All Chapters of ซาตานเด็ดปีกนางฟ้า: Chapter 31 - Chapter 40

ผ่านมาสองอาทิตย์ที่นางเพียงใจนั่งไม่ติด ตั้งแต่ได้รับรู้ข่าวและความเคลื่อนไหวของรินรดาจากนักสืบที่จ้างตามไปสืบ... นางรู้ว่ารินรดาไปทำอะไร แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้เพราะว่านางติดต่อกับรินรดาไม่ได้จะเรียกให้มาหาก็ทำไม่ได้อีกต่อไปเพราะดูเหมือนว่าฝ่ายนั้นจะรู้ทันจึงปิดโทรศัพท์มือถือไป นางบอกทางพงศกรฝ่ายนั้นก็เอาแต่ทำงานและบอกว่าอาทิตย์หน้าจะกลับมาพูดกับรินรดาเอง... ซ้ำยังบอกอีกว่าหากรินรดาเข้าวงการแล้วไม่ได้ทำอะไรเสียหายก็ไม่น่าจะเลวร้ายอะไรนางเพียงใจได้แต่โมโหและโกรธแค้นรินรดาอยู่ในใจ... ขึ้นชื่อว่าได้เข้าวงการ ไม่ว่าจะทำดีแค่ไหนชื่อเสียงก็เป็นอันป่นปี้เพราะเป็นจุดสนใจจึงเป็นขี้ปากคนได้ง่ายดาย... นางไปดักพบรินรดาหลายต่อหลายครั้งที่คอนโดแต่ว่าก็ไม่ได้เจอกันสักครั้งจนนางร้อนรุ่มใจไปหมด ไม่ใช่แค่เรื่องหลานสาวคนโตที่ทำให้ปวดหัวทุกเมื่อเชื่อวัน แม้แต่หลานคนเล็กก็ทำให้นางเพียงใจกลุ้มได้ไม่แพ้กัน เพราะว่าระรินทิพย์ก็สนิทสนมกับหม่อมราชวงศ์เขตแดน มากขึ้น ข่าวก็เขียนถึงว่ากำลังคบกันอยู่ แต่นางดูตาเดียวก็รู้ว่า หม่อมราชวงศ์เขตแดนไม่ได้จริงจังกับหลานนางสักนิด ไอ้ที่เทียวรับเทียวส่งตามดูแล หรื

ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเพียงเวลาไม่นานของระรินทิพย์กับหม่อมราชวงศ์เขตแดน หนุ่มเนื้อหอมแห่งยุคนั้นเป็นที่กล่าวขวัญถึงเป็นอย่างมาก เพราะว่าทั้งคู่ไม่ได้เป็นคนที่เก็บตัวและมักออกสื่ออยู่เสมอ...เมื่อยามที่ทั้งสองไปไหนมาไหนด้วยกันก็มักตกเป็นข่าวและเป็นเป้าสายตาของคนในแวดวงสังคมเพราะทุกคนต่างสนใจว่า หม่อมราชวงศ์หนุ่มที่เพิ่งประกาศว่ากำลังมีคนดูใจอยู่เป็นครั้งแรกนั้นจะคบกันได้ยาวขนาดไหน และทุกคนก็ต่างอยากรู้ว่าลูกสาวคนสวยของพงศกรนั้นจะเป็นแค่ของเล่นหรือว่าตัวจริงของหม่อมราชวงศ์เขตแดนกันแน่ แต่ไม่ว่าคนนอกจะเห็นว่าอย่างไรวินาทีนี้คนที่มีความสุขที่สุดเห็นจะเป็นคุณนายมาลาตีที่หน้าบานเป็นจานเชิง เพราะว่าที่เขยขวัญทั้งหล่อ ทั้งรวยเหมาะสมเหมาะเจาะไปหมด แม้นางจะรู้ว่าคุณเพียงใจนั้นพึงใจคุณใหญ่มากกว่า แต่สำหรับนางแล้ว ระหว่างสองพี่น้องบ้านนี้ ลูกสาวตนจับใครได้ก็นับว่าเป็นบุญทั้งนั้น เพราะนางอยากเห็นระรินทิพย์มีเส้นทางชีวิตที่ดี มีคนดีๆ ที่คอยรักคอยห่วงใยเนื่องจากเส้นทางชีวิตลูกสาวนางภายใต้ปีกอโณทัยอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไปก็ได้ ในอนาคตใครก็ไม่อาจล่วงรู้เพราะอย่างนั้น กอบโกยวันนี้

