All Chapters of เฟิงหลี่เฉียง ยอดเสนาบดีแห่งหมิง: Chapter 61 - Chapter 70

ตอนที่ 62 เฟิงหลี่เฉียงและลู่เหยาหลงกลับมาที่บ้าน เขาแวะหาซุนเทียนเป่าที่ร้าน เพื่อพูดคุยเรื่องรูปภาพ เมื่อชายหนุ่มเห็นเขาแวะมาก็ดีใจมาก “บัณฑิตเฟิง ท่านมาก็ดีแล้ว ตอนนี้รูปวาดของท่านได้รับความนิยมมากเลยนะ มีแต่คนมาซื้อไปเป็นของขวัญ”พูดจบแล้ว เขาก็รีบนำเงินที่เก็บเอาไว้ตั้งแต่ช่วงที่เฟิงหลี่เฉียงไปจางเย่มามอบให้ แล้วถามต่ออย่างกระตือรือร้นว่า “ท่านพอจะมีเวลาวาดรูปบ้างหรือยัง”ตอนนี้ร้านขายเครื่องเขียนของเขาเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นแล้ว ไม่เพียงแต่ขายอุปกรณ์เครื่องเขียน แต่ยังมีภาพวาดและโคลงกลอนของเฟิงหลี่เฉียง และยังมีหนังสือรวมบทกลอนของเทียนมู่อวี้ที่เริ่มได้รับความนิยม เขาจึงเกิดความคิดที่จะขายหนังสือเพิ่มด้วยบัณฑิตหนุ่มยิ้ม “ข้าพอจะว่างแล้ว ท่านอยากได้ภาพแบบไหนหรือ” แล้วทั้งสองก็พูดคุยรายละเอียดเรื่องภาพ และนัดแนะกันว่าจะวาดให้เสร็จภายในสิ้นปีนี้หลังจากนั้นเฟิงหลี่เฉียงก็ถามซุนเทียนเป่าว่า “ท่านพอจะแนะนำบ้านเช่าหรือบ้านที่จะขายแถวนี้ได้บ้างไหม ข้าจะรับแม่กับน้องสาวมาอยู่ด้วย แต่ไม่อยากให้อยู่ไกลจากที่ทำงานนัก”

ตอนที่ 64 เวลาผ่านไปจนใกล้ปีใหม่ ซึ่งจะมีวันหยุดไปสองอาทิตย์ แต่แล้วเฟิงหลี่เฉียงก็ถูกเรียกตัวด่วนไปยังฮานหลินหยวน เขาเข้าพบหยางหย่งหนาน ผู้อำนวยการฮานหลินหยวน ที่บอกให้นั่งลง และยื่นม้วนกระดาษให้ เมื่อเฟิงหลี่เฉียงเปิดออกอ่านเขาก็ต้องตกใจ และเงยหน้ามองหยางหย่งหนาน ซึ่งกำลังมองเขาด้วยสายตาซับซ้อนเช่นกัน และพูดว่า “เจ้าได้รับพระราชโองการจากองค์จักรพรรดิ แต่งตั้งเป็นผู้ว่าการจังหวัดจางเย่ มณฑลกานซู โดยให้เดินทางไปรับตำแหน่งภายใน 2 เดือนนี้”เฟิงหลี่เฉียงอึ้งไป เขาเปิดอ่านม้วนพระราชโองการในมือทบทวนไปมา ในตอนนี้ชั้นตำแหน่งของเขากระโดดสูงขึ้น จากข้าราชการชั้น 6 ขึ้นขยับเป็นชั้น 5 อันดับ 2 และที่ทำให้เขาอึ้งหนักขึ้นไปอีก คือ การแต่งตั้งนี้น่าจะมาจากฮ่องเต้หย่งเล่อโดยตรงแม้แต่หยางหย่งหนานที่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงบัณฑิตธรรมดา ยังอดสงสัยไม่ได้ว่า เขามีเส้นสายกับใครอย่างนั้นหรือ แต่เขาก็ไม่รู้แน่ชัด ถึงแม้เขาจะได้รับคำสั่งแต่งตั้งของบัณฑิตเฟิงอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยรู้ว่าขุนนางคนไหน ที่ให้การสนับสนุนเด็กหนุ่มคนนี้อย่างชัด

