Semua Bab บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+): Bab 201 - Bab 210

“จูบหน่อย นิดหนึ่ง”“อืม ...” ยังไม่ทันที่จะตอบรับก็โดนเขาขโมยจูบทันที แม้จะจูบกันมาไม่รู้ต่อกี่ครั้งเธอก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้“พี่รักหนูมาก รักแบบไม่เคยรักใครมาก่อน”“หนูก็รักผัวหนูที่สุด”“แล้วจะไปวันไหนเชียงราย”“ไปพรุ่งนี้เลยนะผัวขา”“ไปวันนี้เลยไหม ไหนๆก็เกงานทั้งคู่แล้ว”“ค่ะ ไปวันนี้ก็วันนี้ ผัวขาว่าไงหนูก็ว่าอย่างนั้น”“ดีมาก เมียใครน่ารักที่สุด”“เมียพี่เมธัช”“ฮ่า ฮ่า ให้มันได้อย่างนี้สิ”ชายหนุ่มหัวเราะชอบใจและสั่งคนขับรถว่าไปเชียงรายกัน กระเป๋าเสื้อผ้าไม่ต้องเก็บค่ำไหนนอนนั่น เที่ยวมันทุกจังหวัดที่ผ่านก็แล้วกันพาน้องเหนือไปเที่ยวเหนือขับรถมาสักพักเมื่อออกจากกรุงเทพมหานครได้ไม่นานคนท้องก็บ่นหิว คนไม่ท้องก็ถามว่าอยากกินอะไร คนท้องหลังจากคิดไม่นานก็เอ่ยขึ้นเมื่อผ่านร้านก๋วยเตี๋ยวเรือ“ผัวขาแวะกินก๋วยเตี๋ยวก่อน หนูอยากกินก๋วยเตี๋ยวอยุธยา”“คุณภานุแวะร้านก๋วยเตี๋ยว เมียผมอยากกินก๋วยเตี๋ยว”“ครับคุณธัช”ทั้งสามแวะร้านก๋วยเตี๋ยวเรือดังของดีของเมืองอยุธยา ร้านนี้ค่อนข้างใหญ่ เขาและเธอเลือกโต๊ะ ที่อยู่ด้านในสุดติดกับสวนหย่อมเล็กๆของทางร้าน ถือว่ารสชาติของก๋วยเตี๋ยวถูกปากคนท้องไม่น

เด็กชาย ดาวเหนือ รัตณากรคุณ หรือ น้องเหนือ หรือที่หมอปั้นชอบเรียกว่าน้องดาวเหนือดวง ไม่ใช่อะไรหรอกเพราะหลังจากตรวจร่างกายตอนท้องคุณหมอที่ของขวัญฝากครรภ์ก็บอกว่าไข่ของหญิงสาวไม่ตกเป็นปกติ คนอื่นเขาอาจตกทุกเดือน แต่ของขวัญไข่ตกสี่เดือนหนึ่งครั้ง ซึ่งมันบ่งบอกว่าการท้องเป็นไปได้ยากมากแต่เพราะเป็นน้องเหนือดวงไงเลยติดตั้งแต่ครั้งแรก และที่ไม่น่าเชื่อคือวันนั้นเป็นวันไข่ตกมันเป็นโอกาสเพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์ที่เธอจะท้อง และเปอร์เซ็นต์ยังน้อยเข้าไปอีกที่จะได้ลูกชาย อาจจะเพียงศูนย์จุดหนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่มันก็เป็นไปแล้วไง ทำให้หมอปั้นเรียกหลายชายว่าเด็กชายดาวเหนือดวง“เมียจ๋า”“ค่ะ”เสียงเรียกมาจากสามีสุดหล่อที่ตอนนี้เป็นพ่อลูกอ่อน เพิ่งกลับมาจากทำงาน เขาเป็นผู้ชายที่น่ารักจนของขวัญต้องกราบเขาก่อนนอนทุกครั้ง ที่เธอกราบเขาไม่ใช่เพราะกลัวเขา แต่เป็นเพราะเป็นการขอบคุณและขอขมาเขา ถ้าหากเธอทำสิ่งไหนที่ไม่เหมาะสมในแต่ละวันการอยู่ด้วยกันของคู่สามีภรรยามันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่ต้องกระทบกระทั่งกันหรือล่วงเกินอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัวก่อนนอนทั้งสองคนจะคุยกันเสมอหลังจากที่พาลูกนอนเพราะจะได้รู้ว่า

รินลณีกำลังนั่งก้มหน้าก้มตารับกรรมที่ตัวเองก่อ และคนที่รับกรรมไปพร้อม ๆ กับเธอไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือระพีพัฒน์ คู่ขาแฟนเก่าของเธอนั่นเอง ใครจะคิดว่าแผนการทั้งหมดของเธอดันกลายมาเป็นอย่างนี้ ถ้าไม่เรียกว่าซวยก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว“คุณระพี คุณพรรณี เราจะเอายังไงกันดีครับ” กิตติ พ่อของรินลณีนั่งหน้าบอกบุญไม่รับ ถามความคิดเห็นของระพีและพรรณี พ่อแม่ของชายหนุ่มที่นั่งคุกเข่าอยู่กลางห้องรับแขกคู่กับเธอระพีพัฒน์ หรือเอกซ์เทิร์นพัฒน์ นักศึกษาคณะแพทยศาสตร์ชั้นปีที่หกซึ่งเป็นปีสุดท้าย และกำลังจะได้เป็นว่าที่คุณหมออยู่รอมร่อแล้ว แต่กลับต้องมามีเรื่องวุ่นวายกับยายตัวแสบที่นั่งข้าง ๆ เขานี่แหละก่อนที่จะมีใครพูดอะไรออกมา ชายหนุ่มก็ตัดสินใจเอ่ยขึ้น“ผมจะรับผิดชอบน้องเองครับ” เสียงที่เปล่งออกไปช่างไร้อารมณ์ จะให้ทำอย่างไรได้ ก็ในเมื่อภาพมันฟ้องเสียขนาดนั้นใครได้เห็นก็คงจะคิดไปถึงไหนต่อไหน ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว มันก็ต้องไปให้สุด…ชายหนุ่มบอกกับตัวเองระพีกับพรรณีถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเพราะกลัวว่าลูกชายตัวดีจะไม่ยอมรับผิดชอบสาวน้อยตรงหน้า ไม่อย่างนั้นทั้งสองครอบครัวคงมองหน้ากันไม่ติด เหตุเพราะเ

