All Chapters of One Hot Summer with the Billionaire: Chapter 31 - Chapter 40

Para akong nabingi sa narinig. Nalaglag pa ang aparatu ko dahil sa panghihina’t panginginig ng aking kamay.Hindi! Mali lang ang pagkakarinig ko hindi ba? Nagkakamali lang si Kuya Edgar. Maayos na ang lagay ni papa hindi ba? Papaanong wala na siya!?Pero kahit anong pilit kong paniwalain ang sarili na hindi totoo ang narinig ko, ay di naman mawala ang matinding sakit at hinagpis ng aking dibdib.Nanghihinang dinampot ko ang aparatung nalaglag. “Kuya…” Wala na akong ibang salitang mabigkas dahil maging ang aking mga labi ay nanginginig ng sobra. I cant even ask him kung bakit at anong dahilan ng nakakagulantang na pagkawala ng aking ama.“Ma’am Iya, naririnig niyo po ba ako ma’am? Ma’am patawarin niyo po ako, wala po akong nagawa-–”“Ahhh hindi! Hindi yan totoo! Ku–ya!!”Napasigaw na ako sa nakakabaliw na sakit at hinagpis. At tuluyan ng nagragasa ang malalaking butil sa aking mga mata.Wala.. Wala na si Papa. Ang papa kong siya na lamang nag-iisang magulang ko. Ang papa ko na isa sa i

Hindi ko na alam kung ilang oras akong nagtagal sa columbarium na sa unang tapak ko palang ay hindi na matigil sa pagragasa ang mga luha ko. Ramdam na ramdam ko ang pagsikip ng dibdib ko. Mas doble yong sakit dahil napakahirap tanggapin ng realidad na nag-iisa nalang akong lalaban ngayon. At tanging ang anak ko nalang ang kinukuhanan ko ng lakas upang magpakatatag. “Ma, pa, magkasama na kayo ngayon. Gabayan niyo po ako. Gabayan niyo po kami ni Lyle.” I cried out loud while saying those things. Pinagsawa ko ang sarili sa pag-iyak, nilabas ko na lahat ng sakit at pangungulila bago ako nagdesisyong umalis. At saktong paglabas ko ay may nakapark na isang itim na SUV. Napahinto ako at napalunok ng mariin nang makitang lumabas si Attorney Ruiz, ang estate lawyer ni papa. Nakasuot siya ng dark gray suit, may silver na buhok sa gilid ng ulo at may suot na salamin na nagbibigay sa kanya ng mas seryosong aura. Ilang beses ko na siyang nakita noon, siya ang laging kasama ng papa ko sa meet

Hindi ko aakalain na darating ako sa puntong ito, na ako mismo ang kusang nagdesisyon na umattend sa kasal ng kinamumuhian kong half sister na siyang sumira sa pagkatao at dignidad ko. But my purpose in attending is not to congratulate her, but to steal the spotlight on her most special day. A spotlight that will ruin her and Karen’s reputation. Lumabas ang nakakalokong ngiti sa aking labi habang nakatingin ako sa repleksyon ko sa salamin ng boutique dressing room saka ko bahagyang hinaplos ang tela ng itim na gown na suot ko. Simple lang ang disenyo nito pero elegante. Off shoulder, mahaba ang laylayan at may mahabang slit kaya lutang ang mahabang biyas ng aking binti. Ngunit sapat lang ang kinang nito para hindi ako magmukhang overdressed. Sabi nga ni Diana, low-key kontrabida. And I guess, Diana’s choice was excellent because this dress is perfect for me. Matapos suriin ang sarili at maging satisfied ay lumabas na rin ako ng dressing room. “Oh my gulay! Ang ganda ganda mo bes

[ Troy Escano's POV ] “According to Dra. Sharon, Ms. Iyana Villa Madrid is now stable sir, but she needs to stay in the hospital for further observation. And I have already taken care of her hospital bill, as you instructed, sir.” Imporma ni Ryan sa kabilang linya, he’s my most trusted confidant. “Alright. You can leave now.” Baritonong utos ko and I ended the call. I sighed heavily afterwards habang ang mga mata ko ay seryosong nakatanaw sa glass wall ng aking penthouse, na mula sa floor to ceiling glass windows ay kita ang buong siyudad, saka ko dahan dahang nilagok ang hawak na baso na may lamang vodka. After what happened ay hindi na ako bumalik sa venue ng kasal ni Travis. I don’t even fucking care kung ano man ang naging resulta ng pagligtas ko kay Iya, sa babaeng minsan kong nakilala at nakasama sa island resort but rejected me back then like I meant nothing to her. Damn! And whenever I think about how she walked away without a single goodbye, admitting that what

Mahigpit kong hinawakan ang maliit na piraso ng papel habang nakaupo sa loob ng taxi. Ilang beses ko na iyong binasa mula pa kanina, pero parang hindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang lahat. Isang address. Isang lugar na kinaroroonan ng lalaking nagdala sa akin sa ospital. Sa lalaking nagpagulo sa isipan ko. Hindi ko pa rin alam kung bakit ganoon kalakas ang kutob ko tungkol dito. Kung bakit pakiramdam ko ay may naghihintay sa akin na isang rebelasyon sa lugar na pupuntahan ko. Ewan ko ba. Ang weird ng feeling ko pero mas namutawi ang kuryosidad ko. “Ma’am, nandito na po tayo.” Biglang sabi ng driver kaya natigil ako sa pag-iisip. Sa dami ng laman ng utak ko ay hindi ko man lang namalayan na nakarating na pala kami. Napatingin ako sa labas ng bintana bago nag-abot ng bayad at bumaba. At nang tuluyan akong makalabas ng taxi ay dito na parang biglang tumigil ang mundo ko. Isang napakataas na gusali ang nakatayo sa harap ko. Ang salamin nitong mga dingding ay kumikislap sa sikat ng