All Chapters of หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: Chapter 51 - Chapter 60

63 Chapters

บทที่ 51

“จินเฉิน ที่นอนสำหรับเฝ้าไข้ไม่มีแล้วนะ เอาอย่างนี้ได้ไหม คืนนี้เรานอนด้วยกันดีไหม?”ยังไม่ทันได้คำตอบจากฮั่วจินเฉิน ก็ไม่รู้ว่าเขาปฏิเสธหรือตกลง เหวินฉู่กลับรวบรวมความกล้า ยื่นมือไปถอดเสื้อคลุมของเขาออกเธอหมายปองฮั่วจินเฉินมานานแล้วตั้งแต่พวกเขาโตเป็นผู้ใหญ่ เธอก็คิดอยากได้เขามาตลอดอยากลองลิ้มลองการมีอะไรกับเขา ถ้าในตอนนั้นฮั่วจินเฉินยอมแตะต้องเธอสักครั้ง บางทีเธออาจจะไม่หันไปหาผู้ชายคนนั้น และก็คงจะไม่ต้องท้องสมัยก่อนเธอโง่เกินไปโง่ที่ปล่อยผู้ชายที่ดีอย่างฮั่วจินเฉินไปหาคนคนนั้นกระดุมเพิ่งถูกปลดออกได้เพียงสามเม็ด จู่ๆ ฮั่วจินเฉินกลับจับมือเธอเอาไว้เหวินฉู่สะดุ้ง ใบหน้าแดงระเรื่อ “จินเฉิน…”แต่เขากลับผลักมือของเธอออกเธออึ้งไป รอยยิ้มแข็งค้าง“เราทำแบบนี้ มันไม่เหมาะ” ฮั่วจินเฉินติดกระดุมกลับอย่างเรียบร้อย ค่อยๆ ลุกขึ้นมา “ซีซีหลับแล้ว ฉันกลับก่อนนะ”เหวินฉู่ยังไม่ทันตั้งสติได้ เขาก็เดินออกจากห้องพักผู้ป่วยไปเหวินฉู่ยืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิม ใบหน้าซีดเผือด ดูแย่อย่างมากในวินาทีนั้นความเกลียดชังที่มีต่อเสิ่นชูยิ่งมีมากขึ้นไปอีก...เช้าวันต่อมา เหวินฉู่สร้างกลุ่
Read more

บทที่ 52

สีหน้าของหัวหน้าฟางเปลี่ยนไปทันที เขาไม่คิดเลยว่าเสิ่นชูไม่เพียงหาเหตุผลได้ แต่ยังกล้าเถียงกลับแบบไม่ยอมอ่อนข้อด้วย!เมื่อเรื่องพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว พวกผู้บริหารเองก็พอจะรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไรเพียงแต่ในสายตาของพวกเขา “การกลั่นแกล้งในที่ทำงาน” แบบนี้ก็แค่เรื่องเล็กน้อย ขอแค่ไม่กระทบต่อผลประโยชน์ของพวกเขา พวกเขาก็จะเลือกทำเป็นมองไม่เห็นเหวินฉู่กำมือแน่น กัดริมฝีปาก ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปากขึ้นมาว่า “เป็นความสะเพร่าของฉันเองค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ คุณหมอเสิ่น หลังประชุมเสร็จ ฉันจะให้คนดึงคุณเข้ากลุ่ม”เสิ่นชูพยักหน้า ไม่เพียงไม่ถือโทษโกรธเคือง แต่ยังยอมให้อย่างนุ่มนวล “รบกวนหัวหน้าเหวินด้วยนะคะ”เหวินฉู่หุบยิ้ม หันหน้าไปอีกทาง แววตาค่อยๆ มืดหม่นลงหลังการประชุมประมาณหนึ่งชั่วโมงเสร็จสิ้น เสิ่นชูก็กลับไปที่ห้องทำงานของตัวเอง ไม่นานนักก็ได้รับแจ้งเชิญเข้ากลุ่มจากเหวินฉู่เธอเหลือบมองเพียงแวบเดียว ไม่ได้สนใจ แล้วหันกลับมาจัดการรายงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับโยกย้ายตำแหน่งทั้งหมดแทนในเวลานี้เองเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นคุณแม่เสิ่นเสิ่นชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดรับสาย “มีธุระอะไรเหรอคะ?”
Read more

