Todos os capítulos de ภรรยาห้าอีแปะ: Capítulo 211 - Capítulo 220

เพี๊ยะ!เสียงโลหะกระทบผิวเนื้อดังขึ้นกะทันหัน องค์ชายสามร้อง “อั่ก!” ขึ้นมาอย่างเจ็บปวด ดวงตาทันมองเห็นเหรียญอีแปะเพียงเหรียญเดียวกระเด้งกระดอนอยู่บนพื้น พร้อมๆ กับที่กระบี่หลุดจากมือร่วงกระทบพื้นเสียงดังก้องเมื่อครู่ที่กระแทกข้อมือ...เป็นเหรียญอีแปะหรือ?เหรียญอีแปะที่ใด แรงกระแทกหนักหน่วงถึงเพียงนั้น!“ใคร!” หลี่เจี๋ยกระชากเสียงขึ้นอย่างโกรธจัด กวาดสายตามองหาที่มาของเหรียญไปทั่ว ในขณะที่หวงโฮ่วมีสีหน้าเหี้ยมเกรียมขึ้นทันทีเช่นกันพระนางตวาดลั่น “รนหาที่ตายเสียจริง!”บุตรชายเพียงหนึ่งเดียวของข้า ใครหน้าไหนรนหาที่ตายมาทำร้าย!“นั่นสิ ช่างรนหาที่ตายโดยแท้” น้ำเสียงเรียบเรื่อยดังขึ้น ก่อนที่เจ้าของเสียงจะค่อยๆ เดินออกมาจากหลังประตูตำหนัก แสงจากด้านนอกที่ส่องสว่างอยู่เบื้องหลังบุรุษปริศนา ทำให้ด้านหน้าของเขาถูกเงามืดบดบังไว้มิดชิดกระทั่งร่างสูงสง่าเดินมาถึงกลางตำหนัก ทุกคนจึงได้เห็นใบหน้าคมคายนั้นอย่างชัดเจน“หลี่จือหลิน!” ทั้งองค์ชายสามและหวงโฮ่วต่างก็ร้องเป็นเสียงเดียวกันเซียงหรงที่เดินตามมาอยู่เบื้องหลังสามี แม้จะหวาดหวั่นกับเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่บ้าง แต่ยังคงแย้มยิ้มออกมาได้เมื่อได้

“ถวายพระพรฝ่าบาทพระองค์ใหม่!”“ขอฝ่าบาททรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นๆ ปี!”เซียงหรงรับรู้ได้ทันทีว่าเกิดเรื่องใด นางได้แต่ยืนนิ่งงัน หัวสมองด้านชาไปหมดหลังความวุ่นวายในวันวิวาห์ขององค์หญิงสิบและราชบุตรเขยสกุลเฉิน หลี่จือหลินที่เปลี่ยนสถานะอย่างรวดเร็วฉับพลันยังคงต้องคอยสั่งการเพื่อจัดการเรื่องทั้งมวลของหวงตี้พระองค์ก่อนอย่างต่อเนื่อง ขณะที่เซียงหรงซึ่งจู่ๆ ก็กลายเป็นว่าที่หวงโฮ่วจำต้องจัดการเรื่องราวของตำหนักใน ยังดีที่มีจวิ้นหวังเฟยคอยช่วยเหลือนางไม่ห่าง มิเช่นนั้นสตรีอุ้มครรภ์แก่ใกล้คลอดเช่นนางคงไม่อาจยืนหยัดจัดการเรื่องราวเหล่านี้ได้แน่พิธีส่งดวงพระวิญญาณอดีตหวงตี้ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่สมพระเกียรติ หลี่จือหลินในฐานะโอรสสวรรค์องค์ใหม่ได้เร่งฟื้นฟูความสงบเรียบร้อยทั้งในและนอกวังหลวง ตำหนักต่างๆ ที่เสียหายถูกซ่อมแซมใหม่ ฝ่ายในได้รับการจัดระเบียบอีกครั้ง ผู้ที่ร่วมมือกับองค์ชายสามล้วนถูกสอบสวนและลงโทษตามราชประเพณีขณะที่เขากำลังหารือกับเหล่าขุนนางเรื่องพิธีขึ้นครองราชย์ ขันทีคนหนึ่งก็เดินมาหยุดอยู่ใกล้ๆ ขันทีประจำตัวของหลี่จือหลิน ก่อนกระซิบกระซาบบางอย่างขันทีประจำตัวหันมาหา ก่อนเอ่ยเส

