แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย

แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย

last updateLast Updated : 2026-01-09
By:  MiladyOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
53Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“คุณกับฉัน เราต้องตายกันไปข้าง!” รักมากก็เกลียดมาก เชื่อว่าทุกคนเคยได้ยินคำนี้ เธอเคยรักเขามากแค่ไหน ตอนนี้เธอก็เกลียดเขาเข้าไส้มากแค่นั้น ฟรานเชสโก้ ลีโอเน่ หนุ่มหล่ออิตาลีผู้มีอิทธิพลผู้นั้น ที่เคยกระซิบกรอกหูเธอก่อนนอนทุกคืนถึงความรักที่เขามีต่อเธอ ว่ามันมากมายมหาศาลแค่ไหน เขาปกป้องบูชาเธอราวกับเทพธิดา แต่ไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งลํ้าค่าพวกนั้นที่เขาทำให้เธอ ‘มันจอมปลอม’ ทั้งสิ้น! จนกระทั่งวันแต่งงาน ทุกอย่างก็กระจ่าง วันที่เจ้าสาวอย่างเธอต้องหนีเอาชีวิตรอดอย่างเอาเป็นเอาตาย ในขณะที่เจ้าบ่าวอย่างเขากำลังหายหัวไปเสวยสุขอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่ขึ้นชื่อว่า ศัตรูหัวใจ เธอเกือบตายทั้งร่างกายและหัวใจที่บอบชํ้า ทว่าในระหว่างที่เธอต้องรักษาแทบบ้า เขากลับประกาศ งานหมั้น กับผู้หญิงคนนั้นอย่างไร้ยางอาย เธอต้องจมอยู่กับความเจ็บปวดและเคียดแค้นมาตลอดสามปี จนถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับเขาอีกที เขากลับ… จำเธอไม่ได้ ทำเหมือนเธอเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่เคยมีตัวตนอยู่ในชีวิตเขาเลยด้วยซํ้า ในขณะที่เธอจำเขาได้แม่นยำแม้กระทั่งเส้นผมจรดปลายเท้า “หึ ไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้นอกจากความสวยที่ถูกตาแล้ว ยังกระชากเอาความสนใจจากกูไปได้อีก แล้วเจอกันสาวน้อย:)”

View More

Chapter 1

บทนำ

“Monna!!!!”

I closed my eyes and signed knowing that Bella was going to scream my name long before her high-pitched voice echoed out from the corridor to the kitchen where I was preparing her coffee, I wonder what I have done this time to make her angry, well when it comes to me Bella was always upset. It was her heartburn goal to make my life a living hell.

No stranger can even think that we were related at all, I was a handmaid to my cousin whom my existence irritated so much, well I got used to her harsh words and treatment

through my eleven years of being a slave in my pack.

“Monna!!!” Her voice brought me out of my thoughts and turned to her immediately.

“You bitch” she said as she landed a slap on my check,

“Exactly how long does it take you to make a cup of coffee?”

I bowed my head slightly to avoid her getting more annoyed, thankfully she decided to spare me and took the coffee from that table before walking away.

She stopped just by the kitchen door and sipped her coffee.

“Get your lazy self to my room and clean it up,” she said without looking back, she started walking again swaying her hips arrogantly.

Bella was a beautiful blonde, she was tall and slim and had beautiful curves but her arrogance spilled dirt on her physical appearance, many of the park members never liked her personality but no one ever dared show it or she would deal with them.

She always portrayed herself as the most beautiful lady in Crescent Moon. She believed that the whole park agreed too which was laughable because even her so-called friends that complemented and simpered her face were bad-mouthing and gossiping about her behind her back.

I finished up in the kitchen and quickly went to the she-devil's room to clean it up so I wouldn’t end up in some deep trouble.

As usual, the whole wardrobe was scattered and her clothes were on the floor, the couch, the bed, and even the coffee table at the centers of the room, it was a daily ritual. I signed tired and started arranging the clothes back into the wardrobe, my eyes went to some crayon-scribed words inside the right corner of the wardrobe, I brushed my hand through it feeling the memories come at me again.

This used to be my room when I was much younger, and this used to be my wardrobe, I would hide in the wardrobe so my mom wouldn’t sing me to sleep, I write words on the wardrobe when I get bored which my mom always frown at and funnily sometimes I would fall asleep inside this very wardrobe. But now I was I am to clean this room up for my cruel cousin while I sleep on the cold marble floor at the slave quarters. That had been my fate for eleven whole years, the cruelty of the same people that were supposed to be my family broke me.

