All Chapters of Reverse กลับมาอีกครั้งก็ยังร้าย: Chapter 111 - Chapter 120

“ครั้งนี้อย่าปล่อยให้หลุดมือนะเว้ยหมอ รู้ไหมว่าผู้หญิงแบบน้องมิน มีแต่คนอยากได้ไปเป็นแม่ของลูก”ดวงตาคมกล้าของหมอหนุ่มฉายแววโกรธ แต่เพื่อนสนิทเจ้าของสนามแข่งชื่อดังไม่ได้สนใจเลย ดวงตาของเขาทอดมองไปยังร่างของผู้หญิงที่เพิ่งจะได้สนิทสนมกันอย่างเสียดาย ถ้าหากเขาเจอเธอเร็วกว่านี้ สถานการณ์ในตอนนี้มันจะต่างออกไปไหมนะ “มึงยังไม่ตัดใจอีกเหรอวะ?”เมื่อแววตาของเพื่อนฉายเพียงแค่สิ่งที่รู้สึกต่อผู้หญิงของตัวเอง หมอหนุ่มก็เอ่ยถามพร้อมความรู้สึกผิดที่ตีขึ้นมาวูบหนึ่งก็พัดหายไป เพื่อนสนิทหันมายกยิ้มตอบกลับ ตบไหล่เพื่อนหมอเบาๆ ก่อนจะพูดต่อ “กูจะตัดใจก็ต่อเมื่อ เธอเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว ตราบใดที่เธอยังไม่ได้แต่งงาน กูคิดว่าตัวเองยังมีโอกาสเว้ยหมอ” เพื่อเร่งเร้าให้เพื่อนทำบางอย่าง เขาจำเป็นต้องพูดแบบนั้นออกไป เขาตัดใจจากเธอแล้ว เพราะมันไม่มีหวังเลยแม้แต่นิดเดียว “เธอเป็นลูกมึงหรือไง ทำไมต้องรอตัดใจตอนเธอแต่งงานแล้ววะ ตัดใจตอนนี้เลยดิ”“หึ! ถ้าหวงเกินเบอร์ขนาดนี้ ก็รีบทำให้เธอเป็นของตัวเองให้ได้สิ” เจ้าของสนามแข่งผลักดันให้เพื่อนสนิท รวบรัดมินตราให้เป็นเรื่องเป็นราว“ก็อยากรีบอยู่เหมือนกัน แต่เ

“อื้อ! อ๊า”“คิดถึงมันไหม”“มะ ไม่รู้”“แต่พี่คิดถึงนะ ของเราโคตรแน่นเลย”คนที่เคยทำตัวไม่ดีเอ่ยชม เคยทำตัวเหลวแหลกจนแทบแยกผิดชอบชั่วดีไม่ได้ แต่หลังจากวันนี้เป็นต้นไป เขาจะเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้น อาจจะทำได้ยาก แต่เขาจะพยายามเปลี่ยนมันเพื่อเธอ ตับ! ตับ! เมื่อมั่นใจว่าภรรยาต้องเป็นเธอเท่านั้น ท่อนลำใหญ่ก็เคลื่อนไหวอย่างไม่ลังเล เสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้อง สะโพกสอบเคลื่อนไหวหนักหน่วงและแนบแน่น เสียงครางซ่านสอดประสานอย่างพร้อมเพียง “อือ! อ๊ะ”“อ๊า! อืม!” “ง่วงเหรอ? งั้นนอนเถอะ ที่เหลือเดี๋ยวพี่จัดการเอง” หมอหนุ่มบอกเมื่อดวงตากลมโตค่อยๆปิดลง คนตัวเล็กพยายามเปิดเปลือกตาขึ้นมอง ทว่าสมองกลับหนักอึ้งขึ้นกว่าเดิม สลับกับขาวโพลนบ้างในบางครั้ง ทุกการกระทำ ทุกๆการสัมผัสตอกย้ำให้ยิ่งรู้สึกง่วงงุน เมื่อฝืนต่อไปไม่ไหว เธอก็ปล่อยให้ตัวเองหลับใหลด้วยความเสียดาย วันต่อมา เฮือก! มินตราสะดุ้งตื่นจากนิทราหวาม ดวงตากลมโตกวาดมองรอบๆตัว ห้องนอนที่ไม่คุ้นตาแต่คุ้นเคย เตียงนอนที่หลงเหลือเพียงเธอกับความว่างเปล่า ทำให้เผลอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แต่ไม่นานก็เกิดเป็นความน้อยใจ เขาหา