งานเดินแบบนาฬิกาจบสิ้นลงแล้วและเป็นการคุยกันของแขกและการจำหน่ายและเปิดให้จองสินค้าแทน เขตแดนได้โอกาสแยกตัวกับระรินทิพย์เพราะว่าหล่อนเจอกับรติพงษ์เลขาของเขาที่ต้องติดตามเขาเวลาออกงานบางครั้ง เขาเห็นว่าทั้งสองคนเป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันมาแม้ว่าระรินทิพย์จะอ่อนปีกว่าแต่ก็ดูสนิทสนมกัน เขาจึงทิ้งให้ทั้งสองคุยกัน แล้วแยกออกมาคุยกันกับคนที่เขาเห็นอยู่ในงาน เพราะมีเรื่องอยากรู้และสงสัยในใจ กระวนกระวายใจอยากรู้... หม่อมราชวงศ์หนุ่มรู้ว่านางแบบงานแสดงนาฬิกาและเหล่านายแบบเซตนี้นั้นเป็นคนในสังกัดของอนุรักษ์เพราะรู้จักมักคุ้นกันดี และเขากับอนุรักษ์ก็เคยมีข้อตกลงพิเศษต่อกันมาก่อน ข่าวที่ว่า เขตแดนนั้นเป็นนักรักและควงสาวทั่วบ้านทั่วเมืองนั้นไม่ค่อยหนีจากความเป็นจริงเท่าไหร่เพราะเด็กในสังกัดอนุรักษ์คนที่สวยๆ นั้นเคยเป็นคู่ควงของเขามาหลายราย ทั้งแบบเต็มใจมาเองและแบบมาด้วยเงินที่เขาซื้อตัวไปเพราะถูกใจ...จริงๆ แล้วอนุรักษ์ไม่ได้เป็นพ่อเล้าเปิดซ่องอย่างข่าวลือในวงการว่า แต่เป็นที่ตัวคนซื้อหาและตัวเด็กเองทั้งสองฝ่ายตกลงกันโดยที่มีอนุรักษ์เป็นตัวกลางเท่านั้น ส่วนใหญ่คนที่รับจ๊อบพวกนี้จะเป็นดารา

“คุณเล็กไม่น่าให้พี่รติไปเลย” ระรินทิพย์พูดขึ้นมาหลังจากที่เลขาเขาเดินนออกไปแล้ว “ทำไม อย่าบอกนะว่าอยากอยู่กับคนอื่นมากกว่าพี่นะ ไม่งั้นพี่จะหึง” เขาแกล้งทำเสียงขึงขัง แต่ก็ทำไปอย่างนั้นเพราะดูออกว่าระหว่างสองคนนี้ไม่มีอะไรนอกจากความเป็นเพื่อน “บ้าหรือคะ... ระรินแค่จะให้พี่รติไปส่งที่บ้าน ไม่อยากรบกวนคุณเล็ก” “ไม่ได้รบกวนหรอกครับ... ระรินหึงพี่เหรอ” เขาถามตรงๆ หลังจากที่ไม่ยอมอธิบายอะไรให้หล่อนฟัง เล่นบทง้องอนอยู่ตั้งนาน ระรินทิพย์หน้าแดงก่ำที่โดนถามจี้จุด แต่ด้วยความที่ยังน้อยใจอยู่ทำให้หล่อนยิ้มไม่ออก และไม่ตอบอะไร เพราะในฐานะแฟน หล่อนก็มีสิทธิ์ที่จะหึง มีสิทธิ์ที่จะน้อยใจ “ระรินเข้าใจผิด พี่ไม่ได้จะไปออฟเด็กแล้วทิ้งระรินสักหน่อย.. คุณอั๊ตเขาเสนอมาเอง พี่ยังไม่ได้ตอบรับหรือตกลงอะไรเลย... ก็มีเด็กนิสัยไม่ดีขี้แอบฟังคนหนึ่งเดินเข้ามาทะลุกลางปล้องบอกพี่ว่าจะไปไหนก็ไปฉันจะกลับเอง” เขาพูดยิ้มๆ “พี่ไม่ได้ไปหาคนอื่นอย่างที่ระรินคิดหรอกครับ วันนี้ตั้งใจว่าจะอยู่กับแฟนทั้งวัน แล้วจะไปสนใจเด็กอื่นทำไมครับ” “แล้ววันอื่นค่อยไปหาเด็กของคุณอั

รินรดางัวเงียตื่นมาพร้อมอาการมึนหัวเล็กน้อยหลังจากที่หล่อนหลับไปพักหนึ่ง... เหตุการณ์ที่พอจำได้เลือนรางเมื่อตอนก่อนที่หล่อนจะหลับไปนั้นทำเอาหัวใจหล่อนหล่นวูบเมื่อคิดว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นกับตัวเองโดยที่ไม่ได้คาดฝันมาก่อน และที่เลวร้ายกว่านั้นคือร่างสูงของคนที่หล่อนเคยเกลียดเละตอนนี้เกลียดมากขึ้นเป็นแสนล้านเท่านั้นนอนกอดหล่อนอยู่อย่างแนบชิด...ร่างกายหล่อนรับรู้ได้ว่าตนเองนั้นเปลือยเปล่าอยู่ในอ้อมอกเขา... ความอาดูรมากมายไหลเข้ากระทบใจ แต่กระนั้นมันก็ไม่ได้ครึ่งหนึ่งของความเคียดแค้นที่มีต่ออรรถากรยามเมื่อนึกถึงว่าเขาทำอะไรกับหล่อนไว้บ้าง... เขา... ทำลายหล่อน ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง... รินรดาสะบัดเขาออกจากร่างกายหล่อนแล้วผลักเขาเกือบตกเตียง หล่อนถลาเข้าไปทุบตีเขาอย่างบ้าคลั่ง อาศัยจังหวะที่เขางัวเงียกำลังจะตื่นและไม่มีทางสู้หล่อนนั้นเอาฝ่ามือฟาดหน้าของเขาแรงๆ จนเจ็บมือ... แต่ก็สะใจเป็นที่สุดที่ได้เอาคืน หล่อนทำร้ายเขาอย่างหนำใจและก่นด่าเขาอยู่ในใจ ไม่กลัวหรอกว่าเขาจะตื่นขึ้นมาแล้วบีบคอหล่อนตาย ตอนนี้ขอให้สะใจไปก่อนก็พอ หลังจากนี้จะเป็นอย่างไรก็ค่อยว่ากัน