Lahat ng Kabanata ng แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย : Kabanata 11 - Kabanata 20

เชี่ยไรวะเนี่ย… คำแรกที่เธอถามตัวเองหลังจากลืมตาตื่นขึ้นมาอีกวัน เมื่อสิ่งแรกที่อยู่ในโฟกัสคือใบหน้าหล่อๆของคนที่นอนหายใจเข้าออกสมํ่าเสมออยู่ข้างๆเธอ โอ้ยย… พลาดจนได้! เธอยกมือขึ้นมาเคาะหัวตัวเองเบาๆอย่างถือโทษ ที่เผลอให้ความเสี้ยนมันเข้าครอบงำจนลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองนักหนา ว่าจะไม่มีทางขึ้นเตียงกับแฟนเก่าเด็ดขาด! แต่ตอนนี้เตียงแรกที่เธอขึ้นหลังจากห่างหายจากเรื่องพวกนี้มานานคือเตียงของเขา!! บ้าเอ้ย… โอเค ในเมื่อพลาดแล้ว เธอก็จะถือว่าสนองความต้องการของตัวเองไปก็แล้วกัน อย่างน้อยเมื่อคืนเธอก็ยอมรับได้ว่ามีความสุขกับเซ็กส์ของเขาดี แต่ขอพูดเลยว่าจะไม่มีครั้งที่สองแน่นอน! ฟ้าลันตาดาส่ายหน้าปัดป่ายควสมคิดไร้สาระออกจากหัวก่อนจะค่อยๆย่องออกจากเตียง แล้วจัดการเก็บเศษเสื้อห้าที่กระจัดกระจายเต็มพื้นขึ้นมาใส่ ดีที่เขาไม่ได้ฉีกมันทิ้งไปเมื่อคืน เธอทำทุกอย่างอย่างเบามือที่สุด กลัวคนที่นอนอยู่บนเตียงจะตื่นขึ้นมา ก่อนจะย่องออกจากห้องไปด้วยความเร็ว . . . พอกลับมาถึงคอนโด เธอก็พบกับความว่างเปล่า สงสัยยัยเพียงดาวยังไม่ได้กลับมา ค่อยยังดีหน่อย อย่างน้อยเธอก็ไม่อยากให้เพื่อนร

กึก… “อ่า…” อีกแล้วสินะ ที่เขาเผลอคลั่งไคล้หลงไหลรสชาติหอมหวานของผู้หญิงคนนี้จนปล่อยโอกาสให้เธอได้จี้ปืนใส่เขาเป็นครั้งที่สอง แต่ไม่รู้ทำไม เขาเหมือนจะเสพติดจูบเธอนักหนา ขนาดตอนนี้โดนปืนจี้กลางอก เขายังไม่วายที่จะบดจูบเธอหนักๆไม่ยอมปล่อย จนเธอต้องเป็นคนผละจูบออกจากเขาก่อน “หึ โทษทีค่ะ พอดีฉันไม่กินของเก่าซํ้า” เธอตั้งใจพูดเน้นยํ้าตรงคำว่า ของเก่า ให้เขาได้จุกกันไปข้าง ตอนนี้เธออยู่ในท่ายืนโน้มตัวลงหาเขา พร้อมจี้ปืนลงกลางอกแกร่ง ไม่คิดว่ารสจูบเธอมันจะทำเขาอ่อนหัดได้ถึงขั้นเผลอให้เธอชักเอาปืนกลับมาได้ง่ายๆ โห่… แม่ง ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าหยามเขาได้ขนาดนี้มาก่อนเลย “แต่ผมดันติดใจผู้หญิงปากกร่างแบบคุณนี่สิ” เขาพูดก็พลันยื่นหน้าเข้ามาคลอเคลียกับแก้มนุ่มนิ่งของเธอโดยไม่สนใจกระบอกปืนที่ชี้อยู่ตรงกลางอกลํ่าๆของตัวเองด้วยซํ้า คงจะคิดว่าเธอแค่ขู่สินะ ใช่.. และเธอก็แค่ขู่จริงๆนั่นแหละ จะฆ่าให้เขาตายมันก็ง่ายเกินไปสิว่ามั้ย ตายๆไปมันจะรู้สึกรู้สาอะไรถึงความเจ็บปวดกันล่ะ “คุณติดใจ แต่ฉันรังเกียจ…” เธอพูดกรอกหูเขาเสร็จก็ผละตัวออกจากร่างกายลํ่าๆของเขา ก่อนจะเล็งปืนไปทางกรอบรูปบางอ

