All Chapters of มรสุมรัก CEO ซาตาน: Chapter 561 - Chapter 570

ถึงจะเป็นแค่รอยถลอก แต่บาดแผลนั้นกลับกว้างไม่น้อย ใหญ่เกือบครึ่งฝ่ามือเลยทีเดียวหลังจากเซิ่นหรูซวงขึ้นรถแล้วเพิ่งได้เห็นว่าหัวเข่าของตัวเองถลอกจนผิวเปิด มีเลือดไหลซิบเป็นสายเล็ก ๆ จากหัวเข่าลามลงไปจนถึงข้อเท้ายังไม่ทันได้จัดการบาดแผลให้เรียบร้อยดี สือเหยาก็รีบเร่งมาถึงที่นี่ก่อนแล้วในขณะที่สือเหยามาที่นี่ เขายังมีสีหน้าดีอยู่ ไม่ได้บึ้งตึงเท่าไหร่ แต่เมื่อเห็นบาดแผลที่หัวเข่าของเซิ่นหรูซวงเท่านั้น สีหน้าเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงจนดูไม่ได้เลยทีเดียว “แม่คนเก่ง นี่เธอไปทำอะไรมาอีกแล้วเนี่ย?”สือเหยาอยากจะบ้าตายอยู่แล้ว ทำไมเซิ่นหรูซวงถึงชอบไปรนหาเรื่องจนมีสภาพสะบักสะบอมในที่ที่เขามองไม่เห็นอยู่เรื่อยเลยนะนี่เป็นครั้งที่สองแล้ว!เซิ่นหรูซวงเสยผมแก้เก้อ พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด “แค่ไม่ระวังจนล้มเฉย ๆ น่ะ นายอย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้ได้ไหม”สือเหยาขมวดคิ้วแน่น ขณะที่ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วจ้องมองบาดแผลนั้นอย่างละเอียด “ไปล้มที่ไหนมา บาดแผลถึงได้ใหญ่ขนาดนี้?”เซิ่นหรูซวงกุเรื่องขึ้นมาอย่างส่งเดช “ตอนกลางคืนมันมืดไปหน่อยน่ะ ฉันไม่ทันระวังก็เลยล้ม ไม่เป็นไรหรอก แผลถลอก

“หลิวเหยียนเหยียนคงรอไม่ไหวแล้ว การที่เฉินฉวนหมินได้รับโทษตามกฎหมายคือการรักษาที่ดีที่สุดสำหรับเธอ ไม่แน่ว่าหลังจากรู้ว่าเฉินฉวนหมินถูกจับ เธออาจจะอาการดีขึ้นก็ได้ เพราะอย่างนั้นฉันจึงต้องรีบจัดการเรื่องนี้ให้จบ เพื่อคืนความเป็นธรรมให้เธอ อย่างไรฉันก็เป็นคนพาเธอไปที่นั่น เป็นความผิดของฉันเองที่ดูแลเธอไม่ดี”เจียงเสี่ยวชุนพยักหน้า “ก็ถูก งั้นฉันไปตรวจสอบเอกสารพวกนั้นอีกรอบแล้วกัน ให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด”เซิ่นหรูซวงพยักหน้าช่วงนี้เฉินฉวนหมินมีความรู้สึกที่ทั้งดีใจและก็ขัดใจจุดที่ทำให้เขาไม่สบอารมณ์ก็คือ ตั้งแต่ที่เขาเผลอไปยุ่งกับเลขาของเซิ่นหรูซวงที่งานประชุมในวันนั้น เซิ่นหรูซวงก็คอยตามจองล้างจองผลาญเขาไม่เลิก ถึงแม้ว่าทางสถานีตำรวจนั้น เขาจะจัดการทักทายโดยใช้เส้นสายเรียบร้อยแล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดีเรื่องที่ทำให้เขาดีใจก็คือ เขารู้ดีว่าเซิ่นหรูซวงไม่ชอบเขาจนอยากจะกำจัดเขาใจจะขาด แต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้ ความรู้สึกแบบนี้มันช่างวิเศษและน่าพิศวง แค่นึกถึงเขาก็รู้สึกลำพองใจสุด ๆหลังจากเฉินฉวนหมินเดินออกมาจากห้องประชุม ลูกชายที่ไม่ได้เรื่องของเขาก็เดินเข้ามาหาแล้วพู

เฉินฉวนหมินหน้าถอดสีทันที “ใครเป็นคนร้องเรียน?”ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดจากปาก เขาก็ได้สติขึ้นมาในเสี้ยววินาที ก่อนจะหันขวับไปมองเฉินจื่อเต๋อและเซิ่นหรูซวง “เป็นพวกแก!”เซิ่นหรูซวงยิ้มเยาะ “แล้วไงล่ะ ประธานเฉิน ฉันได้เตือนไปตั้งนานแล้ว แต่คุณดันดื้อรั้น จะต้องรอให้คนจากสำนักตรวจสอบมาถึงที่ก่อน ถึงจะยอมไปดีดีสินะ”เฉินฉวนหมินกัดฟัน “เฉินจื่อเต๋อ แกก็พลอยบ้าจี้ทำเรื่องไร้สาระกับยัยนั่นด้วยใช่ไหม?”เฉินจื่อเต๋อเผยสีหน้าราบเรียบเมินเฉย “พ่อบีบผมเอง”เฉินฉวนหมินระเบิดโทสะออกมาอย่างรุนแรง ขณะที่ถอยหลังไปหลายก้าว “ฉันไม่สนว่าพวกแกเป็นใคร ไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ หัวหน้าของพวกแกคือใคร ฉันจะต่อสายคุยกับเขาเดี๋ยวนี้”เจ้าหน้าที่ผู้หญิงก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เฉินฉวนหมิน กรุณาให้ความร่วมมือกับการสอบสวนของสำนักตรวจสอบด้วยค่ะ หากคุณยังปฏิเสธไม่ให้ความร่วมมือ เราจะต่อสายแจ้งสถานีตำรวจเพื่อทำการจับกุมคุณในข้อหาขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานทันทีค่ะ”“ไม่ต้องเสียเวลากับเขาให้มากความหรอกครับ” เฉินจื่อเต๋อเดินกลับเข้าไปในห้องประชุม แล้วหยิบปึกเอกสารกองใหญ่ส่งให้กับเจ้าหน้าที่

