บททั้งหมดของ บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+): บทที่ 241 - บทที่ 250

“รินณีคบกับพี่พัฒน์เหรอ” ภรัณยู ชายหนุ่มผู้มีตำแหน่งเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งเป็นเพื่อนที่เรียนกับรินลณีมาตั้งแต่ตอนเรียนมัธยม เขาก็เข้ามาเรียนที่นี่พร้อมกับเธอ เรียกได้ว่าแข่งกันมาตั้งแต่เรียนมัธยม ตอนนี้เพื่อนยูก็ยังมาแข่งกับเธอต่อที่มหาวิทยาลัย“อือ...เพิ่งคบกัน” ปกติก็ไม่มีใครสนใจเรื่องส่วนตัวของกันและกันอยู่แล้ว วันนี้มาแปลก จู่ ๆ ก็มาถาม คิดแล้วก็งง แต่รินลณีก็ตอบไป เพราะเรื่องคบกันหรือเลิกกัน สำหรับเธอมันก็ไม่ได้เป็นอะไรที่ต้องปิดบัง“อืม...” เสียงตอบรับของภรัณยูมีเพียงเท่านี้ จากนั้นเขาก็เดินออกจากห้องไป ไม่ได้พูดอะไรกับรินลณีอีก“รินณี ไอ้ยูมันถามทำไม” ใบเฟิร์นเอ่ยถามขึ้น อดสงสัยไม่ได้“ฉันจะรู้กับมันไหม มันก็คงอยากรู้เหมือนคนอื่นมั้ง” รินลณีหันไปบอกเพื่อน“ไม่ใช่ว่ามันชอบแกนะ” พอลลี่เอ่ยถาม รินลณีเหลือบตามองบน คนอย่าง ‘ภรัณยู’ น่ะนะจะชอบเธอ ไม่อยากจะเล่าถึงอดีตตอนเรียนมัธยมว่าประวัติเป็นยังไง“มันไม่ชอบฉันหรอก”“เหรอ” พอลลี่ที่ยังมองว่าภรัณยูเหมือนจะชอบรินลณี เพราะหลายต่อหลายครั้งที่เขาเห็นชายหนุ่มคอยช่วยเหลือรินลณีในห้องเรียนหรืองานกลุ่ม ก็รู้ว่าทั้งสองเป็นเพื่อนกันตั้งแต

“มานี่สิ” ระพีพัฒน์เรียกหญิงสาวมานั่งบนตัก รินลณีนั่งลงตามที่เขาบอก มือทั้งสองกอดเอวคนตัวโต ซบหน้าลงบนอกเขา น้ำตารินไหล แม้จะพยายามเข้มแข็งสักแค่ไหน แต่ก็รู้สึกแย่กับข่าวและคอมเมนต์นั้นอยู่ดีทำไมผู้หญิงทิ้งผู้ชายแล้วไปมีใหม่มันดูรุนแรง และโดนด่ามากกว่าที่ผู้ชายไปมีผู้หญิงใหม่ “เฮียรักน้อง น้องอย่าไปสนใจเรื่องคนอื่น ขอให้สนใจแค่เรื่องของเราก็พอ”“ค่ะเฮีย”“มาผลิตลูกกันดีกว่า ปะ” ว่าแล้วเขาก็อุ้มเธอขึ้นเตียง ถึงเตียงจะแค่สามฟุตครึ่ง แต่ก็อบอุ่น นอนเบียดหรือทับกันก็ดีอยู่นะเช้าวันรุ่งขึ้นกลุ่มไลน์ สี่สาวแซ่บของดีวิศวะสวยใสขยี้ใจ : แก เพจเมื่อวานปลิวแล้วข้อความของพอลลี่เด้งเข้ามาในกลุ่มแต่เช้าน้องใบบัว : หืม...หายไปเลยเหรอใบบัวถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะเพจนั้นก็มีคนตามระดับหลายหมื่นสวยใสขยี้ใจ : ใช่..ไม่ใช่แค่เพจนะแก ทั้งไอจีและช่องทางอื่นก็ปลิวหมดพี่ใบเฟิร์น : ฝีมือใครวะ ใบเฟิร์นถามขึ้นมาเหมือนอยากรู้จริงๆสวยใสขยี้ใจ : จะมีใคร ถ้าไม่ใช่ผัวเพื่อนแกน้องใบบัว : เค้ายังไม่มีผัว (สติกเกอร์ทำตาปริบ ๆ)สวยใสขยี้ใจ : ฉันไม่ได้หมายถึงหล่อน ใบบัว สาบานว่าหล่อนไม่เข้าใจที่ฉันพูดน้องใบ

