Semua Bab หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: Bab 571 - Bab 580

หลี่ม่านยวี่ชะงักไป สีหน้าฉายแววตระหนกตกใจ "คุณแม่คะ ตกลงว่าใครคิดจะทำร้ายคุณแม่กันแน่?"คุณหญิงย่าฮั่วคลี่ยิ้มอย่างขมขื่น "จะเป็นใครไปได้อีก เดิมทีแม่คิดว่าถ้าเขาเป็นห่วงความเป็นความตายของแม่จริง ๆ และนึกเสียใจขึ้นมา แม่ก็จะไม่ถือสาเอาความกับทางเลือกที่เขาทำลงไป แต่สุดท้าย... เขาก็ทำให้แม่ต้องผิดหวังอยู่ดี"เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ หลี่ม่านยวี่ถึงเพิ่งจะนึกโยงและเดาตัวคนที่นายหญิงผู้เฒ่าหมายถึงได้ "เป็นน้องรองเหรอคะ? เขาทำแบบนี้ลงไปได้ยังไงกัน?"นั่นมันแม่แท้ ๆ ของเขาเลยนะ!คุณหญิงย่าฮั่วสูดหายใจเข้าลึก ๆ "จะเพราะอะไรได้อีกล่ะ ก็คงไม่พ้นเรื่องหุ้นส่วนนั้นนั่นแหละ ที่แม่ไม่คิดจะยกกลุ่มบริษัทอวิ๋นซานให้เขา ไม่ใช่เพราะไม่อยากให้ แต่เป็นเพราะเขาไม่ใช่คนที่มีหัวทางด้านธุรกิจเลยสักนิด แถมข้างกายเขายังมีเหอเมิ่งที่คอยจ้องตระกูลฮั่วตาเป็นมันอีก น่าเสียดายที่เขาไม่เข้าใจความหวังดีของแม่ ต่อให้เขาทั้งชีวิตจะไม่มีผลงานอะไรเลย ขอแค่ทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัว สิ่งที่แม่มอบไว้ให้ก็เพียงพอจะรับประกันให้ครอบครัวของเขาอยู่ดีกินดีไปตลอดชีวิตแล้ว บางที... อาจเป็นเพราะแม่ไม่เคยเข้าใจเขาอย่างแท้จริง และ

เสิ่นชูเดินออกจากร้านอาหารมาพร้อมกับบอดี้การ์ด และมุ่งหน้าตรงไปยังรถที่จอดอยู่ไม่ไกล กระจกหน้าต่างเบาะหลังค่อย ๆ เลื่อนลง เผยให้เห็นโครงหน้าด้านข้างของฮั่วจินเฉินที่ดูคมชัดยิ่งขึ้นท่ามกลางแสงและเงาที่ตกกระทบบอดี้การ์ดก้าวไปที่ข้างรถและเปิดประตูให้เสิ่นชูเสิ่นชูก้าวเข้าไปนั่งในห้องโดยสาร "บังเอิญทุกทีเลยนะคะ คุณแอบสะกดรอยตามฉันหรือเปล่าเนี่ย?""จะบังเอิญทุกทีได้ยังไงกัน" ฮั่วจินเฉินหลุดขำ แววตาปัดมามองเธอ "ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะเป็นห่วงว่าคุณจะรับมือไม่ไหวหรอกเหรอ?"เธอกอดอก "ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ"ฮั่วจินเฉินยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ"เรื่องที่คุณหญิงย่าโดนยาพิษฉันได้ยินมาแล้วนะคะ ท่าน..." เสิ่นชูเว้นจังหวะไปไม่กี่วินาที "...สบายดีไหมคะ?"ฮั่วจินเฉินส่งเสียงตอบรับในลำคอพลางเอ่ยเสียงเบา "ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ท่านไม่เป็นไรแล้ว"สองวันต่อมา ข่าวเรื่องที่คุณหญิงย่าฮั่วได้ย้ายออกจากห้อง ICU อย่างเป็นทางการก็แพร่ไปถึงหูของฮั่วเฉิงหยุนและเหอเมิ่งฮั่วเฉิงหยุนเดินวนเวียนอยู่ในห้องรับแขกอยู่นานสองนาน สีหน้าเคร่งเครียดและหม่นหมอง"ยัยแก่นั่นดวงแข็งชะมัด ขนาดนี้ยังไม่ตายอีก ถ้าฮั่วจินเฉินกลับม

