All Chapters of Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย: Chapter 81 - Chapter 90

กึ่ด! “โอ้ย! ปากแตกแล้วมั้ง!” มินตราโวยวายกลบเกลื่อนพลางสะบัดตัวแรงขึ้น หัวใจเต้นโครมครามเสียงดัง รู้สึกกลัวเหลือเกินว่าหมอเฉพาะทางอย่างเขาจะรับรู้และได้ยิน เธอไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอยังอาลัยอาวรณ์เขาอยู่ เธอยังลืมเขาไม่ได้ เขาเป็นผู้ชายคนแรก และยังเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอรัก “ไม่เห็นแตกเลย” หมอหนุ่มทายาทเจ้าของโรงพยาบาลโน้มใบหน้าลงไปดู “จะโน้มตัวลงมาทำไม ออกไป ถอยออกไปเลยนะ ปล่อยฉันด้วย” เสียงโวยวายของเธอทำให้เกิดเหล่าไทยมุง เสียงซุบซิบนินทาเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ตอนแรกหัวข้อสนธนาเป็นเรื่องของเธอกับเพื่อน ตอนนี้มันเปลี่ยนมาเป็นเรื่องของเขากับเธอ ความใกล้ชิดตอนนี้ ทำให้ใครๆต่างก็คาดเดา ว่าถ่านไฟเก่าอาจจะคุขึ้นมาไม่มีวันหรอก หมอหนุ่มทายาทเจ้าของโรงพยาบาลคนนี้ ไม่มีทางกลับมาคบเธออีกแน่ เพราะอะไรน่ะเหรอ เธอไม่ใกล้เคียงกับสเปกของเขาเลย ที่เขาคบด้วยก็เพราะสงสาร ไม่เคยรัก “สัญญามาก่อนว่าจะไม่พุ่งไปตบคนอื่น” “ตบใคร? อีจินมันเดินไปนู้นแล้ว ทีนี้ปล่อยได้หรือยัง” พรึ่บ! ร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำกางเกงสแลก ก้าวถอยห่างออกไปหลายก้าว ปล่อยให้ความนุ่มน

“เราค่อยคุยกันนะคะ มินเวียนหัว คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก” “เดี๋ยวสิมิน!”รั้งเป้าหมายของตัวเองไว้แต่ทำไม่สำเร็จ ครั้นจะก้าวตามไป ก็มีร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาขวาง “อย่าตามเธอไป!” “หมอมาเสือกอะไรด้วยเนี่ย ผมจริงจังกับเธอ ได้ยินไหมว่าคนนี้ผมจริงจัง” ตะโกนใส่หน้าหล่อๆของหมอด้วยความโกรธ วิ่งตามร่างเพรียวระหงออกไป สอดส่ายสายตามองหา แต่ไม่เจอแม้แต่เงา รีบวิ่งไปยังทางออกด้านหลังหวังว่าจะเจอ แต่ผลก็เป็นเหมือนเดิม เธอไปแล้ว เมื่อมั่นใจว่าชายเจ้าของผับไม่อยู่บริเวณนั้นแล้ว มินตราก็ก้าวออกมาจากจุดที่ซ่อนตัว พาร่างกายซวนเซเดินไปหาพนักงานที่ทำหน้าที่ในส่วนของห้องพัก แจ้งความประสงค์ขอเปิดห้องพักด้านบน คนที่กำลังจะเดินออกไปจากผับดังหยุดชะงัก มินตรามองอดีตชายที่ตัวเองรักนิ่งๆ “จะค้างที่นี่เหรอ?” หมอหนุ่มถามด้วยใบหน้าเครียด “อย่ามายุ่งได้ไหม” มินตราตอบกลับ สีหน้าไม่ต่างกับคนถามเลยสักนิด เธอไม่อยากให้ใครรู้โดยเฉพาะเจ้าของสถานที่ แต่เธอเมาขนาดนี้ จะให้ลากสังขารกลับบ้านยังไง “เลิกอวดเก่งสักที เห็นไหมว่าเมื่อกี้เกือบเอาตัวไม่รอด” “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ ฉันจะเป็นตายร้ายดียั

สองวันต่อมา @ M Club รู้ทั้งรู้ว่าไร้ประโยชน์สุดท้ายก็มาจบที่ผับเหมือนอย่างเคย มินตราถูกสาวรุ่นพี่ในที่ทำงานลากมาด้วย กลับรู้สึกผ่อนขึ้นคลายมาก ตอนที่แอลกอฮอล์ไหลผ่านลำคอเข้าไปในร่าง ริมฝีปากหยักสวยแย้มยิ้มตลอดการพูดคุย “คนนั้นก็ดูดีนะมิน เหมือนเขากำลังมองมินอยู่ด้วย” รุ่นพี่ที่บังคับลากมาแนะนำพลางชี้มือให้ดู “เลิกจับคู่ให้คนอื่นได้แล้ว เอาตัวเองให้รอดก่อนไหม” “ชิ!” “มินอยากอยู่คนเดียวค่ะพี่ รู้สึกสบายใจกับตอนนี้มากค่ะ” เพราะไม่อยากให้รุ่นพี่ต้องเป็นห่วง จึงพูดออกไปแบบนั้น เธอลองเปิดใจให้ใครแล้วหลายคน แต่ผลลัพธ์มันมีแต่สร้างบาดแผลให้ตัวเองและคนอื่น อยู่แบบนี้อาจจะดีกว่า เหงาหน่อย แต่เดี๋ยวก็คงชิน “อ่า งั้นมาดื่มให้คนโสด” “ฮ่าๆ” มือเรียวสวยหยิบแก้วเหล้าขึ้นไปชนกับแก้วของรุ่นพี่ต่างแผนก กลืนของเหลวสีอ่อนลงคอไปอย่างรวดเร็ว แต่ยังดื่มได้ไม่หมดแก้วดี ของเหลวที่กำลังไหล่ผ่านลำคอกลับพุ่งออกมาจากริมฝีปาก เพราะภาพของใครบางคน พรวด! มือเล็กยกขึ้นปิดปากไม่ทัน โชคดีที่รีบหันหน้าไปทางอื่น ผู้ชายหุ่นดีและสูงกว่ามาตรฐาน ไหนจะรูปหน้าดูดีเพราะสายเลือดที่ไหวเวียนอยู่ใน