“อ๊ะ เฮีย ไม่เอา อย่ากัด..อือ...เสียว”ชายหนุ่มกัดขาด้านในใกล้ส่วนนั้นของเธอเบา ๆ แต่มันสร้างความเสียวซ่านให้เธอเป็นอย่างมาก พอห้ามไม่ให้กัด เขาก็จู่โจมเธอด้วยลิ้นสาก มันยิ่งสร้างความสั่นสะท้านให้เธอเพิ่มขึ้น“อื้อ เฮีย” รินลณีครางเสียงหวานแผ่ว เพราะลิ้นร้ายกำลังปัดป่ายอยู่ใกล้ ๆ ดอกไม้งามของเธอ ที่ตอนนี้มันอยากให้ภุมรินหนุ่มอย่างเขาเข้าไต่ตอม แต่เขาก็เหมือนกลั่นแกล้งเธอไม่หยุด ทำแค่โฉบไปโฉบมา ไม่ลงตรงเป้าหมายสักที เธอแอ่นกายเหมือนต้องการให้เขาไล้เลียปรนเปรอเธอเหมือนอย่างทุกครั้งที่เขาทำ“เฮีย อื้อ เลียเถอะ”“หืม...อะไรนะครับ” คนได้ยินชัดเจนแต่ทำเป็นไม่ค่อยได้ยินเพราะยังอยากกลั่นแกล้งคนใต้ร่าง“เฮีย! จะทำไม่ทำ อ๊า...” คนโมโหที่ไม่ได้ดั่งใจ กำลังจะยกดอกกุหลาบสีแดงสดหนี ระพีพัฒน์ตรึงสะโพกไว้ก่อนที่จะลงลิ้นสากบนกลีบดอกไม้ เรียกเสียงครางกระเส่าของหญิงสาวให้ดังไปทั่วห้องเซ็กซ์ของเขาและเธอร้อนแรงทุกครั้ง ความรู้สึกที่มีถูกปลดปล่อยออกมาเต็มที่ เมื่อก่อนเขาแค่รักเธอ แต่ตอนนี้สิ่งที่เพิ่มเติมคือความหลงใหล นับวันเขายิ่งเสพติดกายเนื้อและลีลารักของภรรยาตัวน้อยของเขา“อือ เฮีย” เสียงร้องเรียกของห

นอกจากทั้งสี่คนนี้แล้ว ก็ยังมีทั้งหมอภีม หมอเอก หมอยุ เพื่อน ๆ ของระพีพัฒน์ ใบบัว ใบเฟิร์น พอลลี่ เพื่อนของรินลณี และเพื่อนของนาวิน ต้นไม้ ใบหญ้า ธันญ่า พวกเขาไม่รู้หรอกว่าการดวลเหล้าวันนี้มีอะไรเป็นเดิมพัน รู้แต่ว่าทั้งสองคนต้องการมาดวลเหล้าเพื่อสงบศึก“เอาละ วันนี้พี่มาเป็นกรรมการ รับรองว่ามีความเป็นธรรมอย่างแน่นอน ไม่ต้องกลัวว่าพี่จะเข้าข้างวิศวะด้วยกันนะ”เต็งหนึ่งประกาศกลางวงก่อนที่จะเริ่ม เขาเองก็ไม่เข้าข้างใครหรอก ถึงจะอยากให้น้องคณะชนะก็เถอะ แต่จะแสดงออกมากไม่ได้“วันนี้เราจะใช้เตกีลาหรือเหล้าพื้นเมืองเม็กซิโกแบบออนเดอะร็อกเท่านั้น จะได้ไม่ต้องมีปัญหาเรื่องผสมเข้มผสมจาง เราจะตัดตัวแปรอื่นออกให้หมด ดื่มกันช็อตต่อช็อต แต่ละช็อตห่างกันห้านาที กับแกล้มสามารถทานได้ตามรายการที่อยู่บนโต๊ะ ใครล้มก่อน อ้วกก่อน หรือยอมแพ้ก่อน ถือว่าแพ้”กับแกล้มที่วางอยู่มีเพียงมะนาว เกลือ เลมอน นี่คือกับแกล้มที่ดีที่สุดของเหล้าชนิดนี้แก้วก้นหนาถูกวางเรียงกันตรงหน้าของทั้งคู่ทั้งหมดสี่สิบใบ เท่ากับฝั่งละยี่สิบใบ เหล้าเตกีลาจากขวดเดียวกันถูกเทลงในแก้วทั้งสี่สิบใบ สายตาของทั้งคู่จับจ้องหน้ากันและกัน“จะใ

ช็อตที่แปด ช็อตที่เก้า ช็อตที่สิบก็มารัว ๆ เสียงกระแทกแก้วดังติดต่อกันไม่ขาดสายชายหนุ่มกุมศีรษะ ภาพของเขาน่าจะตัดตอนเห็นรินลณียกช็อตที่สิบสองขึ้นดื่ม แล้วเขามาอยู่นี่ได้ไง กับคนนี้ด้วยอีกต่างหากชายหนุ่มขยี้ผมตัวเอง...สาบานว่าเขาจะไม่แตะต้องมันอีก ไอ้เหล้าเฮงซวย“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงคนเรียกเขาจากใต้ผ้าห่ม“อืม เกิดอะไรขึ้น ทำไมกูมาอยู่กับมึง” ชายหนุ่มถาม“ก็แค่ต่างคนต่างเมา และคนอื่นก็เมา สุดท้ายหนีไม่พ้นความต้องการของร่างกาย จะว่าไปก็แปลกดี สนุกไปอีกแบบ”ทั้งสองต่างมองหน้ากันกับคำว่าสนุกไปอีกแบบ ชายหนุ่มหน้าซีดหนักกว่าเดิม นี่เมื่อคืนคงไม่ต้องบอกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง หากดูจากร่องรอยบนร่างของทั้งคู่“เรื่องนี้มึงอย่าบอกใครได้ไหม”“อืม กูก็ไม่คิดว่าเรื่องบัดสีแบบนี้จะเกิดขึ้น”“มึงโอเคใช่ไหมวะ”“กูว่ากูไม่โอเค”เสียงโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มกรีดร้อง เมื่อมองดูเบอร์โทรศัพท์แล้วใจก็เต้นแรง“เงียบก่อนนะ รินณีโทร.มา”เจ้าของโทรศัพท์กลั้นใจอยู่นานกว่าจะกดรับสาย เอาวะ เป็นไงเป็นกัน อย่างไรเสียก็ต้องรับสาย อย่างไรก็ต้องยอมรับความจริง และยอมรับผลที่ตามมา“อืม” เมื่อเขากำลังจะกดรับโทรศัพท์ อีกคนก