All Chapters of มรสุมรัก CEO ซาตาน: Chapter 531 - Chapter 540

เว่ยอวิ่นลู่เริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูกขึ้นมาในทันใดเธอไม่สามารถคาดเดาท่าทีของซิงจือเหยียนในตอนนี้ได้เลย และไม่รู้ว่าเขากำลังตำหนิเธอในใจอยู่ไหม หรือเขากำลังเริ่มคลางแคลงสงสัยในตัวเธอเข้าแล้วหรือไม่สิ่งที่ทำให้เธอตื่นตระหนกกว่าก็คือ การที่ซิงจือเหยียนไม่ได้เลือกเข้าข้างเธอในทันทีเหมือนอย่างที่เคยเป็นมายิ่งคิดดูอย่างถี่ถ้วนแล้ว มีความเป็นไปได้ที่ซิงจือเหยียนกำลังสงสัยเธอขึ้นมาแล้วจริง ๆสงสัยเธอเพราะเซิ่นหรูซวงเธอจิกเกร็งปลายนิ้วเข้าหากัน “ฉันไม่รู้... หรือหรูซวงอาจจะเป็นคนทำเอง ที่จริงแล้วแก้วน้ำนั้นไม่ได้มีปัญหา”ซิงจือเหยียนลืมตาแล้วหันหน้ามองเธอด้วยดวงตาดำคมกริบลึกล้ำ“ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลก่อน”นิ้วมือของเว่ยอวิ่นลู่หดเกร็งเข้าหากัน พร้อมกับพยักหน้ารับคำ “ได้ค่ะ ไปเยี่ยมหรูซวงก็เป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว” เธอฝืนยิ้มออกมา “แต่พวกเราก็ไม่รู้ว่าหรูซวงอยู่ที่โรงพยาบาลไหน”ซิงจือเหยียนพูดชื่อโรงพยาบาลแห่งหนึ่งออกมาในทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดเว่ยอวิ่นลู่อึ้ง “อาเหยียนรู้ได้อย่างไร?”ซิงจือเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เพราะโรงพยาบาลนี้ใกล้บาร์ที่สุด สือเหยาร

จะบังเอิญกับที่เซิ่นหรูซวงถูกวางยาแล้วซิงจือเหยียนมาเห็นเข้าพอดีขนาดนั้นได้อย่างไร เรื่องราวมันประจวบเหมาะจนเกินไป บังเอิญจนเธอถูกมองว่าเป็นคนต้องสงสัยเธอเหมือนน้ำท่วมปาก มืดแปดด้านจนหาคำพูดมาแก้ต่างไม่ได้เลยก่อนหน้านี้ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ซิงจือเหยียนจะเข้าข้างเธอตั้งแต่แรกมาตลอดแต่คราวนี้ ซิงจือเหยียนไม่ได้เข้าข้างเธอในทันทีที่เกิดเรื่องครั้งนี้เว่ยอวิ่นลู่รู้สึกอัดอั้นตันใจจากการถูกปรักปรำอย่างแท้จริงถึงขั้นที่เธอเริ่มสงสัยว่าเซิ่นหรูซวงเป็นคนวางแผนนี้หรือเปล่าไม่อย่างนั้นทำไมทุกสิ่งทุกอย่างถึงได้ประจวบเหมาะขนาดนั้นเซิ่นหรูซวงเอนกายพิงหัวเตียงด้วยท่าทีผ่อนคลาย แววตาของเธอใสกระจ่างแต่เย็นชา สีหน้าเรียบเฉยดูสงบนิ่งเป็นธรรมชาติหลังจากเว่ยอวิ่นลู่พูดจบ เซิ่นหรูซวงก็ยกยิ้มมุมปากบางเบา ก่อนจะค่อย ๆ ดึงมือออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่ายอย่างใจเย็น“ฉันเชื่อ ดังนั้นฉันรู้ว่าเธอเป็นคนวางยา”เว่ยอวิ่นลู่เสียงหลงทันที “ไม่ใช่ฉัน”เว่ยอวิ่นลู่ลุกขึ้นจากขอบเตียง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “หรูซวง ถ้าเธอไม่เชื่อฉัน พวกเราไปสืบดูได้ ฉันจะพิสูจน์เพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้ตัวเอง”เซ

ใครจะไปคาดคิดว่าเว่ยอวิ่นลู่จะย้อนกลับมาอีกครั้ง เธอรีบปิดประตูใส่หน้าสือเหยาที่กำลังจะก้าวเข้ามาในห้อง แล้วสับฝีเท้าตรงเข้ามายืนประจันหน้าเซิ่นหรูซวงอย่างรวดเร็วเซิ่นหรูซวงมองดูอีกฝ่ายด้วยท่าทีสงบนิ่งอย่างคนที่มีแต้มต่อเว่ยอวิ่นลู่แผดเสียงถามอย่างดุดัน “เซิ่นหรูซวง ตกลงเรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้น?”เซิ่นหรูซวงมองเธอด้วยความห่วงใย “เธอร้อนรนหรือ?”เว่ยอวิ่นลู่กัดฟัน พูดเสียงต่ำ “เซิ่นหรูซวง เธออย่ามาเสแสร้ง เธอต้องรู้อะไรแน่ ๆ เธอรู้ว่าครั้งนี้ฉันไม่ได้เป็นคนวางยา”เซิ่นหรูซวงกล่าวอย่างสบายใจ “ใช่สิ ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นคนวางยา”เว่ยอวิ่นลู่หน้าเปลี่ยนสีทันที “ฉันรู้ ที่แท้เธอก็ใส่ร้ายฉัน เธอ…”“แต่ซิงจือเหยียนเริ่มสงสัยในตัวเธอแล้ว”เซิ่นหรูซวงขยับเข้าไปใกล้เพื่อมองตาของเว่ยอวิ่นลู่นัยน์ตาของเว่ยอวิ่นลู่สั่นไหวอย่างรุนแรง “เป็นไปไม่ได้ อาเหยียนต้องเชื่อฉัน”เซิ่นหรูซวงฉีกยิ้มเล็กน้อย พร้อมมองเธอด้วยความสงสาร “ถ้าซิงจือเหยียนเชื่อเธอจริง ทำไมเขาถึงไม่กล้าสืบต่อล่ะ?”เว่ยอวิ่นลู่ขบริมฝีปากแน่นน้ำเสียงเซิ่นหรูซวงยังคงแผ่วเบา “เธอรู้ดี ก็เพราะเขากังวลว่าถ้ายังสืบต่อไปจะสาวมา

