ทันทีที่กลับถึงเรือน อาจูก็รีบถือขวดยาทั้งสองขวดมุ่งหน้าไปยังเรือนอันซิน ไม่นึกว่าไม่ทันจะก้าวขาเข้าห้องก็โดนคนด้านในบอกด้วยน้ำเสียงเข้มขรึม“มอบยาให้ไช่เฉวียน นับจากนี้ให้เขาเป็นผู้เข้ามาให้ยา” น้ำเสียงนี้...เทียบกับทุกครั้งแล้วฟังดูปกติขึ้นมากหรือว่าท่านอ๋อง...ซือฝุของเธอ จะสามารถควบคุมปราณมารในร่าง จนตอนนี้อาการดีขึ้นแล้ว?ไม่ว่าข้อเท็จจริงจะเป็นอย่างไรก็ตาม ในเมื่อเจ้าของห้องไม่ให้เข้าพบ อาจูก็ไม่รั้นจะเข้าพบดูเหมือนว่าปราณเสีย หรือปราณมารในร่างกายท่านอ๋องจ้าวหุบเขา จะถูกกระตุ้นได้ด้วยกิเลสอันเกิดจากรัก โลภ โกรธ หลงตอนนี้ จะว่าไปแล้วลูกศิษย์อย่างเธอก็นับว่ามีความผิดเรื่องที่ตีเนียน ไม่ยอมพูดความจริงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับตัวเองออกไปตั้งแต่แรก การที่เขาไม่อยากเห็นหน้าเธอ อาจจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ก็ได้เอาเถอะ...ท่านว่าอย่างไรข้าก็ว่าตามนั้น...เธอไม่อยากเสี่ยงบุกเข้าไปกระตุ้นความโกรธให้ปราณมารของซือฝุอย่างเขาตื่นตัวจนพานคลุ้มคลั่งอาละวาดขึ้นมาอีกหน ขืนปล่อยให้เป็นแบบนั้น ข้ารับใช้ในตำหนักที่ต้องคอยเก็บกวาดซากสิ่งของที่แตกหักจะน่าสงสารจนเกินไปถึงจะรู้สึกหวิวโหวงในอกแค่ไหน
더 보기
