Todos los capítulos de My Possessive Zillionaire Ninong (SPG): Capítulo 21 - Capítulo 30

Pagkatapos naming magpahinga mula sa mainit na pag-iisa ng katawan namin, binuhat niya ako papunta sa banyo habang patuloy na naglalabas-masok sa aking pagkabàbae kaya halos mapasigaw ako sa sarap. Sa tindi ng kasarapan, sinunggaban ko siya ng halik, napapaungôl ng mahina sa bawat ulos niya ng sagad. “Rad… ahhh… h-hindi ka pa ba napapagod…” halos hindi ko na matapos ang tanong dahil ramdam kong bumabaon siya nang buo sa’kin. He smiled against my lips. Humigpit ang hawak niya sa balakang ko. “I can’t get enough of you, baby. Never.” Pagpasok namin sa banyo, agad niyang binuksan ang shower. Bumuhos ang malamig na tubig sa katawan namin pero imbes na mawala ang init, mas lalo lang itong nag-apoy. The contrast between the cold water and the heat of his body inside me, it was maddening Ibinaba niya ako, pero hindi inalis ang pagkalalakî niya sa loob ko. Pinaupo niya ako sa gilid ng tiles habang nakatukod ang mga kamay ko sa balikat niya. “Ride me, baby,” he whispered, soft but comman

THIRD PERSON POV Pagkatapos ng matinding pagtaas-baba ni Bea sa ibabaw nito sa sofa, pareho na silang hinihingal ngayon. Their bodies were still damp with sweat when Rad’s phone suddenly rang. He glanced at the screen, and his brows immediately furrowed when he saw the caller. Kung kailan susulitin na nila ang init ng katawan saka pa may tumawag. “Damn, it’s the guy outside,” bulong niya sa namamaos na boses. Akala nila nakaalis na ito pero hindi pa pala. Mukhang mahalaga ang pinunta nito. “I need to take this call, baby.” Bea nodded, still leaning on the sofa, her body glistening with sweat, a mischievous smile playing on her lips. Hindi na siya nag-abala magtakip ng sarili at hinayaan na nakahantad ang maganda niyang katawan sa kanyang ninong. “Take the call then,” malanding sagot niya, sabay dahan-dahang binuka ang mga hita at ipinatong sa sandalan ng sofa. Nakabuyangyang ngayon ang mamula-mula at basang pagkàbabae niya, tumitibók-tibók pa sa huling pagpasok ni Rad. Gumapang an

Bea's POVLunch time na. Dapat sana kumakain na ako ngayon, pero nawalan ako ng gana pagkatapos ng mga narinig ko mula sa aking officemate na si Miraya.Hindi ko alam na totoo pala talaga 'yon. There were rumors about Ninong Radleigh na may pakakasalan siya, pero walang nakakaalam kung sino. Gusto kong malaman kung sino 'yong babae. Naiinis ako! Dapat sinabi niya sa akin agad! Hindi 'yong ilang beses pang may mangyari sa amin tapos sa iba ko pa malalaman.Naiiyak ako sa totoo lang! Nasasaktan ako! Pakiramdam ko g-ginawa niya lang akong parausan. I felt like he took advantage of me kahit alam niyang may pakakasalàn siya.Pero sino ba ang sisisihin dito? A-Ako! Bumigay ako sa kanya kasi mahal ko siya. Akala ko ganun din siya sa akin, pero sa nalaman ko... hindi ko na alam. Kinakain na ako ng emosyon ko. I'm overthinking.P-Paano kung wala talaga siyang balak sa akin? Natawa na lang ako sa tanong ko nang mapagtanto ko na n-ninong ko pala siya. B-Bawal. Bawal naman talaga sa una pa lang,

Diretso ang tingin ko nang lumabas ako ng canteen. Nang makalayo na ako, lumiko ako sa hallway na walang dumadaang tao at kumapit sa railing. Doon ako napabuga ng malakas na hangin habang nagtataas-baba ang dibdib ko sa inis, galit—name it! Kung pwede ko lang sigawan kanina si Rad, ginawa ko na, pero ayokong mag-iwan ng pangit na impression bago umalis. Pinikit ko ang mga mata at ilang beses na bumuntong-hininga para pakalmahin ang sarili. “Kalma lang,” I whispered under my breath. “Kung magpapadala ka, ikaw lang din ang lugi.” Pero hindi ko na natiis at pinaghahampas ko na ang railing. “Bwisit na ninong ‘yon!” Kung kanina okay pa kami, ngayon hindi na! Aalis na ako sa pesteng kumpanya niya! Hahanap ako ng bago! Iyong hindi ko na siya makikita at sisiguraduhin kong makakahanap ako ng boyfriend para lang makalimutan siya! Nang makalma ko na ang sarili, dali-dali akong bumalik sa department namin at kinuha lahat ng gamit ko. Ngunit no'ng paalis na ako, nakasalubong ang ilan sa ka-o

Tinapunan ko lang ng tingin si Radleigh at itinuon ang atensyon kay Lolo. “Dapat sa loob na po kayo naghintay. Malamig ho dito sa labas,” nag-aalalang sabi ko. “Uuwi naman po ako. Naghanap lang ng trabaho.”Kumunot ang noo ni Lolo, at alam kong uulanin niya ako ng tanong kaya bago pa mangyari, pinigilan ko na. “Iku-kwento ko na lang po mamaya. Pumasok na po muna tayo sa loob. Malamig dito.” Inalalayan ko siya habang tahimik lang na nakasunod sa amin si Rad. “Si Lola? Tulog na po ba?”“Oo, apo. Tulog na. Hindi ka na nahintay at nakatulog sa sofa.” Bumagal ang lakad ko dahil sa sinabi niya. I felt guilty. Akala ko kasi talaga ginamit lang sila ni Rad para pauwiin ako, turned out hindi pala. They are here to visit me. “Matutuwa ‘yon kapag nakita ka niya.”I forced a smile. “Pasensya na po, ‘lo.”“Okay lang, apo. Ang mahalaga nakauwi ka at ligtas. Boyfriend mo ba ‘yong naghatid sa'yo? Bakit hindi mo pinatuloy nang makilala namin?”“A-Ahh, eh… hindi po. Kaibigan ko lang. Wala pa po akong b