บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+) のすべてのチャプター: チャプター 221 - チャプター 230

เขาดึงสะโพกขึ้นสุด ลงสุด พร้อมทั้งส่ายร่อน บดคลึง สิ่งที่เขาทำมันกำลังจะฆ่าเธอ ความเสียวซ่านเข้าเล่นงานเธอไม่หยุดหย่อน ความทรมานแสนสุขเรียกเสียงครางและขอให้เขาทำอีกไม่หยุด“ถ้าน้องชนะไอ้วิน น้องจะได้รางวัลแบบนี้”“อ้า..อ๊า...”รินลณีร้องครางพร้อมร่างกายสั่นไหว เพราะเธอถึงทางออกอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันร้อนแรงและสุขสมกว่าครั้งที่แล้ว คงเพราะความแข็งของนิ้วมือหรือจะสู้ตัวตนของเขาที่ทั้งแข็งขึง ทั้งอุ่น ทั้งยาว และใหญ่กว่านิ้วมือเป็นไหน ๆชายหนุ่มยังคงเร่งจังหวะต่อเพื่อตามเธอไปยังทางออกแสนหวาน และเธอก็ไม่ยอมทิ้งเขาให้เดียวดาย เธอไปทางออกนั้นพร้อมกับเขาอีกครั้ง ทั้งสองร่างสั่นไหว หายใจหอบกระเส่าเพราะบทรักที่ร้อนแรง“น้องจะไม่แพ้ค่ะ” รินลณีกระซิบข้างหูของระพีพัฒน์ ในขณะที่ร่างกายทั้งสองยังคงประสานกันแนบแน่น“ดีมาก เฮียติดสินบนไว้อีกรอบแล้วกันนะ”“อ๊ะ...เฮีย”รอบสินบนนี่หนักกว่ารอบแรกอีก เขาก็เป็นซะอย่างนี้ แล้วจะให้เธอแพ้ได้ไง ของดีขนาดนี้ มีเหรอเธอจะให้ใครได้เข้าใกล้บทที่ 24 เธอผู้ (ไม่) แพ้แล้ววันที่ระพีพัฒน์กลัวก็มาถึง วันที่รินลณีต้องดวลเหล้ากับนาวิน เหล่าเพื่อน ๆ ของเขาก็มางานนี้ด้วย

‘เตกีลากับมะนาวเนี่ยอร่อยดีนะคะ พี่วินลองไหมคะ’ รินลณีทำเสียงอ่อนหวานกว่าปกติ สายตาก็มองชายหนุ่มแบบท้าทาย‘หึ’ เสียงในลำคอดังมาจากคู่แข่งฝั่งตรงข้าม คบกันเกือบสองปี เพิ่งรู้ว่ายัยชะนีน้อยตัวนี้กวนตีนเหมือนกัน‘น้องว่าน้องเริ่มเมาแล้วนะคะเนี่ย แก้มน้องร้อนหมดเลยเฮีย’ รินลณีหันไปหาสามีที่นั่งให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ ไม่ต้องถามว่าเขากังวลแค่ไหน บอกได้คำเดียวว่า...มาก กอไก่ล้านตัวได้‘น้องยังไม่เมา และห้ามเมา’ ระพีพัฒน์กระซิบข้างหูภรรยาตัวน้อยทันที นี่เพิ่งช็อตแรก เธอจะเมาได้ไง ห้ามเมา เมียเขาต้องไม่เมา ต้องไม่แพ้ เพราะเราเกี่ยวก้อยสัญญากันแล้วนะ‘มาเริ่มช็อตที่สองกันต่อเลยนะครับ โดยช็อตต่อไปเวลาพักจะเหลือแค่สามนาที พอถึงช็อตที่ห้าจะเหลือเวลาพักแค่หนึ่งนาทีเท่านั้น’ทั้งรินลณีและนาวินก็ไม่ได้ตกใจกับกฎนี้เพราะมันไม่ได้แปลกอะไร การเว้นระยะเวลาในตอนแรกเพื่อให้แอลกอฮอล์ได้ซึมไปทั่วร่าง และมันก็ได้ผล ตอนนี้ทั้งรินลณีและนาวินรู้สึกถึงความร้อนไปทั่วร่างปึก! เสียงกระแทกแก้วลงบนโต๊ะของทั้งคู่ เมื่อดื่มรวดเดียวลงคอไป ดูแล้วเหมือนดื่มน้ำเปล่ากันมากกว่าดื่มเหล้า แรงขนาดนี้ สายตาของทั้งคู่ยังจ้องกันไม่หย

รินลณียิ้มกับมือถือก่อนจะขยับตัวเข้ากอดระพีพัฒน์ที่หลับไม่รู้เรื่องราว เพราะเมื่อคืนเขาโดนภรรยาตัวน้อยจับกินตับไตไส้พุงจนหมดแรง ยังนอนไม่ได้สติ ใครจะคิดว่าคนอย่างเธอจะไม่เมาง่าย ๆ ยิ่งดื่มมากยิ่งคึก เมื่อก่อนตอนดื่มหนัก เธอจะเต้นไม่หยุดเพราะความคึก ใครจะคิดว่าตอนนี้พอเธอดื่มหนัก กลับกลายเป็นเธอคึกหนัก โดยเฉพาะตอนที่อยู่บนตัวเขาเสียงร้องครางของเขายิ่งทำให้เธอคึกราวกับได้ขี่ม้าอยู่บนหุบเขาที่ท้าทายและตื่นเต้นระพีพัฒน์ถึงกับครางต่ำว่าห้ามเธอไปกินเหล้าที่ไหนโดยไม่มีเขาไปด้วยเป็นอันขาด ผัวรักผัวหลงของจริงก็งานนี้แหละ ปกติก็รักก็หลงอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งหลงหนักเข้าไปใหญ่อดขำอีพี่วินไม่ได้ เมื่อคืนพอเมาพับก็โดนพวกพี่เชอร์รี่ลากกลับไป ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง คิดจะมาแอ้มผัวของรินณีเหรอ ฝันไปเถอะซิส เรายังห่างกันอีกหลายขุมหลายวันผ่านไป ณ ลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ทั้งสามคนกำลังนั่งมองหน้ารินลณีและส่งกำลังใจให้เพื่อนสาวทำภารกิจหนีสามีเที่ยวตามแบบฉบับของแม่บ้านใจกล้า จะสำเร็จไหมต้องมาลุ้นกัน ปาร์ตี้วันเกิดพี่รหัสของรินลณีจะจัดขึ้นที่บ้านย่านชานเมือง ปัญหาของเธอคือจะขอคุณหมอพัฒน์ไปร่วม

