All Chapters of บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+): Chapter 181 - Chapter 190

เพียงไม่นานชายหนุ่มก็มาพร้อมกับมือถือและกระเป๋าของเธอ มือถือถูกปิดไว้เพราะหญิงสาวไม่ต้องการติดต่อใคร“ทะเลาะอะไรกับแม่”ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเข้ามานั่งในห้องแล้ว หญิงสาวก็ไม่ได้พูดอะไรเดินไปหาอะไรกินในครัวได้โยเกิร์ตกับขนมปังโฮลวีตมาสองแผ่น ชายหนุ่มตบเบาะตรงโซฟาเหมือนบอกเป็นภาษากายว่าให้เธอมานั่งข้างๆเขา“อย่าใส่ใจเลย”หญิงสาวเลี่ยงตอบเพราะไม่อยากโกหกเขา เธอนั่งลงข้างๆ ชายหนุ่มกินขนมปังแล้วก็ตักโยเกิร์ตเข้าปากเหมือนจงใจแค่กินให้อิ่มๆไป“ขวัญ”ชายหนุ่มเรียกเสียงเข้มเหมือนจะเป็นการสั่งว่าไม่ให้เธอปิดเขา จากนั้นเขาก็รวบเธอขึ้นมานั่งบนตักของเขาสวยตายังจับจ้องดวงหน้าของเธอเหมือนต้องการคำตอบ จากนั้นก็ทาบทับริมฝีปากหยักลงบนริมฝีบางเขาบดเบียดดูดกลืนริมฝีปากล่างจากนั้นค่อยๆส่งลิ้นใหญ่ของเขาเข้ามาหยอกล้อกับลิ้นเล็กนุ่มของหญิงสาวยามเมื่อเขาถอนจุมพิตออกมา เขาเพ่งมองใบหน้านวลที่ยังมีร่องรอยของความเจ็บช้ำในแววตา“อย่าคิดมาก ผมอยู่ตรงนี้ทั้งคนมีอะไรบอกผม”เธอมองหน้าเขานิ่งสายน้ำไหลรินอาบสองแก้ม เธออ่อนแอ เธอเหนื่อย เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของคนบนตักยิ่งทำให้ชายหนุ่มเจ็บปวดเขาไม่คิดว่าเธอจะอ่อนแอได

เขาใช้มือตัวเองแตะน้ำลายของเขาเองจากนั้นก็กดลงตรงปลายยอดติ่งเนื้อสีแดงสดกลางกาย หญิงสาวร้องครางทั่วห้องเหมือนเธอกำลังทุกข์ทรมานจากการลงโทษที่ไปด่าเขาทางสายตา ตอนนี้เธอไม่มีตาไปด่าเขาแล้วเพราะความเสียวทำให้เธอต้องปิดเปลือกตาพริ้มและเปิดปากร้องครางอย่างสุขสม ขาเรียวสองข้างเกี่ยวกอดที่เอวสอบของชายหนุ่ม ยิ่งเขาบดขยี้มันเท่าไหร่เธอก็ยิ่งทรมาน มันรุนแรงขึ้นไปเรื่อย ในร่องรักเขาก็ยังทำมันในจังหวะที่เร็วและแรงขึ้น ส่วนติ่งเนื้อเขาก็เร่งจังหวะ มากขึ้นเสียงเรียกชื่อเขาและเสียงที่ของขวัญครางออกมาว่าเสร็จสมแล้วยิ่งทำให้เขาเร่งจังหวะมากขึ้น ตอนนี้น้ำจากหางตาทั้งสองข้างของหญิงสาวไหลซึมเพราะความเสียวซ่านและการแตกที่รุนแรงอีกครั้ง เขายังไม่หยุดขยับทั้งๆที่เธอไปถึงทางออกที่สวยงามและสุขสมแล้ว เมื่อเขายังขยับและบดบี้ตรงนั้นของเธอไม่หยุด เธอก็ขึ้นสวรรค์ไปอีกครั้งร่างกายกระตุกเกร็งสั่นสะท้าน แต่เขาก็ยังไม่แตกเขายังคงหลอกล่อเธอให้ขึ้นสวรรค์ไปอีกหลายต่อหลายครั้งจนเขาพอใจว่าทรมานเธอด้วยร่างกายของเขาแล้ว เขาก็แตกพร่าเข้ามาในตัวเธอทุกหยาดหยด ความอุ่นร้อนในช่องทางรัก ทำให้เ

เธอก็ยอมให้มันเป็นแบบนี้แต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ“ช่างมันเถอะ เดี๋ยวขวัญกลับก่อนนะวันนี้มีคนไข้นัดไว้”ที่จริงเธอไม่ได้นัดใครไว้เพียงแต่ไม่อยากทานอะไรต่อแล้ว ทั้งสามหนุ่มยังนั่งกันต่อเพราะว่าไม่ได้นั่งทานข้าวด้วยกันมานานหลายวันแล้วเมื่อเธอเดินออกมาจากร้านอาหารความหนักอึ้งเรื่องเพื่อนนั้นจางหายไปอย่างไม่น่าเชื่อนี่ละสิเขาเรียกว่ามิตรภาพของการเป็นเพื่อนแต่สิ่งที่ทำให้เธอหนักใจกลับเป็นผู้ชายที่ตอนนี้เธอไม่แน่ใจว่าเธอรักเขาแล้วหรือเปล่า เพราะทุกครั้งถ้าพูดถึงเขาเธอต้องปวดใจทุกครั้ง เพียงแค่คิดว่าเขาคงไม่ได้เห็นว่าเธอสำคัญ แค่นั้นน้ำตาก็รื้นขึ้นมาแล้ว หญิงสาวยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู ตั้งแต่วันก่อนที่เขาเดินออกจากห้องของเธอไปเขาก็ไม่ติดต่อมาอีกเลยนี่ก็เกือบสามวันแล้ว เธอเดินผ่านห้องเขาก็ไม่เจอเขา หรือจะส่งข้อความหาเขาก่อนดีคิดได้ดังนั้นก็เอาโทรศัพท์มาพิมพ์ข้อความ“ทำอะไรอยู่คะ ...ไม่ดี ดูเหมือนอ่อยเกินไป” พูดเองแล้วก็ลบเอง“งานยุ่งเหรอคะ ....ไม่ดีเขาเป็นถึงประธานยังไงก็ยุ่งอยู่แล้วถามเหมือนไม่คิดเหมือนพวกไม่มีสมอง”“วันนี้เลิกงานกี่โมงคะ...ไม่ดีไม่เขียนเหมือนรอเขาอยู่ตลอดเวล

