All Chapters of Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย: Chapter 71 - Chapter 80

20 : 45 น. สปอร์ตคาร์สีดำจอดเลยประตูบ้านไปเล็กน้อย เจ้าของบ้านเหลือบตามองไปทางเจ้าของรถ เป็นอีกครั้งที่รถหรูคันนี้ไม่ยอมปลดล็อกประตูฝั่งที่เธอนั่ง เมื่อเธอกดปลดล็อกมันจากฝั่งที่ตัวเองนั่งอยู่ เขาก็กดล็อกไว้จากฝั่งที่เขานั่ง เป็นแบบนั้นอยู่หลายครั้งจนต้องตั้งคำถามกับเขา “ปลดล็อกให้ฉันได้หรือยัง ฉันเหนื่อยแล้ว”ถูกเขาบังคับลากไปนู้นมานี่ตลอดทั้งวัน บอกตรงๆเลยว่าเหนื่อย ถึงจะรู้สึกสนุก และแอบคุ้มค่าเพราะข้าวของราคาแพงที่เขาซื้อให้ แต่ปล่อยเธอไปสักทีเถอะ ร่างกายเธอต้องการเตียง สมองต้องการนอน “จะไม่ขอบคุณพี่หน่อยเหรอ”คนเป็นพี่เพียงแค่ปีเดียว ทวงถามถ้อยคำที่ตัวเองอยากได้ยินมัน และบางอย่างที่แอบปรารถนา เหลือบสายตามองใบหน้าจิ้มลิ้ม กดสายตานิ่งอ้อยอิ่งอยู่บนริมฝีปาก ตั้งแต่ยอมรับว่าตัวเองปรารถนามัน เขาก็เริ่มจะควบคุมความต้องการไม่ได้ อดใจไม่ไหว ในหัวเริ่มมีความคิดแย่ๆ ว่าจะล่อลวงคนอ่อนประสบการณ์ยัง“ขอบคุณ”คำขอบคุณถูกเปล่งออกมาง่ายๆ จนคนที่วางแผนไว้มากมายมุ่ยหน้า ก็พอใจแหละ แต่มันไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองต้องการอย่างแท้จริง ริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่นต่างหาก ที่เขาอยากรับมันแทนคำขอบคุณของเธอ

“แล้วไง … พี่ไม่ได้ชอบฉันสักหน่อย ถอยออกไปได้แล้ว เลิกล้อเล่นกับฉันสักที”ปิ่นมุกปัดความหวังของตัวเองทิ้งไปอีกครั้ง ยกมือดันแผ่นอกหนันแน่นออกห่าง ภัทรออกแรงดันกลับ ทั้งยังต้อนคนตัวเล็กให้ถอยหลัง เมื่อแผ่นหลังบอบบางกดแนบกับกำแพง ก็เลื่อนมือลงรั้งเอวขอดกิ่วเข้าหาตัว “อ๊ะ!”“ชอบเดาความรู้สึกของคนอื่นเหรอเราน่ะ”ดวงตาคู่คมฉายความล้อเลียน ไม่นานก็ฉายความอ่อนหวานและอ่อนโยน “ฉันไม่ได้เดา แต่รู้มันจากการแสดงออกของพี่นั่นแหละ ปล่อยนะ!”เมื่อเริ่มรู้สึกถึงไอร้อนที่อาบไล้ใกล้จุดสงวนกลางกาย ก็ดิ้นรนให้ตัวเองได้รับอิสระ แรงดิ้นของคนตัวเล็ก ส่งผลต่อคนที่ข่มความต้องการในทันที ความนุ่มนิ่มของผิวเนื้อขาวนวล ปั่นป่วนจนท่อนลำแข็งแน่น จากที่เริ่มแข็งตัวอยู่ก่อนแล้ว ตอนนี้แข็งจัดจนรู้สึกปวด ให้ตาย ร่างกายของปิ่นมุกกระตุ้นความต้องการได้ดีจริงๆ แต่เขาไม่อยากมักง่าย ไม่อยากให้มันเป็นความผิดพลาดเหมือนคืนนั้น “พี่ พี่ภัทร! ถอย ถอยไปนะ”ปิ่นมุกสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ดุนดันอยู่บริเวณหน้าท้อง เธอรู้ดีว่ามันคืออะไร ถึงได้พยายามผลักไสทั้งเอ่ยปากไล่ให้เขาถอยห่าง แต่เขาไม่ฟัง เลื่อนมือลงรั้งสะโพกเธอขึ้น

ชั่วโมงต่อมา “ลงมาสิ ไม่ลงเหรอ?”เมื่อขับรถมาถึงที่หมาย ภัทรก็เปิดประตูรถลงไปก่อน เดินอ้อมรถหรูไปอีกฝั่ง เปิดประตูพร้อมกับเอ่ยถามคนที่ยังนั่งนิ่งอยู่ข้างใน เขาเผลอแสดงความโกรธออกไปแบบไม่ยั้งคิด พูดจาไม่ดีใส่เธออีกครั้ง แต่ตอนนี้ความโกรธนั้นกลับเบาบางลงมาก เพราะดวงตากลมใสที่มันอ่อนแสงลง “พี่ภัทรไม่ต้องเข้าไปหรอกค่ะ ปิ่นจะเข้าไปคนเดียว ขอบคุณที่มาส่งนะคะ”เหอะ!ภัทรพ่นเสียงเหอะในลำคอ ที่แววตาอ่อนแสงลงเป็นเพราะแบบนี้นี่เอง เขาควรปล่อยให้เธอไปหรือเปล่านะ ในเมื่อพยายามขนาดนี้แล้วเธอยังไม่เปลี่ยนใจ เขาเลิกพยายามต่อดีไหม ชักเหนื่อยแล้วเหมือนกัน ไม่เคยต้องพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ แม่ง! รู้สึกแย่เพราะเธออีกแล้ว“อืม”ภัทรตอบรับสั้นๆ ก้าวถอยหลังออกห่างจากประตู ปิ่นมุกมองเห็นระดับความเย็นชาที่เพิ่มขึ้นในดวงตาคู่สวย แต่เธอก็ยังเลือกทางเดิม ให้เขาเข้าไปด้วยไม่ได้หรอก ในเอกของเธอมีแต่นักศึกษาผู้หญิง แต่ละคนสวยๆทั้งนั้น เธอไม่ต้องการให้เขาเข้าไปดึงดูดความสนใจของใคร เพราะแค่นี้เธอก็หวงเขาจะแย่อยู่แล้ว “มาแล้วเหรอ”ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์สีเดียวกัน หยุดฝี