17 : 45 น. หลังจากเลิกงานมินตรากลับมาบ้านเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดใหม่ ชุดเปิดเผยสัดส่วนอย่างที่เคยใส่ไปเที่ยว วันนี้ถูกแทนที่ด้วยเสื้อแขนยาวคอวีสีขาวงาช้าง ผ่าลึกลงจนเลยร่องอกขับให้ชุดเรียบๆดูเซ็กซี่ขึ้น ด้านล่างสวมทับด้วยกางเกงเอวสูงสีดำ ขับช่วงขาให้ดูเรียวยาวขึ้นด้วยส้นสูงสีเดียวกันกับกางเกง “อุ๊ย! นั่นลูกสาวแม่จะไปเดตกับใครจ๊ะ” จังหวะที่มินตรากำลังจะก้าวขาออกไปจากประตูบ้าน แม่ของเธอก็กลับมาจากทำธุระข้างนอกพอดี ท่านเอ่ยแซวลูกสาวแสนรัก พรางมองสำรวจการแต่งตัวของลูก ที่นานแล้วไม่เห็นลูกสาวของท่านแต่งตัวสไตล์นี้ คนที่เคยเรียบร้อยกลายเป็นสาวเปรี้ยว ท่านรู้ดีว่าสาเหตุมันเป็นเพราะอะไร เคยคาดหวังกับลูกเรื่องเกี่ยวดองกับคุณหมอคนดัง ตอนนี้ท่านหวังเพียงอย่างเดียว หวังให้ลูกสาวลืมหมอคนนั้นแล้วกลับมาเป็นลูกสาวท่านคนเดิม “มินไม่ได้จะไปเดตค่ะแม่ มินจะไปดูพี่ไคน์แฟนพี่มะนาวแข่งรถค่ะ”มินตราบอกความจริงออกไปอย่างทุกที คนเป็นแม่ทำหน้าลำบากใจ เธอจึงขยับเข้าไปใกล้ท่าน หอมแก้มที่ยังเนียนใสเพราะฝีมือคุณหมอเบาๆ “ไม่ต้องมาอ้อนเลยนะ แต่ไม่ชอบเลยที่ลูกไปคลุกคลีกับผู้หญิงคนนั้น”“พี่มะ

“ได้โปรดอย่าพูดเหมือนเราสนิทกัน ฉันไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิด” “คนอื่นที่ว่านี่ใคร? ไอ้ปลื้ม?”“คุณนี่มัน! ไม่ละอายใจเลยหรือไง ตัวเองมีแฟนอยู่แล้วแท้ๆ ยังมาทำแบบนี้อีก”“ยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”ดวงตามีเสน่ห์หม่นหมองลง ถอยออกไปหลายก้าว ราวกับคนที่เพิ่งจะได้สติ เป็นอีกครั้งที่เขาลืมตัวไป พุ่งเข้าใส่เธออย่างไม่ละอาย จะทำให้เธอเสียใจไปถึงไหน ชอบนักหรือไงที่เห็นดวงตากลมโตนั่นอิ่มน้ำ “ … ”“ …” มินตรารู้สึกมึนงงกับการจากไปอย่างกะทันหันของคุณหมอ มองตามแผ่นหลังดูดีในชุดนักแข่งไปจนกระทั่งเขาหายลับไปจากสายตา พรูลมหายใจออกมายืดยาว คนที่ไม่ละอายใจมันอาจจะเป็นเธอมากกว่า เธอที่เผลอมีหวังกับความใกล้ชิด เธอที่เผลอใจเต้นรัวกับการมีปฏิสัมพันธ์ของเขา สิบนาทีต่อมา หลังจากทำธุระในห้องน้ำและปรับระดับอารมณ์เสร็จ มินตราก็เดินกลับไปยังอาคารกระจกเพื่อดูการแข่ง ร่างเพรียวระหงชะลอฝีเท้าลงอีกครั้ง ลมหายใจถูกพรูออกไปแรงๆ เมื่อตำแหน่งที่เธอเคยจับจอง มีร่างกำยำในชุดแข่งรถสีเข้มแย่งไป “ไม่แข่งแล้วหรือไง ไปเตรียมตัวได้แล้วมั้ง” เจ้าของสนามไล่เพื่อนหมอให้ไปเตรียมตัว ไม่อยากให้เพื่อนนั่งขวางเส้นทางรักข