Tears I didn’t know were forming fell on my cheeks and I wiped them off with my sack-made dress as I continued to clean the room.

Somehow I feel happy cleaning this room because it soothes me and I feel like I haven’t lost everything, I still held into the hope that one day I’ll meet my mate and he’ll take me away from this dark place, I don’t why but something tells me my mate wasn’t here at crescent Moon park.

“Who are you?” a thick male voice sounded behind me bringing me out of my thoughts. I flinched and Turned around to see a guy walking out of the bathroom with a towel around his waist. I stared at him surprised until he spoke again.

“Who are you?”

It took me a few moments to finally register the situation, she has once again brought a man into the pack house.

“Who are you?” I fired back knowing fully well that I was going to be punished if Bella caught me.

“ you look like a slave around here,” he said and I glared at him.

“So slaves are allowed to treat their masters guest that way now?”

I took a step back and he smirked then started walking towards me, gosh this one is a pervert.

“What will be Alpha’s reaction if he found out there's a naked guy in here,” I asked. He stopped in his track immediately,

“Aren't you curious?” I said with furrowed eyebrows. We both knew that he would be killed immediately if his presence is known. His eyes widened and I think he was a little bit shocked, he didn't expect me to talk back. I stared at him but he obviously had nothing to say, my eyes flicked to a scar on his left arm, it is large and whatever happen to there was something serious, he looked different, I have never seen him before although Bella doesn't bring in a guy twice but the ones I've met usually looked familiar around the pack, maybe I've just never came across him since all my life revolved around the pack house.

“ What's going on here?” Bella's voice echoed in the room

I turned around and started cleaning immediately hoping that this guy wouldn't tell her what I said. Thankfully she just hissed and walked past me,

“Erie why are you still here?” she asked the guy

“Well I didn't get enough of my princess,” he said as he walked closer to her, closing the distance between them. He place his hand on her shoulder and began to pull at her dress. Bella doesn't entertain her flings in the morning, so I knew she would yell at him in the next second.

“Erie someone might spot you?” she said in a shaky voice, why was her voice shaky? Bella was never kind to anyone including the guys she fucked, I saw her face through my peripheral view and was surprised. She looked scared and anxious.

“Let's take this off princess…” Erie said as he unzipped her dress.

“ I need to bend you over that couch and fuck you senseless again” he was pulling her to the couch, gosh did I become invisible that they didn't see I was in the room?

“ Erie..?” Bella whimpered “You really should go” she finished but he pushed he down the couch and raised her dress.

“Get out” Bella yelled at me. Of course, I don't need to be told twice.

Who is this guy? And what does he have on Bella? I wondered as I walked down the stairs slowly.

I was about to go into the kitchen when Bella yelled my name angrily.

