Todos los capítulos de The Billionaire's Borrowed Bride: TAGALOG: Capítulo 31 - Capítulo 40

Hindi ko alam kung gaano na kami katagal nakaupo roon ni Rafael sa table namin habang nag-uusap at nagtatawanan sa mga kung ano'ng bagay. Ito ang bagay na hindi ko maramdaman kapag si Leandro ang kasama at kausap ko. Kapag si Rafael ay walang tension o awkwardness, at hindi ko nabibigyan ng kung anong malisya ang mga salitang sinasabi niya. Pakiramdam ko tuloy ay parang matagal na kaming magkaibigan at hindi pala lahat ng mga mayayaman ay katulad ng ibang mga mayayaman na nanghuhusga sa akin. Napatingin ako sa paligid ko at hindi ko alam kung dahil ba sa background o dahil sa mga ilaw na kumikislap. Ramdam ko ang saya sa mga taong naroon na para bang kahit ano'ng problema ang meron sila ay nakakalimutan nila 'yon lahat kahit sandali lang. Kaya pala madalas si Rafael sa ganitong lugar. Sa sobrang laki ng expectations at pressure sa kaniya ng pamilya niya ay pinipili niyang dito na lang magpunta. Siguro nga

Tahimik lang ako buong byahe namin pauwi sa bahay at halos makahinga ako nang maluwag nang sa wakas ay nakarating na kami. Marahan kong kinuha ang bag ko at binuksan ang seatbelt. Sa totoo lang ay ramdam ko pa rin ang bigat ng katahimikan sa loob ng sasakyan at masasabi kong hindi 'yon nakaka-relax kundi nakakailang. Para bang bawat hinga ko ay naririnig niya. Humugot ako nang malalim na hininga bago siya nilingon. "Dito na lang ako ako. Salamat sa paghatid," mahinang sabi ko at napahinto saglit, "at... salamat din sa pagprotekta sa akin kanina." Napatango naman siya at tipid na ngumiti bago magkibit ng balikat na para bang wala lang ang nangyari kaya naman tuluyan na akong bumaba ng sasakyan niya. Sinarado ko ang pintuan pero nanatili ako sa labas para hintayin siyang makaalis kaya lang ay biglang bumukas ang bintana ng sasakyan niya at tumingin sa akin ng diretsyo. Napakunot naman ang noo ko dahil

"A-Ano?!" gulat na tanong ko sa kaniya na may halong pagtatakha pa rin. "Saan mo naman nakuha ang idea na 'yan?" Napaisip ako bigla na baka nalaman niya na magkasama kami kagabi ni Leandro sa bar kaya naman humugot ako nang malalim na hininga para magpaliwanag sa kaniya. Hindi siya nagpatinag sa sinabi ko dahil mas nangunguna sa kaniya ang labis na galit niya. "Lahat na lang!" muling sabi niya habang inaatake ako. Palayo naman ako nang palayo sa kaniya para iwasan siya pero pilit niya akong sinusugod hanggang sa naabot niya. "Nage-enjoy ka ba?! Masaya ka ba na nalalandi mo ang fiancè ko?!" sunod-sunod na tanong niya. "Ano ba, Luciana? Tumigil ka nga!" Imbis na tumigil siya ay mas pinagpatuloy niya ang paglapit sa akin hanggang sa itulak niya ako nang malakas dahilan nang tuluyan kong pagkabagsak sa sa

Hindi ko alam kung ano ang uunahin kong isipin. Kung ang sinabi ba niya na hindi niya mahal si Luciana o ang idea na nandito ako ngayon sa bahay niya. Nang tuluyang huminto ang sasakyan niya ay agad siyang bumaba kaya naman mabilis kong inalis ang seatbelt ko para makasunod sa kaniya. Bahagya naman akong nagulat nang biglang bumukas ang pintuan at umamba siyang bubuhatin ako pero agad akong napailing habang nakataas ang isa kong kamay. Napakunot naman ang noo niya na para bang nagtatakha kung bakit ko ginawa 'yon. Napabuntonghininga ako bago magsalita. "Ako na. Kaya ko na maglakad." Umigting ang panga niya na para bang hindi siya sang-ayon sa sinabi ko pero hinayaan niya pa rin ako. Akala ko ay patuloy niya na akong hahayaan pero agad siyang humawak sa bewang ko para maalalayan pa rin ako. Hinawakan niya ako ng marahan lang para alalayan ako habang bumababa. Parang bigla tuloy sumikip ang dibdib ko, hindi dahil sa sakit kundi dahil sa init na bigla kong nararamdaman sa balat

Kahit na napaiwas ako ng tingin sa kaniya ay hinintay ko pa rin ang magiging sagot niya. Hindi pa rin kasi mawala sa isip ko ang sinabi niyang 'yon kahit na libangin ang sarili ko, at pakiramdam ko ay hindi ako makakatulog mamayang gabi hangga't hindi ko nalalaman. "Why?" kunot noo niyang tanong. Napalunok naman ako at humugot nang malalim na hininga dahil nakaramdam din ako ng hiya. What if isipin niya kung ano' ng dahilan at curious ako hanggang ngayon? Napakagat ako sa ibabang labi ko ay sinubukan napaayos mula sa pagkakaupo ko bago naglakas ng loob na muling tumingin sa kaniya. "Curious lang ako kung nagsasabi ka ba ng totoo. P-Parang hindi kasi kapani-paniwala dahil pakakasalan mo siya," sagot ko pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Kahit na pinipigilan ko ang sarili ko na 'wag nang ipagpatuloy ang pag-uusap namin tungkol do'n ay paulit-ulit lang 'yon bumabalik sa utak k