All Chapters of One Year Contract with my Boss: Chapter 141 - Chapter 150

Doc. LesleyPagkaalis ko sa presinto, dire-diretso ang takbo ng isip ko. Hindi ko matanggal sa utak ko ang itsura ni Nancy sa loob ng selda—yung mga mata niyang puno ng takot at yung paraan ng paghagulgol niya nang banggitin niya ang anak niyang si Baby Jake. Kilala ko si Nancy. Hindi siya mamamatay-tao.Imbes na umuwi pabalik sa bahay na pinapatuloy sa amin ni Dwayne ay minabuti kong pumunta muna sa ospital kung saan dinala ang bangkay ni Madam Elena. Alam kong nandoon sila. Pagdating ko sa morgue, sinalubong ako ng mabigat at malungkot na paligid. Ang puti ng mga pader ay tila lalong nagpalamig sa atmospera ng lugar.Mula sa malayo, nakita ko agad si Dwyane. Nakaupo siya sa isang bench, nakayuko, at hawak ang magkabilang panig ng kanyang ulo. Halatang wasak na wasak siya. Sa tabi niya, nandoon ang ilang katulong nila, kabilang si Ferlyn na mugtong-mugto na ang mga mata sa kaiiyak. Si Madam Elena ay hindi lang amo sa kanila; naging parang nanay na rin sa mga taong nagsilbi sa kanya n

JanellaHuminga ako nang malalim at nagkunwaring natatakot. Napakapit ako sa braso ni Attorney Sarah. "Attorney, tingnan niyo siya. Hanggang ngayon, puro kasinungalingan at paninisi pa rin ang ginagawa niya. Wala man lang siyang pagsisisi sa pagpatay kay Madam Elena.""Nancy, tumahimik ka," mariing sabi ni Attorney Sarah habang inilalapag ang mga papel sa mesa. "Nandito kami para pormal na ipaalam sa 'yo na naisampa na ang kasong Murder laban sa 'yo. Pinirmahan na ito ni Mr. Dwyane Johnson mismo."Natigilan si Nancy. Parang binuhusan siya ng malamig na tubig. "P-pinirmahan ni Dwyane? Hindi... hindi magagawa ni Dwyane 'yun. Mahal niya ako. Alam niyang hindi ko magagawa 'yun.""Mahal?" natawa ako nang mahina, yung sapat lang na siya lang ang makakarinig ng pait sa boses ko. "Nancy, gising na. Nakita ka niyang hawak ang kutsilyo. Nakita niyang duguan ang mommy niya sa harap mo. Sa tingin mo, may pagmamahal pa siyang nararamdaman para sa isang katulad mo? Ang tanging nararamdaman niya sa

NancyNakahiga lang ako sa manipis at mabaho na kutson dito sa loob ng selda, nakatitig sa kisame na puno ng agiw. Simula nang umalis si Janella at ang abogada niya rito kahapon, parang mas lalong bumigat ang bawat hininga ko. Pakiramdam ko, unti-unti na akong nilalamon ng dilim. Ang sakit isipin na ang taong pinakamamahal ko, si Dwyane, ang mismong pumirma para mabulok ako rito. Paano niya naitanim sa isip niya na kaya kong saktan ang Mommy niya?Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong umiyak hanggang sa wala nang lumalabas na luha. Ang tanging nasa isip ko na lang ay si Baby Jake. Kamusta na ang anak ko? Humihinga pa ba siya nang maayos doon sa incubator? Nararamdaman kaya niya na wala ang nanay niya sa tabi niya?"Nancy Miller! May dalaw ka!" sigaw ng pulis habang kinakalampag ang mga bakal na rehas.Dahan-dahan akong bumangon. Masakit ang buong katawan ko at ramdam ko ang panghihina dahil hindi rin ako makakain ng maayos. Inayos ko ang gulo-gulo kong buhok gamit ang aking mga

JanellaPagkapasok na pagkapasok namin sa mansion, ramdam ko agad ang bigat ng awra ni Dwyane. Nakatitig lang siya sa kawalan, halatang gulung-gulo ang isip dahil sa mga pasabog ng abogada ni Nancy kanina. Kailangan kong kumilos nang mabilis bago pa tuluyang magbago ang ihip ng hangin.Inilagay ko ang malambot kong kamay sa balikat niya at pinilit kong gawing pinakamalambing ang boses ko. "Hon, mukhang pagod na pagod ka na sa mga nangyari sa korte. Masyadong naging intense ang araw na ito. Bakit hindi ka muna pumanhik sa taas at magpahinga? Ako na muna ang kakausap kay Attorney Sarah para ayusin ang mga susunod nating hakbang. Don't worry, hinding-hindi ko hahayaan na makalusot ang pumatay kay Madam Elena."Tumango lang siya nang bahagya, walang kibo, at dahan-dahang umakyat sa hagdan. Nang masiguro kong wala na siya sa pandinig, hinarap ko si Attorney Sarah Jones na naghihintay sa gilid ng sala. Bakas sa mukha niya ang pag-aalinlangan, at hindi ko gusto ang tingin na ipinupukol niya

JanellaPagkababa pa lang namin ng sasakyan ni Attorney Sarah Jones sa tapat ng mansion, agad kong sinalubong ang malungkot at mabigat na paligid. Maraming tao, pero ang hinahanap ng mga mata ko ay si Dwyane.Nakita ko siya sa gitna ng sala, nakasuot ng itim na polo, mukhang puyat at pagod na pagod sa pag-aasikaso ng mga bisita. Pero kahit busy siya sa pakikipag-usap sa mga kamag-anak, napansin niya agad ang pagpasok namin. Mabilis siyang humingi ng paumanhin sa mga kausap niya at lumapit sa amin na may bakas ng pagtataka sa kaniyang mukha."Nandito na pala kayo. Kanina ko pa kayo hinihintay," bungad ni Dwyane habang pilit na pinapakalma ang kaniyang boses. "Tinanong ko ang mga security at katulong dito kaninang madaling araw, bakit biglang dinala sa ospital sina Ferlyn at Jamilla? Anong nangyari sa kanila? Bakit sabay pa silang dalawa?"Huminga ako nang malalim at unti-unting pinaluha ang aking mga mata. Inilabas ko ang panyo ko at dahan-dahang pinunasan ang pisngi ko, kunwari ay hin