22 : 45 น. รถหรูจอดสนิทในลานจอดรถของคอนโด ภัทรเหลือบตามองคนเมาที่ลื่นไถลลงไปนั่งอยู่ที่พักเท้า โดยวางใบหน้าแดงเรื่อพาดไว้บนเบาะรถ สองแขนเกาะเกี่ยวเบาะรถไว้แน่นเพื่อเหนี่ยวยึดร่างกายไว้เป็นภาพที่ไม่ค่อยน่ามองเท่าไหร่ และเป็นครั้งแรกที่เขาหิ้วผู้หญิงเมาขนาดนี้กลับมาด้วย แต่เขาไม่ได้รู้สึกโกรธเลยที่ครั้งนี้ตัวเองพลาดโอกาสในการทำกิจกรรมบางอย่างไป ออกจะเอ็นดูด้วยซ้ำ เพราะวีรกรรมตอนเมาของสาวคู่หมั้น ‘พี่ภัทร ฉัน ขอจับตรงนั้น หน่อยสิ’‘ทำไม ถึงไม่ได้ พี่ซ่อนอะไร ไว้ตรงนั้น อ่า~’‘ชิ! ทำไม ต้องหวงด้วย! เออ ไม่ให้จับก็จะไม่จับ’นั่นคือคำพูดของปิ่นมุกที่ภัทรเลือกจำมันเอาไว้ พอจับเธอยัดเข้าไปในรถได้แล้ว หลังจากนั้นยัยคนเสียสติก็เอาแต่รบเร้ามาขอดูลูกรักสุดหวงใต้กางกางเขา พอบอกว่าไม่ให้ดูก็น้อยอกน้อยใจ ที่ลงไปนั่งกองอยู่ท่านั้น ก็เพราะว่าเธองอนนั่นแหละ เป็นการงอนที่น่ารักมากเลยว่าไหม “เห้อ! คงต้องโทรไปบอกสักหน่อยแหละ เล่นหิ้วลูกสาวเขามาด้วยแบบนี้”ภัทรหัวเราะเยาะใส่ไอ้ชั่ว ที่ไม่มีความคิดอยากจะบอกพ่อแม่ของเธอ ล้วงมือหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงออกมา เลื่อนหาเบอร์โทรที่มีอยู่ในเครื่องแต่ไม่เ

“ทำยังไงดีล่ะปิ่น พี่ไม่มีไอ้นั่น”หลังจากถอดเสื้อผ้าออกไปจนตัวเองล้อนจ้อน ภัทรก็พบกับปัญหาใหญ่ที่ขวางทางอยู่ นั่นก็คือเขาไม่มีคอนดอมสำรองไว้เลย ก็ไม่ได้ตั้งใจพาเธอมาเพื่อทำแบบนี้นี่นา คนเมาลุกขึ้นมองหน้าเขาตาปริบๆ จากนั้นก็ลดสายตาเหลือบมองท่อนลำที่ตั้งตระหง่าน “ก็มีนี่ อยู่ตรงนั้น”ปิ่นมุกเข้าใจไปคนละทาง สิ่งที่เขาบอกว่าไม่มีกำลังสั่นหัวหงึกๆ ถ้าหากจะหยุดทำต่อโดยใช้ข้ออ้างนั้น มันไม่ได้ผลหรอก เห็นชัดเต็มสองตาเลยว่ามี แถมยังใหญ่มากด้วย “ให้ตาย! พี่หมายถึงคอนดอม ถุงยางอะ! ไอ้นี่พี่มีพร้อมใช้ตลอดนั่นแหละ”ภัทรเกือบจะหลุดขำแต่ยั้งไว้ทัน ปิ่นมุกเวลาเมานี่ก็โก๊ะจริงๆเลย มันใช่เวลามารู้สึกอะไรแบบนี้ไหม ยัยเด็กนี่! “อือ พะ พร้อมใช้จริงๆด้วย”“กลัวหรือเปล่า ให้หยุดไหม”ภัทรไม่เคยเก้อเขินเลยสักครั้งเวลาเปลือยกาย แต่ยัยปิ่นกำลังทำให้เขารู้สึกเขินอายที่ยืนเปลือยกายล้อนจ้อน ดวงตากลมใสจ้องมองส่วนสำคัญของเขานิ่ง ดวงตาสุกสกาวขึ้นเหมือนเด็กเล็กที่เพิ่งเห็นอะไรแปลกใหม่ แต่ก็นะ เธอจะไปเคยเห็นอะไรแบบนี้จากใครล่ะ “พี่ … ขอจับได้ไหม”คนเมาขอพลางกลืนน้ำลายลงคอ อยู่ดีๆก็น้ำลายสอขึ้นมา ทั้งที่เ