บทที่ 53

ตั้งแต่คืนนั้นที่เธอกับฮั่วจินเฉินมีปากเสียงกันแล้วแยกย้ายกันไป เขาก็ไม่ได้กลับมาที่บ้านอีกเลย และหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ก็จะเป็นงานเลี้ยงวันเกิดของคุณย่าฮั่วแล้วผู้ดูแลหลินส่งข้อความมาหาเธอ บอกว่าคุณย่าต้องการให้เธอกับฮั่วจินเฉินไปร่วมงานด้วยกันเสิ่นชูเองก็รู้ แม้ตอนนี้เธอกับฮั่วจินเฉินยังไม่ได้หย่าขาดกันอย่างเป็นทางการ เธอก็ยังคงเป็นสะใภ้ของตระกูลฮั่วอยู่ งานเลี้ยงวันเกิดของผู้ใหญ่แบบนี้เธอจะปฏิเสธไปร่วมงานไม่ได้หลังจากที่เธอตอบกลับข้อความของผู้ดูแลหลิน ก็ลังเลเล็กน้อย ถึงได้ส่งข้อความหาฮั่วจินเฉิน “งานเลี้ยงวันเกิดคุณย่า ท่านให้ฉันกลับไปพร้อมกับคุณ”แต่ว่าผ่านไปสิบกว่านาทีปลายทางกลับไม่มีการตอบกลับข้อความเลยเสิ่นชูปิดหน้าจอมือถือ ไม่ได้รอข้อความของเขาอีกอีกด้านหนึ่ง เหวินฉู่กำลังพาฮั่วเจินเจินเลือกหาของขวัญที่จะมอบให้กับคุณย่าอยู่ในห้างสรรพสินค้า“พี่ฉู่ฉู่ เลือกของเก่งจริงๆ เลยนะ ของที่พี่เลือก คุณย่าต้องชอบแน่ๆ!”ฮั่วเจินเจินคล้องแขนเหวินฉู่ ยิ้มอย่างสดใสเธอรู้จักเหวินฉู่มานานกว่าสิบปี อีกทั้งเหวินฉู่ยังเป็นรักแรกที่พี่ชายของเธอไม่เคยลืมตลอดหลายปีที่ผ่านมา ดังนั้นในสาย
Read more

บทที่ 54

เสิ่นชูสวมชุดกี่เพ้าสีฟ้าอ่อน ปักปิ่นเกล้ามวยผมยาวขึ้นไว้ด้านหลัง แต่งหน้าอ่อนๆ เรียบง่ายเธอยืนเรียบร้อยอยู่ข้างๆ แม่สามีหลี่ม่านอวี้ ทุกอิริยาบถสำรวมและมีมารยาทธรรมเนียมเหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เธอได้รับการอบรมจากคุณย่าฮั่วตั้งแต่แต่งเข้าตระกูลฮั่วใหม่ๆเธอใช้เวลากว่าครึ่งปีเรียนเรื่องมารยาท และอีกสองปีฝึกฝนด้านดนตรี หมากรุก พู่กัน และการวาดภาพ ทั้งหมดก็เพราะคำพูดของคุณย่าฮั่วที่บอกว่า “ในเมื่อเป็นสะใภ้ของตระกูลฮั่วแล้ว ก็ต้องไม่ทำให้ตระกูลฮั่วเสียหน้า”แม้คุณย่าฮั่วจะเข้มงวดกับเธอมาก แต่ก็เป็นคนที่สอนให้เธอได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างเช่นกันหลังจากหลี่ม่านอวี้ทักทายแขกเหรื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็หันไปมองเสิ่นชูแล้วถามว่า “จินเฉินล่ะ? วันเกิดคุณย่าทั้งที ทำไมเขายังไม่โผล่มาอีก?”เสิ่นชูพูดตามความจริง “หนูส่งข้อความบอกเขาแล้วค่ะ แต่เขาไม่ตอบข้อความของหนูเลยค่ะ” “ใช้ไม่ได้เลย ผัวตัวเองยังเอาไม่อยู่ ทำไมไม่รีบหย่าให้มันจบๆ ไปเลย”หลี่ม่านอวี้พูดจบ ก็หันไปหาคุณหญิงผู้เฒ่าเสิ่นชูยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะวางแก้วแชมเปญลง หันกลับมาก็เห็นฮั่วจินเฉินยืนอยู่ในวงล้อมของลูกหลานตระ
Read more

