All Chapters of I Am the Lawyer's Contracted Wife: Chapter 71 - Chapter 80

CRISTIANNA’S POVOne word. Pucha.Iyan lamang ang tangi kong masasabi sa ngayon. Hindi ako makahinga. Ang puso ko na madalas ay kalmado sa mga normal na okasyon ay hindi magkamayaw gayong nakayakap lang naman si Rocky sa likod ko. Humigpit ang pagkakakapit niya sa baywang ko, ang diin ay may kung anong ipinaparating sa akin.Sinubukan kong tanggalin ang pagkakalingkis niya sa akin ngunit mas lalo niya pang hinigpitan kaya mas nakadikit na ang likod ko sa basa at hubo niyang dibdib nigayon. His body was warm, too warm for me. Sapat na sapat ang init ng katawan niya sa katawan kong nilalamig dahil sa matagal kong pagkababad sa tubig. Kahit nga na nakatapis ako ng tuwalya ay tumatagos sa likod ko ang init niya.“Rocky, bitiwan mo ako…” I gritted my teeth as I tried to remove his grip again.“No, Cristianna. I need you to hear me. Word for word.”“I heard you, okay? Dinig na dinig kita. Please, bitiwan mo na ako,” muli kong pagmamakaawa. Tinangka kong tanggalin ang pagkakahawak niya sa ak

CRISTIANNA’S POV Alas-diyes na ng gabi natapos ang inuman nina Rocky kasama sina Saint and Dad. Kahit na naunang nag-pass out si Dad, pinilit pa rin nina Rocky and Saint na ubusin ang tirang beer pati na rin ang mga pulutan. Sa kabilang banda, kami naman nina Mom and Sloane ay nakatapos na ng tatlong pelikula simula pa kanina. Si baby Evony naman ay napatulog na rin ng mommy niya kanina. Marami na rin kaming napag-usapan habang magkakasama kaming tatlo, halos puro tungkol lamang sa mga asawa namin. Doon ay nalaman ko rin ang bigat ng pinagdaanan nina Sloane and Saint noon dahil sa nanay ng lalake. Napag-alaman ko rin ang kaunting family history ni Sloane na connected din kay Mom lalo na’t kapatid niya ang nanay ng babae. Bukod pa roon, napag-usapan din namin ang tungkol sa pamilya ko lalo na ang sakit ni Mama. Nag-offer pa nga si Mom na ipadala sa magaling na espesyalista para mas maging maayos ang kalusugan niya ngunit tinanggihan ko na lamang at sinabing mino-monitor naman namin

CRISTIANNA’S POV I never thought that confession would change everything. Umasa ako na sana ay magkakaroon ng malaking pagbabago sa pagitan namin ni Rocky—ngunit hindi ko naman inasahan na hindi iyon para sa ikabubuti ng relasyon naming dalawa. Pagsapit ng Lunes kung saan balik na kami sa pagtatrabaho, hindi niya ako pinapansin. Simula noong dumating kami sa opisina niya, ni hindi man lang niya ako dinapuan ng tingin kahit aksidente man lang. Wala. Para lang akong hangin sa tabi niya. Walang silbi. Bibigyan niya lang ako ng atensyon kapag uutusan niya ako pagdating sa trabaho, pero pagkatapos noon ay balik na ulit ako sa pagiging multo ng buhay niya. Masakit. I didn’t know it would hurt this much. Wala namang problema kung tatratuhin ako na parang multo, pero hindi dapat manggagaling sa kanya. Iba kapag galing sa kanya. Mas masakit. Mas may kirot na hindi ko maipaliwanag. At mas lalong hindi ko kayang tanggapin. Ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit kailangan siya pa ang

CRISTIANNA’S POVI blinked rapidly. Once. Twice. Thrice. I lost count. Ang alam ko lang ay mabilis ang pagkurap ko noong oras na iyon dahil inaaninag ko kung si Rocky pa ba ang nasa harap ko o isang engkanto na.I laughed. I unexpectedly laughed, but it was obvious how fake it was. Ang plastic pakinggan. He pursed his lips and looked away, embarrassed.“A-ano bang sinasabi mo, Rocky?” Muli akong tumawa, mas awkward na pakinggan. “Hindi naman ito ang oras para magpatawa ka.”His eyes turned to me, squinting seriously. “I don’t do unnecessary jokes, Cristianna. You should know that.”Nawala ang ngiti ko at napalitan ng ngiwi. Pambihira. Ano ba ‘to? Nakikipag-gaguhan ba siya sa akin?“Rocky,” seryoso kong tawag sa kanya.“Gusto kita, Cristianna,” ulit niya, mas sincere at mas mahina na ang boses, sapat lang upang marinig ng mga tainga ko at itanggi ng utak ko. “How many times do I have to repeat myself?”Napapikit ako at bumuga ng malalim na hininga. “Listen. You don’t have to say it ba

CRISTIANNA’S POV “Kanina pa kita tinatanong pero hindi ka sumasagot…” nakanguso kong usal sa kanya habang bumabyahe pauwi. “I honestly don’t know what to eat right now,” sambit niya naman ni Rocky. “Kakainin ko naman kahit anong lulutuin mo, eh.” “Kahit na ‘no. Mas okay pa rin sa akin na sigurado ako na magugustuhan mo ang lulutuin ko,” rason ko naman. Ang petty pero kanina pa kami nagtatalo tungkol sa kakainin namin mamaya. Tinanong ko na siya kanina kung ano ba ang gusto niyang kainin at ang sagot naman niya ay puro “anything” dahil ayaw niyang ma-pressure ako sa pagluluto. Ako naman syempre ay nagmamaktol dahil mas lalo akong na-pressure sa sinabi niya. Paano kung hindi niya magustuhan ang niluto ko? Paano kung may allergic reaction pala siya sa ibang ingredients na ilalagay ko kung sakali? Paano kung hindi pala pasok sa panlasa niya? Sari-sari ang gumugulo sa utak ko kaya naman kahit hanggang nasa bahay na kami ay hindi pa rin matahimik ang mga bibig namin. “Sige na, Rocky…