Tous les chapitres de : Chapitre 251 - Chapitre 260

344

บทที่ 251

“นั่นสิ ถ้าเกิดมาหน้าตาดีได้สักครึ่งหนึ่งของเธอละก็ ป่านนี้คงได้แฟนหล่อระดับพระเอกไปนานแล้ว!”เสียงหัวเราะกระซี้กระซิกอย่างนึกสนุกของกลุ่มพยาบาลดังประสานกัน โดยที่พวกเธอไม่ทันสังเกตเห็นเด็กสาวคนหนึ่งซึ่งกำลังเดินผ่านไปเด็กสาวก้าวเดินตรงไปยังห้องพักผู้ป่วยด้วยท่าทางเหม่อลอย ทั้งพี่ชายและแม่ต่างก็ง่วนอยู่กับการดูแลพ่อที่นอนป่วยอยู่ข้างเตียง ไม่มีใครสังเกตเห็นเธอเลยแม้แต่น้อยเธอยืนพิงกำแพงเย็นเฉียบด้วยความรู้สึกอัดอั้นพลางสไลด์เปิดอัลบั้มรูปในโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ซึ่งอัดแน่นไปด้วยภาพของกู้ฉือจวินขณะกำลังบรรยายในวิทยาลัยแพทย์ สำหรับเธอแล้ว เขาคือแรงผลักดันเดียวที่ทำให้มุมานะสอบเข้าเรียนหมอ เพียงเพื่อหวังจะได้ขยับเข้าไปใกล้ชิดกับไอดอลในดวงใจให้มากขึ้นอีกสักก้าวก็ยังดี!ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอ สายตากลับพลันไปสะดุดเข้ากับบอร์ดรายชื่อเจ้าหน้าที่เวรประจำวัน เธอไล่เรียงสายตาอ่านรายละเอียดเพียงชั่วครู่ ก่อนที่จะพบกับรูปถ่ายและชื่อของ เสิ่นชูแม้จะเป็นเพียงภาพถ่ายหน้าตรงอย่างเป็นทางการ แต่เครื่องหน้าและโครงหน้าของเธอกลับงดงามโดดเด่นจนไร้ที่ติ กลิ่นอายความสูงส่งนั้นเปรียบเสมือนดอกกล้
Read More

บทที่ 252

เสิ่นชูและทีมศัลยแพทย์ต่างจมดิ่งอยู่กับภารกิจตรงหน้าด้วยสมาธิขั้นสูงสุด มือเรียวภายใต้ถุงมือสเตอไรล์ตวัดปลายมีดด้วยความรวดเร็ว ปลายมีดกรีดผ่านผิวหนังอย่างแผ่วเบาเลาะไปตามแนวขอบหน้าของกล้ามเนื้อคอ ก่อนจะค่อย ๆ บรรจงเลาะแยกชั้นเนื้อเยื่อใต้ผิวหนังอย่างใจเย็น เพื่อเปิดทางให้เห็นจุดแยกของหลอดเลือดแดงใหญ่ที่คอความชำนาญอันน่าเหลือเชื่อของเธอนั้นอยู่ในระดับที่เหนือชั้น เพราะแม้จะไม่ต้องพึ่งพาเครื่องมือช่วยขยายเนื้อเยื่อ เธอก็สามารถกรีดเปิดผนังหลอดเลือดตามแนวตั้งได้อย่างแม่นยำ โดยไม่สร้างความระคายเคืองแม้เพียงนิดให้กับเส้นประสาทเวกัส เส้นประสาทใต้ลิ้น หรือแม้แต่หลอดเลือดแดงไทรอยด์ส่วนบนที่บอบบาง อีกทั้ง ภายใต้เลนส์กล้องจุลทรรศน์เธอสามารถบรรจงเลาะคราบไขมันและเนื้อเยื่อผนังหลอดเลือดชั้นในที่อุดตันออกได้อย่างหมดจดเหล่าทีมงานในห้องผ่าตัดซึ่งเพิ่งจะมีโอกาสได้ร่วมงานกับเธอเป็นครั้งแรก ต่างพากันตกตะลึงเมื่อได้ประจักษ์กับ “การลงมีดแบบตาเปล่า” ที่อาศัยเพียงทักษะอันแม่นยำและสัญชาตญาณอันเฉียบคมเช่นนี้การใช้วิธี “การลงมีดแบบตาเปล่า” แม้แต่ศัลยแพทย์อาวุโสที่จับมีดผ่าตัดมานับสิบปี ก็ยังไม่กล้าบุ่มบ่าม
Read More