"พรูด!"ชาที่ฉีซื่อเอินเพิ่งจะดื่มเข้าปากพ่นพรวดออกมาทันที เขามองลูกสาวที่แสดงท่าทางขัดเขินเล็กน้อยอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองฮั่วจินเฉินเองก็ตกใจไม่แพ้กันคำว่า "หมั้นหมาย" สองคำนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูของเขาจนถึงตอนนี้และไม่ยอมเลือนหายไปไหนซะทีมือของเขาที่วางอยู่บนเข่าม้วนกำเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว จนข้อนิ้วซีดขาวเล็กน้อย ทว่าส่วนลึกของดวงตากลับมีความปิติตื้นตันอย่างบ้าคลั่งที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้เอ่อล้นออกมาถ้าไม่ใช่เพราะเกรงใจคนอื่น ๆ อยู่ล่ะก็ เขาแทบอยากจะดึงเธอเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมแขนแล้วเอ่ยปากถามซ้ำ ๆ อีกสักกี่รอบซะเหลือเกินว่าเป็นเรื่องจริงใช่ไหม!ใบหน้าของท่านผู้เฒ่าฉีพลันเปี่ยมไปด้วยความยินดีปรีดาขึ้นมาทันตาเห็น "ดี! นี่นับเป็นเรื่องมงคลเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว! เจ้าสี่ แกรู้สึกยังไงบ้าง?"ท่านผู้เฒ่าฉีเอ่ยทำลายความแข็งค้างชั่วครู่ของฉีซื่อเอินลง เขาได้สติกลับมา สีหน้าท่าทางเปลี่ยนเป็นซับซ้อนอย่างถึงที่สุด "...คำพูดของผมยังมีความหมายอยู่เหรอครับ?""งั้นก็ตกลงตามนี้แล้วกัน!" ท่านผู้เฒ่าฉีตบโต๊ะสรุปความทันทีระหว่างเดินทาง ภายในห้องโดยสารตกอยู่ในความเงียบงันแม้เสิ่นชูจ

หลี่ม่านยวี่ดื่มน้ำซุปบะหมี่จนหมดเกลี้ยงชาม ในตอนที่กำลังไม่รู้ว่าจะชวนคุยเรื่องอะไรต่อ ฮั่วจินเฉินก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมา "คุณหญิงย่าสบายดีไหมครับ?"ในที่สุดบรรยากาศก็เริ่มผ่อนคลายลงบ้าง เธอจึงตอบว่า "คุณหญิงย่าของลูกไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ท่านรู้อยู่ตั้งนานแล้วว่าอารองของลูกแอบสับเปลี่ยนยาให้ ท่านก็เลยจงใจกินเข้าไปนิดหน่อย แต่ปริมาณไม่ถึงขั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต""คุณหญิงย่าของลูกเดิมทีแค่อยากจะเห็นอารองนึกเสียใจและสำนึกผิดขึ้นมาบ้าง แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาโดนผลประโยชน์ตรงหน้าบดบังตาจนมืดบอดไปหมดแล้ว"ฮั่วจินเฉินรินน้ำส่งให้ "หลายปีมานี้คุณอารองเองก็คงสะสมความไม่พอใจเอาไว้ไม่น้อยเหมือนกันครับ"หลี่ม่านยวี่ทอดถอนใจ "อารองของลูกแต่ไหนแต่ไรมาก็เป็นคนไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่เหมาะกับการทำธุรกิจเลยสักนิด คุณหญิงย่าของลูกก็เพราะคำนึงถึงจุดนี้ถึงได้ไม่ยอมปล่อยให้เขาออกมารับผิดชอบงานใหญ่เพียงลำพัง แต่อารองกลับไม่เคยเข้าใจความหวังดีนั้นเลย รับรู้เพียงแค่ว่าคุณหญิงย่าลำเอียงเข้าข้างแต่ลูกกับคุณพ่อของลูกท่าเดียว"เธอเงยหน้าขึ้นมองฮั่วจินเฉิน แววตาแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้า "ลูก... จัดการเ

ท่านผู้เฒ่าฉีวางมือไว้บนที่เท้าแขนของเก้าอี้พลางใช้นิ้วเคาะเบา ๆ ในใจของเขาพึงพอใจกับความจริงใจในของหมั้นชิ้นนี้มาก แต่กลับไม่แสดงออกทางสีหน้า "คุณชายเฉินมอบของหมั้นที่หนักแน่นถึงเพียงนี้ หากตระกูลฉีของฉันไม่หยิบยื่นสิ่งที่มีมูลค่าทัดเทียมกันออกไป ก็คงจะทำให้ผู้คนหัวเราะเยาะเอาได้"การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์พูดให้ถูกก็คือ "การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม" ตระกูลฉีมีตำแหน่งหน้าที่การงานและชื่อเสียงอันโด่งดังในเมืองหรง ข่าวเชิงลบใด ๆ ล้วนส่งผลกระทบให้ตลาดหุ้นสั่นคลอนได้ทั้งสิ้นส่วนตระกูลโจวก็มีอิทธิพลมหาศาลในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ช่องทางการขนส่งทางท่าเรือและการค้าพลังงานที่พวกเขาควบคุมอยู่นั้น ประจวบเหมาะพอดีที่จะกลายมาเป็นแรงสนับสนุนสำคัญในการขยายตลาดต่างประเทศของตระกูลฉีการดองกันของทั้งสองฝ่ายย่อมไม่มีทางจัดขึ้นแบบเงียบ ๆ แน่ และสินเดิมของลูกสาวตระกูลฉีก็ต้องดูดีสมฐานะด้วยเช่นกัน"เอาอย่างนี้แล้วกัน เวินเหยียน" เขาหันไปมองฉีเวินเหยียนแล้วเอ่ยต่อ "นอกจากสินเดิมที่เจ้าสี่เตรียมไว้ให้เสี่ยวชูแล้ว พิเศษกว่านั้น เอกสารสัญญาโอนสิทธิ์ที่ดินเพื่อการพาณิชย์บริเวณ 'สามเหลี่ยมทองคำ' ทางฝั่งตะวั