ถึงจะเป็นแค่รอยถลอก แต่บาดแผลนั้นกลับกว้างไม่น้อย ใหญ่เกือบครึ่งฝ่ามือเลยทีเดียวหลังจากเซิ่นหรูซวงขึ้นรถแล้วเพิ่งได้เห็นว่าหัวเข่าของตัวเองถลอกจนผิวเปิด มีเลือดไหลซิบเป็นสายเล็ก ๆ จากหัวเข่าลามลงไปจนถึงข้อเท้ายังไม่ทันได้จัดการบาดแผลให้เรียบร้อยดี สือเหยาก็รีบเร่งมาถึงที่นี่ก่อนแล้วในขณะที่สือเหยามาที่นี่ เขายังมีสีหน้าดีอยู่ ไม่ได้บึ้งตึงเท่าไหร่ แต่เมื่อเห็นบาดแผลที่หัวเข่าของเซิ่นหรูซวงเท่านั้น สีหน้าเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงจนดูไม่ได้เลยทีเดียว “แม่คนเก่ง นี่เธอไปทำอะไรมาอีกแล้วเนี่ย?”สือเหยาอยากจะบ้าตายอยู่แล้ว ทำไมเซิ่นหรูซวงถึงชอบไปรนหาเรื่องจนมีสภาพสะบักสะบอมในที่ที่เขามองไม่เห็นอยู่เรื่อยเลยนะนี่เป็นครั้งที่สองแล้ว!เซิ่นหรูซวงเสยผมแก้เก้อ พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด “แค่ไม่ระวังจนล้มเฉย ๆ น่ะ นายอย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้ได้ไหม”สือเหยาขมวดคิ้วแน่น ขณะที่ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วจ้องมองบาดแผลนั้นอย่างละเอียด “ไปล้มที่ไหนมา บาดแผลถึงได้ใหญ่ขนาดนี้?”เซิ่นหรูซวงกุเรื่องขึ้นมาอย่างส่งเดช “ตอนกลางคืนมันมืดไปหน่อยน่ะ ฉันไม่ทันระวังก็เลยล้ม ไม่เป็นไรหรอก แผลถลอก
Read More