เฉินฉวนหมินจ้องหน้าเธอเขม็งพร้อมกับยิ้มเยาะ “เซิ่นหรูซวง เธอประหลาดใจมากสินะที่เห็นว่าฉันยังไม่ได้เข้าคุก?”เซิ่นหรูซวงตอบแบบส่ง ๆ “นั่นสิ ตายยากเหมือนแมลงสาบ ตีไม่ตายก็เป็นเรื่องปกติ”ขณะนี้เฉินฉวนหมินอารมณ์ดี หาได้ยากที่ไม่ถือสาคำพูดเหน็บแนมของเซิ่นหรูซวงอย่างที่เคยเป็น เขายกแก้วกระดาษบนโต๊ะขึ้นมาดื่มหนึ่งอึกอย่างชื่นใจ“เซิ่นหรูซวง ฉันคร้านจะสนใจเธอ”“เซิ่นหรูซวง ทางนี้”เจียงเสี่ยวชุนโบกมือให้เธอจากห้องห้องหนึ่งตรงทางเดินเซิ่นหรูซวงพยักหน้าตอบรับน้อย ๆ เดินตรงเข้าไปหาห้องทำงานนี้ไม่กว้างนัก มีโต๊ะทำงานตั้งอยู่สี่ตัว ซึ่งก็แทบจะกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของห้องทั้งหมดแล้ว ทางเดินก็แคบจนผู้ใหญ่สองสามคนเข้าไปยืนยังดูอึดอัดเบียดเสียด เอกสารวางกองสุมบนโต๊ะและเก้าอี้เต็มไปหมด เธอกวาดสายตาดูคร่าว ๆ ก็พบว่าส่วนใหญ่เป็นข้อมูลที่เกี่ยวกับเฉินฉวนหมิน เซิ่นหรูซวงเดินเข้าไปแล้วสังเกตเห็นชายหญิงคู่หนึ่งที่แต่งตัวดูดีมีสไตล์และพิถีพิถันที่สุดในห้องทำงานทันทีคือซิงจือเหยียนกับเว่ยอวิ่นลู่นั่นเองหลังจากที่เธอเดินมายังข้าง ๆ เจียงเสี่ยวชุนแล้วก็ถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”เจียงเสี่ยวชุนขมวดคิ้วจน
Baca selengkapnya