บททั้งหมดของ บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+): บทที่ 181 - บทที่ 190

‘พ่อโทร.มาทำไมตอนดึกคะ’ หญิงสาวค่อนข้างแปลกใจ‘ยัยรินณี! แกกับหมอพัฒน์ทำอะไรกัน’‘หา!’ หญิงสาวตกใจสุดขีด ทำไมพ่อรู้ พ่อรู้ได้อย่างไร!‘นี่แกกล้าส่งรูปแบบนี้มาในไลน์กลุ่มครอบครัวได้ไง’‘หา!’ ร่างเปลือยเปล่าชาไปทั้งตัวเมื่อได้ยินสิ่งที่พ่อพูด‘กลับบ้าน! เรียกหมอพัฒน์มาด้วย ตอนนี้ เดี๋ยวนี้!’หญิงสาวหน้าซีด ทำอะไรไม่ถูก เมื่อวางสายแล้วก็รีบกดเข้าไปในแอปไลน์‘เชี่ย!’ เสียงสบถดังขึ้นมาทันที ภาพที่เธอตั้งใจส่งให้แฟนเก่าดู แต่มันกลับไปโผล่หราอยู่ในไลน์กลุ่มครอบครัวและนั่นเป็นเหตุผลที่เธอกับเขามานั่งอยู่กลางห้องรับแขกบ้านตัวเอง โดยมีผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายนั่งอยู่พร้อมหน้ากรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง แต่มันสนองเร็วไปไหม!?ยิ่งกว่าคลื่น 5G อีกอะ...บทที่ 2 เมียตีทะเบียนคู่หนุ่มสาวถูกบังคับให้ไปจดทะเบียนสมรสที่อำเภอและถ่ายรูปมาเป็นหลักฐาน แต่นั่นก็ยังไม่น่าหนักใจเท่ากับที่เธอต้องย้ายไปอยู่กับเขาด้วยนี่สิแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ…รินลณีย่นคิ้วบ่นในใจ“พี่พัฒน์ ไม่ต้องให้น้องย้ายไปอยู่กับพี่ก็ได้ เราแค่แต่งกันในนามเอง”“อ๋อได้ เดี๋ยวพี่บอกพ่อกับแม่เราก่อนนะ หรือน้องอยากบอกเอง” ระพีพัฒน์เลิกคิ้วถาม

“อีกหนึ่งสัปดาห์ยาจึงจะสามารถคุมกำเนิดได้ ช่วงนี้ก็ใส่ถุงยางอนามัยกันไปก่อนนะคะ” อาจารย์หมอพูดเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดาที่เราถามเพื่อนว่า ‘มึงกินข้าวรึยัง’ หรือว่า ‘มึงจะไปไหน’ สาวเวอร์จินนั่งหน้าแดงอยู่ข้าง ๆ ว่าที่คุณหมอหนุ่ม “ครับ เดี๋ยวช่วงนี้ผมใส่ถุงครับ” ว่าที่คุณหมอพยักหน้ารับ เอ่ยทวนซ้ำย้ำให้คนนั่งใกล้ยิ่งเขินหนัก“ดีมาก เราต้องรู้จักวางแผนครอบครัว ลูกเกิดมาผิดที่ผิดเวลาจะเป็นทั้งภาระพ่อแม่และสังคม” อาจารย์หมอแนะนำทั้งสองคน ซึ่งถือเป็นคำแนะนำที่ดี การป้องกันเป็นเรื่องที่สังคมไทยควรตระหนักให้มาก“ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณอาจารย์หมอสำหรับคำแนะนำนะครับ” ระพีพัฒน์กล่าวลาอาจารย์หมอ รินลณีจึงยกมือไหว้ตาม“สวัสดีจ้าทั้งสองคน”หลังรับใบนัดสำหรับการฉีดยารอบถัดไปในอีกสามเดือนข้างหน้าและเขาก็ชำระเงินเรียบร้อยแล้ว จากนั้นจึงพาเธอกลับคอนโดมิเนียมระหว่างทางบนท้องถนน เมื่ออยู่กันตามลำพังสองคน เธอยิ่งไม่อยากจะมองหน้าเขา เขาก็รู้ว่าเรื่องท้องอะไรนั่นมันไม่มีทางหรอก แล้วทำไมต้องบังคับให้เธอฉีดยาคุมด้วย“น้องเป็นอะไร หน้างอเชียว” ผู้เป็นสามีในนามเลิกคิ้วสูงรู้แล้วยังจะถามอีก“เปล่า!.