บทที่ 253

เสิ่นชูแค่นยิ้มที่มุมปาก ดวงตาฉายแววไม่แยแสต่อความหวังดีที่ได้รับ “เมื่อก่อนตอนที่ฉันตกเป็นเป้าถูกใส่ร้ายจนแทบไม่มีที่ยืน ไม่เห็นเขาจะแสดงอาการกระตือรือร้นอยากจะยื่นมือเข้ามาช่วยขนาดนี้เลยนะ”คำพูดเชือดเฉือนนั้นทำเอาหวังน่าถึงกับหน้าเจื่อน“ก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งไม่เห็นจำเป็นต้องให้ประธานฮั่วลงมือรุนแรงถึงขนาดนั้นหรอก แค่สั่งสอนให้รู้ความนิดหน่อยก็น่าจะพอแล้ว” เสิ่นชูเอ่ยทิ้งท้ายพลางขยับตัวเตรียมจะเดินจากไป ทว่าหวังน่ารีบเอ่ยถาม “ท่านประธานกำชับให้ฉันมาถามคุณว่าเย็นนี้มีเมนูไหนที่อยากทานเป็นพิเศษไหมคะ?”ฝีเท้าของเสิ่นชูชะงักกึกไปในทันที เธอเอี้ยวหน้ากลับมาตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ “อาหารเดลิเวอรี่”...เพียงชั่วพริบตาหลังจาก ฮั่วจินเฉินสั่งการลบกระทู้ฉาวที่เคยเป็นประเด็นร้อนแรงไปอย่างไร้ร่องรอย ทว่าในขณะที่เขากำลังจัดการความวุ่นวายอยู่นั้น ข้อความตอบกลับสั้น ๆ จากหวังน่าก็เด้งเตือนขึ้นมาบนหน้าจอปลายนิ้วที่กำลังจะกดจองร้านอาหารสุดหรูพลันชะงักค้าง คำว่า “อาหารเดลิเวอรี่” เพียงไม่กี่พยางค์นั้นกลับทิ่มแทงลึกลงในใจจนเขารู้สึกปวดร้าวอย่างบอกไม่ถูกเขารู้ดีแก่ใจว่าการที่เสิ่นชูย
Read More

บทที่ 254

ในยามค่ำคืน ฉินจิ่งซูนัดพบกู้ฉือจวิน ณ บาร์หรูแห่งหนึ่ง ทันทีที่กู้ฉือจวินก้าวเท้าเข้ามาตามพิกัดที่ได้รับ ก่อนจะกวาดสายตาไปพบร่างของใครคนหนึ่งที่นั่งดื่มเหล้าย้อมใจอยู่เพียงลำพังที่เคาน์เตอร์บาร์หินอ่อน ชายหนุ่มที่เป็นดั่งศูนย์กลางของวงสังคมเสมอมา ทว่าบัดนี้กลับนั่งนิ่งสนิท แม้จะมีหญิงสาวหน้าตาสะสวยหลายคนพยายามแวะเวียนเข้ามาทักทายหรือทอดสะพานให้ เขาก็เมินเฉยราวกับธาตุอากาศ กู้ฉือจวินทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ เขาอย่างใจเย็น ก่อนจะสั่งเพียงน้ำมะนาวจากบาร์เทนเดอร์มาดับกระหายเพียงแก้วเดียว เขาหันหลังพิงเคาน์เตอร์บาร์พลางทอดสายตาจับจ้องไปยังคนตรงหน้า “นายเป็นอะไรไป?”ฉินจิ่งซูกระดกเหล้าลงคอ “ไม่มีอะไรหรอกพี่ ก็แค่ช่วงนี้รู้สึกหงุดหงิด มองไปทางไหนก็เจอแต่คนที่ไม่เข้าใจ หาคนที่พอจะคุยด้วยจริง ๆ จัง ๆ ไม่ได้เลยสักคน”กู้ฉือจวินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งในจังหวะนั้น บาร์เทนเดอร์วางแก้วน้ำมะนาวเย็นจัดลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อน กู้ฉือจวินหยิบแก้วขึ้นมาแล้วยื่นไปแตะขอบแก้วของอีกฝ่ายเบา ๆ จนเกิดเสียงใสกังวาน“มีอะไรที่อัดอั้นอยู่ก็พูดมาตรง ๆ เราก็เหมือนพี่น้องกัน ฉันเข้าใจนายอยู่แล้ว”คำพูดที่แทงใจดำนั้นทำเ
Read More