เซิ่นหรูซวงจับแก้วไว้แล้วนั่งพิงหัวเตียงเธอถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ เมื่อเห็นสือเหยาหยิบโทรศัพท์ออกมาจะกดโทรออกจริง ๆ เธอจึงรีบร้องห้ามลนลาน “เอ๊ย ไม่ต้องโทร ไม่ต้องแจ้งความ”เธอเกือบจะหล่นจากเตียงจนลากเอาสายน้ำเกลือล้มครืนลงมาด้วย โดยไม่ทันระวังเพราะความร้อนใจสือเหยาเห็นดังนั้นก็รีบเก็บโทรศัพท์แล้วเดินเข้าไปพยุงเธอให้ทรงตัวได้ “รีบร้อนอะไรน่ะ ช้า ๆ หน่อยสิ”เซิ่นหรูซวงพูดอย่าระแวง “นายยังไม่กดโทรใช่ไหม?”สือเหยาประคองและจัดตำแหน่งถุงน้ำเกลือให้เข้าที่เหมือนเดิม “ยัง”หลังจากจับเสาน้ำเหลือจนตั้งตรงดีแล้ว เขาก็มองเธอ “เซิ่นหรูซวง เธอต้องบอกเหตุผลว่าทำไมถึงไม่แจ้งตำรวจมา”สมองของเซิ่นหรูซวงหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว เธอครุ่นคิดซ้ำไปซ้ำมาอย่างหนักว่าควรจะบอกความจริงทั้งหมดกับสือเหยาดีหรือไม่ในตอนที่สมองใกล้จะระเบิด เธอจึงเลือกกัดฟันพูดออกมา “ที่จริงแล้วฉันไม่ได้ถูกวางยา”สือเหยาพูด “อะไรนะ?”เซิ่นหรูซวงพูดซ้ำอีกครั้ง “ฉันไม่ได้ถูกวางยา ในตอนที่อยู่ที่บาร์นั้น ฉันก็แค่เล่นละครหลอกพวกเขา”คิ้วสวยของสือเหยาขมวดเป็นปม “งั้นสายน้ำเกลือนี้เป็นมาอย่างไร”“เมื่อกี้ตอนที่หาหมอ ฉันบอกหมอว่าน้ำต

พนักงานเสิร์ฟเม้มริมฝีปากแน่น ชำเลืองมองเพื่อนร่วมงานอย่างระแวดระวัง และหันไปมองเจ้าหน้าที่พนักงานที่อยู่ข้างกายเซิ่นหรูซวงด้วยท่าทีหวาดระแวงเซิ่นหรูซวงขมวดคิ้ว พูดเสียงจริงจังว่า “ไม่ต้องกังวล มีฉันอยู่”พูดจบเธอก็เหลือบมองคนข้างกายแวบหนึ่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “พวกเขาไม่พูดออกไปแน่นอน”น้ำเสียงของเซิ่นหรูซวงไม่ดัง แต่กลับทำให้พนักงานเสิร์ฟได้ยินแล้วรู้สึกเริ่มมีความกล้าขึ้นมาบ้างเล็กน้อยเสียงของพนักงานเสิร์ฟไม่ได้แผ่วเบาราวกับเสียงยุงอีกต่อไป เธอโพล่งดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยว่า “…คุณรู้จักประธานเฉิน ที่ชื่อเฉินฉวนหมินไหมคะ?”เซิ่นหรูซวงกลอกดวงตาครุ่นคิด เฉินฉวนหมินคือยักษ์ใหญ่ในวงการผู้ผลิตเกมหนานเสิ่ง แม้โพรเจกต์เกมในเครือของเขาจะไม่ได้โดดเด่นทิ้งห่างคู่แข่งแบบขาดลอย แต่ก็ยังถือว่าเป็นเกมระดับมหาชนที่คนทั้งประเทศรู้จัก ถึงแม้จะมีข่าวฉาวด้านลบหลุดออกมาบ้างเป็นครั้งคราว แต่โพรเจกต์เกมของเขาก็ยังคงติดอันดับต้น ๆ ของประเทศ และทำกำไรมหาศาลอย่างต่อเนื่องสิ่งที่โดดเด่นสะดุดตาพอ ๆ กับความสำเร็จในหน้าที่การงานของเฉินฉวนหมิน ก็คือบรรดาข่าวฉาวคาวโลกีย์และเรื่องซุบซิบหลังม่า