All Chapters of เจ้าสาวมัจจุราช: Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 11 คราวนี้ดิตถพงศ์เลื่อนมือมายังใจกลางร่างสาว ลูบไล้อยู่บนกลุ่มไหมแพรพรรณนุ่มละเมียดมือ ก่อนจะขยับมือไปตามรูปทรงของดอกไม้ช่อสวยที่หลบซ่อนอยู่ในซอกเร้นลับแสนเร้าใจ “อืม...พี่ทัชพี่ทัช”นิสารัตน์ปล่อยเสียงครวญ เรียกชื่ออดีตคนรักไม่ขาดปาก หลับตาพริ้มรับความรู้สึกก่อวนในร่างเธอเกร็งร่างแข็งเมื่อดิตถพงศ์ล้วงล้ำนิ้วอวบใหญ่เข้าสู่ถ้ำสวรรค์ฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำเสน่หา และในช่วงจังหวะที่เขาขยับปลายนิ้วเข้าออก ปากหนาได้รูปเลื่อนมาปิดทับกลีบปากนุ่มที่เผยอร้องครางรับความแปลกใหม่ที่ได้รับและร้องเรียกชื่อกรกวินทร์ไม่ขาดปากห้วงอารมณ์เช่นนี้ดิตถพงศ์ไม่อยากได้ยินชื่อกรกวินทร์เลยแม้แต่น้อยเพราะมันยิ่งสร้างความเจ็บปวดทางใจให้กับเขามากขึ้น และให้เข้าใจว่าหัวใจของเธอมีเพียงเพื่อนสนิทของตน นิสารัตน์ไม่มีเขาอยู่ในสายตาชายผู้ฉวยโอกาสจึงต้องกั้นเสียงทุกเสียงของเธอด้วยจุมพิตเร่าร้อนดิตถพงศ์รับรู้ถึงความฟิตแน่นที่โอบรัดนิ้วมือใหญ่ของตน ยามที่สอดแทรกเข้าไปภายในร่างสาว ราวกับว่าเธอไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน อีกทั้งร่างสาวก็สะดุ้งไหวและสั่นระหว่างที่เขาเริ่มขยับนิ้ว ราวกับว่ามันเป็นสิ่งแปลกใ

Chapter 13โลกใบนี้ช่างโหดร้ายกับเธอเหลือเกิน ไม่ว่างเว้นความเสียใจและสูญเสียบ้างเลย กระหน่ำซัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอกย้ำอัดแน่นในหัวใจดวงน้อยๆ ที่ไร้แรงต้านทานแทบจะทนไม่ไหว มากเกินกว่าที่จะรับได้ ขาทั้งสองข้างอ่อนล้าเกินกว่าที่จะหยัดยืนต่อสู้กับแรงพายุทั้งหลายทั้งมวลนี้ เธอไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้อีกต่อไปแล้ว เธอไม่มีอะไรหลงเหลืออีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความรักหรือแม้แต่ความสาวที่หวงแหนนิสารัตน์คงไม่มีหน้าสู้กรกวินทร์หรือแม้แต่คนฉวยโอกาสผู้นั้น มันเป็นเรื่องน่าอับอายมากที่สุดในชีวิต ทนไม่ไหวกับความจริงที่ว่า กรกวินทร์มีภรรยาที่ไม่ใช่เธอ หากเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับดิตถพงศ์รู้ถึงหูคนอื่น เธอจะแบกหน้าสู้ใครได้ และเมื่อเธอทนไม่ไหว ทานรับความร้าวรานใจและทุกความรู้สึกไมได้อีกต่อไปเธอเหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยจนอยากจะหยุดพักร่างกายและจิตใจ ในเมื่อเธอสูญเสียทุกอย่างแล้วจะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม เพื่ออะไร หมดแล้ว หมดทุกอย่างแล้ว เธอคงแบกรับความรู้สึกทั้งหลายทั้งมวลต่อไปไม่ได้ มันหนักเกินไปคงจะมีเพียงความตายเท่านั้นที่จะทำให้เธอปลดเปลื้องจากความรู้สึกทุกสิ่งอย่าง ทำให้หมดทุกข์ หมดความเสียใจ เธอ

Chapter 15“เต้เห็นด้วยกับฟางนะ เราไปดูสถานที่กันก่อน ถูกใจค่อยว่ากันอีกที” นพเก้าที่นั่งฟังอยู่นานเอ่ยขึ้นสนับสนุนความคิดของทักษอร“งั้นไปเลยไหม วันนี้พี่นกกับลูกน้องจะเข้าไปขนย้ายของน่ะ ถ้าแกถูกใจจะได้คุยเรื่องเช่าซื้อกับพี่นกไปเลย จะได้ไม่ต้องนัดคุยวันหลัง” ทักษอรใจร้อนยิ่งกว่าคนที่อยากมีร้านอาหารเป็นของตัวเองซะอีก“ไปก็ได้ วันนี้ฉันว่างทั้งวันอยู่แล้ว อีกอย่างฉันไม่อยากกลับบ้านไวด้วย มันอึดอัด”แพรวพรรณรายไปไหนไปกัน เพราะเธอเองก็ไม่อยากกลับบ้านไว อยากจะกลับค่อนมืดดึกดื่น กลับไปถึงอาบน้ำนอน ไม่ต้องพูด ไม่ต้องเห็นหน้ากรกวินทร์ที่เผชิญหน้าครั้งใด มีแต่ความอึดอัดทักษอรกับนพเก้ามองหน้ากันอย่างเข้าใจความรู้สึกของแพรวพรรณราย ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่างานวิวาห์ที่เกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ เมื่อวานนี้ ไม่มีความเต็มใจทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาว กล้ำกลืนฝืนทนทั้งคู่ แต่ทว่าทั้งสองก็ไม่รู้จะช่วยเพื่อนอย่างไร นอกจากจะทำให้สบายใจขึ้นเมื่ออยู่ด้วยกัน“เอาอย่างนี้ดีไหม ไปดูร้านเสร็จเราก็ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกัน ค่ำๆ ก็ไปนั่งฟังเพลงกันที่ร้านพี่อ้อกัน” นพเก้าเสนอแพลนของวันนี้“ก็ดีนะ เราไม่ได้ไปร้านพี่อ้อนานแล้ว คิดถึง