วันเสาร์ @ 16:00 น “เหมือนใครบางคนจะไม่ตรงต่อเวลานะครับ ถ้าอีกสองนาทียังไม่มา ก็คงไม่จำเป็นต้องรอ” ฟรานเชสโก้เอ่ยเสียงเรียบ เขามีธุระต้องจัดการอีกเพียบ ไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งรอใครบนโต๊ะอาหารหรอกนะ โดยเฉพาะคนอย่างไอ้ฟาบิโอ เขาไม่เคยถูกขี้หน้ากับมันเลยสักนิด “อีกไม่เกินสองนาทีตาฟาก็คงถึงแหละจ้ะ เห็นบอกว่าวันนี้จะพาคนสำคัญมาด้วย รอต่ออีกนิดเถอะนะ” เป็นจูเลียน่า แม่เลี้ยงของเขาที่เอ่ยขึ้นเสียงอ่อนเสียงหวาน คนสำคัญอย่างนั้นเหรอ เหอะ คงไม่พ้นพวกผู้หญิงที่มันชอบควงเล่นสิท่า ก็อยากจะเห็นอยู่เหมือนกัน ว่าคนอย่างมัน ใครกันตาตํ่าไปเลือกควงมันถึงขั้นตามมาถึงคฤหาสน์ “เหมือนจะเป็นเสียงรถพี่ฟานะคะ” เป็นฟิโอน่าที่นั่งอยู่ข้างๆเขากล่าวขึ้น ไม่นานเจ้าของหัวข้อสนทนาก็เดินเข้ามา ทว่าสายตาคมกลับไปสะดุดตรงร่างเล็กที่เดินตามหลังมันเข้ามาด้วย พอเห็นหน้าเธอชัดๆก็ทำเขาถึงกับชะงักอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ฟ้าลันดา… ไม่เพียงแต่ฟรานเชสโก้เท่านั้นที่เหมือนจะตกใจไม่น้อยที่เป็นเธอ ทั้งจูเลียน่าและฟิโอน่าก็สีหน้าดูตกใจไม่ต่างกัน คงตกใจกันสินะ เพราะไม่คิดว่าเธอจะกล้าควงฟาบิโอเข้ามาตอกหน้าถึงถิ่นขนาดนั้น ท

คริก! แชะ! เสียงซัตเตอร์ดังขึ้นติดต่อกัน ตอนนี้เธอกำลังยืนประกบถ่ายแบบอยู่กับฟิโอน่าในชุดว่ายนํ้าตัวจิ๋วเซ็กซี่ คนในงานต่างบอกว่าเธอสวยไปทางขาวหมวยน่ารักปะปนกับความเซ็กซี่ในตัว ในขณะที่ฟิโอน่าออกไปทางสวยคมเซ็กซี่แบบยุโรป “สองคนนี้ประกบกันแล้วไม่มีใครกลืนใครลงเลยจริงๆครับ ผู้กำกับเลือกนางแบบไม่ผิดเลยจริงๆ สวยกลมกลืนกันมาก” เสียงชื่นชมจากทีมงานดังเข้าหูต่อเนื่อง แต่ถ้าจะให้พูดตามตรง การที่โดนชมว่าสวยกลมกลืนเข้ากับผู้หญิงที่แย่งแฟนตัวเอง มันก็ฟังดูขัดหูอยู่หรอก คงไม่มีผู้หญิงคนไหน สามารถรวมมิตรกับคนที่แย่งแฟนตัวเองได้ และเธอเองก็คือหนึ่งในนั้น แม้ในเรื่องงานจะยอมรับ ว่าฟิโอน่ามีความเป็นมืออาชิพพอตัว ไม่แพ้เธอเลยก็ตาม “กับพี่ฟา ฉันรอเชียร์อยู่นะคะ หวังว่าจะได้ยินข่าวดีเร็วๆ” อยู่ๆฟิโอน่าก็พูดเสียงรอดไรฟันกระซิบกับเธอ ในขณะที่หันมาตั้งท่ายืนมือฟาดไหล่ประกบข้างลำตัวเธอ “ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตดีกว่าค่ะ ตอนนี้อยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว” เธอตอบเสียงรอดไรฟันกลับ แต่ก็ไม่ลืมที่จะยิ้มให้กล้อง “ทำไมล่ะคะ หรือว่าคุณฟ้าไม่ได้คิดแบบที่พี่ฟาคิดกับคุณ” “ฉันไม่มีความจำเป็นต้องตอบคำถาม

“แน่นอนฉันคงไม่ยอมลดศักดิ์ศรีตัวเองยอมไปเป็นเมียเก็บลับๆคุณหรอกนะ ในเมื่อคุณอยากได้ฉัน คุณก็ต้องลงทุน หึ… ถ้าคุณกล้า ฉันจะยอมเป็นผู้หญิงของคุณ” แน่นอนว่าเกมส์ที่เธอกำลังเล่นมันเต็มไปด้วยความท้าทายและอันตราย เพราะการเข้าไปเหยียบคฤหาสน์หลังนั้นอีกครั้ง ก็เปรียบเสมือนการเข้าไปเหยียบหางงูพิษอย่างจูเลียน่าเข้า จูเลียน่าเคยกำจัดเธอได้ครั้งหนึ่ง ทว่าครั้งนี้เธอแน่ใจว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า… “หึ กล้าดีนี่” “ใช่ฉันกล้า คงจะเหลือแต่คุณ ที่ไม่รู้ว่ากล้ารึเปล่า” แววตาคู่สวยที่มองเขาตอนนี้เต็มไปด้วยความท้าทาย เธอกำลังท้าทายมาเฟียอย่างฟรานเชสโก้ที่ไม่เคยพ่ายแพ้ใคร แต่กำลังจะแพ้ให้กับแฟนเก่าอย่างเธอ “ไม่มีปัญหา แต่เธอต้องเลิกยุ่งกับไอ้ฟา เพราะฉันไม่ชอบให้ของๆฉันแปะเปื้อนรอยนิ้วใครทั้งนั้น” เธอแสยะยิ้มอย่างเย้ยหยัน ทำไมเธอต้องเชื่อฟัง? “เหมือนคุณจะลืมนะคะ ว่าคนที่อยากได้ฉันมันคือคุณ ไม่ใช่ฉันอยากได้คุณสักหน่อย แล้วทำไมฉันต้องเชื่อฟังคุณด้วย” “เพราะเธอคือผู้หญิงของฉัน ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้หญิงของฉัน ก็ต้องเป็นของฉันคนเดียว แต่ไม่เป็นไร ถ้าเธอจะไม่เชื่อฟัง ฉันจะคอยตอกยํ้ามันให้เธอทุกครั้งที่ฉันก