บทที่ 55

คุณย่าฮั่วหัวเราะเบา แล้วรับของขวัญมา “ยัยเด็กคนนี้มีน้ำใจจริงๆ”“คุณย่ารีบเปิดดูสิคะ!”ฮั่วเจินเจินออดอ้อนเร่งเร้าคุณย่าฮั่วส่ายหน้าอย่างจนใจ ก่อนจะเปิดของขวัญออกดู ภายในนั้นคือรูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิมที่ทำจากหยกขาวเหอเถียน เนื้อหยกขาวบริสุทธิ์มันเงาคุณนายรองเหอเมิ่งก็รีบพูดชมทันที “คุณแม่คะ เจินเจินรู้ว่าคุณแม่ชื่นชอบสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ชื่นชอบเจ้าแม่กวนอิมเลยตั้งใจเลือกของขวัญชิ้นนี้มาให้ค่ะ”หลี่ม่านอวี้ปรายตามองเหอเมิ่ง เธอไม่เคยชอบน้องสะใภ้ที่มาจากตระกูลนักวิชาการคนนี้เท่าไหร่ เห็นพวกเขาเป็นพวกเสแสร้งคำพูดประจบสอพลอแบบนี้ เห็นทีจะมีแต่สะใภ้บ้านรองเท่านั้นแหละที่กล้าพูดออกมาได้เสิ่นชูยืนอยู่ท่ามกลางทุกคน ไม่ได้พูดทำลายบรรยากาศ เธอรู้ดีว่าคุณย่าฮั่วมีลูกชายสองคน ลูกชายคนโตฮั่วเฉิงเย่เป็นนักการทูต เป็นลูกชายที่ท่านผู้เฒ่าฮั่วภาคภูมิใจที่สุด และเป็นพ่อแท้ๆ ของฮั่วจินเฉินด้วยส่วนคนรองฮั่วเฉิงหยุนความสามารถด้อยกว่าพี่ชายของเขา ตอนนี้ได้เพียงเป็นรองประธานบริษัท “หยุนซานเมดิคอลอีควิปเมนต์” ที่คุณย่าเป็นคนก่อตั้งขึ้นมา มีลูกสาวเพียงคนเดียวกับเหอเมิ่งนั่นก็คือฮั่วเจินเจินคุณย
Read more

บทที่ 56

ฮั่วเจินเจินถึงกับอึ้งก่อนหน้านี้เวลาที่เธอพูดจาเสียดสีหรือจงใจเหน็บแนมเสิ่นชู ฮั่วจินเฉินไม่เคยยุ่งเลยสักครั้ง ซ้ำยังไม่เคยพูดแทนเสิ่นชูสักคำแล้วครั้งนี้มันเกิดอะไรขึ้น?!เสิ่นชูเองก็เงียบเช่นกัน จู่ๆ เธอก็มองไม่ออกว่าฮั่วจินเฉินทำแบบนี้หมายความว่าไง...หลังจากถูกตบไปหนึ่งฉาด ฮั่วเจินเจินก็เงียบไม่กล้าโวยวายอีก แต่สายตาที่มองเสิ่นชูยังเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ราวกับอยากฉีกเธอเป็นชิ้นๆเสิ่นชูไม่ใส่ใจ หากไม่ใช่เพราะเป็นงานวันเกิดของคุณย่าฮั่ว ต่อให้เป็นงานเลี้ยงใหญ่แค่ไหน เธอก็ไม่คิดจะมาร่วมงานด้วยซ้ำบรรดาคุณนายหลายคนเข้ามาทักเธอ เสิ่นชูจึงต้องรักษามารยาท พูดคุยกันอยู่พักใหญ่ ดื่มเหล้าไปเยอะพอควร เมื่อเห็นว่างานเลี้ยงใกล้เลิกแล้ว เธอก็ไม่อยากเสแสร้งอีก อยากจะรีบกลับเธอเดินขึ้นชั้นสอง ตรงไปยังห้องพัก พอผลักประตูเข้า ข้อมือก็ถูกรวบแน่นแบบไม่ทันตั้งตัว เธอยืนไม่อยู่ ล้มเข้าสู่อ้อมกอดของชายหนุ่ม“ฮั่ว...อื้อ!”ฮั่วจินเฉินโน้มตัวลงมาจูบ ดวงตาของเธอหดลงเล็ก ร่างที่แข็งทื่ออยู่ในอ้อมอกของเขา ลมหายใจของเขาร้อนผ่าวยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แม้จะมีเสื้อผ้ากั้นอยู่ ก็ยังรู้สึกได้ถ
Read more