บทที่ 255

บรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงคลาคล่ำไปด้วยเหล่าผู้ทรงอิทธิพลที่ตบเท้าเข้าร่วมงานกันอย่างล้นหลาม พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นศูนย์รวมของเหล่าหัวกะทิในแวดวงวิชาการระดับประเทศ ผู้อำนวยการจากโรงพยาบาลชั้นนำหลายแห่งที่หาตัวจับยาก ไปจนถึงเหล่าบอร์ดบริหารระดับสูงของซิงอวิ๋นเมดิคัลเทคโนโลยียักษ์ใหญ่แห่งวงการเครื่องมือแพทย์ที่เดินทางมาสมทบกันอย่างพร้อมเพรียงจังหวะการก้าวเดินของเสิ่นชูมาหยุดลงที่เบื้องหน้าประตูบานยักษ์ของห้องจัดเลี้ยง ซึ่งประจวบเหมาะกับที่เหวินฉู่กำลังเดินนำทีมหญิงสาวชาวจีนอีกสองคนตรงมาจากโถงทางเดินอีกด้านหนึ่งพอดีน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยจริตจะก้านของเหวินฉู่นั้น เป็นสิ่งที่เสิ่นชูจำได้ขึ้นใจทันทีที่สายตาของเหวินฉู่ปะทะเข้ากับร่างของเสิ่นชู สีหน้าของเธอก็พลันถอดสีและสั่นไหวไปวูบหนึ่งด้วยความคาดไม่ถึง ก่อนที่เธอจะรีบดึงสติแล้วปั้นรอยยิ้มจอมปลอมออกมา “ที่แท้เธอก็มาอยู่ที่เมืองเจียงเฉิงนี่เอง”ทว่าเสิ่นชูยังคงยืนนิ่งไม่แม้แต่จะปริปากตอบโต้“คุณเหวินคะ นั่นคนรู้จักเหรอคะ?” หญิงสาวข้างกายเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเหวินฉู่จงใจปรับโทนเสียงแล้วเอ่ยตอบเป็นภาษาอังกฤษ “อ๋อ ก็แค่ตัวประกอบไ
Read More

บทที่ 256

ในตอนนั้นเองที่ศาสตราจารย์แอนเดอร์สันซึ่งยืนอยู่ข้างกาย ผู้อาวุโสกู้ได้ยินสิ่งที่พูดกันพอดี เมื่อเขามองไปยังเสิ่นชูก็จำได้ทันทีว่าเธอคือหญิงสาวที่เขาเคยพบเมื่อคราวก่อนศาสตราจารย์แอนเดอร์สันยอมรับความจริงที่ว่า เมื่อครั้งที่เขาพบกับฮั่วจินเฉินที่เมืองจิงคราวนั้น เธอคนนี้ก็อยู่เคียงข้างเขาจริง ๆ และทันทีที่คำยืนยันนี้หลุดออกมา นอกจากผู้อาวุโสกู้แล้ว คนอื่น ๆ โดยรอบต่างก็เริ่มหันไปซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์กันระงมแม้ในโลกแห่งอำนาจและการเมือง การใช้เส้นสายจะเป็นเรื่องปกติที่พบเห็นได้ทั่วไป ทว่าสำหรับโลกวิชาการที่ทรงเกียรติแห่งนี้ ฝีมือและสติปัญญาคือบรรทัดฐานเพียงหนึ่งเดียวที่ใช้ตัดสินคุณค่าของคน ส่วนภูมิหลังหรือเส้นสายนั้น หากไร้ซึ่งความสามารถที่แท้จริงรองรับ มันก็เป็นเพียงเปลือกนอกที่น่ารังเกียจในสายตาของเหล่าปรมาจารย์เหล่านี้เท่านั้นสำหรับบุคคลระดับตำนานอย่างผู้อาวุโสกู้หรือศาสตราจารย์แอนเดอร์สันแล้ว พวกเขาไม่มีความจำเป็นใด ๆ เลยที่จะต้องเสียเวลาเหลียวแลคนที่ดีแต่เปลือก ทว่ากลับไร้ซึ่งความสามารถที่แท้จริงให้ต้องมัวหมองสายตาแม้เพียงนิดในวินาทีที่บรรยากาศตึงเครียดจนทุกคนต่างปักใจเชื่อว่า
Read More

