All Chapters of เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p): Chapter 11 - Chapter 20

ไม่มีใครรู้หรอกว่าความรู้สึกของเราเองนั้นมันจะเกิดขึ้นตอนไหน ในช่วงเวลาสามเดือนที่ผ่านมาของการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับพวกเขามันทำให้ฉันได้รู้ว่า 'ยิ่งฉันพยายามเข้าใกล้พวกเขามากเท่าไหร่ เหมือนเราเริ่มห่างกันมากขึ้นกว่าเดิม' พวกเขาจะย้ำกับฉันเสมอว่า อย่าลืมกฏที่ตั้งไว้ อย่าลืมว่าเธออยู่ในฐานะอะไร อย่าลืมว่าเธอไม่มีสิทธิ์ในตัวของพวกฉัน อย่าลืมว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันจำคำพูดของประโยคเหล่านั้นได้ดี แต่ความรู้สึกที่ได้ใกล้ชิด ได้ทำอะไรหลายอย่างเหมือนคนรักกันใจของฉันมันยิ่งกระตุ้นความรู้สึกเหล่านั้นได้ดี ถึงแม้จะเจอเขาอยู่ข้างนอกกับเพื่อนครอบครัว หรือ ผู้หญิงคนอื่น สิ่งที่ฉันต้องทำคือ เราคือคนที่ไม่รู้จักกัน ในใจตอนนั้นคือฉันรู้สึกอึดอัด รู้สึกเจ็บเวลาเขาคุย เขายิ้ม เขากอดกับผู้หญิงคนอื่นแต่ก็ทำได้เพียงปั้นหน้าให้เป็นปกติ ถึงแม้ในใจจะหึง จะหวงพวกเขามากก็ตาม มันโคตรจะไม่แฟร์เลยสักนิดกับความรู้สึกของฉันทำไมฉันต้องเจ็บอยู่อย่างนี้ด้วย เวลาไปเรียน ไปเที่ยวชีวิตของฉันมันโคตรจะจืดชืด เหมือนคนไม่มีชีวิตชีวาจนแพรวทนไม่ไหวบอกให้ฉันลองเปลี่ยนตัวเองดู เริ่มจากการหัดแต่งตัว แต่งหน้าให้เป็น หัดดื่ม

ครืด! ครืด! ครืด!"ฮัลโหล~""โอ๊ย! ยัยมินทำไมขี้เซาอย่างงี้นะ ลุกได้แล้ววันนี้มีเรียนออกแบบดีไซน์นะ ตื่นได้แล้ว ด่วนนนนน!""จริงด้วยอ่ะ! แปปนะ"หลังจากคุยจบฉันที่อยู่ในสภาพใส่ชุดนอน หัวฟูก็รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ จัดการอาบน้ำแต่งตัวทันที ฉันใช่เวลาเพียงห้านาทีเท่านั้น! เร็วใช่มั้ยล่ะ จริงๆแค่ลูบๆก็พอ≡^ˇ^≡ เปลืองน้ำ ฮ่าๆๆๆฉันรีบวิ่งลงมาข้างล่างทันที ด้วยความรีบและไม่ทันระวังทำให้ชนเข้ากับแผงอกแกร่งของใครคนหนึ่ง แต่โชคดีที่มือหนาของเขาคว้าเอวของฉันไว้ได้ "ป๊ะป๋า!""รีบอะไรขนาดนั้น ดีที่ไม่ตกบันได"พูดจบเขาก็ผละตัวออกจากฉัน"ขอโทษค่ะ. มินตื่นสาย วันนี้ต้องรีบไปเรียนด้วย มีใครว่างไปส่งมินมั้ยคะ?""อือ! เดี๋ยวฉันไปส่ง ไปรอที่รถสิ ขอเอาของในห้องก่อน จะตามลงไป""ค่ะ!"พูดจบฉันรีบเดินไปลงไปนั่งรอในรถทันที ไม่นานเขาก็เดินเข้ามานั่งฝั่งคนขับ มีแวบหนึ่งที่เขาหันมามองฉัน ก่อนที่จะขับรถออกมาจากบ้านทันทีในรถบรรยากาศอึมครึมมากกว่าด้านนอกเสียอีก เงียบอย่างกับป้าช้า หรือเป็นเพราะเขาเหนื่อยก็ไม่รู้ สีหน้ามันบ่งบอกจนรู้ว่าเขาเหนื่อย"ป๊ะ..."ครืด! ครืด! ครืด!คำพูดของฉันที่กำลังจะถามเขาออกไป กลับถูกขัด

[จุดเปลี่ยน]ฟู่ว! ฟู่ว!ภาพที่เธอมองอยู่ตรงหน้า คือผู้ชายที่ร่วมรักกับเธออยู่บนเตียงเมื่อคืนนี้เขากำลังเป่าลมปากไล่ความร้อนจากข้าวต้มในช้อน"หายร้อยแล้ว อ้าปากสิคะ"ใบหน้าหล่อผ่ายยิ่มออกมาให้เห็น ก่อนที่มือหนาจะยื่นช้อนที่มีข้าวต้มอยู่มาจ่อที่ปากเธอ"เอ่อ...หนูกินเองได้ค่ะ!"เธอปฏิเสธเขาด้วยใบหน้าแดงจากความเคอะเขินที่แสดงออกไปให้เขาเห็น คนตรงหน้ามองดูอาการเขินของเธอก็อมยิ้มออกมาเบาๆ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ๆ จนปลายจมูกของเขาชนเข้ากับปลายจมูกมนของเธอใบหน้าหวานรีบผละออกทันที เพราะใจเธอดันเต้นไม่เป็นจังหวะดังออกมา"หนูเขินพี่หรอ เมื่อคืนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยนะคะ""เมื่อคืนหนูเมานี่คะ! แล้วพี่จะไปส่งหนูตอนไหนหรอคะ?""กินข้าวถ้วยนี้หมด ค่อยว่ากันนะคะ พี่ขอเคลียร์งานก่อน อิ่มแล้วเรียกพี่นะ อย่าดื้อล่ะ"จบคำพูดนั้น มือหนาของคนที่ยืนขึ้นเต็มความสูงก็ยื่นมาลูบผมเธอเบาๆก่อนจะคลี่ยิ้มส่งมาให้ก่อนที่เขาจะเดินหันหลังตรงไปยังโต๊ะทำงานที่อยู่อีกมุมห้องหนึ่งส่วนฉันก็ได้ตักข้าวเข้าปากโดยที่ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ ในขณะที่สายตาคู่หนึ่งจ้องมองมายังร่างเล็กอย่างเอ็นดู"หนูอิ่มแล้วค่ะ ถ้วยนี่เก็บที่ไหนคะ?"เธอ

