Semua Bab ทะลุมิติเรื่องนี้แถมฟรีพ่อของลูก: Bab 111 - Bab 120

หลายวันที่ผ่านมา พบตะวันยังหาโอกาสที่ดีบอกเขาไม่ได้ องศาสมุทรทำแต่งานจนแทบไม่ได้พักร่าง ตื่นเช้ากลับบ้านเย็น ช่วงค่ำก็ยังมีวาดงานอีก พอมีวันหยุดก็ไม่ได้หยุด ต้องหอบหิ้วงานติดประชุมบ่อยครั้งเรื่องนี้มันใหญ่เกินไป…เธอจะบอกเขาอยู่แล้วล่ะ แค่ไม่ใช่วันนี้หรือพรุ่งนี้แน่นอนเช้านี้เป็นวันหยุดของพบตะวัน เธอก็เลยตื่นแต่เช้า ขึ้นมาทำแซนวิซที่อุดมด้วยผักกับไข่แล้วชงกาแฟ เตรียมให้เขาทานก่อนออกไปทำงานติดหน้าที่ภรรยาไปแล้วสามีดีก็อยากทำสิ่งที่ดีให้“อรุณสวัสดิ์ครับ…”เสียงทักทายดังขึ้น ร่างสูงที่เพิ่งแต่งตัวเสร็จ เดินเข้าไปสวมกอดพบตะวันจากด้านหลัง พลางวางปลายคางบนไหล่เล็ก“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่องศา” เธอบอกกลับ ก่อนจะหันไปหอมแก้มเขาทีนึงพอวางไข่ดาวลงบนแซนวิช ปิดประกบแล้วหั่นแบ่งครึ่งเสร็จ เธอก็เอาจัดวางใส่จานไปวางไว้บนโต๊ะ โดยมีองศาสมุทรเกาะหลังเป็นลูกลิง เดินตามติดไม่ยอมให้คลาดสายตาสักวินาทีเดียวเธอจับไหล่เขาให้นั่งที่เก้าอี้ ส่วนตัวเธอเดินลงไปนั่งตรงข้ามแทน“อยากไปพักร้อนสิ้นปีที่ไร่องุ่นมั้ย” ใบหน้าหล่อยกยิ้ม ณิชากับพ่อเลี้ยงภูผาเพิ่งมาชวนเขาไปเที่ยวไร่องุ่น หลังวางแผนกันมาเป็นเดือนแล้วตั้งแต

ปาร์ตี้ปิ้งย่างเริ่มตั้งแต่ช่วงเย็น จวบจนฟ้ามืดก็ยังครื้นเครงอยู่ สี่คนสองคู่ดูเข้าขากันได้ดี อาจเพราะประสบพบเจอเหตุเดียวกันมา ทั้งสี่คนเลยเข้ากันได้ดียิ่งกว่าปี่กับขลุ่ยพวกเขาผลัดกันลุกขึ้นย่างบาร์บีคิวเสียบไม้ มีของมึนเมาที่พอผ่อนคลายสังสรรค์ พูดคุยกันถูกคอก็ติดลมยาว จนท้องฟ้ายามรัตติกาลมาเยือนแต่ที่พักกลางป่าเขา ถูกล้อมรอบด้วยภูเขาเขียวขจี สวยงามจับจิตรนั่งจนลืมเวลารอบข้างไปเลย“ขอบคุณพ่อเลี้ยงแล้วก็น้องชามากเลยนะคะ ที่พักสวยมากเลย เมื่อตอนเย็นที่พระอาทิตย์ตกดิน ถ่ายรูปออกมาได้สวยสุดๆ เลย”พบตะวันเจริญอาหารมากขึ้น เมื่อเจอของที่ไม่ทำให้คลื่นไส้ อีกทั้งยังเอ่ยชมวิวทิวทัศน์รอบที่พักโฮมสเตย์ สวยงามราวภาพวาดไม่ขาดปาก ขณะที่เคี้ยวอาหารจนแก้มตุ่ย โดยมีองศาสมุทรคอยป้อนตลอดเมียท้องอ่อนต้องบำรุงหน่อยปะป๊าฮีโร่อยากทำหน้าที่ใจจะขาด“ณิชาดีใจที่พี่ตะวันชอบจังเลยค่ะ ไว้พรุ่งนี้ไปเดินเขา เดี๋ยวณิชาถ่ายรูปให้พี่ตะวันเยอะๆ เลยนะ”“อื้อ ได้สิ ขอบคุณนะน้องชา”“เพื่อพี่ตะวันได้หมดเลยค่ะ”องศาสมุทรเผยอปากเขม่นใส่ณิชา ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะชอบแย่งแฟนเขาไปทุกที แต่ก็อย่างว่า เขาเองก็คุยกับพ่อเลี้ยงภูผ

