Lahat ng Kabanata ng แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย : Kabanata 1 - Kabanata 10

*สามปีต่อมา* ​ “รักฟรานนะคะ… ฟ้ารักฟรานที่สุด” ​ อย่าไป… ฮึกก อย่าไปจากผม… เดี๋ยว ฮึกก ​ เฮือก!!! ​ ร่างโปร่งที่หลับไหลสดุ้งเฮือกตื่นมาท่ามกลางความมืด ในห้องนอนกว้างขวางตอนนี้กลับปกคลุมไปด้วยเสียงหอบหายใจของเขา ร่างกำยำบนเตียงดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรางถอดถอนหายใจ เขามักจะฝันแบบนี้แทบทุกคืนตลอดสามปีจนเบื่อหน่าย ​ หญิงสาวร่างเพรียวระหงคนนั้นที่ตามไล่ล่าเขาทุกครั้งที่หลับตาลง พอตื่นขึ้นมาเขาก็มักจะจำหน้าหรือชื่อเธอไม่ได้ จะมีแต่คำพูดแปลกๆพวกนั้นที่วนเวียนอยู่ในโพรงประสาทและตามหลอกหลอนเขาตลอดทั้งคืนจนนอนไม่หลับ ​ แม่งเอ้ย… เธอเป็นใครกันวะ ​ พยายามนึกยังไงก็นึกไม่ออก ทั้งที่จิตใต้สำนึกมันบอกเขาว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ… ​ ทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาจากฝัน เขามักจะหงุดหงิดตัวเองอยู่เสมอ และทุกครั้งที่นึกใบหน้าเธอไม่ออก หัวใจดวงโตก็จะปวดหนึบแปลกๆ ดั่งกับว่าอะไรบางสิ่งที่สำคัญมากๆได้ขาดหายไปจากชีวิตเขา ฟึ่บ! ​ มือหนาสางผมตัวเองแรงๆด้วยความสับสน ก่อนจะปรีดตัวลุกขึ้นจากเตียงเดินไปยันโซฟา แล้วรินไวน์ขึ้นกระดก มันมักจะเป็นแบบนี้ทุกคืน จิบไวน์ไปสมองก็พรางคิดเรื่องราวต่างๆ ใบหน้าหล่อเสมองไป

“นายจะกลับเลยรึเปล่าครับ“ ​ ไม่นานงานแฟชั่นโชร์สุดหรูหราก็จบสิ้น มาร์โก้รีบปริดตัวเดินเข้ามาถามเจ้านาย เพราะรู้ดีว่าเขาไม่ชอบสุงสิงอยู่ในที่แออัดแบบนี้ มันน่ารำคาญจะตายไป ทว่าวันนี้กลับแปลกไป เมื่อเจ้านายหนุ่มเอ่ยปากปฏิเสธสะงั้น ​ “ไม่ กูจะอยู่ต่ออีกนิดหน่อย มึงมีอะไรก็ไปทำก่อนเลย” ​ ไม่รู้อะไรดนใจเขาให้ตอบลูกน้องออกไปแบบนั้นเหมือนกัน ทว่าพอกล่าวเสร็จ แววตาคมก็เหลือบมองรอบๆโดยไม่สนสายตางุนงงจากลูกน้อง ที่ขมวดคิ้วมองเขาอย่างไม่เข้าใจ จะอะไรก็ช่างเถอะ ตอนนี้หัวใจเขามันบอกว่ายังไม่อยากกลับ ซึ่งเขาก็เลือกที่จะเชื่อฟังมัน ​ ไม่นานแววตาคู่คมก็เหลือบไปสะดุดกับร่าเพรียวระหง ที่เอาแต่ติดอยู่ในความคิดของเขาตั้งแต่เมื่อครู่ เธอกำลังยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คุยกันเป็นมิตรอยู่กับสปอนเซอร์คนอื่นๆ อะไรกัน เขาเป็นถึงสปอนเซอร์ใหญ่ในวันนี้ ทว่ากลับถูกเธอมองข้ามแล้วไปคุยกับสปอนเซอร์เล็กๆพวกนั้นเนี่ยนะ ​ อยู่ๆความไม่พอใจก็บังเกิด ไม่รู้ทำไมต้องหงุดหงิดด้วยวะ ทั้งที่นิสัยเขาไม่ใช่แบบนี้ ปกติเขาจะชอบอกชอบใจด้วยซํ้าที่ได้อยู่เงียบๆ โดยไม่มีใครมายุ่ง ทว่าตอนนี้กลับตรงกันข้ามสะงั้น นึกแล้วเท้