ตอนที่ 66 เฟิงหลี่เฉียงและขบวนของเขานั่งพักอยู่บนเนินเขา ที่มีต้นไม้ใหญ่บังอยู่ ทำให้พวกมองโกลที่ขี่ม้ามาจากอีกด้านไม่เห็นว่ามีคนกลุ่มใหญ่นั่งอยู่ตรงนี้ ทหารคุ้มกันขบวนลุกขึ้น คว้าอาวุธ หากพวกมองโกลหันมาเห็น พวกเขาก็พร้อมจะต่อสู้ แต่เฟิงหลี่เฉียงเห็นชาวบ้านที่เป็นชาวฮั่นถูกมองโกลไล่ทำร้ายฆ่าฟันขนาดนั้น เขาไม่สามารถทนเฉยอยู่ได้ เด็กหนุ่มวิ่งไปที่รถลาก คว้าดาบออกมา และกระโดดขึ้นขี่ม้าประจำตัวของตนเองเขายกดาบขึ้นสูง ตะโกนบอกทหารที่พร้อมรอคำสั่งว่า “ขอให้ทหารจำนวน 15 คนตามข้ามา และให้อีก 5 คนที่เหลือคอยคุ้มกันภัยที่นี่!” แล้วเขากับทหารคนอื่น ก็บังคับม้าวิ่งตะลุยลงมาจากเนินทรายไปด้วยความเร็ว พวกมองโกลที่กำลังไล่ปล้นฆ่าชาวฮั่น หันมาเห็นทหารจำนวนสิบกว่าคนขี่ม้าลงมาจากเนินทราย จึงตะโกนบอกกัน และวิ่งเข้าหาทหารฮั่นโดยไม่หวาดกลัวใดๆ ชาวบ้านจึงฉวยโอกาสนี้วิ่งหนี บางคนรีบเข้ามาช่วยผู้ที่ได้รับบาดเจ็บให้หนีออกไปด้วยถึงแม้เฟิงหลี่เฉียงจะไม่ถนัดการต่อสู้ด้วยดาบบนหลังม้า แต่เขาขี่ม้าเก่ง เขาบังคับม้าให้หลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว และใช้ดาบในมือฟาดฟันกับมองโกลในระยะใกล้ ดาบของเขาเป็นดา

ตอนนี้เป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว ที่เฟิงหลี่เฉียงเข้ารับตำแหน่งเป็นผู้ว่าการจังหวัดจางเย่ ขณะนี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ อากาศเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ เขาพบผู้ว่าการเมืองของจังหวัดจางเย่บางคน ที่เดินทางมาคำนับและแสดงความยินดีในการรับตำแหน่ง จังหวัดจางเย่มีทั้งหมด  5 เมือง คือ กานโจว ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการเมืองการปกครองและธุรกิจ และมีเมืองหมินเล่อ หลินซือ เกาไถ ซานตัน ชีเหลียนทูซือ ในแต่ละเมืองยังมีอำเภอขนาดเล็กอยู่อีก 4-5 แห่ง[1] ประชากรที่นี่มีหลายเชื้อชาติ แต่เชื้อชาติหลัก คือ ฮั่น หุย อุยกูร์ และทิเบตศูนย์กลางเมืองอยู่ที่กานโจว ซึ่งเป็นโอเอซิสที่เกิดจากแม่น้ำเฮย เมื่อมีทั้งแม่น้ำลำธาร แสงแดด และดินที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ที่นี่เป็นศูนย์กลางการเกษตรที่สำคัญของชายแดน และยังมีจางเย่ตันเซีย ตั้งอยู่ในเขตหลินซือและชีเหลียนทูซือ ห่างจากเมืองกานโจวไปทางตะวันตก ซึ่งขึ้นชื่อเพราะมีชั้นหินรูปสีสันสวยงามเป็นชั้นสีแดง เหลือง ส้ม น้ำตาล และเป็นหนึ่งในภูมิประเทศที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในต้าหมิงวันนี้ผู้ว่าฯเฟิงหลี่เฉียง ออกไปข้างนอกพร้อมกับจิวเหวินชาง ผู้ช่วยของเขา ลู่ปู่

แม่ทัพเจิ้งเฉิงฉานสั่งให้ทหารประจำอำเภอ สืบหาข้อมูลตามที่เฟิงหลี่เฉียงขอร้อง ในระหว่างนั้น ผู้ว่าการจังหวัดเฟิงหลี่เฉียงก็กลับมาทำงานตามหน้าที่  เขาเรียกประชุมผู้ว่าการแต่ละเมือง นั่นคือ กานโจว หมินเล่อ หลินซือ เกาไถ ซานตัน และชีเหลียนทูซือ ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษ เพราะมีผู้นำเป็นชนเผ่าทิเบต นี่เป็นการประชุมอย่างเป็นทางการครั้งแรก และยังมีแม่ทัพประจำจังหวัด และขุนนางท้องถิ่นบางคนเข้าร่วมด้วยเมื่อทุกคนมาถึง เฟิงหลี่เฉียงทักทายพวกเขา จากนั้นจึงเริ่มต้นการประชุมด้วยการพูดว่า “พวกท่านทำงานที่นี่ บางคนยังมีถิ่นฐานอยู่ที่นี่มานาน ย่อมรู้อยู่แล้วว่าข้อดีและข้อเสียของจางเย่มีอะไรบ้าง วันนี้ข้าจึงเรียกประชุมเพื่อให้พวกท่านช่วยกันคิดว่า มีสิ่งใดบ้างที่พวกเราควรทำในตอนนี้ อะไรเป็นปัญหาที่ต้องรีบแก้ไข”ผู้ว่าการเมืองมองไปที่ผู้นำของเขา ที่มีอายุเพียง 19 ปี จะรู้มาก่อนว่า ผู้ว่าการจังหวัดคนใหม่นี้เป็นจ้วงหยวนของปีที่แล้ว เคยทำงานเป็นบัณฑิตอยู่ที่ฮานหลินหยวน แต่รายละเอียดอื่นๆ นั้น พวกเขาไม่รู้เลย พวกเขารู้ว่า ก่อนหน้านี้เขาเคยเดินทางมาทำงานที่นี่ในฐานะข้าหลวงตรวจการ เมื่อกลับไ