บทที่ 257

ทันทีที่เสิ่นชูเดินทางกลับมาถึงจิ่นซาน สิ่งแรกที่เธอทำคือการรีบตรงดิ่งไปที่ห้องนอนเพื่อตรวจเช็กอาการของเสิ่นฮ่าว หลังจากที่ต้องทิ้งช่วงรอคอยมาเป็นเวลานาน ในที่สุดหน้าจอโทรศัพท์ของเธอก็สว่างวาบขึ้นพร้อมข้อความตอบกลับจาก ฉีเวินเหยียน【 ขอโทษนะ เสี่ยวชู ไม่ใช่ว่าพี่ไม่อยากตอบข้อความเธอหรอกนะ แต่พอดีอาการของคุณแม่เกิดทรุดหนักลงมาอีกระลอกน่ะ 】เมื่อเห็นข้อความนั้น เสิ่นชูก็รีบรัวนิ้วพิมพ์ตอบกลับไปในทันที【 คุณแม่บุญธรรมไม่เป็นอะไรมากใช่ไหมคะ? 】ฉีเวินเหยียนส่งข้อความตอบกลับ【 ไม่เป็นไรแล้ว ตอนนี้อยู่ภายใต้การดูแลรักษาอย่างใกล้ชิด ว่าแต่ทางฝั่งเธอเถอะ มีปัญหาอะไรติดขัดบ้างหรือเปล่า? 】เสิ่นชู【ทางนี้ไม่มีปัญหาอะไรเลยค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ พี่ทุ่มเทเวลาดูแลคุณแม่เถอะค่ะ】ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามาจากทางหน้าห้อง ทำให้เธอต้องรีบเก็บโทรศัพท์ลงในทันทีเมื่อเสิ่นชูเดินออกมาจากห้องนอน เธอก็แว่วเสียงสนทนาที่ดังแว่วมาจากห้องนั่งเล่น แต่เมื่อเดินไปจนถึงฉากกั้น เธอก็ต้องหยุดชะงักลงโดยสัญชาตญาณเมื่อกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ฉุนกึกและรุนแรงลอยมาปะทะจมูกเข้าอย่างจังภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือ
Read More

บทที่ 258

ผู้ดูแลที่พอจะระแคะระคายถึงความสัมพันธ์อันซับซ้อนของทั้งคู่มาบ้าง กลับทึกทักเอาเองตามประสาคนนอกว่า ประธานฮั่วคงกำลังเกรงใจกลัวภรรยาจะน้อยใจที่ตนเมามายขนาดนี้ เธอจึงลอบยิ้มบาง ๆ พลางยื่นกล่องปฐมพยาบาลส่งให้เสิ่นชู “คุณนายฮั่ว ถ้าอย่างนั้นฉันไม่รบกวนเวลาส่วนตัวของคุณกับคุณผู้ชายแล้วนะคะ”สิ้นคำพูดนั้นเธอก็รีบถอยฉากออกไปทันที เสิ่นชูยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิมเนิ่นนาน ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พลางขยับเข้าไปทรุดตัวนั่งลงข้างกายฮั่วจินเฉินด้วยสีหน้าที่กลับมาเรียบเฉยไร้ความรู้สึกคิดเสียว่าเขาเป็นเพียงคนไข้ธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น ก่อนจะเริ่มลงมือจัดการทำแผลภายนอกให้เขาบรรยากาศรอบกายของคนทั้งคู่จมดิ่งลงสู่ความเงียบงันที่ชวนให้อึดอัด ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียวในจังหวะที่เสิ่นชูใช้ฟอร์เซปบรรจงคีบเศษแก้วชิ้นเล็กชิ้นน้อยออกจากบาดแผล เธอแว่วเสียงลมหายใจของเขาที่เริ่มถี่กระชั้น ทว่าฮั่วจินเฉินกลับขบกรามไม่ยอมส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่นิดเดียวเมื่อจัดการใส่ยาจนเสร็จสิ้น เสิ่นชูก็บรรจงพันผ้าพันแผลให้เขาฮั่วจินเฉินไม่ได้ละสายตาไปจากใบหน้าของเธอเลยแม้แต่วินาทีเดียว ก่อนที่มุมปากจะหยักขึ้น
Read More

