All Chapters of สถานะแค่รู้สึกดี ( NC 18+ ): Chapter 171 - Chapter 180

ซึ่งแน่นอนว่าเหมือนกับหมอไธม์ไม่มีผิด ฉันมองแล้วก็ได้แต่ยิ้มกับภาพคุณอาหนุ่มอุ้มสองแฝดไว้ด้วยแขนทั้งสองข้าง “ขอถ่ายรูปหน่อย เหนือมายืนตรงหน้าอาไธม์ลูก” ฉันบอกและยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปทั้งสี่คน ส่งให้สายน้ำดู “มาถ่ายด้วยกัน เด็ก ๆ ยืนตรงนี้นะครับมองกล้อง” ฉันกับคุณหมอไธม์ย่อตัวให้เท่ากับเด็ก ๆ คุณหมอยื่นโทรศัพท์ไปจนสุดแขนเพื่อบันทึกภาพ รูปครอบครัวของพวกเรา “ป้ากล้วยครับ” เหนือกระซิบข้างหูฉันเบา ๆ “ครับว่าไง” “อาไธม์จีบป้ากล้วยหรือเปล่า” ฉันยิ้มกับคำถามของเด็กชายตรงหน้า เด็กชายศิราผู้สร้างตำนาน ‘ลุงห้ามจีบแม่นะครับ’ “เหนือให้อาไธม์จีบป้าหรือเปล่าครับ” “ให้จีบ” “อ้าว! ทำไมล่ะ” ฉันขมวดคิ้วถาม นึกว่าจะไม่ให้จีบเหมือนที่ไม่ให้พ่อแท้ ๆ ของตัวเองจีบแม่ “อาไธม์ใจดีนะครับ หล่อด้วย หล่อกว่าพ่ออีกนะครับ” ฉันนิ่วหน้ากับคำโฆษณา นี่ต้องได้สินบนอะไรมาแน่ “เหรอคะ” “ครับ อาไธม์บอกว่าจะมีน้องให้เหนือ ถ้าได้จีบป้ากล้วย” นั่นไงเด็กชายเหนือผู้ชอบเลี้ยงน้อง “อืมเดี๋ยวป้ากล้วยจะคิด

วันนี้พวกเราพาเด็ก ๆ กลับบ้านระยอง ร้านที่เขาแวะมาบ้างแต่ไม่ยอมมาเจอฉัน “ร้านอาไธม์เหรอครับ เหนืออยากกินโกโก้” ทันทีที่รถของคุณหมอไธม์จอดด้านหลังของร้าน ‘พา-นา-นา’ เหนือก็ร้องอยากกินโกโก้เมนูโปรดทันที “เอาโตโต้ด้วย” สองสาวเองก็ร้องจะกินโกโก้ เลี้ยงเด็กสามคนนี่บอกเลยว่าไม่ใช่เรื่องง่าย วันนี้เราสองคนเลยพาเด็ก ๆ มาหาตัวช่วยเลี้ยง “เดี๋ยวไปหาคุณตาคุณยายก่อนนะคะ เดี๋ยวอาเอาไปให้ที่บ้าน” คุณตาคุณยายที่หมอไธม์พูดถึงก็พ่อกับแม่ฉันนี่แหละ ทั้งสามเคยมาบ้านฉันสองสามครั้ง พ่อกับแม่เองก็เคยไปเยี่ยมทั้งสามอยู่หลายหน ฉันพาเด็ก ๆ เดินผ่านช่องประตูเล็ก ๆ ระหว่างสองบ้าน ซึ่งคุณหมอทำไว้ตั้งแต่ครั้งที่เราคบกัน “คุณตาเดช คุณยายกิ่ง” เสียงของเด็ก ๆ เรียกรอยยิ้มจากคนอยากได้หลานจนตัวสั่น พ่อกับแม่ฉันนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงา พ่อฉันท่านกำลังนั่งอ่านหนังสือ ส่วนแม่กำลังฟังนิยายเสียงช่องดัง บนตักของทั้งสองมีแมวอ้วนสองตัว แมวทั้งสองตัวที่ท่านเรียกว่าลูก ส่วนลูกที่ท่านให้กำเนิดมาบางครั้งท่านเรียกว่า ‘มัน’ ระดับความรักอย่าได้เอาอะไรมาวัด บอกได้คำ