พิธีราชาภิเษกของหลี่จือหลินเรียบง่ายทว่ากลับเปี่ยมด้วยความหมาย ในหอพิธีการที่ประดับประดางดงาม แต่ยังคงความเคร่งขรึมเพื่อแสดงความไว้อาลัยต่ออดีตหวงตี้และเชื้อพระวงศ์ที่สิ้นไป ผู้คนที่ยังรอดชีวิตและขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต่างคุกเข่าก้มหน้ารับราชโองการโดยพร้อมเพรียงหลี่จือหลิน จวิ้นหวังจ๋างจื่อเพียงหนึ่งเดียวของเทียนจิน ขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการ แต่งตั้งเฉินเซียงหรง สตรีอันเป็นที่รักให้กลายเป็นหงส์เคียงบัลลังก์ เป็นหวงโฮ่วและสตรีเพียงหนึ่งเดียวในตำหนักในของตนในยามนั้น อดีตสวีไท่โฮ่วที่ยามนี้กลายเป็นไท่หวงไท่โฮ่วประชวรหนัก เอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาแทบไม่เป็นคำ “…ข้าเอง...เป็นข้าเอง...ข้าตาไม่ถึง... มองคนผิด…คิดได้อย่างไร ว่าสตรีที่มีดีเพียงมีสายเลือดเดียวกันผู้นั้นควรจะเป็นหวงโฮ่ว ข้าโง่เขลา...ตาบอดนัก…”ร่องรอยเจ็บปวดแค้นเคืองสลักลงไปในทุกเส้นสายบนใบหน้า ทว่าแม้จะเคียดแค้นเพียงใด ก็ไร้เรี่ยวแรงป่าวประกาศ ราวกับสิ้นเรี่ยวแรงแม้แต่จะกล่าวโทษตัวเองให้จบประโยคเซียงหรงซึ่งครรภ์ใหญ่ใกล้คลอด กลับไม่อาจวางใจได้แม้แต่น้อย ดังนั้น แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าเพียงใดก็ไม่ปล่อยให้ผู้อื่นเป็นผู้ปรนนิบัติ นางเพี

“ก่อนนี้ ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างร่ำลือกันปากต่อปากว่าเฉินกั๋วกงนั้นมัวยุ่งอยู่กับการจัดการราชการงานเมืองจนละเลยเรื่องราวภายในจวนตนเอง บ้างก็กระซิบกระซาบว่าเขามิได้ใส่ใจความเป็นไปของเหล่าภรรยาและบุตรธิดาเท่าที่ควร ปล่อยให้เรื่องในเรือนหลังเป็นไปตามยถากรรม…” กวีพเนจรรู้จักใช้น้ำเสียงสูงต่ำและถ้อยคำ เล่าได้อย่างมีอรรถรสยิ่ง ชวนให้ผู้คนที่รับฟังอยู่ทวีความตื่นเต้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้“แต่ผู้ใดจะคาดคิด เมื่ออำนาจบารมีของบุตรสาวและบุตรชายมั่นคงดุจภูผา ท่านเฉินกั๋วกงที่เคยดูเหมือนนิ่งเฉยกลับเคลื่อนไหวรวดเร็วราวพยัคฆ์ร้ายตื่นจากหลับใหล! เขาสั่งเปิดการสอบสวนครั้งใหญ่สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งจวนสกุลเฉิน มิใช่เพียงเรื่องเล็กน้อย แต่เป็นการขุดคุ้ยรื้อฟื้นเรื่องราวในอดีตที่ถูกฝุ่นกาลเวลาถมทับจนแทบเลือนราง”“จวนเฉินกั๋วกงมีเรื่องใดใหญ่โตด้วยหรือ” บุรุษผู้หนึ่งในชุดเสื้อผ้าปอนๆ ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้คนที่มากับเขารีบส่งเสียงขอโทษขอโพย “ขอโทษทุกท่าน น้องชายข้าคนนี้เพิ่งเคยมาที่เมืองหลวง ขายหน้าแล้ว ขายหน้าแล้ว!”“เจ้าหนุ่มนี่นะ!” คนอื่นๆ ต่างพากันหัวเราะเขาอย่างครื้นเครง แต่ก็ยังช่วยไขข้อข้องใจให้ “เมื่อก

“ท่านเฉินกั๋วกงไม่ละเว้นผู้ใดที่มีส่วนเกี่ยวข้องแม้เพียงนิด บ่าวไพร่ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ในอดีต หรือแม้แต่ผู้ที่เคยรับใช้ใกล้ชิดอนุภรรยาทั้งสาม ล้วนถูกเรียกตัวมาสอบปากคำอย่างเข้มงวด ทุกคนถูกเค้นถาม บีบคั้น กดดันด้วยสารพัดวิธี จนกระทั่งความจริงอันดำมืดที่ถูกปิดบังซ่อนเร้นมานานหลายปีค่อยๆ ถูกเผยออกมาทีละน้อย...” กวีพเนจรเหม่อมองไปทางหลังคาของหมู่เรือนในจวนเฉินกั๋วกงอันยิ่งใหญ่งดงามที่อยู่ไกลออกไป พลางเอ่ย “ในที่สุด...เงามืดผู้อยู่เบื้องหลังแผนการชั่วร้ายสารพัดก็ถูกกระชากหน้ากากออกมาจนได้ เฉินกั๋วกงได้รู้แจ้งถึงตัวการและวิธีการอันแยบยลที่พวกนางใช้ ความอัดอั้นตันใจ ความคับแค้นที่สุมแน่นในอกมานานกว่ายี่สิบปี บัดนี้ได้ถูกชำระล้างสะสางจนหมดสิ้น ดุจได้ยกภูเขาออกจากอก แม้จะแลกมาด้วยความจริงอันแสนเจ็บปวดก็ตาม…”กวีพเนจรเล่ามาถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจ“ตอนนั้นน่ะ ข่าวการสอบสวนและการลงทัณฑ์ภายในจวนเฉินกั๋วกงแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงราวไฟลามทุ่ง ผู้คนที่เคยนินทาว่าร้ายท่านเฉินกั๋วกงบัดนี้ต่างพากันเงียบกริบ หลายคนถึงกับหน้าซีดเผือดเมื่อได้รู้ถึงอดีตอันมืดดำของหมอเทวดาสือที่เก่งกาจและความจริงอันน่าสะพรึง