Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession의 모든 챕터: 챕터 241 - 챕터 250

“SHE’S NOT PRETENDING.”Wala ngang malay si Cassidy, bahagyang nakalobo ang t’yan tila ba nakainom ng tubig.“Hindi siya humihinga,” halos pabulong niyang dagdag, nangingilid ang luha.“Help!” sigaw ni Wendy, tuluyan nang nawalan ng composure. “Tulong! May nahimatay—hindi siya humihinga!”Nagkagulo ang paligid.Ilang segundo lang, dumating sina Damion at Seth.Sa isang sulyap pa lang kay Cassidy na nakahandusay sa lupa, nanlaki ang mata ni Seth. Parang tinamaan ng kidlat, agad siyang sumugod. “Cassy!”Samantala, nanatiling kalmado si Damion, ngunit bakas ang bigat sa mukha niya. Lumapit siya kay Wendy. “Anong nangyari?” mariin niyang tanong.Mabilis na nagpaliwanag si Wendy, halos nagkakapatong ang mga salita.“Kakapasok lang niya sa hot spring, tapos bigla siyang nahilo at bumagsak. Hindi na siya umaahon—tapos—tapos hindi na siya humihinga!”Hindi na nagsalita si Seth. Agad siyang lumuhod sa tabi ni Cassidy at sinimulan ang first aid at respiration.Binaling ang ulo niya sa gilid haba

“IMPOSSIBLE…”Pinisil niya ang sentido niya, pilit kinakalma ang sarili.Sa sandaling iyon, may kumatok sa pinto.“Damion?” marahang tawag ni Czarina mula sa labas. “Busy ka?”Mabilis na isinara ni Damion ang webpage at inayos ang postura. “Come in.”Pumasok si Czarina, may hawak na baso ng gatas. Lumapit siya at inilapag iyon sa mesa bago tumingin sa asawa. “Bakit ka ba palaging busy? Lagi kang nasa study, halos hindi ka na lumalabas.”“It’s nothing,” sagot ni Damion agad. “Work-related lang.”Kinuha ni Czarina ang kamay niya, banayad ang hawak. “Kahit na trabaho ‘yan, kailangan mo pa rin alagaan ang health mo. I’ll feel bad if you get too tired.”Sandaling natigilan si Damion bago ngumiti. “Okay, wifey.”Iniabot ni Czarina ang baso ng gatas. “Uminom ka muna. Tapos mag-shower ka na at magpahinga.”“Okay.” Kinuha ni Damion ang baso at ininom iyon sa isang lagukan, parang gusto niyang lunurin hindi lang ang gatas, kundi pati ang gumugulo sa isip niya.Pagkatapos, inilapag niya ang baso

DAHIL SA NATATAKOT SI DAMION NA MASAKTAN PA LALO SI CZARINA, iniwan niya ito nang pagtulakan siya. Hindi na siya nagpumilit pa dahil alam niyang nagkamali siya.Napasandal siya sa likod ng pintuan at unti-unting dumulas habang nakasabunot sa buhok at walang tigil sa pagsisi nito sa sarili.He messed everything up.Hindi lang niya nabigong ayusin ang problema—lalo pa niyang sinaktan ang babaeng dapat ay pinoprotektahan niya. At ngayon, kahit gusto niyang humingi ng tawad, alam niyang wala na itong saysay. Anumang sabihin niya ay magiging gasolina lang sa galit ni Czarina. Kaya ang tanging magagawa niya ay maghintay—hintaying humupa ang emosyon nito.Unti-unting umalis si Damion sa tapat ng kwarto nila ni Czarina.Sa likod ng pintuan, rinig ni Czarina ang pag-alis ni Damion. Hindi niya mapigilan ang pag-iyak habang dahan-dahan dumulas sa pintuan at niyakap ang sarili.“That bastard… Bakit palagi na lang niya akong sinasaktan?” bulong niya sa sarili. “Sa lahat ng bagay, pati ba naman ang

“...HINDI NA KAMI MAG-AAWAY NI DAMION.”Nanlaki ang mata ng lola. “Talaga?”“Opo,” sagot ni Czarina, may bahagyang ngiti. “Hindi ko naman po balak na patagalin ’yon. Gusto ko lang siyang asarin nang kaunti.”Alam ni Damion—sa bawat hibla ng katawan niya—na kasinungalingan si Czarina. Ramdam niya ang lamig, ang distansya, ang galit na pilit tinatago.Pero kahit gano’n, ngumiti pa rin siya. Isang ngiting puno ng pag-asa.“Salamat, Czarina,” masaya niyang sabi. “Alam ko naman, hindi ka petty na tao.”Sa loob-loob ni Czarina, gusto ng sumabog ang puso niya sa matinding galit.“Hindi pa tayo tapos, Damion. Ngayon lang ’to, para kay Grandma,” bulong sa sarili, nanlilisik ang mga mata kay Damion.” Pero mamaya… magbabayad ka.”Isang misteryosong ngiti ang sumilay sa labi niya, banayad sa tingin, pero may bahid ng panganib.Hindi iyon napansin ni Damion. Hinawakan niya ang kamay ni Czarina at nagtanong na parang walang nangyari, “So… anong gusto mong kainin pag-uwi natin?”“Anything,” sagot niy

DAHIL SA PROBLEMA sa kompanya, maaga nang umaalis si Damion at gabi na kung umuuwi. Ilang araw nang ganoon ang nangyayari.Kapag dumarating siya, tulog na si Czarina. At paggising naman nito, wala na ulit siya.Hindi alam ni Czarina kung sinasadya ba ni Damion ang ganitong iskedyul para umiwas sa kanya. Para sa kanya, ayos na rin—mas mabuti na iyon kaysa mainis siya sa mukha nito.Pero may isang bahagi ng puso niya na ayaw tumahimik. Miss na miss ko siya.Pinilit niyang balewalain ang pakiramdam at ibinuhos ang sarili sa pagniniting ng damit para sa kanilang anak. Sa paglipas ng mga araw, naging bihasa siya—hanggang sa tuluyan niyang matapos ang isang maliit na damit.Tuwang-tuwa siya. Gusto niya sanang ipakita iyon kay Damion.Pero paano?Unti-unting nawala ang ngiti niya. Inilapag niya ang damit sa tabi at nawalan na rin ng gana sa pagniniting.Habang nag-iisip si Czarina, tumunog ang kanyang cellphone.It was Kathy. Tumawag ito dahil may pinapadala kay Czarina na importanteng dokume