บทที่ 259

เหวินฉู่เมินเฉยต่อเปลวไฟแห่งความโกรธแค้น เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า “จะให้ฉันหุบปากน่ะไม่มีปัญหา แต่มีข้อแม้ว่านายต้องช่วยจัดการให้ฉันเรื่องหนึ่ง”ฉินจิ่งซูเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นจัด “เหวินฉู่ เธอคิดว่าเธอเป็นใครกัน?”“ถ้าคุณไม่เต็มใจช่วย งั้นฉันจะไปหาเสิ่นชูแล้วบอกความจริงทั้งหมดให้เธอ”สิ้นคำประกาศกร้าวนั้น ฉินจิ่งซูก็โผเข้าไปคว้าหมับเข้าที่ลำคอของเธอทันที “กล้าเหรอ!”ใบหน้าของเหวินฉู่แดงก่ำราวกับกำลังจะขาดใจตาย ทว่าในดวงตาของเธอกลับไร้ซึ่งแววแห่งความหวาดกลัว มีเพียงความบ้าคลั่งที่ดูน่าสยดสยองฉายชัดอยู่ “แน่จริงก็บีบคอฉันให้ตายคามือไปเลยสิ”“เธอคิดว่าฉันไม่กล้างั้นเหรอ?”“นายไม่กล้าหรอก” เหวินฉู่เค้นเสียงลอดไรฟัน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนจนเห็นได้ชัด ดวงตาเริ่มพร่ามัวด้วยเส้นเลือดฝอยที่แตกซ่าน “ในเมื่อนายยังไม่ได้อะไรสมใจสักอย่าง นายจะยอมทิ้งชีวิตที่เหลือเพื่อแลกกับคนอย่างฉันงั้นเหรอ?”ฉินจิ่งซูชะงักงันไปชั่วครู่ ก่อนจะค่อย ๆ คลายแรงบีบที่ฝ่ามือออก ร่างของเหวินฉู่ทรุดฮวบลงไปกองกับโซฟา เธอพยายามสูดอากาศเข้าปอดอย่างโหยหาพลางไอโขลกฉินจิ่งซูยืนนิ่งงันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสะบั
Read More

บทที่ 260

ฮั่วจินเฉินทอดสายตาออกไปเบื้องหน้า ใบหน้าเคร่งขรึมดูมืดมนลงถึงขีดสุด หลังจากรับฟังรายงานจบ เขาก็เบือนสายตามาทางหวังน่า “สั่งคนของเราให้จับตาดูไว้ให้ดี อย่าให้เธอมีโอกาสเข้าใกล้เสิ่นชูเด็ดขาด”ในขณะเดียวกัน ณ โรงพยาบาลเหรินหมิน เสิ่นชูซึ่งถูกเชิญตัวมาช่วยผ่าตัดเคสความผิดปกติของหลอดเลือดแดงและดำในสมองที่ซับซ้อน ก็เพิ่งจะเสร็จสิ้นภารกิจในห้องผ่าตัดพอดีผู้อำนวยการเว่ยแห่งโรงพยาบาลเหรินหมินนั้นเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับผู้อำนวยการโจว เมื่อครั้งที่เขาเดินทางไปดูงานที่เมืองจิง ผู้อำนวยการโจวเคยเอ่ยแนะนำชื่อของ เสิ่นชู ให้เขาฟัง“หัวหน้าเสิ่น ต้องรบกวนคุณให้ลำบากเดินทางมาจากโรงพยาบาลเขตปกครอง ลำบากคุณจริง ๆ เลยนะครับ”“ไม่ลำบากเลยสักนิดค่ะ ผู้อำนวยการโจวมีพระคุณกับฉันมาก การที่ฉันได้มาช่วยก็นับว่าเป็นเรื่องที่สมควรทำอย่างยิ่งค่ะ”ผู้อำนวยการเว่ยเดินออกมาส่งเธอที่หน้าประตูพร้อมเอ่ยสำทับ “วันข้างหน้าหากหมอเสิ่นมีเรื่องอะไรให้ทางโรงพยาบาลของเราช่วยเหลือ บอกมาได้ทันทีเลยนะครับ พวกเรายินดีสนับสนุนคุณอย่างเต็มที่แน่นอน”ในการทำงานสายอาชีพนี้ คอนเนกชันถือเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งยวดเสิ่นชูจึงตอบรั
Read More
Dernier
1
...
2425262728
...
35
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status