ทั้งสองคนนั่งดื่มกันจนได้ที่จนพวงแก้มแดงปลั่ง เนื่องจากผิวที่ขาวผ่องจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน ก่อนเสียงทุ้มของใครอีกคนที่เดินเข้ามาทักทายจะดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีดังกระหึ่ม “แฮ่ม… ขอร่วมวงด้วยคนได้มั้ยครับคนสวย” ​ ร่างเพรียวสองคนบนโต๊ะเงยหน้ามอง ก็ปรากฏว่าเป็นฟาบิโอ หนุ่มหล่อที่เธอเพิ่งยืนคุยด้วยในงาน ​ “อ้าว คุณฟามาที่นี่ได้ยังไงคะ” ​ “ที่ไหนมีเหล้า ที่นั่นก็ย่อมมีผมนั่นแหละครับ” ​ ฟาบิโอกล่าวขำๆ พรางถือวิสาสะนั่งลงข้างๆเธอโดยที่ไม่รอคำตอบ ​ “มาเที่ยวกันสองคนในที่แบบนี้ ไม่กลัวจะเป็นอันตรายหรือไงกันครับ ยิ่งสวยๆอยู่ด้วย” ​ เขาเอ่ยอย่างไม่จริงจังมากนัก สายตาเจ้าชู้นั่นก็เล่นหูเล่นตาใส่เธอไม่พักเช่นกัน จะอันตรายก็เพราะมีเขามานั่งด้วยนี่แหละ ​ “หึ ขอบุหรี่สักม้วนสิคะ” ​ เธอไม่ตอบคำถามเขา แต่เหลือบตาไปมองกล่องบุหรี่ที่โผล่พ้นออกมาจากกระเป๋ากางเกงของอีกคนแทน ทำเอาทั้งยัยเพียงกับคนที่ถูกขออย่างเขาถึงกับเลิ่กคิ้วมองเธออย่างไม่อยากเชื่อสายตา ก่อนเสียงหัวเราะชอบใจจากฟาบิโอจะเปร่งขึ้น ​ “หึๆ คุณฟ้าสูบมันด้วยเหรอครับ” ​ เขาถามก็พรางหยิบมันออกมาให้เธอ ไม่พอยังส่งไฟแช็กมาพร้

“จับปืนต้องจับให้มั่นสิ มือสั่นแบบนี้จะไปขู่ศัตรูที่ไหนได้หืม” จะยั่วโมโหกันเกินไปแล้ว เธอกัดฟันแน่น แววตาที่มองเขาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความไม่พอใจ คิดว่าเธอไม่กล้ายิงเขาจริงๆหรือยังไงกัน… “ฉันไม่ได้ขู่” “งั้นเหรอ?” เขาไม่เพียงแต่จะทำหน้าตายียวนใส่เธอไม่หยุด ยังก้าวเข้ามาชิดเธอจนปลายกระบอกปืนแนบกับลำอกแกร่งเหมือนท้าทาย จมูกโด่งแทบจะแนบชิดกับพวงแก้มนุ่มจนลมหายใจร้อนของเขารดเข้าผิวเนียน มือเล็กจับปืนไว้แน่นอย่างสั่นระริกเหมือนหัวใจของเธอที่เต้นโครมครามอยู่ตอนนี้ เธอกำลังจะแพ้เขาอีกแล้วอย่างงั้นเหรอ… “ถ้าจะยิง ก็ขอผมจูบคุณอีกสักทีก่อนแล้วกัน” พูดจบไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว เขาก็ฉกริมฝีปากยัดเยียดจูบลงมาใส่เธอหนักๆทันที มือหนาเลื่อนขึ้นมาจับกรอบหน้าเธอไว้มั่น กดจูบริมปากนุ่มอย่างดูดดื่มไม่สนปลายกระบอกปืนที่ชี้เข้ากลางอกแกร่งเลยสักนิด ผู้หญิงคนนี้ช่างหอมหวาน ยิ่งได้จูบก็ยิ่งปลุกเลือดในกายเขาให้สูบฉีดไปทั่ว เธอเหมือนสิ่งเสพติดที่เขาเฝ้าโหยหาทุกวัน พอได้สัมผัสก็อยากจะเสพมันทุกวินาที “อื้มมม…” เรียวปากนุ่มถูกเขาบดขยี้อย่างหนักหน่วงและดิบเถื่อนนับหลายนาที ลิ้นร้อนสอดแทรกรุกลํ้าไปทั่วโพ

“ก็ดี เพราะผมก็ไม่คิดอยากจะสานสัมพันธุ์ต่ออยู่แล้ว” ​ เขาพูดออกมาโดยที่ไม่ไตร่ตรองจากสมองเลยด้วยซํ้า จนเธอเผลอกำมือแน่น ก่อนเรียวปากบางจะค่อยๆคลี่ยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้านเช่นกัน ​ ถ้าเขาอยากจะเล่นเกมส์ งั้นเธอก็จะลงไปเล่นด้วยให้สมใจก็แล้วกัน! ​ “ไวน์มั้ย?” ​ เขาหันมาถามเธอในขณะที่เดินเข้ามาในห้องนอนกว้าง แววตาคู่สวยเผลอสบมองไปรอบๆ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยสักนิด… ​ก่อนเธอจะสบัดความคิดไร้สาระออกจากหัวแล้วหันไปมองคนที่กำลังยืนถอดเสื้อโชว์กล้ามเนื้อลํ่าๆของตัวเองอย่างหน้าตาเฉย พอมองภาพตรงหน้า เธอก็เหมือนจะคิดอะไรออก จึงก้าวเท้าเข้าไปไกล้เขาด้วยแววตาท้าทาย ​ “ทำไม? หรือว่าคุณมันอ่อน ถึงขั้นต้องพึ่งไวน์?” ​ เธอถามเขาด้วยรอยยิ้มที่เหนือกว่า ​ “หึ ปากดี” ​ เขาพูดจบก็รวบร่างเธอเข้าหาตัวเองจนสองร่างเบียดชิด มือหนาจับกุมใบหน้าเธอพร้อมสายตาที่มองมาอย่างไม่ปิดบังเจตนา นิ้วสากบดขยี้กริบปากนุ่มอย่างพิจารณา ก่อนเจ้าตัวจะทนไม่ไหว โน้มลงฉกจูบเรียวปากเธออย่างโหยหา เขาดูดเธอแรงจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบไปทั่วห้อง มือหนาอีกข้างก็บีบเคล้นเอวบางเบาๆเป็นการปลุกอารมณ์ ปฏิเสธไม่ไ