“โคตรไม่ได้ช่วยอะไรเลย” เอกภพบ่นออกมาแบบระอาใจกับเพื่อนผู้หลงเมีย “ไอ้เอกมันหมายถึงของที่น้องรินณีชอบ” พายุช่วยเอกภพตีความหมาย เผื่อระพีพัฒน์จะเข้าใจขึ้นมาบ้าง “มึงลองนึกดูว่าอะไรที่เขาชอบใส่ อะไรที่เขาสะสม อะไรที่เขาอยากได้แต่ยังไม่มี อะไรแบบนี้” ภีมช่วยเพื่อนคิด เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าควรซื้ออะไรให้ผู้หญิงของเขาเหมือนกัน “ดอกไม้ไหม ปกติผู้หญิงชอบดอกไม้” พายุเอ่ยขึ้น “ไอ้ยุ ดอกไม้น่ะมันต้องมีอยู่แล้วมึง แต่เราต้องมีอีกอย่างที่ไม่เหี่ยวไปกับดอกไม้” เอกภพเอ่ยขึ้นอย่างผู้มากประสบการณ์“กูคิดออกแล้วว่าน้องชอบอะไร” จู่ ๆ ระพีพัฒน์ก็พูดขึ้น“อะไรวะ” เพื่อนอดถามไม่ได้ว่าอะไรคือสิ่งที่น้องรินลณีชอบ“พวกมึงไปเป็นเพื่อนกูหน่อย”เพียงไม่นานทั้งหมดก็มาหยุดอยู่ที่ศูนย์รถยนต์หรู Porsche Centre Bangkok“เฮ้ย ไอ้พัฒน์ มึงมาทำไมที่นี่ อย่าบอกนะว่าจะซื้อรถให้เมีย” เอกภพถามขึ้น“อ้าว ก็เมียกูชอบความเร็ว กูว่าน้องต้องชอบรถแน่เลย”“โอ๊ย! ไอ้พัฒน์ ไม่ต้องชอบความเร็วก็ได้ ถ้าเป็นปอร์เช่แม่งคงชอบกันทุกคน” เอกภพกล่าวอย่างเหนื่อยใจ“กูอยากเป็นเมียไอ้พัฒน์แล้วว่ะ แม่งซื้อ

ลานเกียร์หน้าคณะวิศวะ “โอย...น้ำตาลขึ้นโต๊ะหมดแล้วจ้าใบบัวใบเฟิร์น” พอลลี่มาถึงก็รีบปรี่เข้ามาแซวรินลณีที่วันนี้เจอแฮชแท็กหวานแต่เช้า“พี่หมอพัฒน์โรแมนติกเน้อ ให้ดอกไม้ด้วย” ใบเฟิร์นพูดแล้วก็ตาเป็นประกาย“พ่อบุญทุ่มแบบพี่พัฒน์ ปกติน่าจะเว่อร์กว่านี้ วาเลนไทน์แรกเลยนะโว้ย” พอลลี่วิเคราะห์ เพราะแค่จ่ายเงินเดือนเมียเดือนละแสนนี่ก็ทุ่มจนไม่รู้จะทุ่มยังไงแล้ว“รินณี แกได้อะไรอีกบ้างนอกจากดอกไม้” ใบบัวถามต่อ รินลณีชี้ไปทางที่รถคันสีขาวจอดอยู่“รถ จอดอยู่โน่น”“เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่าปอร์เช่ไทคานคันนั้น” พอลลี่เอ่ยถามขึ้นอย่างตื่นเต้น“เออ คันนั้นแหละ พวกแกจะกรี๊ดทำไมเนี่ย อายเขา” เสียงกรี๊ดของสามสาวทำให้คนที่อยู่ตรงนั้นหันมามองทางโต๊ะพวกเธอกันเป็นตาเดียว“แก จะไม่กรี๊ดได้ไง นั่นมันปอร์เช่นะ ไม่ใช่สามล้อพ่วง แกรู้ไหมว่าคันนั้นเท่าไหร่” พอลลี่ยังตื่นเต้นไม่หาย“รู้สิ รุ่นนี้ตั้งสิบสองล้าน”“ผัวแกสุดยอดอะรินณี สายเปย์ฉิบหาย” พอลลี่เอ่ยขึ้นมา แต่ตายังจ้องอยู่ที่รถ“ไปดูรถกันพวกแก” ใบบัวชวนเพื่อน ๆ ไปดูรถของรินลณี ทั้งสี่คนก็เดินไปชื่นชมความงามของรถ“แล้วแกให้อะไรพี่หมอพัฒน์” ใบบัวเอ่ยถามเพราะไม่