เสียงร้องกรีดของเธอและแรงตอดทำให้เขารู้ว่าแค่เสียบหนเดียวก็ทำแม่สาวน้อยของเขาแตกกระจายแล้ว ของขวัญมองแก่นกายแข็งแกร่งและใหญ่โตของเขาผลุบเข้าผลุบออกจากดอกไม้งามของเธอแล้วยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้ตัวเธอหนักขึ้นไปอีก เธอไม่เคยเห็นอะไรที่มันชัดเจนและเป็นของเธอเองมาก่อน มันน่าตื่นเต้นและเสียวอย่างที่ชีวิตนี้เธอไม่คิดว่าจะมีอีกไหม เมื่อเขายืนกระแทกเธอจนตัวเธอแทบจะสลบเพราะความเสียวที่ได้รับไม่นานเธอก็ได้ยินเสียงครางต่ำ เขาชักออกมาพร้อมทั้งปล่อยดอกไม้เธอไม่ให้สู้แสงไฟอีก เขาดึงมันออกมาและดึงเข้าออกไม่กี่ครั้งก่อนที่น้ำนมสีขาวขุ่นจะไหลเปื้อนหน้าท้องของเธอ เขานั่งลงบนโซฟาดึงให้เธอนั่งตักพร้อมทั้งเสียบแก่นกายไว้ในกายเธอทันที ปากยังบอกอีกว่าอยากให้เธอ...“เมียจ๋าขย่มหน่อย”เบื้องหน้าของเธอคือภาพสะท้อนในจอทีวีสีดำจอใหญ่ เป็นผู้หญิงร่างเล็กแต่หน้าอกขนาดใหญ่ที่โดนฝ่ามือหนากำลังบีบและจับยกขึ้นลงเพื่อให้จังหวะเธอขยับตัวลุกนั่งและกดลงตามที่เขาให้จังหวะ จากมือที่ตรึงเต้านมสองข้างตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นตรึงสะโพกและขยี้จุดเสียวของสาวสวยบนตัก ยิ่งขยี้เธอยิ่งกรีดร้อง ยิ่งกรีดร้องเธอก็ยิ่งขย่มแรงข

“ซื้อให้ โทรศัพท์เมียเครื่องเดียวซื้อให้ได้”“พี่ธัช”“เรียกทำไม”“ขวัญเกรงใจเครื่องไม่ใช่ถูกๆ” โอ๊ย...แม่คุณหมอของเขานี่หล่อนมองตัวเองเป็นระดับไหนเนี่ยปกติเปย์สาวแค่นี้ถือว่าน้อยมากสำหรับเขา“ไม่มักน้อยไปหน่อยเหรอ แค่โทรศัพท์เครื่องเดียว ปกติเขาต้องขอกระเป๋าแบรนด์เนมโน่น ใบเป็นแสนเป็นล้าน”“อ๋อ เคยจ่ายมาเยอะลืมไปว่าเป็นสายเปย์” คนโดนเหน็บเพิ่งรู้ตัวว่าโดนคนขี้หึง งอนใส่แล้ว“หึงเหรอ”ชายหนุ่มยิ้มกริ่มแปลกใจตัวเองเมื่อก่อนถ้าสาวๆในสังกัดทำหน้าทำตาแบบนี้เขาต้องไม่พอใจและตีตัวออกห่างทันทีแต่กับเธอคนนี้เขาชอบเวลาเธอทำหน้าเหวี่ยงๆแบบนี้ หลังจากเดินออกมาจากร้านสมาร์ทโฟนรายดังทั้งคู่ก็ได้มือถือใหม่คนละเครื่องของเขาสีดำส่วนของเธอสีขาว เมื่อจัดการเรื่องการเปลี่ยนเครื่องเรียบร้อยแล้วทั้งคู่ก็เดินต่อไปยังร้านขายกระเป๋าแบรนด์ดังคุณหมอสาวเดินวนดูมีอยู่หลายใบที่เธอชอบ แต่เธอไม่คิดจะซื้อมันหรอกเพราะที่ถืออยู่ก็ยังใช้ได้ดีแล้วใบนี้คุณย่าของเธอก็เป็นคนซื้อให้เมื่อเธอเพิ่งเปิดคลินิกเอง“ธัช”เสียงเรียกชายหนุ่มดังขึ้นพร้อมกับร่างสาวสวยเปรี๊ยวจี๊ด แม่คุณมาในชุดสายเดี่ยวรัดรูปสีแดง หน้าอกที