่นี่หลังจากโทรไปหาเธอห้าสายแล้ว ก็ยังโทรไม่ติด”

“งั้นก็แสดงว่าเยี่ยนอวี้เจ๋อกับซิงจือเหยียนเป็นลูกพี่ลูกน้องกันสินะ”เซิ่นหรูซวงแค่นหัวเราะเสียงเบา “นายเก่งมากเลยนะเนี่ย สืบหาข้อมูลได้เยอะมากขนาดนี้”สือเหยายกยิ้มมุมปาก “สืบค้นไปตามเบาะแสจนถึงต้นตอ หลายคนคงไม่รู้ว่าเยี่ยนอวี้เจ๋อกับเฉินจื่อเต๋อมีแม่คนเดียวกัน ดังนั้นจึงไม่มีใครคิดจะตั้งใจปิดบัง ก็เลยสืบหาได้ง่าย ๆ”เธอไม่คิดเลยว่าซิงจือเหยียนกับเว่ยอวิ๋นลู่จะมีความสัมพันธ์นี้กันด้วยไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอไม่รู้เรื่องนี้ในชาติที่แล้ว และไม่คิดแปลกใจเลยที่ซิงจือเหยียนกับเว่ยอวิ๋นลู่จะพยายามปิดบังเรื่องนี้เอาไว้จนมิด ถ้าเรื่องอย่างการที่ลูกพี่ลูกน้องคบหาผู้หญิงคนเดียวกันแพร่กระจายออกไป สีหน้าของซิงจือเหยียนคงจะไม่สู้ดีอย่างมากแน่นอนเซิ่นหรูซวงไม่สนใจความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงที่ซับซ้อนวุ่นวายของซิงจือเหยียนกับเว่ยอวิ๋นลู่ ตอนนี้เธอจดจ่ออยู่กับเพียงตระกูลเฉินเท่านั้นเซิ่นหรูซวงพูด “แสดงว่านายหาวิธีจัดการกับตระกูลเฉินได้แล้วหรือ?”สือเหยาหัวเราะ “เฉินฉวนหมินเจ้าเล่ห์มากแผนการไปหน่อย แต่เฉินจื่อเต๋อเป็นคนทึ่มทื่อโง่เง่า เอาแต่คอยขัดพ่อตัวเองอยู่ตลอดเวลา”ในขณะเดียวกัน ก็มีข้อความ