ร่างทั้งสองก้าวเท้าเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก่อนที่เขาจะเอ่ยเรียกแม่บ้านให้มายกเอาของ ของคนตัวเล็กขึ้นไปเก็บบนห้องนอนของเขา"วันนี้พี่รามไม่ไปทำงานหรอคะ?"เสียงหวานถามด้วยใบหน้าสงสัย"ทำค่ะ แต่พี่อยากจะพาหนูไปดูห้อง ห้องหนึ่งที่พิเศษสำหรับหนู!"เมื่อประโยคเหล่านั้นจบลงใบหน้าหล่อได้คลี่ยิ้มออกมาเบาๆก่อนจะเอื้อมมือคว้าไปจับข้อมือเล็กให้เดินตามเขาไปคนถูกดึงได้แต่ทำหน้าสงสัยแต่ก็ต้องสาวเท้าเดินตามแรงของคนเดินนำแกร๊ก!ประตูไม้ห้องหนึ่งถูกเปิดออกด้วยเจ้าของบ้านดวงตาใสลุกวาว เธอฉีกยิ้มออกมาอย่างลืมตัวเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในห้องนั้น!"นี่คือห้องทำงานของหนู หนูสามารถเข้าออกห้องนี้ได้ทุกเมื่อที่ต้องการ สามารถทำอะไรก็ได้ตามใจหนู!""พี่ให้หนูจริงๆหรอคะ?"เธอหันไปถามคนตรงหน้าด้วยท่าทางที่ตื้นตันอย่างอธิบายไม่ได้ เขารู้ว่าเธอชอบอะไร เขารู้ว่าเธอต้องการมัน"ครับ พี่ให้หนูจริงๆ หนูชอบมั้ย?""ชอบค่ะ ขอบคุณนะคะ!"ร่างบางกระโดดกอดคนตัวสูงด้วยความดีใจในขณะที่คนกอดนั้นยิ้มร่าเปี่ยมไปด้วยความสุข คนถูกกอดกลับรู้สึกหายใจไม่ออก ใจที่เต้นเร็วเหมือนจะทะลุออกมา ใบหน้าเห่อร้อนกับท่าทางที่เก้ๆกังๆ เขาดึงสติกลับม

เขาผละใบหน้าขึ้นมามองร่างใต้อาณัติอย่างชื่นชม ใบหน้าเห่อแดงที่ยั่วเยาคนมองทำให้เอวที่กระแทกเข้ามาไม่หยุดนั้น ผ่อนแรงให้เบาลง เพื่อกระตุ้นสัมผัสเธอ มันได้ผลคนที่นอนรับแรงกลับกัดปากซี๊ดอย่างยั่วยวน เสียงครางดังออกมาอย่างพอใจหน้าอกที่สั่นกระเพื่อมตามแรงกระแทกนั้นล่อตาล่อใจเขายิ่งนัก ปากหนาก้มลงไปดูดดึง หยอกเย้าเต้าคู่งามจนสาแก่ใจ เอวหนาเริ่มรัวกระแทกเข้ามาไม่ยั้ง มือเล็กดันหน้าท้องแกร่งเป็นการปราม"อ๊อย! อย่างแรงสิคะ มันจุก จนเสียวไปหมดแล้ว อ๊าส์!""หนูชอบไม่ใช่หรอคะ?"เพียะ!มือเล็กฝาดลงไปที่แขนแกร่งด้วยอาการเขินอาย"คนลามก อื้อ~ ซี๊ด! เสียวอ่า!""อ๊าส์~ พะ พี่จะเสร็จแล้วค่ะดื้อ อื้มส์! อ๊ะๆๆๆ""อย่าหยุดนะคะ หนูก็จะเสร็จแล้ว อ๊างงงง!"ตั่บบบบบบบบบบ! ปั่กกกกกกกกกกก!ปึก! ปึก!ปึ๊ด!ร่างเปลือยทั้งสองกอดรัดกันแน่นก่อนที่จะกระตุกเกร็งและปลดปล่อยน้ำคาวสีขาวขุ่นออกมา"ต่อมั้ยคะ?""ไม่แล้วค่ะ หนูเหนื่อย อยากอาบน้ำ""งั้นไปอาบน้ำกันนะคะ""ไม่ค่ะ อาบด้วยกันทีไรพี่ไม่เคยจบแค่อาบน้ำ พี่มันเจ้าเล่ห์""หนูก็ขี้โกงเหมือนกันนั้นแหละ ฟอด!""หนูรักพี่นะคะ พี่รามของหนู อื้อ~"ร่างเล็กมุดหน้าเข้าไปซุกกั