Chapter 17 “ฟ้าเป็นอะไรครับพี่นุช บอกผมสิครับว่าฟ้าเป็นอะไร” กรกวินทร์เอ่ยถามผู้จัดการส่วนตัวของอดีตคนรักที่เขายังรักไม่เสื่อมคลาย “ตอนนี้ฟ้าอยู่โรงพยาบาลค่ะ ฟ้ากินยานอนหลับเกินขนาด ดีที่ว่าคุณอิฐพาฟ้าไปส่งโรง’ บาลทัน ไม่อย่างนั้นฟ้าคงตายแน่ๆ” คำตอบของนุชนารถเรียกความตกใจให้กับกรกวินทร์ได้มากโข นิสารัตน์อยู่โรงพยาบาล จากการทานยานอนหลับเกินขนาด เธอฆ่าตัวตายอย่างนั้นหรือ นิสารัตน์ทำอย่างนั้นทำไม หรือว่าทนรับความเสียใจ เจ็บปวดจากความรักที่สะบั้นลงไม่ได้ ทำให้เธอเลือกจะจากโลกนี้ไป เป็นการยุติความรู้สึกทั้งหมด ความตกใจมาพร้อมกับความสงสัย ความสงสัยที่ว่า เรื่องนี้ดิตถพงศ์มาเกี่ยวอะไรด้วย เหตุใดจึงเป็นคนพานิสารัตน์ไปส่งโรงพยาบาลการที่ดารานักแสดงอันดับหนึ่งของเมืองไทยเข้าโรงพยาบาล ก็น่าจะเป็นข่าวดังไม่ใช่หรือ ยิ่งสาเหตุของการเข้าพักรักษาตัวคือการฆ่าตัวตาย ข่าวก็จะต้องประโคมดังลั่นประเทศ แต่นี่เงียบเชียบ หากนุชนารถไม่บอก เขาก็คงไม่รู้ “ฟ้าฆ่าตัวตายเหรอครับ เมื่อไหร่ครับ ตอนไหน ทำไมผมถึงไม่รู้เรื่อง แล้วอิฐเป็นคนพาฟ้าไปส่งโรง’ บาลได้ยังไงครับ”

Chapter 19ฝ่ายดิตถพงศ์เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนสนิทก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง ทำไมกรกวินทร์ถึงได้คิดว่า สาเหตุของการฆ่าตัวตายของนิสารัตน์มาจากตัวเอง ทั้งที่ในความเป็นจริงเป็นเพราะเขามากกว่า คิดง่ายๆ ว่าหากเป็นเพราะกรกวินทร์ที่บอกเลิกแล้วไปแต่งงานกับหญิงอื่น นิสารัตน์คงฆ่าตัวตายตั้งแต่วันแรกแล้ว ไม่ปล่อยเวลาให้ล่วงผ่านมากว่าสองสัปดาห์ สาเหตุสำคัญจึงเป็นเรื่องที่เธอถูกพร่าพรหมจรรย์โดยไม่รู้สึกตัวมากกว่าเหตุผลอื่นๆทว่าดิตถพงศ์ก็ไม่ได้ค้านความคิดของกรกวินทร์ เนื่องจากเขาไม่อาจหาข้อแก้ต่างในเรื่องนี้ ครั้นจะพูดความจริงก็ไม่ได้ เขาจึงเลือกที่จะปล่อยให้เพื่อนรักคิดเช่นนั้นต่อไป“นายมาก็มาได้ แต่ต้องระวังตัวหน่อยก็แล้วกัน หูตานักข่าวอย่างกับสัปปะรด ไหนจะปาปารัชซี่ที่จ้องจะขายภาพขายข่าวอีก” ดิตถพงศ์เอ่ยเตือนเพื่อน“ข้อนั้นฉันรู้แล้ว ฉันจะระวังตัวก็แล้วกัน”ปากของกรกวินทร์พูด แต่ทว่าดวงตากลับมองไปยังดวงหน้าของนิสารัตน์ หนำซ้ำมือแกร่งยังลูบใบหน้าของเธอเบาๆดิตถพงศ์เห็นภาพนี้แล้วร้องฮึ่มๆ ในใจ เจ็บแปลบตรงหัวใจขึ้นมาทันควัน กำหมัดแน่น ข่มความหึงหวงและไม่พอใจไว้เต็มกำลัง จำต้องเบือนหน้าหนีภาพบาดต