ชายคนนั้นยืนหันหลังให้เซิ่นหรูซวง เธอจึงมองใบหน้าได้ไม่ชัดเจน สิ่งที่เห็นมีเพียงรูปร่างที่สูงใหญ่และดูแข็งแกร่งกำยำของเขาเท่านั้นเซิ่นหรูซวงหยุดฝีเท้าลงตรงจุดที่ห่างจากผู้ชายคนนั้นประมาณห้าเมตรเซิ่นหรูซวงจำแผ่นหลังนี้ได้เยี่ยนอวี้เจ๋อเธอยืนอยู่ข้างหลังเยี่ยนอวี้เจ๋อ และมองเห็นความลำพองใจบนใบหน้าของเฉินฉวนหมิน รวมถึงท่าทางที่ดูหวาดหวั่นและลุกลี้ลุกลนของเจ้าหน้าที่สำนักตรวจสอบได้อย่างชัดเจนเฉินฉวนหมินพูดปนเสียงหัวเราะว่า “ทุกท่าน ผมจำได้ว่าประธานเยี่ยนสนิทกับอธิบดีของพวกคุณนะ เข้ามาทักทายกันหน่อยสิ จะเขินอายไปทำไมกัน”ผู้หญิงที่เป็นหัวหน้าทีมดูมีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด “ประธานเยี่ยน คุณมีธุระอะไรหรือคะ?”เยี่ยนอวี้เจ๋อหยิบปึกเอกสารขึ้นมาเปิดดูผ่าน ๆ สองสามครั้ง แล้วเอ่ยถามขึ้นมาราวกับเป็นเรื่องสัพเพเหระว่า “พวกคุณกำลังตรวจสอบเรื่องอะไรกันอยู่”เจ้าหน้าที่สาวเหลือบมองไปทางเซิ่นหรูซวงแวบหนึ่ง จากนั้นตอบอย่างระมัดระวังว่า “มีคนแจ้งว่าประธานเฉินยักยอกเงินบริษัทและขโมยความลับทางการค้าค่ะ ตอนนี้ทางเรากำลังอยู่ในระหว่างการสืบสวนสอบสวน ซึ่งยังไม่มีข้อสรุปออกมา”เจ้าห

เซิ่นหรูซวงตอบอย่างเด็ดเดี่ยวและรวดเร็ว “ถือว่าใช่”เยี่ยนอวี้เจ๋อพูดเสริมว่า “ค่ารักษาพยาบาล ค่าเสียโอกาสในการทำงาน ผมสามารถชดเชยให้คุณได้ทั้งหมด คุณมีเบอร์โทรศัพท์ของผมอยู่แล้ว ผมจะรอคุณโทรมา”เซิ่นหรูซวงตอบ “ได้ค่ะ”เยี่ยนอวี้เจ๋อพยักหน้าให้เธอ จากนั้นเขาก็มองข้ามไหล่ของเซิ่นหรูซวงไปยังเฉินจื่อเต๋อที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอ พร้อมกับพยักหน้าให้เล็กน้อย “งั้นก็ลาก่อน”เยี่ยนอวี้เจ๋อจากไปอย่างรวดเร็วไม่ว่าเฉินฉวนหมินจะอ้อนวอนเหนี่ยวรั้งด้วยท่าทีต่ำต้อยยอมสยบเพียงใดก็ไร้ผล แผ่นหลังของเยี่ยนอวี้เจ๋อที่เดินจากไปนั้นไม่มีแม้แต่เสี้ยววินาทีที่จะหยุดลงเฉินจื่อเต๋อก็ถอนหายใจออกมาเช่นกัน “เหลือเชื่อที่เยี่ยนอวี้เจ๋อจากไปทั้งอย่างนี้ คิดไม่ถึงจริง ๆ…”หลังจากที่เยี่ยนอวี้เจ๋อกลับไปแล้ว ใบหน้าของเฉินฉวนหมินเริ่มบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ เขาจ้องมองเซิ่นหรูซวงด้วยสายตาที่เรียกได้ว่าดุร้ายอำมหิต ราวกับว่าอยากจะสับร่างของเธอออกเป็นหมื่น ๆ ชิ้นให้ได้เฉินฉวนหมินแสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมขณะพูด “เซิ่นหรูซวง ตอนที่ฉันกำลังบุกเบิกสร้างเนื้อสร้างตัว เธอยังมุดหัวอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้เลยด้วยซ้ำ คิดจะล้มคนอย่างฉั