All Chapters of มิติลี้รัก: Chapter 11 - Chapter 20

“ตอนแรกข้าก็ไม่คิดหรอกนะ แต่พอเห็นเขาคนนั้นอีกครั้งข้าก็เริ่มเอะใจ มนุษย์จะทำแบบนั้นได้หรือท่านพี่” นางนึกถึงบุรุษชุดฉีผาวที่ทำตัวลึกลับผู้นั้น ถ้าเขาเป็นแค่มนุษย์ผู้หนึ่งเขาไม่สามารถโผล่มาช่วยพวกตนได้ทันเป็นครั้งที่สองแน่ถ้าไม่ได้ขับรถตามกันมา “ข้าก็คิดเช่นนั้น และคิดว่ามีทั้งศัตรูและมิตรปรากฏขึ้น แต่ใครคือมิตรใครคือศัตรูนี่สิที่ข้าคิดไม่ตก”“เราไม่น่ามีทั้งสองอย่างไม่ใช่หรือฟูจวิน”“ใช่ มิตรและศัตรูคือใครข้าข้องใจนัก ครั้นจะส่งข่าวถึงมหาเทพก็ไม่ได้ เพราะเราต้องเก็บพลังไว้ใช้ในวันเดินทาง” เหลือเวลาอีกแค่เจ็ดวันเท่านั้น ถ้าเขานำพลังที่มีอยู่เพียงน้อยนิดมาใช้ในวันนี้ จะต้องมีผลในวันที่เดินทางข้ามมิติอย่างแน่นอน“ใจเย็น ๆ พวกเขาอาจจะเป็นแค่มนุษย์เท่านั้น เราอาจจะคิดมากกันไปเอง”สามีมองหน้าภรรยา “ก็อาจจะเป็นไปได้.. แต่บุรุษชุดฉีผาวผู้นั้นดูไม่เหมือนมนุษย์” รำพันเบา ๆ เมื่อนึกถึงชายชุดดำที่แต่งตัวปกปิดมิดชิดผู้นั้น“ท่านอาจจะกังวลมากไปเพราะใกล้ถึงวันเดินทางแล้วด้วยกระมัง ตอนนี้พวกเราก็ปลอดภัยดีแล้ว บ้านหลังนี้ก็ได้รับการปกป้องอย่างดีจากมหาเทพ จะไม่มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นแน่”“ถ้ามีเหตุไม่ค

ในห้องนอนของเหม่ยลี่ หญิงสาวที่จะมีอายุครบสิบเก้าปีเต็มในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เพ่งสายตาผ่านมุมหนึ่งของหน้าต่างไปยังบุคคลที่ยืนอยู่หน้าประตูรั้ว.. มองเลยไปอีกหน่อยเธอยังเห็นอีกคนหนึ่งที่ทำตัวน่าสงสัย นั่งอยู่บนรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ทันใดนั้นที่กำแพงรั้วบ้านก็มีเชือกเส้นหนึ่ง และอีกเส้นหนึ่งถูกโยนเข้ามา ตะขอที่ปลายเชือกทั้งสองเกี่ยวกับขอบกำแพงได้พอดิบพอดี.. ไม่นานก็มีหัวคนดำ ๆ โผล่ขึ้นมาให้เห็น ใจของเธอหายวาบ กำลังจะวิ่งลงไปบอกกับพ่อแม่ที่อยู่ข้างล่างแต่หางตากลับได้เห็นเขากระเด็นตัวลอยเหมือนถูกกระแทกโดยแรง เขาคนนั้นตกลงไปจากกำแพง ไล่เลี่ยกันนั้นก็มีอีกคนไต่เชือกอีกเส้น คราวนี้เธอได้เห็นเต็ม ๆ ตาว่าเขาก็เป็นเหมือนเช่นคนแรกจากสิ่งที่เห็นในตอนนี้ ผนวกกับคำถามของมารดาเมื่อสักครู่ รวมไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นท่ามกลางสายฝนห่าใหญ่ในวันนั้น และจากความสงบของพ่อแม่ตลอดหลายวันมานี้ ทำให้หญิงสาวเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้นกว่าเดิมมันไม่ใช่ความซวยอย่างที่อาเตียบอก มีคนคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง แต่คนคนนั้นคือใคร ต้องการอะไรเธอไม่รู้ แต่เป้าหมายต้องอยู่ที่อาเตียของเธอแน่ ๆคิ้วเรียวขมวดมุ่น เผลอส่ายหน้าเมื่อ

“เจี่ยเจีย ฮึก ๆ ๆ” เสียงร้องเรียกสะอึกสะอื้นที่ดังฝ่าวงล้อมเข้ามา ทำให้เหม่ยลี่รีบหันไปมอง ใจหล่นหายด้วยความตกใจ สงสารหลานชายเหลือคณา เมื่อเห็นว่าเขาถูกจับหิ้วเท้า หัวห้อยลงพื้น“ซันนี่!” ถลาไปหาหลานชายหวังจะไปช่วย แต่ถูกพวกคนเลวขยับตัวขวางเอาไว้“ฮึก ๆ ๆ เจี่ยเจีย ฮึก ๆ ๆ ซันเจ็บ ฮึก ๆ ๆ” เด็กน้อยสะอื้นไห้ใจแทบขาด “เจี่ยเจีย ฮึก ๆ ๆ” สองมือไขว่คว้าไปข้างหน้าเพื่อเรียกหาพี่สาวให้ช่วย“ปล่อยน้องฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้คนชั่ว!!” จากการที่ได้ประมือกันทำให้เธอว่าพวกนี้คือคนแบบเธอ จึงไม่รู้สึกกลัวสักนิด แต่กลับปวดใจที่ต้องเห็นหลานชายถูกกระทำจนน้ำตาไหลนองหน้า “แน่จริงก็ปล่อยเด็กแล้วมาสู้กันตัวต่อตัวสิไอ้พวกชั่ว ไอ้หน้าตัวเมีย”ครืน.. เปรี้ยง.. ครืน..“ปล่อยไม่ได้ แต่ฆ่าให้ตายได้ คอยดูให้ดี ๆ นะ” ไอ้คนที่จับเด็กชายพูดด้วยใบหน้าแสยะยิ้ม“อย่า!!!” หญิงสาวกรีดร้องสุดเสียง หลับตาแน่นเมื่อเห็นอีกคนนั่งยองแล้วเอาปืนจ่อที่ศีรษะของหลานชายกร๊อบ.. อ๊าก!!!เหวอ!!!.. กร๊อบ..กร๊อบ.. อ๊าก!กร๊อบ..เสียงร้องตกใจที่ดังสลับกับเสียงกระดูกลั่นที่ดังติด ๆ กันต่อเนื่อง ทำให้หญิงสาวที่หลับตาหนีความกลัวทั้งน้ำตาลืมขึ้