บทที่ 57

ฮั่วจินเฉินเดินมาถึงห้องที่เสิ่นชูนอนพักอยู่ บังเอิญ เห็นเสิ่นชูกำลังกินยาเสิ่นชูไม่คิดว่าเขาจะโผล่มากะทันหัน รีบเก็บขวดยาทันทีเขารีบเดินเข้าไป คว้าข้อมือของเธอเอาไว้แน่น แววตาคมกริบ “ซ่อนอะไรอยู่?”เธอหดตัว แล้วร้องเสียงสั่นด้วยความเจ็บ “คุณปล่อยฉันนะ!”“เธอเป็นคนวางยาฉันเหรอ?”คำถามเดียวของเขา มันเหมือนฉีกหัวใจของเธอจนแตกสลาย เธอพยายามฝืนหัวเราะ “ฮั่วจินเฉิน คุณสงสัยว่าฉันวางยาคุณเหรอ? ฉันโรคจิตหรือไง? ถึงต้องทำให้คุณมาย่ำยีฉันแบบนี้เหรอ?”ที่จริงในใจฮั่วจินเฉินรู้ดีอยู่แก่ใจเขาไม่ได้สงสัยว่าเสิ่นชูวางยาเขา เพียงแต่ว่า...เขาไม่ชอบท่าทีแข็งกร้าวของเธอแบบนี้“ใครจะรู้ล่ะ บางที สิ่งที่เธอหวังก็อาจเป็นการได้ท้องลูกของฉันก็ได้”ท่าทีเรียบง่ายแบบไม่แยแสของเขา กลับแทงใจดำเจ็บที่สุดเสิ่นชูแบมือออก เผยให้เห็นขวดยาคุมกำเนิด “น่าเสียดาย ที่ไม่มีทางท้องได้หรอก”เมื่อฮั่วจินเฉินเห็นคำว่า “ยาคุม” ดวงตาของเขาก็แดงวาบผิดปกติ แรงที่บีบเธออยู่นั้นก็เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย เขาพูดออกมาทีละคำว่า “ร้ายจริงๆ เลยนะ”เขาปล่อยมือของเธอ ปิดประตูแล้วเดินออกไปฮั่วเจินเจินที่แอบดูอยู่ตรงข้างบันได
Read more

บทที่ 58

เสิ่นชูกับฮั่วจินเฉินเดินเข้าห้องตามกันมา เธอไม่สนใจผู้ชายที่อยู่ข้างหลังเลย เปลี่ยนรองเท้าเสร็จ ก็ตรงไปเข้าห้องนอนไปเลยเธอเข้าไปในห้องแต่งตัวหยิบเสื้อผ้ามาเปลี่ยน แล้วก็ตรงไปที่ห้องรับรองข้างๆฮั่วจินเฉินรินน้ำอยู่ที่ห้องครัว เห็นทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อมาเสียงประตูที่ถูกล็อกก็ดังขึ้นจากด้านในมือของเขาที่ถือแก้วอยู่บีบแน่นขึ้น สีหน้าของเขายากที่จะคาดเดาได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่เธอเริ่มระแวงเขาขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?ในเวลานี้เอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็นสายจากผู้อำนวยการโจว…เสิ่นชูลางานครึ่งวัน ไปที่โรงพยาบาลช่วงบ่ายทันทีที่ก้าวเข้ามาในโถงใหญ่ ก็มีผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหาเธอ แล้วก็ตบหน้าเธอโดยไม่พูดพล่ามอะไรเลยยังไม่ทันตั้งตัว ผู้หญิงคนนั้นก็กระชากคอเสื้อคอของเธอ แล้วก็ตะโกนเสียงดังว่า “นังผู้หญิงแพศยา! กล้าอย่างไรถึงมาแย่งผัวฉัน!”“คุณผู้หญิง คุณน่าจะเข้าใจผิดอะไรแล้วมั้งคะ” เสิ่นชูผลักเธอออก “ฉันไม่เคยเจอสามีคุณด้วยซ้ำ ใครกันที่ใส่ร้ายฉันแบบนี้?”หญิงวัยกลางคนคนนั้นหยิบรูปผู้ชายออกม าแทบจะจ่อไปที่หน้าของเธอ “นี่แหละ! ฟางฉี่เหวินก็คือผัวฉัน! พ
Read more