I rushed back in and was shocked by the sight in front of me.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
53 Chapters
บทนำ
@ประเทศอิตาลี ตึก ตึก ตึก… “ค…คุณมาร์โก้” ​ หญิงสาวใบหน้าสวยหมวยลูกครึ่งไทยฮ่องกง กับรูปร่างเพรียวระหงส์ในชุดเจ้าสาว ตอนนี้กำลังวิ่งเอาชีวิตรอดกับเหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเธอในวันงานแต่ง นํ้าสีใสเอ่อคลอแล้วไหลรินหยาดลงบนสองพวงแก้มเป็นสายธารนํ้า ในขณะที่สองเท้ากำลังวิ่งไปยันหนทางด้านหน้าด้วยหัวใจดวงน้อยที่เจ็บปวดแทบขาดใจ ​ “คุณฟ้ารีบวิ่งตรงไปด้านหน้าอีกนิดเดียวนะครับ ผมเตรียมคนรอรับคุณไว้แล้ว คุณจะกลับไปถึงฮ่องกงอย่างปลอดภัย” ​ ชายหนุ่มอีตาลีแท้ในสูทดำของบอดี้การ์ดกล่าวบอกเธอนํ้าเสียงหนักแน่น ส่วนคนตัวเล็กที่ตอนนี้แทบสติหลุด ก็ได้แต่รีบตั้งสติแล้วพยักหน้าทำตามคำพูดของเขา ก่อนมือเล็กจะรีบหอบชุดสีขาวอลังการ วิ่งตรงไปด้านหน้าอย่างทุลักทุเล หากวันนี้ไม่มีมาร์โก้ที่จงรักภักดีต่อเธอ เธอคงได้ตายด้วยนํ้ามือของผู้ชายคนนั้นจริงๆแล้วใช่มั้ย ​ ผู้ชายที่กำลังจะขึ้นชื่อว่าเป็นสามี ผู้ชายที่เธอรักหมดหัวใจ ผู้ชายที่ร่วมรักกันมาตลอดเวลาสามปี… ​ ทำไมเขาถึงได้ใจร้ายใจดำอำมหิตกับเธอได้ถึงขนาดนี้ คนที่คอยกระซิบกรอกหูเธอทุกคืนว่ารักเธอนักหนา ไม่คิดว่าจะกลายเป็นเขาเองที่ทรยศหักห
Read more
บทที่ 1 ผู้หญิงในฝัน
*สามปีต่อมา* ​ “รักฟรานนะคะ… ฟ้ารักฟรานที่สุด” ​ อย่าไป… ฮึกก อย่าไปจากผม… เดี๋ยว ฮึกก ​ เฮือก!!! ​ ร่างโปร่งที่หลับไหลสดุ้งเฮือกตื่นมาท่ามกลางความมืด ในห้องนอนกว้างขวางตอนนี้กลับปกคลุมไปด้วยเสียงหอบหายใจของเขา ร่างกำยำบนเตียงดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรางถอดถอนหายใจ เขามักจะฝันแบบนี้แทบทุกคืนตลอดสามปีจนเบื่อหน่าย ​ หญิงสาวร่างเพรียวระหงคนนั้นที่ตามไล่ล่าเขาทุกครั้งที่หลับตาลง พอตื่นขึ้นมาเขาก็มักจะจำหน้าหรือชื่อเธอไม่ได้ จะมีแต่คำพูดแปลกๆพวกนั้นที่วนเวียนอยู่ในโพรงประสาทและตามหลอกหลอนเขาตลอดทั้งคืนจนนอนไม่หลับ ​ แม่งเอ้ย… เธอเป็นใครกันวะ ​ พยายามนึกยังไงก็นึกไม่ออก ทั้งที่จิตใต้สำนึกมันบอกเขาว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ… ​ ทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาจากฝัน เขามักจะหงุดหงิดตัวเองอยู่เสมอ และทุกครั้งที่นึกใบหน้าเธอไม่ออก หัวใจดวงโตก็จะปวดหนึบแปลกๆ ดั่งกับว่าอะไรบางสิ่งที่สำคัญมากๆได้ขาดหายไปจากชีวิตเขา ฟึ่บ! ​ มือหนาสางผมตัวเองแรงๆด้วยความสับสน ก่อนจะปรีดตัวลุกขึ้นจากเตียงเดินไปยันโซฟา แล้วรินไวน์ขึ้นกระดก มันมักจะเป็นแบบนี้ทุกคืน จิบไวน์ไปสมองก็พรางคิดเรื่องราวต่างๆ ใบหน้าหล่อเสมองไป