ว่าที่เจ้าสาวในอนาคต ดีใจจนยิ้มแก้มกลมไม่หุบ เอาแต่ยื่นมือส่องแหวนเพชรบนนิ้วอยู่ตลอด ตั้งแต่กลับมาจากน้ำตก ยันดวงตะวันลาลับขอบฟ้าแล้วก็ตาม พบตะวันก็ยังเห่อแหวนบนนิ้วอยู่ดี“สบายจังมีแฟนทำให้”“หือ ผมแห้งเรียบร้อยแล้วครับ”คุณพ่อบ้านมือใหม่ เป่าผมให้พบตะวันจนแห้งสนิท พลางใช้หวีสางอย่างเบามือ ตบท้ายด้วยการหอมแก้มหนึ่งฟอดแต่ร่างบางที่สวมชุดคลุมอาบน้ำ เห็นเนินหน้าอกอวบอิ่ม ทำเอาตัวเขาเก็บอารมณ์กามไว้ไม่อยู่ กลางกายตั้งลำแข็งโด่ ภายใต้กางเกงนอนขายาว โดยที่ไม่ใส่เสื้ออวดเรือนร่างกำยำ กลางบรรยากาศในคืนที่อากาศหนาวเย็น“ขอบคุณค่ะพี่องศา ตะวันไปแต่งตัวก่อน” เธอยกมือไหว้ขอบคุณเขา แต่พอจะลุกขึ้นจากหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ร่างสูงก็เดินเอาตัวเข้ามาเบียดกัน“แต่ตะวัน…”“คะ”“ขอกอดก่อนได้มั้ย”องศาสมุทรทำเสียงอ้อนแต่หน้านิ่ง พูดว่าขอกอดก็จริง แต่มือเขาตวัดโอบเอวบางเข้าไปประชิดกายแล้วเรียบร้อยพบตะวันพยักหน้าหงึกหงัก แค่ให้กอดจะยากอะไรล่ะ วันนี้เขาทำให้เธอมีความสุขมาทั้งวันแล้ว ถ้าการกอดเพิ่มกำลังใจให้เขาได้ เธอยอมเป็นตุ๊กตาหรือว่าหมอนข้างตลอดชีวิตเลยล่ะแต่ทว่า หลังจากร่างสูงดึงเธอเข้าไปสวมกอด พร้อมกับ

พูดไปใครจะเชื่อ ท่านอินทัชที่เอ่ยปากตัดหางปล่อยวัดลูกชาย เวลานี้เห่อหลานตัวน้อยที่ใกล้คลอดกว่าใครเขา แค่ไม่แสดงออกทางคำพูด แต่ทว่าพาพบตะวันฝากครรภ์กับเพื่อนหมอคนสนิทเป็นคุณหมอฝีมือดี ทำคลอดให้คนไข้นับไม่ถ้วนปากอาจบอกรักไม่เก่งแต่ภาษากายบอกมาตลอด“คืนนี้เธอก็เตรียมไปโรงพยาบาลได้แล้วล่ะ” ท่านอินทัชที่นั่งหัวโต๊ะอาหารพูดขึ้น วันหยุดสุดสัปดาห์ สมาชิกในบ้านจะกลับมารวมตัวกันเป็นกฎใหม่…โดยใครก็ไม่ต้องสืบเพราะผู้อาวุโสสุดของบ้านอย่างอินทัช ต้องการเห็นหน้าคร่าตาทั้งลูกและก็หลาน มาอยู่ทานข้าวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากัน รวมถึงสะใภ้ที่กำลังตั้งท้องทายาทของตระกูลอยู่“แต่หมอนัดอาทิตย์หน้าเป็นกำหนดคลอดค่ะพ่อ” พบตะวันเรียกสรรพนามเปลี่ยนไป แล้วก็ไม่ต้องสืบอีก พ่อขององศาสมุทรกำชับมาเองผ่านมาหลายเดือน จนเธอท้องเข้าเดือนที่เก้าแล้ว และแม้ว่าท่าทีของท่านอินทัชจะดูติดเย็นชาบ้าง แต่การกระทำคือความเป็นห่วงทั้งสิ้นตามประสาคนหัวโบราณ แต่นี่ก็อ่อนข้อลงเยอะแล้ว“เธอคิดว่าหลานจะออกตรงกำหนดหมอหรือไง”“เอ่อ… ขอโทษค่ะ”ร่างบางก้มหน้าขอโทษ กลัวโดนดุจนท่านอินทัชรู้สึกผิด พลางหันมองเจ้าลูกชายหัวแก้วหัวแหวน แล้วโบ

พิธีวิวาห์ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาว ห้องโถงที่รองรับแขกเหรื่อได้นับร้อยชีวิต กลายเป็นการรวมตัวของคนสำคัญ ประกอบกับเหล่าคู่ค้าสมาคมที่เกี่ยวดองกันมาอย่างยาวนาน นำทัพโดยท่านอินทัชที่ต้อนรับแขกอย่างดีงานมงคลที่ห้อมล้อมด้วยบุคคลอันเป็นที่รักยิ่ง…ทุกสายตาทอดมองไปยังบนเวที เมื่อแสงของดวงไฟที่เริ่มดับลงทีละดวงช้าๆ แต่ทว่า มีแสงสีขาวสาดส่องไปยังเจ้าสาวแสนสวย พร้อมกับเสียงดนตรีที่เล่นสดสุดโรแมนติกบรรเลงขึ้นใครก็ว่า…เรื่องจริงยิ่งกว่านิยายภาพฝันในวิวาห์รักเกิดขึ้นอีกครั้ง พบตะวันกลายเป็นนางเอกในความรักของสองเรา ส่วนพ่อพระเอกสุดหล่อ ยืนรออยู่ที่สุดปลายทางโดยที่ข้างกันคือพ่อเลี้ยงภูผา ชายผู้มองแต่ภรรยารักอย่างณิชา จนใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำปานตำลึงสุก เพราะเจ้าสาวของเขาวันนี้สวยจนต้องตะลึง พวกเขาตัดสินใจจัดงานพร้อมกัน อลังการไม่ให้ภรรยาน้อยหน้าใครเลยครั้งนี้… รักเราก็ต้องแฮปปี้เอนดิ้งพบตะวันไม่เคยคิด ว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้ จนกระทั่ง เจ้าลูกสาวตัวน้อยที่เคยร้องอ้อแอ้ ปัจจุบันเดินเตาะแตะได้แล้ว กำลังจูงมือของเธอด้วยมือที่เล็กจิ๋ว แลดูอ้วนป้อมเข้าสู่พิธีวิวาห์“ตะวันดีใจที่เราได้รักกัน”“