มากไปเปล่าวะ ระพีพัฒน์รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผัวเก็บเลย นี่ใคร ระพีพัฒน์เดือนมหาวิทยาลัยนะโว้ย มีแต่คนอยากได้เป็นผัว นี่เธอได้เขาทางนิตินัยแล้วนะ จะมาทำเป็นได้แล้วทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ อย่างนี้เหรอ ถึงในใจของระพีพัฒน์จะบ่นด่าแค่ไหน แต่ปากกลับตอบออกไปว่า “ได้”เป็นเอามาก...กูเนี่ยเป็นเอามาก เขาได้แต่บ่นในใจแต่ทำอะไรไม่ได้ จากนั้นพากันเข้านอน แต่นอนใครนอนมันคนละฝั่งของเตียงบทที่ 4 ผัวเก็บโรงพยาบาลประจำคณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่หกซึ่งส่วนมากมักเรียกกว่าคุณหมอ...หมอพัฒน์ซึ่งตอนนี้รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผัวเก็บ คนอย่างเขาเนี่ยนะ ถึงที่ผ่านมาไม่ได้คบกับใครจริงจังเป็นตัวเป็นตน แต่ก็ฟาดมาเยอะ เพียงแต่แค่สัมพันธ์...ชั่วคราว...ไม่ค้างคืนเท่านั้นตอนนี้มีเมียทางนิตินัย แต่ทางพฤตินัยยังไม่เคย ถึงจะเคยแอบชิม แอบกอดเวลาเธอหลับ แต่ก็ยังไม่ได้รุกล้ำมากกว่านั้น“ไงไอ้พัฒน์ หน้ามึงโคตรเครียด” เอกซ์เทิร์นภีม หรือที่พี่เหล่าพยาบาลเรียกขานกันว่าหมอภีม ถามเพื่อนขณะพักกลางวันกันในร้านกาแฟของโรงพยาบาล“เปล่า ไม่มีอะไร” คนปากแข็งที่ไม่อยากให้เพื่อนรู้ว่าตอนนี้ตัวเองมีเมียจดท

ส่วนสองสาวที่หน้าตาเหมือนกันนั้น คือใบเฟิร์น บุญญาวาส สาวสวยดาวคณะวิศวะและดาวมหาวิทยาลัย นิยามของเธอคือสวยเลือกได้ บอกเลยว่าคนจีบเยอะ เยอะชนิดที่ว่า ใบบัว บุญญาพร แฝดผู้น้องที่ไม่มีตำแหน่งอะไร โดนจีบไปด้วยเพราะคนคิดว่าเธอคือใบเฟิร์น และผู้คนมักเข้าใจผิดคิดว่าเธอคือดาวมหาวิทยาลัยเพราะหน้าตาที่เหมือนแฝดผู้พี่แบบแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร ถ้าไม่สนิทกันจริง ๆ อย่างเอกพลและรินลณี ด้วยฝาแฝดทั้งสองมีนิสัยต่างกันราวกับเลี้ยงมาคนละที่ใบเฟิร์นเป็นสาวห้าว หัวแข็ง เข้มแข็ง และมั่นใจในตัวเอง คงเพราะว่านางมีความเป็นพี่ ที่ยอมประกวดดาวคณะเพราะรุ่นพี่บอกว่าถ้านางไม่ประกวดจะให้คนน้องประกวดแทน นางจึงยอมเพราะรักและหวงน้องเป็นที่สุดใบบัวเป็นสาวหวาน เรียบร้อย หัวอ่อน สมองดี มองโลกในแง่บวก ออกแนวคุณหนู แต่ถ้าใครมาทำอะไรพี่สาว นางจะกลายร่างเป็นสู้คนขึ้นมาทันทีแม้มีนิสัยจะแตกต่าง แต่ทั้งสี่สาวกลับเข้ากันได้เป็นอย่างดี ความต่างที่ลงตัว จะเรียกแบบนั้นก็คงไม่แปลก“รินณี แกเลิกกับพี่วินแล้วเหรอ” พอลลี่ถามขึ้นเพราะเห็นว่ารินลณีไม่ได้ตามไอจีของนาวินและลบรูปคู่ออกหมด อีกอย่างพอลลี่เคยบอกหลายต่อหลายครั้งว่านาวินไม่ใช

“ถึงน้องไม่ชอบ...แต่...แต่..น้องก็...เสร็จนะ” คนเป็นสามีพูดตะกุกตะกัก“เฮีย! พูดอะไรน่าเกลียด น้องไม่รู้อะไรคือเสร็จของเฮีย...เฮียก็รู้ว่าน้องไม่เคย”เธออยากจะเอาเล็บข่วนหน้าหล่อ ๆ ของเขาให้หายแค้น คนลามก คนบ้ากาม!“เฮียรู้ว่าน้องไม่เคย เฮียถึงไม่ได้ทำมากกว่านั้นไง เดี๋ยวครั้งหน้าเราค่อยทำมากกว่านี้นะครับ”“เฮีย! มันจะไม่มีครั้งหน้า น้องจะหย่า ได้ยินไหม น้องจะหย่า” เธอจะไม่ยอมอยู่กับเขาอีกแล้ว เธอจะกลับบ้าน ถ้าเธออยู่กับเขา เธอต้องแพ้เขาแน่ เขาอาจจะอ้างว่าเมาอีกก็ได้ไม่ได้นะรินณี เธอห้ามใจอ่อน ถ้ามีครั้งหน้าเกิดขึ้น มันจะไม่ใช่แค่นี้แน่นอน รินลณีได้แต่บอกกับตัวเองในใจว่าแต่มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับเธอน่ะเหรอ มันน่าอายมาก......ย้อนไปเมื่อคืนจนกระทั่งถึงเช้านี้ในตอนดึกเมื่อคืนที่ผ่านมา เธอฝันว่ากำลังเล่นกับน้องหมาตัวหนึ่ง...ปุยนุ่น น้องหมาที่เฮียพัฒน์เคยเก็บมาจากถังขยะแล้วยกให้เธอ แต่มันก็จากเธอไปด้วยเวลาเพียงสามปี จำได้ว่าตอนนั้นเธอเสียใจมาก หลังจากนั้นก็ไม่กล้าเลี้ยงน้องหมาอีกเลยเพราะกลัวจะเสียใจอีก‘ปุยนุ่น อย่าสิ’ เจ้าหมาดื้อมันกำลังเลียปากเธอ เธอพยายามหนี แต่มันก็ตามมาอีก เธ