Read more
บทที่ 2 ผู้หญิงคนนั้นคือใคร
“คุณฟรานคะ วันนี้คุณจะไปดูฟิโอน่าเดินแบบใช่มั้ยคะ” ​ ฟิโอน่า หญิงสาวรูปร่างเพรียวหุ่นนางแบบ เมื่อเห็นฟรานเชสโก้ผู้เป็นคู่หมั้นเดินลงบันไดบ้านมาในชุดสูทหล่ออลังการ ก็รีบดันตัวเองเดินเข้าไปถามเขาด้วยสีหน้าปลื้มปลิ่ม ​ “ก็ต้องไปสิครับ ในเมื่องานนี้นายเป็นสปอนเซอร์ใหญ่ จะไม่ให้ไปได้ยังไงครับคุณฟิโอน่า” ​ เป็นมาร์โก้ บอดี้การ์ดน่ารำคาญนั่นที่เอ่ยปากตอบเธอแทนคนถูกถามซึ่งเอาแต่ทำหน้าขรึมแล้วเงียบเสมือนรำคาญเธอเต็มที ทำเอาหญิงสาวหน้าเสีย ​ “งั้นฟิโอน่าขอติดรถไปด้วยได้มั้ยคะ ไหนๆเราก็จะไปที่เดียวกัน” ​ เธอยังคงแบกหน้าถาม แม้สายตาคมคู่นั้นจะไม่หันมาเหลียวแลตัวเองเลยสักนิดก็ตาม แล้วมันยังไงล่ะ ในเมื่อเธอเป็นคู่หมั้นของเขานี่ อย่าลืมสิ ความจริงเรื่องแค่นี้เธอไม่จำเป็นต้องถามเลยด้วยซํ้า เพียงแต่ว่าฟรานเชสโก้นั้นไม่ใช่คนที่ใครก็ได้จะไปเล่นต่อปากต่อคำด้วย เพราะถ้าหากเขาเกิดไม่พอใจขึ้นมา จุดจบคนนั้นคงไม่มีทางสวย รวมถึงเธอเองที่มีศักดิ์เป็นถึงคู่หมั้นเขาก็ตาม ​ อยู่กับเสือต้องอยู่เป็น… นั่นคือตัวตนของฟรานเชสโก้ ​ “จะไปก็ตามมาเร็วๆ ผมไม่ชอบรอใคร” ​ นั่นคือประโยคแรกจากเขา หลังจากที่เอ
Read more
บทที่ 3 ทักทายแฟนเก่า
“นายจะกลับเลยรึเปล่าครับ“ ​ ไม่นานงานแฟชั่นโชร์สุดหรูหราก็จบสิ้น มาร์โก้รีบปริดตัวเดินเข้ามาถามเจ้านาย เพราะรู้ดีว่าเขาไม่ชอบสุงสิงอยู่ในที่แออัดแบบนี้ มันน่ารำคาญจะตายไป ทว่าวันนี้กลับแปลกไป เมื่อเจ้านายหนุ่มเอ่ยปากปฏิเสธสะงั้น ​ “ไม่ กูจะอยู่ต่ออีกนิดหน่อย มึงมีอะไรก็ไปทำก่อนเลย” ​ ไม่รู้อะไรดนใจเขาให้ตอบลูกน้องออกไปแบบนั้นเหมือนกัน ทว่าพอกล่าวเสร็จ แววตาคมก็เหลือบมองรอบๆโดยไม่สนสายตางุนงงจากลูกน้อง ที่ขมวดคิ้วมองเขาอย่างไม่เข้าใจ จะอะไรก็ช่างเถอะ ตอนนี้หัวใจเขามันบอกว่ายังไม่อยากกลับ ซึ่งเขาก็เลือกที่จะเชื่อฟังมัน ​ ไม่นานแววตาคู่คมก็เหลือบไปสะดุดกับร่าเพรียวระหง ที่เอาแต่ติดอยู่ในความคิดของเขาตั้งแต่เมื่อครู่ เธอกำลังยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คุยกันเป็นมิตรอยู่กับสปอนเซอร์คนอื่นๆ อะไรกัน เขาเป็นถึงสปอนเซอร์ใหญ่ในวันนี้ ทว่ากลับถูกเธอมองข้ามแล้วไปคุยกับสปอนเซอร์เล็กๆพวกนั้นเนี่ยนะ ​ อยู่ๆความไม่พอใจก็บังเกิด ไม่รู้ทำไมต้องหงุดหงิดด้วยวะ ทั้งที่นิสัยเขาไม่ใช่แบบนี้ ปกติเขาจะชอบอกชอบใจด้วยซํ้าที่ได้อยู่เงียบๆ โดยไม่มีใครมายุ่ง ทว่าตอนนี้กลับตรงกันข้ามสะงั้น นึกแล้วเท้
Read more
บทที่ 4 เจอแฟนเก่าที่เกลียดเข้าไส้