บทที่ 59

สีหน้าของหัวหน้าฟางเริ่มไม่สู้ดีนัก “เสิ่นชู เธอไม่แคร์ชื่อเสียงก็เรื่องของเธอ แต่โรงพยาบาลยังต้องการอยู่นะ!” “คุณก็รู้เหมือนกันเหรอคะว่าโรงพยาบาลยังต้องการชื่อเสียงอยู่? นึกว่าโรงพยาบาลเป็นบ้านของคุณเสียอีก ถึงได้กล้ามาเล่นละครไร้สาระแบบนี้!”“เธอ...”“นังผู้หญิงแพศยา ยังกล้าปฏิเสธอีกเหรอ!” คุณนายฟางชี้นิ้วด่าเสิ่นชูเสียงดังลั่น “ถ้าเธอไม่ได้ยั่วยวนผัวฉัน แล้วในประวัติของเธอที่ระบุว่าแต่งงานแล้วมันหมายความว่ายังไง? ฉันสอบถามมาแล้ว ทุกคนบอกไม่เคยเห็นสามีเธอเลย! อีกอย่างสามีฉันก็สารภาพแล้ว สามีที่เธอหมายถึงก็คือเขา! แต่เธอไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเธอหน้าด้านเป็นเมียน้อย เลยได้กรอกสถานะว่าแต่งงานแล้วไว้หลอกคนอื่นน่ะสิ!”คนรอบข้างที่รู้จักเสิ่นชู ถึงแม้จะรู้ว่าเธอมีสถานะแต่งงานแล้ว แต่ก็ไม่เคยเห็นสามีเธอสักครั้งตอนนี้พอถูกคุณนายฟางพูดปั่นหัว บางคนก็เริ่มเชื่อขึ้นมาจริงๆ“เรื่องใหญ่ขนาดนี้เชียวเหรอ? คุณหมอเสิ่นชอบอะไรในตัวเขากันเนี่ย?”“ตอนปกติดูเรียบร้อยแท้ๆ ไม่นึกว่าจะเป็นคนแบบนี้”เมื่อได้ยินเสียงซุบซิบนินทาที่ด้านหลัง เหวินฉู่ก็ยิ้มมุมปาก เธออยากจะรู้ซิว่าเสิ่นชูจะกล้าพูดเรื่องข
Read more

บทที่ 60

เป็นฮั่วจินเฉินที่เอ่ยปากขึ้นมาอย่างไม่คาดคิดเหวินฉู่รู้สึกหวั่นใจขึ้นมา รีบแอบสังเกตสีหน้าของของฮั่วจินเฉิน เห็นเพียงความสงบนิ่งไร้อารมณ์ใดๆ เท่านั้นคุณนายฟางรีบตะโกนขึ้นมาว่า “ก็เธอยั่วยวนผัวฉัน!”แววตาของฮั่วจินเฉินลึกซึ้งเกินกว่าจะเข้าใจได้หัวหน้าฟางรีบเดินไปข้างหน้า เดินไปอยู่ข้างๆ ฮั่วจินเฉิน “ท่านประธานฮั่ว ต้องขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณต้องมาเห็นเรื่องน่าอับอายแบบนี้ ผมจะจัดการให้เรียบร้อยแน่นอนครับ!”หัวหน้าฟางกำลังคิดที่จะลากเสิ่นชูไปแววตาของฮั่วจินเฉินกลับคมกริบขึ้น จ้องไปที่เสิ่นชู “เธอยั่วยวนเขาเหรอ?”เสิ่นชูหัวเราะแห้ง “ถ้าแค่อยู่ในสถานที่เดียวกันก็เรียกว่ายั่วยวน ถ้าอย่างนั้นช่วงนี้หัวหน้าฟางสนิทกับหัวหน้าเหวินจะตายไป ถือว่าเป็นการยั่วยวนได้ด้วยหรือเปล่าคะ?”หัวหน้าฟางหน้าถอดสีทันที “เธอพูดเพ้อเจ้ออะไรของเธอ! หัวหน้าเหวินเป็นแฟนของประธานฮั่ว เธอจะไร้ยางอายแบบเธออย่างนั้นเหรอ?”“หัวหน้าเหวินเป็นแฟนของประธานฮั่วจริงเหรอคะ?”เสิ่นชูเชิดหน้าขึ้น จ้องไปที่ฮั่วจินเฉิน ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่างอึ้งกันไปหมด“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย คุณหมอเสิ่นกำลังตั้งคำ
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status