สามเดือนต่อมา มินตราใช้ชีวิตในฐานะคนรักของศัลยแพทย์ชื่อดังมาร่วมหนึ่งเดือนแล้ว สถานะคนรักที่ถูกเปลี่ยนถ่ายมายังเธอตอนคาบเกี่ยว ไม่ได้ส่งผลเสียอย่างที่เคยคิดไว้ มันส่งผลในทางตรงข้ามกัน ทั้งยังช่วยหนุนบริษัทก่อสร้างที่กำลังซบเซาของครอบครัวเธอให้รุ่งเรืองขึ้น “วันนี้น้องมินไม่ไปหาคุณหมอเหรอคะ”มะนาวถามเจ้านายที่กำลังจะขึ้นนั่งตำแหน่งผู้บริหารแทนพ่อ ด้วยการทำผลกำไรมากกว่าที่เคยทำมาให้แก่บริษัท คนถูกถามยุ่งมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเสียสละเวลาเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามของเลขาคู่ใจ “คุณหมอมีเคสผ่าตัดค่ะ เห็นว่ามีเคสยาวถึงวันพรุ่งนี้เลย”“อื้อหือ ขยันจนไม่อยากเชื่อว่านั่นคือเพื่อนของตัวเอง”“ฮ่าๆ นั่นนะสิคะ มินเองก็คิดแบบนั้น”“ถ้าคิดถึงจะแอบไปหาก็ได้นะคะ เดี๋ยวพี่เคลียร์ที่เหลือเอง”“อ่า ถ้าอย่างนั้นเคลียร์ตรงนี้เสร็จมินไปนะคะ”ไม่ได้เจอกันครบหนึ่งสัปดาห์พอดี มินตราคิดว่าแว๊บเข้าไปให้กำลังใจคนทำงานหนักบ้าง เขาจะได้ไม่งอแงตอนที่ว่างกับร่างกายเธอ คนที่เชียร์คู่นี้มาตลอดยิ้มอ่อน ดีใจเหลือเกินที่ได้เห็นใบหน้าแบบนี้ของคนที่เธอรักเหมือนน้องสาว สี่ชั่วโมงต่อมา หลังจากตรวจอาการคนไข้ และส่

สองเดือนต่อมา วันแต่งงานของมินตรากับหมอคริส พิธีแต่งงานในช่วงเช้าจัดขึ้นที่บ้านของเจ้าสาว หลังจากแห่ขบวนขันหมากเสร็จ แขกเหรื่อก็มานั่งในห้องรับรองกันพร้อมหน้า โดยมีเพียงแค่ญาติของทั้งสองฝ่าย เพื่อนสนิท และนักข่าวที่ขอมาทำข่าวเพียงไม่กี่คน เป็นงานแต่งเรียบง่ายตามความต้องการของเจ้าสาว พิธีตักบาตรเช้าและแห่ขันหมากเสร็จลง ตอนนี้จึงเหลือเพียงพิธีสู่ขอและพิธีสวมแหวนแต่งงาน จากนั้นก็จะมีพิธีรับไหว้ผู้ใหญ่ พิธีรดน้ำสังข์ และจบด้วยพิธีส่งตัวบ่าวสาวเข้าเรือนหอ เป็นพิธีแต่งงานตามขนบธรรมเนียม ที่ถูกรวบรัดให้กระชับขึ้นกว่าสมัยก่อน เจ้าสาวของงานสวมชุดไทยสีขาวปักดิ้นสีทองทั้งชุด ฝีมือสุดประณีตโดยช่างตัดเย็บชื่อดัง แม้จะมีเวลาเพียงแค่ไม่นาน แต่ชุดที่ได้จากห้องเสื้อก็สวยงามมาก จนได้รับความสนใจจากคนที่กำลังจะมีแพลนจัดงานวิวาห์พิธีสู่ขอดำเนินไปจนถึงพิธีสวมแหวน มินตรายื่นมือข้างซ้ายไปให้คนตัวโตจับ แหวนเพชรขนาดหลายกะรัตมีเพชรเล็กๆล้อมรอบตัวเรือน ถูกสวมเข้าไปในนิ้วนางข้างซ้ายของเจ้าสาว หลังจากสวมเสร็จเธอก็ยกมือไหว้ขอบคุณเจ้าบ่าว ด้วยกิริยานอบน้อม จากนั้นก็หยิบแหวนมาสวมให้เจ้าบ่าวบ้าง ซึ

สองชั่วโมงต่อมา เพราะไม่ใช่คนในพื้นที่หมอหนุ่มจึงกลับไปชวนภรรยาออกมาทานข้าวข้างนอก ทานเสร็จก็เดินเล่นกันอยู่สักพัก เมื่อความรู้สึกบางอย่างพวยพุ่งขึ้นมา คนหื่นห่ามก็รีบชวนภรรยากลับไปที่บ้านพัก ตั้งใจว่ามาฮันนีมูนครั้งนี้ต้องได้เบบี้กลับไปด้วย ปึ่ง! เพียงแค่ประตูบ้านพักปิดสนิทลง บทรักหอมหวานก็เริ่มขึ้นทันที เสื้อผ้าที่ร่างบางสวมใส่ ถูกมือหนาถอดออกอย่างเร่งรีบ ริมฝีปากกดลงจนแนบชิด ลากไล้ลิ้นจนริมฝีปากสีสดแยกออกจากกัน กวาดต้อนลิ้นเล็กหวังให้เธอตอบสนองด้วยจังหวะที่เร่าร้อนขึ้นกว่านั้ร“อืม พี่คริส จะทำตรงนี้เลยเหรอคะ?”ดวงตาคู่หวานเต็มไปด้วยแรงสิเน่หา มองใบหน้าสามีด้วยแววหยาดเยิ้ม จนคนตัวโตทนไม่ไหว ละมือออกไปปลดตะขอกางเกงลง ปลดปล่อยตัวตนแข็งขืนออกมาเผชิญกับโลกภายนอก ชักรูดขึ้นลงช้าๆ ในขณะที่ริมฝีปากดูดดึงกับปากจิ้มลิ้มไม่ห่าง “อื้อ อ๊ะ อีกนิดสิคะ มินยังไม่พร้อมเลย”ผลักอกสามีออกห่างเพื่อบอกว่าตัวเองยังไม่พร้อมที่จะมีอะไรกันตอนนี้ สามีที่ได้ยินอย่างนั้นรีบทรุดตัวลงนั่งคลุกเข่า มองจุดซ่อนเร้นแสนสวยพลางกลืนน้ำลายลงคอ เขาติดใจตรงนี้มาก ชอบเหลือเกินที่ลิ้นและมือของตัวเอง สามารถท