@คอนโดหรูใจกลางเมืองอิตาลี ​ “จะบอกว่าวันนี้มึงปังมากกกก ปังสุดๆเลยยัยฟ้า นี่กูเห็นนะว่านางแบบนับสิบบนเวที คนเดียวที่คุณฟรานมองคือมึงค่ะ!” ​ เสียงของยัยเพียงดาวดังแว่วเข้ามาถึงในหูเธอ ตั้งแต่ปลายเตียงยันโต๊ะเครื่องสำอางที่เธอนั่งอยู่ พอเธอเหลือบมองหน้าเพื่อนผ่านกระจกใสตรงหน้า ก็เห็นว่ามันกำลังทำตาปริบๆมองเธออยู่ บ่งบอกว่ากำลังปลื้มอกปลื้มใจมากแค่ไหน ​ “เหอะ มองคู่หมั้นเค้าน่ะสิไม่ว่า จำได้ว่ายัยนั่นเดินตามหลังกูนี่นา” ​ เธอเบ้ปากตอบเพื่อนไปอย่างไม่จริงจังนัก ขนาดเจอหน้ากันเขายังทำเป็นจำเธอไม่ได้ด้วยซํ้า จะให้มามองอะไรกันล่ะ ก็จำได้ว่าเธอเผลอหันไปสบตากับเขาแว็บนึงอยู่นะ แต่ก็ไม่คิดหรอกว่าเขาจะตั้งใจมองน่ะ คงจะเพราะเผลอจ้องแค่แว็บเดียวเท่านั้นแหละมั้งที่เห็นแฟนเก่าอย่างเธอมาเดินอยู่ตรงหน้า ​ “บอกเลยว่ามึงคิดผิด!! เพราะกูนั่งอยู่อีกฟากซึ่งเห็นชัดมากก บอกเลยว่า All his eyes on you เลยจ้า” ​ ยัยเพียงยังคงยืนยันเสียงดัง แววตานั่นจะมั่นใจอะไรขนาดนั้น เหอะ อยากมองก็มองไปสิ ผู้ชายที่ทำกับเธอไว้เลวระยำขนาดนั้นฝันไปเถอะว่าจะได้อะไรจากเธออีก ก็ได้แค่มองนั่นแหละ แตะต้องไ
Read more
บทที่ 5 เกลียดขี้หน้ายังมาให้เจอ
ทั้งสองคนนั่งดื่มกันจนได้ที่จนพวงแก้มแดงปลั่ง เนื่องจากผิวที่ขาวผ่องจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน ก่อนเสียงทุ้มของใครอีกคนที่เดินเข้ามาทักทายจะดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีดังกระหึ่ม “แฮ่ม… ขอร่วมวงด้วยคนได้มั้ยครับคนสวย” ​ ร่างเพรียวสองคนบนโต๊ะเงยหน้ามอง ก็ปรากฏว่าเป็นฟาบิโอ หนุ่มหล่อที่เธอเพิ่งยืนคุยด้วยในงาน ​ “อ้าว คุณฟามาที่นี่ได้ยังไงคะ” ​ “ที่ไหนมีเหล้า ที่นั่นก็ย่อมมีผมนั่นแหละครับ” ​ ฟาบิโอกล่าวขำๆ พรางถือวิสาสะนั่งลงข้างๆเธอโดยที่ไม่รอคำตอบ ​ “มาเที่ยวกันสองคนในที่แบบนี้ ไม่กลัวจะเป็นอันตรายหรือไงกันครับ ยิ่งสวยๆอยู่ด้วย” ​ เขาเอ่ยอย่างไม่จริงจังมากนัก สายตาเจ้าชู้นั่นก็เล่นหูเล่นตาใส่เธอไม่พักเช่นกัน จะอันตรายก็เพราะมีเขามานั่งด้วยนี่แหละ ​ “หึ ขอบุหรี่สักม้วนสิคะ” ​ เธอไม่ตอบคำถามเขา แต่เหลือบตาไปมองกล่องบุหรี่ที่โผล่พ้นออกมาจากกระเป๋ากางเกงของอีกคนแทน ทำเอาทั้งยัยเพียงกับคนที่ถูกขออย่างเขาถึงกับเลิ่กคิ้วมองเธออย่างไม่อยากเชื่อสายตา ก่อนเสียงหัวเราะชอบใจจากฟาบิโอจะเปร่งขึ้น ​ “หึๆ คุณฟ้าสูบมันด้วยเหรอครับ” ​ เขาถามก็พรางหยิบมันออกมาให้เธอ ไม่พอยังส่งไฟแช็กมาพร้
Read more
บทที่ 6 บังคับจูบแฟนเก่า