เพียงไม่นานรินลณีก็เดินเข้ามาในห้องของภัคณิกาเพราะเธอมีคีย์การ์ดที่อีกฝ่ายให้ไว้ทั้งสองครอบครัวสนิทกัน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ต่างมีคีย์การ์ดของกันและกัน‘รินณี แกโอเคไหมวะ’ ภัคณิกามองหน้าเพื่อนที่ดูหม่นหมอง เบ้าตาคล้ำเป็นหมีแพนด้า ดวงตาบวมช้ำ ดูก็รู้ว่าร้องไห้มาอย่างหนัก‘ฉันโอเค วันนี้ไม่เมาไม่เลิกรา’ รินลณีตั้งใจจะเมาประชดรักให้เต็มที่‘เออ วันนี้แกค้างกับฉันนี่ละ ปิดเทอมแล้วด้วย’ ภัคณิกาพอจะรู้เรื่องราวของเพื่อนรักบ้างว่าถูกเก้งหลอก จึงอดสงสารเพื่อนไม่ได้จริง ๆ ‘แล้วพี่พัฒน์ล่ะ’ รินลณีเอ่ยถามเพื่อน เพราะเธอไม่ได้มาแค่ดื่มกับเพื่อนเท่านั้น แต่กะจะมาแก้แค้นด้วย คิดว่ามาหลอกกันแล้วจะหนีไปมีความสุขกันสองคนเหรอ คนอย่างรินลณีไม่ทางปล่อยไปง่ายๆ หรอกงานนี้ตาต่อตา ฟันต่อฟัน!‘พี่พัฒน์อยู่บนห้องแน่ะ น่าจะนอนละ เมื่อคืนเห็นว่าไม่ได้นอนเลย มีอุบัติเหตุรถชน คนไข้ฉุกเฉินเยอะกว่าปกติ’‘แล้วเราดื่มกันจะรบกวนพี่เขาไหม’ รินลณีแสร้งทำเป็นเกรงใจ‘โอ๊ย! รินณี แกก็รู้ว่าพี่ชายฉันเวลาหลับนึกว่าซ้อมตาย ดื่ม ๆ ไปเถอะ ไม่ต้องสนใจหรอก ไม่เมาไม่เลิกรา’เรื่องหลับหรือซ้อมตาย อันนี้รินลณีรู้ดีเพราะว่าเคย

“ตกลงแกจะบอกฉันได้หรือยังว่าคู่ขาไอ้พี่วินคือใคร”รินลณีจะบอกได้อย่างไรว่าคู่ขาแฟนเก่าของเธอก็คือสามีตีทะเบียนคนปัจจุบันของเธอนี่ไง“ช่างมันเถอะ แกไม่ต้องรู้หรอก ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีก”“อือ ตามใจแกก็แล้วกัน” ภัคณิกาก็ไม่ได้รบเร้า เพราะถ้าเพื่อนอยากบอกก็คงจะบอกเอง“เฮียพัฒน์ไปโรงพยาบาลทุกวันเลยเหรอ”“อุ๊ย...อุ๊ย...พอได้กันแล้วสรรพนามเปลี่ยนเลยนะ ก็เกือบทุกวัน เขามีตารางงานสัปดาห์หนึ่งหยุดสองวัน”รินลณีค้อนเพื่อนด้วยหางตา ได้เด้ยอะไรกัน ยังไม่ทันจะได้อะไรเลย“ไม่ต้องมาแซวได้ไหม เฮียเขาอยากให้เรียกอะ แล้วเข้ามามีอะไร อย่าบอกนะว่ามาแซวอย่างเดียว”“เปล่า จะบอกว่าปิดเทอมฉันจะไปบ้านย่าที่เชียงใหม่ ส่วนแกอยู่นี่ดูแลผัวแกด้วย นี่คือรายการอาหารที่พี่พัฒน์ชอบ แล้วแกก็ห้ามใส่ผงชูรส เพราะพี่พัฒน์ไม่กินชูรส เขาไม่ชอบกินข้าวนอกบ้านด้วยนะ เพราะงั้นแกไม่ต้องสั่งจากข้างนอกมา ต้องทำเอง” ภัคณิกายื่นแผ่นกระดาษใบเล็กให้รินลณี“หา! อะไรนะ ฉันไม่ชอบทำกับข้าว แกก็รู้”“แต่แกทำอร่อย” ภัคณิการู้ดีกว่ารินลณีไม่ชอบทำอาหาร แต่น่าแปลกที่กลับทำกับข้าวอร่อย ถึงขั้นอร่อยมาก อย่างนี้ละมั้งที่เรียกว่าพรสวรรค์“แต่ฉันไม