“ช่วยได้ แต่เจ้าต้องเป็นของข้าก่อน เพื่อให้ข้ามีพลังพอที่จะช่วยเขา” แล้วมือใหญ่ก็เอื้อมไปจับคางของนาง.. เหมือนนางจะรู้ชะตากรรม หลับตาแน่นสนิท ตัวสั่นเทาจนเขาไม่อยากจะใช้วิธีช่วงชิงเอาแบบนี้แต่เขาเองก็ไม่มีเวลามากพอที่จะมารอให้นางทำใจ จำเป็นต้องรับพลังจากนางมาซ่อมตัวเอง เพื่อรีบฟื้นชีพให้หลานชายของนาง “อือ!” ประท้วงเสียงห้าวผ่านลำคอเมื่อนางทำท่าแข็งขืนเหม่ยลี่ตกใจมากที่ถูกจู่โจมด้วยจูบกะทันหัน รีบสะบัดหน้าหนีด้วยความลืมตัว แต่เมื่อถูกเสียงดุคำรามใส่ก็ทำให้ได้สติ นึกถึงข้อตกลงที่ให้กับเขา จึงฝืนสงบจิตสงบใจ ปล่อยให้เขาจูบได้เท่าที่ต้องการ..ต่อจากนี้เธอจะต้องสูญเสียสิ่งที่สำคัญมากกว่าจูบให้เขา เธอต้องทำให้ได้เพื่อช่วยชีวิตหลานชาย เธอจะต้องเข้มแข็งเอาไว้‘เตีย หนูขอโทษที่รักษาสัญญากับเตียไว้ไม่ได้ หนูต้องช่วยซันนี่ หนูปล่อยให้ซันนี่ตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ ชีวิตของซันนี่สำคัญที่สุดสำหรับหนู ส่วนเขาคนนั้นหนูไม่สนแล้ว’หัวใจของเธอไหววาบ เมื่อถูกดันให้นอนลงไปบนพื้นแข็งและเย็นของถ้ำ แม้จะหวาดกลัวเพียงใดก็ข่มใจสุดชีวิต ร่างกายที่สั่นเทาเริ่มร้อนผ่าวไปตามจุดที่ถูกสัมผัส เสียววาบจนเผลอถีบตัวหนี

คิ้วเข้มบนใบหน้านิ่งขมวดมุ่น เมื่อได้ยินประโยคอุทานในใจของนาง บางคำพูดของนางทำไมเขาไม่เคยได้เรียนรู้มานะ มันมีคำพูดที่อยู่นอกตำราด้วยเหรอบร๊ะเจ้า แฟนแทสติก อะเมซิ่งโคตร ๆ.. ที่โลกของนางคงหมายถึงแปลกประหลาด มหัศจรรย์ น่าทึ่งกระมัง“ลูบหัวมันหน่อยสิ ทักทายกับมันแล้วค่อยขึ้นขี่หลังมัน”“จะขี่หลังมัน!” ถามเสียงสูงและส่ายหน้ายิก “ไม่เอา ๆ ฉันไม่ขึ้นหรอก”“ถ้าไม่ขึ้นแล้วจะกลับบ้านกันยังไง ข้าใช้พลังเวทย์ไม่ได้แล้วนะ หรือเจ้าจะยอมให้ข้าเสพสมอีกครั้งล่ะ”เหม่ยลี่ร้อนวาบไปทั้งหน้ากับคำพูดหน้าตายของเขา“ขึ้นก็ได้!” สะบัดเสียงใส่ไม่กล้าสบตาด้วย “ฉันขอเข้าไปเอาเป้ก่อนนะ”“ไม่ต้อง ให้เสี่ยวไหไปเอาเร็วกว่า”“เสี่ยวไห” หญิงสาวมองไปรอบ ๆ สงสัยว่านอกจากเสือดำสามตาตัวนี้แล้ว ยังมีคนอื่นอยู่ด้วยอีกเหรอ แต่พอเห็นเสือดำเยื้องย่างอย่างงามสง่าเข้าไปในถ้ำก็เข้าใจทันที “เจ้าสามตาตัวเท่าช้างนั่นชื่อเสี่ยวไห”“ไม่ชอบหรือ”“เพราะมาก ๆ เหมาะสมกับมันดี” ตัวอย่างกับช้างแต่ชื่ออย่างกับหมาพันธุ์ชิสุ น่าเอ็นดูเหลือเกิน“ข้าดีใจที่เจ้าชอบ” ยิ้มนิด ๆ กับคำพูดที่ย้อนแย้งกับความคิดของนาง“ว่าแต่มันจะรู้เรื่องเหรอ แล้วจะถ