All Chapters of My Possessive Zillionaire Ninong (SPG): Chapter 31 - Chapter 38

“Hindi kita maintindihan, ninong. Anong ako ang sinasabi mo—” naantala ang sasabihin ko nang biglang may tumikhim mula sa likuran.Sabay kaming napatingin doon ni Radleigh, at ganun na lamang ang paglaki ng mga mata ko nang makilala ko kung sino ang nandoon.He was standing there, leaning against the post, one hand in his pocket. Napansin ko na tila may hawak siya, at halos mapamurà ako sa aking isipan nang makita ko kung ano iyon. It was my favorite red lipstick.Paano napunta sa kanya ’yon? Nahulog ba ’yon noong namimilipit ako sa sakit dahil sa dysmenorrhea?Pwede naman niyang ibalik bukas, bakit bumalik pa siya? Hindi ba siya makapaghintay? I mean, it’s not like ayoko siyang makita, but not now. Not in this situation. Kung kailan malalaman ko na ang sagot ni Rad saka pa siya sumulpot. Wrong timing.Mabilis akong lumayo kay Rad at pinuntahan agad si Frost na matamang nakatingin sa akin.I don't know what he's thinking right now, but I have to assure him na walang malisya ang nakita

"Bea?" gulat na tanong ni Frost nang makita akong hinihingal kakahabol sa kanya. "What are you doing here?" ​Inangat ko ang aking kamay para sabihing maghintay. "Teka lang," sabi ko bago pilit na ngumiti. "Ang hirap na palang tumakbo kapag tumatanda na, ’no?" ​Napatitig siya sandali sa akin bago mahinang tumawa. "Is that a joke? Mabenta, ha." ​Natawa rin ako. "Pasensya ka na kanina, ha?" sabi ko nang makabawi na ng hininga. "Huwag mo na lang pansinin ang Ninong ko. Ganoon lang talaga ’yon." ​Nang makatayo ako nang maayos, tinapik-tapik niya ang likod ko para pakalmahin ang paghinga ko. ​"Nah, it's fine... Bakit mo pa ba ako hinabol? Nagfe-feeling na tuloy ako." ​Pareho kaming natawa sa sinabi niya. ​"Baliw," usal ko. "Pupunta ako bukas." ​Natigilan siya sandali. "Paano ang Ninong mo?" ​Umiling ako. "I don't care anymore. It's for my health. Hindi na ako natuwa sa inasal niya. Besides, wala naman tayong ginagawang masama. Nakakainis lang." ​He nodded repeatedly. "Wala naman t

Kinabukasan, maaga akong nagising. Simula pa kagabi ko iniisip kung pupunta ba ako kina Dyson at Frost, pero sa huli, dahil matigas ang ulo ko, napagpasyahan kong pumunta pa rin.​Lumabas ako ng kwarto at agad sinilip kung nasa labas pa ang kotse ni Ninong Rad. When I saw that his car was gone, I got excited.​Ngisi-ngisi akong tumuloy sa sala habang pinupuyod ang buhok ko, saka umupo sa sahig.​"Magandang umaga, Lo at La," bati ko sa kanila at agad na kumuha ng pagkain. "Si Ninong Rad po?" tanong ko, kunwari walang alam. "Umalis na?"​Bumaling sa akin si Lola. "Oo, apo. May emergency daw sa kanila. Aalis ka ba ngayon?"​"Kasama mo ba 'yong si Frost? Hindi ba magagalit si Ninong Rad mo?" segunda naman ni Lolo.​"Ah, opo. Magpapa-check-up lang ako," kaswal kong sagot habang kumakain at nakatingin sa TV. "Balik din po ako agad."​"Sige lang, apo, mag-enjoy ka. Kami na ang bahala ni Lola mo rito," nakangiting wika ni Lolo.​"Ahh... sige po, Lo." Napakamot ako ng buhok. "Saka maghahanap d

Frost chuckled, although it clearly hurt his bruised lip. "He didn't have a choice. It was Lolo’s decision. Ako ang humingi sa kanya n’on. At isa pa, mas mabuting nandoon ka kaysa kung saan-saan ka maghanap ng trabaho. At least doon, mababantayan kita... at mababantayan mo rin ako sa tuwing susubukan akong sugurin ng magaling mong ninong, that happened to be our uncle."​Napatingin ako kay Dyson na tila nagpipigil ng tawa habang nilalagyan ng bandage ang kamay ni Frost.​"So, what do you say, Bea?" hamon ni Frost. "Babalik ka ba? It’s time you show Radleigh that you can stand on your own feet, even inside his territory."​Huminga ako nang malalim. Kung babalik ako, ibig sabihin ay araw-araw ko pa ring makikita si Radleigh. Pero sa pagkakataong ito, hindi na ako bata para maging sunod-sunuran sa kanya. I don't want to be controlled anymore. Gusto ko ring tumayo sa sarili kong mga paa at may mapatunayan. Bakit ba kasi siya pa ang naging boss ko dati?​"Sige," matapang kong sagot. "Baba