“อย่างอื่น?” ​ “หึ หมายถึงพวกวอดก้าน่ะ หรือว่าคุณคิดเป็นอีกแบบ?” ​ เขาพูดพรางทำหน้ายียวนเหมือนตั้งใจกวนประสาทกัน ไม่พอยังโน้มหน้าลงมาจนลมหายร้อนรดเข้าไปพวงแก้มนุ่ม ชวนเอาเธอร้อนรุ่มไปด้วย ​ ไม่ได้นะยัยฟ้า จะมารู้สึกเพียงเพราะความใกล้ชิดแค่นี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน ​ “ไม่แล้วค่ะ ฉันจะกลับเข้าไปหาเพื่อนแล้ว ป่านนี้เพื่อนคงจะตามหาฉันแล้ว” ​ ข้ออ้างเฉยๆนั่นแหละ พอเธอพูดเสร็จก็ทำท่าจะปรีดตัวออกจากเขาที่แทบจะต้อนเธอจนมุมกับเสาด้านหลัง แต่ร่างเล็กยังไม่ทันจะก้าวพ้นเขา ก็ถูกมือหนาทาบทับลงคํ้ายันกับเสาด้านหลังเพื่อล็อคร่างเธอเอาไว้ไม่ปล่อยให้เธอได้หนีไปไหน ​ อะไรของเขาเนี่ย… ​ “แน่ใจเหรอว่าเพื่อนตามหาน่ะ เท่าที่ผมเห็น เหมือนว่าเพื่อนคุณจะไม่อยากให้คุณกลับไปที่โต๊ะมากกว่านะ” ​ มุมปากหยักเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ ยังคงนิสัยเอาแต่ใจไม่เปลี่ยนสินะ แต่ก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้โกหกนั่นแหละ เพราะเธอเองก็รู้จักยัยเพียงดาวดี ยัยเพื่อนตัวดีป่านนี้คงจะกำลังมีความสุขอยู่กับหนุ่มหล่ออย่างคุณฟาบิโอหรือไม่ก็คงไปควบหนุ่มที่ไหนสักคน ​ “ผมอยากชวนคุณไปลองวอดก้าด้วยกันจริงๆนะครับ” ​ เขายังคงเชิญชวนเธอไ
Read more
บทที่ 7 ขอจูบอีกที
“จับปืนต้องจับให้มั่นสิ มือสั่นแบบนี้จะไปขู่ศัตรูที่ไหนได้หืม” จะยั่วโมโหกันเกินไปแล้ว เธอกัดฟันแน่น แววตาที่มองเขาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความไม่พอใจ คิดว่าเธอไม่กล้ายิงเขาจริงๆหรือยังไงกัน… “ฉันไม่ได้ขู่” “งั้นเหรอ?” เขาไม่เพียงแต่จะทำหน้าตายียวนใส่เธอไม่หยุด ยังก้าวเข้ามาชิดเธอจนปลายกระบอกปืนแนบกับลำอกแกร่งเหมือนท้าทาย จมูกโด่งแทบจะแนบชิดกับพวงแก้มนุ่มจนลมหายใจร้อนของเขารดเข้าผิวเนียน มือเล็กจับปืนไว้แน่นอย่างสั่นระริกเหมือนหัวใจของเธอที่เต้นโครมครามอยู่ตอนนี้ เธอกำลังจะแพ้เขาอีกแล้วอย่างงั้นเหรอ… “ถ้าจะยิง ก็ขอผมจูบคุณอีกสักทีก่อนแล้วกัน” พูดจบไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว เขาก็ฉกริมฝีปากยัดเยียดจูบลงมาใส่เธอหนักๆทันที มือหนาเลื่อนขึ้นมาจับกรอบหน้าเธอไว้มั่น กดจูบริมปากนุ่มอย่างดูดดื่มไม่สนปลายกระบอกปืนที่ชี้เข้ากลางอกแกร่งเลยสักนิด ผู้หญิงคนนี้ช่างหอมหวาน ยิ่งได้จูบก็ยิ่งปลุกเลือดในกายเขาให้สูบฉีดไปทั่ว เธอเหมือนสิ่งเสพติดที่เขาเฝ้าโหยหาทุกวัน พอได้สัมผัสก็อยากจะเสพมันทุกวินาที “อื้มมม…” เรียวปากนุ่มถูกเขาบดขยี้อย่างหนักหน่วงและดิบเถื่อนนับหลายนาที ลิ้นร้อนสอดแทรกรุกลํ้าไปทั่วโพ
Read more
บทที่ 8 สนองให้สักคืน