“จะอะไร เล่ามาสิ จะบวชเหรอหรือถวายอะไร” “บ้าสิ บวชอะไรกัน ไม่บวช พี่บอกว่าถ้าบริษัทเราขายได้ตามเป้า พี่จะทำหลานให้แม่สามคน” “เดี๋ยวนะ! สามคน สามคนเนี่ยนะ” “ใช่น่ะสิ สามคนไง” ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดหลายต่อหลายครั้ง สามคน คนนะไม่ใช่แมวจะได้ท้องทีเดียวได้หลายตัว “พี่ไปหาแม่พันธุ์เองเลย กล้วยไม่ท้องให้พี่หรอก ตั้งสามคนไม่ไหวบอกเลย” ถามว่าไหวไหมก็น่าจะไหว น้ำยังมีได้เลยสามคน แต่พอคิดดี ๆ น้ำกับหมอยังอายุน้อยไง ต่างจากฉันกับเขาที่อายุเยอะแล้วนะ สามคนจะไหวจริง ๆ เหรอ “ช่วย ๆ กันทำเดี๋ยวก็ได้ครบเอง ผู้หญิงท้องได้สบาย ๆ ถึงสี่สิบกว่าเลย อย่าคิดมาก” ฉันไม่อยากจะคิดมากหรอก แต่ว่า... “เราต้องรีบทำนะ ไม่งั้นแก่ก่อนนะ” นั่นไง ยังไม่ทันไรจะพารีบทำลูกแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ขอแต่งงาน ตอนนี้ก็ขอมีลูก คุณหมอรุกไม่หยุดเลยแบบนี้ อีกล้วยตั้งรับไม่ทันนะคะย้อนไปครั้งที่เธอไลฟ์ครั้งแรก ผมนั่งรอเวลาที่จะได้เห็นหน้าเธออย่างใจจดใจจ่อ ก่อนหน้านี้ก็เห็นบ้างเวลาที่บุญนำพาอัปรูปเธอลงอินสตาแกรม หรือรูปแอบถ่ายที่เจ้าบุญนำมาเสนอขายให้ผม

“อืม” “อย่าดูด ตั้งใจนวด ถ้าไม่นวดดี ๆ กล้วยจะเอาออกแล้วนะนมเนี่ย” เธอแหวใส่ผมเมื่อผมเผลอใช้ปากดูดช่วย แหมก็มันน่ากิน นวดไปดูดไปก็ไม่เป็นไรมั้ง “ครับตั้งใจนวด อย่าเอาออกเลย พี่กลัวเราเจ็บ” จริง ๆ ไม่ได้เจ็บอะไรมากมายแต่ก็ไม่อยากให้เอาออก แบบนี้ก็สวยดีนิ่มดีด้วย ซุกหน้าแต่ละทีอบอุ่น อีกอย่างหน้าอกนี่ผมเป็นคนทำให้อย่างสุดฝีมือ งานแฮนด์เมดนะเนี่ย “ไม่อยากให้เอาออกก็ตั้งใจนวดค่ะ อย่าตั้งใจแต่ดูด” “พี่แค่ไม่อยากให้ท่อน้ำนมตัน” เกี่ยวกันไหม บอกได้เลยไม่เกี่ยวหรอก ผมแค่มั่วอย่างคนที่พอคิดอะไรออกบ้าง “อย่ามาหลอก ไม่ได้เชื่อคนง่าย” เธอบิดหูผมเบา ๆ เราสองคนเหนื่อยสายตัวแทบขาดกับการเลี้ยงเด็ก ๆ สองวันหนึ่งคืน โชคดีที่สายน้ำกับธาร์กลับมาจากฮันนีมูนเร็วเพราะอดคิดถึงลูกไม่ไหว ผมกับกล้วยเลือกนอนพักที่บ้านของเราที่อยู่หลังร้าน ‘พา-นา-นา’ กินหมูกระทะกันจนแน่นท้องโดยเฉพาะคนที่นอนแผ่ให้ผมนวดนมให้อยู่ตอนนี้ คงเพราะไม่ได้กินหมูกระทะมานาน วันนี้เธอเลยกินจนจุก “อร่อยไหมหมูกระทะวันนี้” “อร่อยมาก อย่างที่พี่ไธม์บอกจริง ๆ

ฉันรู้แล้วว่ากุหลาบนี้มีลิ้นและลิ้นกำลังป่ายปัดและรัวติ่งเสียวของฉันไม่หยุด “ชอบไหมครับ ของขวัญที่เคยบอกว่าซื้อมาจากเกาหลี” “อื้อ ชอบ...ชอบค่ะ” “มีอีกหลายอย่างครับ เอาไว้เล่นกัน” ไม่เล่นได้ไหม อยากได้อะไรที่จริงจัง ได้แต่คิดในใจแต่ตอนนี้ฉันหดเกร็งและสุขสมอีกครั้ง “ที่รักแตกเร็วจัง น้ำเต็มเลย” “อย่าแซว มันเสียว” ฉันดุคนที่เอาแต่พูดอะไรน่าอายไม่หยุด คนยิ่งเสียว ๆ อยู่ “ครับ” สามวันสามคืนยิ่งกว่าการฮันนีมูนที่ไหนเสียอีก เพราะเขาไม่ให้ฉันออกจากอ้อมกอดเขาเลย เขาให้ข้าวให้น้ำและก็ลากไปกินซ้ำแล้ว ซ้ำอีก รู้ว่าหิว แต่หมอจะอดอยากแบบนี้อีกล้วยจะไม่ไหวเอานะ “ที่รักไหวไหมครับ อีกรอบได้ไหม” เสียงอ้อนขนาดนี้ฉันจะทำอะไรได้นอกจาก “อ๊า...ไหวค่ะไหว” งานนี้อีกล้วยสู้ตาย “ที่รักเก่งที่สุด แรร์ไอเทมของแท้ ลาสบอสตัวสุดท้าย ฆ่าไม่ตาย” ถ้าจะชมขนาดนี้ ฉันก็ต้องตอบแทนเขาหน่อยใช่ไหม “พี่ไธม์ เดี๋ยวกล้วยขึ้นให้” อย่าให้ผู้ชายลำบากเพื่อนสอนไว้ อะไรที่เราทำเองได้ควรหัดทำเองบ้าง สายน้ำเคยบอก บางครั้งการคุมเ