00:59 น “อื้ออ~ รถจอดไว้ตรงหนายยน้า” เท้าเรียวเดินโซซัดโซเซอยู่ตามลานจอดรถพร้อมกับกุณแจรถหรูในมือ แล้วทำไมหัวเธอถึงได้มึนตึบขนาดนี้กันนะ มองไปทางไหนก็เหมือนโลกมันหมุนตามไปหมด ไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดที่ไปยืนยันหนักแน่นกับเพื่อนว่ากลับเองได้ แล้วให้เพื่อนไปต่อกับหนุ่มหล่อในผับ ก็เธอมันนักซัพพอร์ตเพื่อนนี่นา “คันนี้รึเปล้าว้า หรือว่าคันน้าน~” ร่างเล็กโซเซไปเรื่อย สองพวงแก้มนวลแดงระเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กระดกเข้าคอไม่รู้กี่แก้วต่อกี่แก้ว “อื้ออ ทำมายมันเปิดม่ายออกว้า!” มือเล็กพยายามดันประตูตรงหน้าเปิดออกด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่ก็ไม่สำเร็จ จนเธอต้องหน้ามุ่ยหงุดหงิดอยู่คนเดียว ก่อนเสียงของคนมาใหม่ที่ฟังดูจะเมาไม่ต่างจากเธอดังขึ้นมาไกล้ๆ ​ “เฮ้ย ทำไรกับรถผมครับคนสวย หรือว่าอยากกลับด้วยกัน หึๆ” ​ เธอรีบหันมองตามเสียง ก็พบกับผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งที่ยืนทำหน้าทำตาหื่นใส่เธออยู่ ไม่พอยังทำท่าจะกระโจนเข้ามาหาเธอ จนร่างเล็กที่ยืนประคองตัวตรงยังไม่ได้ เกือบจะเซล้มหงายหลัง ทว่าไม่ทันที่จะล้มลงก็มีมือหนาของใครบางคนเข้ามารับร่างเธอเข้าไปแนบกับตัวเองไว้อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ​ “อ่ะ ค่า
Read more
บทที่ 9 ไม่ต้องลีลา NC
“ก็ดี เพราะผมก็ไม่คิดอยากจะสานสัมพันธุ์ต่ออยู่แล้ว” ​ เขาพูดออกมาโดยที่ไม่ไตร่ตรองจากสมองเลยด้วยซํ้า จนเธอเผลอกำมือแน่น ก่อนเรียวปากบางจะค่อยๆคลี่ยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้านเช่นกัน ​ ถ้าเขาอยากจะเล่นเกมส์ งั้นเธอก็จะลงไปเล่นด้วยให้สมใจก็แล้วกัน! ​ “ไวน์มั้ย?” ​ เขาหันมาถามเธอในขณะที่เดินเข้ามาในห้องนอนกว้าง แววตาคู่สวยเผลอสบมองไปรอบๆ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนเลยสักนิด… ​ก่อนเธอจะสบัดความคิดไร้สาระออกจากหัวแล้วหันไปมองคนที่กำลังยืนถอดเสื้อโชว์กล้ามเนื้อลํ่าๆของตัวเองอย่างหน้าตาเฉย พอมองภาพตรงหน้า เธอก็เหมือนจะคิดอะไรออก จึงก้าวเท้าเข้าไปไกล้เขาด้วยแววตาท้าทาย ​ “ทำไม? หรือว่าคุณมันอ่อน ถึงขั้นต้องพึ่งไวน์?” ​ เธอถามเขาด้วยรอยยิ้มที่เหนือกว่า ​ “หึ ปากดี” ​ เขาพูดจบก็รวบร่างเธอเข้าหาตัวเองจนสองร่างเบียดชิด มือหนาจับกุมใบหน้าเธอพร้อมสายตาที่มองมาอย่างไม่ปิดบังเจตนา นิ้วสากบดขยี้กริบปากนุ่มอย่างพิจารณา ก่อนเจ้าตัวจะทนไม่ไหว โน้มลงฉกจูบเรียวปากเธออย่างโหยหา เขาดูดเธอแรงจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบไปทั่วห้อง มือหนาอีกข้างก็บีบเคล้นเอวบางเบาๆเป็นการปลุกอารมณ์ ปฏิเสธไม่ไ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status